Sinhala Katha Lokaya

දිගින් දිගටම සිදුවූ මේ සිදුවීම් මාලාවෙන් මගේ මනස කැලබී ගියෙන් ශලිනිගේ අසලින්ම ඇදෙහි හාන්සි වී කල්පනාවක නිමග්න උනා.  කුමාරගේත් මගේ බිරිදගෙත් ලිංගික හැසිරීම් මගේ සිතෙහි දෙගිඩියාවක් ජනිත කරන්න  උනා. “මොනවද පැටියෝ කල්පනා කරන්නේ” “මට බයයි රත්තරන්” “ඇයි ? මොකටද බය වෙන්නෙ” “මට බයයි ඔයා මට නැති වෙයි කියල ” මම වෙවුලුම් ස්වරයෙන් පැවසුවා. මගේ දෙසට හැරුණු ශලිනි ඇග උඩින් දෙපසට කකුල් දමා වාඩි වුනා. තවමත් තෙත් වී ඇති ඇගේ යෝනියේ පහස මගේ පපුව මත තෙරපෙමින් ලිස්සන්න  වුනා. මගේ මුහුණට පහත් වූ ඈ, මාගේ දෙතොල් උරන්න වුනා. “මගේ එදත් ආදරේ ඔයාට අදත් හෙටත් එහෙමයි රත්තරන්. ඒක වෙනස් වෙන්නෙ නෑ” ශලිනිගේ උණුසුම් සුසුම් සමග කෙහෙ රැලි මගේ මුණේ දැවටෙමින් නැගෙමින් තිබු හදවතේ වේදනාව තුරල් කරන්න වුනා. “කවුරු ආවත් නාවත් මන් ඔය එක්කම මැරෙනකන්ම ඉන්නව මැණික. අපිට දරුවෙක් හැදුනොත් අපේම වගේ බලාගමු. වෙනසක් නොකර. ඔයා මට ඒක පොරොන්දු වෙන්න රත්තරන්” ශලිනි හැගීම්බරව පවසන්න වුනා. “ඔව් පැටියෝ. මන් පොරොන්දු වෙනවා” දෙගිඩියාවෙන් වුනත් වෙන කියන්න දෙයක් නොමැති කමෙන් මම මිමිනුවා. ශලිනි තව තවත් තදින් මගේ තොල් උරන්න වුනා. ක්‍...

ශ ලිනි ඉකි ගසමින් අඩන්න වුනා.   තවමත් ඇගේ පුකේ හිල රිදුම් දෙනවා නිසැකයි. මට කුමාර ගැන ඇති වුයේ කෝපයක්. මන් තරහින් පිපිරෙන්න වුනා. “තර හ ගන්න එපා පැටියෝ” ශලිනි ඉකි බිදුම අතරින් පැවසුවා. “තරහ නොගෙන කොහොමද බබා, ඌ ඔයාට රිද්දලා තියෙද්දී. බලන්නකෝ ඔතන හැටි.” “මේක ඇරිලා යාවි පැටියෝ” “එහෙම බලන් ඉදල බෑ මොනවා හරි කරන්න වෙයි. ඩොක්ටර් ගාවට වත් යමුද ?” “අනේ.....මට බෑ. ලැජ්ජයි” මගේ කෝපය තවත් වැඩි වුනා. “එක එකාට කියල පුක පලව ගන්න පුළුවන් දොස්තර ගාවට යන්න තමයි බැරි” “මොකක් !!! එතකොට මමද වැරදි ? මගේද යාළුවා” ශලිනිත් කෑගසන්න වුයෙන් මා නිහඩ වුනා. “අයිස් කැට ගෙනත් තියන්න” ශලිනි නැවතත් සන්සුන් ලෙස පැවසුවා.  කුමාරගේ වැඩෙන් මට තමා දැන් බෙහෙත් කරන්න වෙලා තියෙන්නේ. මා සෙමෙන් අයිස් කැට ශලිනිගේ ගුද මාර්ගය වටේ අතුල්ලන්න වුනා. රතුවූ ඇගේ පුකේ හිලට එපිටින් වූ යෝනියද කටක් මෙන් ඇරී රතුවී තිබුනෙන් අද හවස කුමාර මගේ බිරිද හොදින්ම පාවිච්චි කර ඇතිවග පෙන්වමින්. “පුක විතරක් නෙමෙයි අනිත් එකටත් ෂොට් එක හම්බුවෙලා තියෙන්නේ” “ඒ..............හ්හ්හ්..හ්හ්හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්” ශලිනි කොදුරන්න වුනා. “අපෝ.......ඒ ගැන නම් ක...

හවස ගෙදර ආව විගසම ඉක්මනට කෑම ගෙන අවසන් කල අපි තිදෙනා කුමාර එයාර් පෝර්ට් එක්ක යාමට සැරසුණා. කෑම මේසයේදී ශලිනි වැඩි කතාවක් නොවුණු අතර ඇගේ ඇවිදීමේ යම් අසාමාන්යයක් මා දුටුවා. ඉක් මනටම කාර් ඒකට ගොඩවූ අපි ගමන් ආරම්බ කළා. වෙනදා ඉස්සරහම ඉල්ලන ශලිනි අද පසු පසට ගොස් ඉඩ ගත්තා. කුමාර කින්ඩි හිනාවකින් ශලිනි දෙස බැලුවා. “මොකෝ බන් හිනා වෙන්නෙ” “නෑ නිකන්” කුමාර හිනවෙමින්ම පිළිතුරු දුන්නත් ශලිනි ඔහුට ඔරවනු මන් පසු පස කන්නාඩියෙන් දුටුවා. “ඔතන පොඩ්ඩක් නවත්තපන්” “ඇයි ඒ” කාර් එක නැවැත්තු විගසම කුමාර දුවගොස් පසු පසින් වාඩි වුණේ. මාව අපහසුතාවට පත් කරමින්. “මොකද යකෝ වෙලා තියෙන්නේ” “හරි හරි උබ ඔහොම එළවන් පලයන් කෝ. යන්න කලින් තව පාරක් මේ රන් කදට කියල කරගන්න ආසයි බන්” “යකෝ ඔය මගේ ගෑණි උබට ඕන ඕන වෙලාවට පාව්ච්චි කරන්න ඒකි සෙල්ලම් බඩුවක් නෙවෙයි” “හරි හරි බන්. අන්තිම වතාව නේ” “අන්තිම තමයි, ශලිනි ඔයා අමාරුවෙන් නේ ඉන්නෙ. මු මොනවා කරලද මන් දන්නේ නෑ” “ශලිනි ඔය අමාරුවෙන්ද ඉන්නෙ පැටියෝ” කුමාර හිනාවෙමින් ඇසුවා. “නෑලු නෑලු” කුමාරම උත්තර දුන්නා. මන් ශලිනි දෙස බැලුවත් ඇය කුමාර දෙසත් මගේ දෙසත් කිසිවක් කර කිය ගත නොහැකිව බලන්න ව...