අසම්මත එකතුවීම පලවෙනි කොටස

 සුගන්ධිකාගේ සැමියා යුද්ධයෙන් මියයන විට ඇය සිටියේ යොවුන් වියේ පසුවන රූමත් කාන්තාවක ලෙසිනි. එතැන් පටන් ගත වූ දහඅට වසර පුරා ඇය තම සිරුරේ හැඟීම් පාලනය කරගත්තේ මහණ දම් රකින තැනැත්තියක මෙනි. එහෙත් දිනක් තම දහඅට හැවිරිදි පුතු කවිඳු, තමාගේ රතු පැහැති යට ඇඳුමක් අතැතිව කාමරයේ ස්වයං වින්දනයේ යෙදෙනු දැකීමෙන් ඇගේ මුළු ලෝකයම උඩුයටිකුරු විය.

​ඔහුගේ ඒ හැඩිදැඩි පිරිමි පෙනුම, මියගිය තම සැමියාගේ රුවට කොතරම් සමානදැයි ඇයට වැටහුණේ එදිනය. විශේෂයෙන්ම කවිඳුගේ අතේ තිබූ ඒ දැවැන්ත පුරුෂ අවයවයත්, ඔහු "අම්මේ..." යැයි පවසමින් නැගූ සරාගී කෙඳිරිල්ලත් ඇගේ යටි සිතේ මියගොස් තිබූ ගැහැනිය අවදි කළේය.

​එදින රාත්‍රියේ සුගන්ධිකාට නින්ද ගියේ නැත. ඇය තම නිදන කාමරයේ ඇඳ මත පෙරළෙමින් සිටියේ නොසන්සුන්වය. දෑස් පියාගත් සැණින් ඇයට මැවී පෙනුණේ කවිඳුගේ කාමරයේ ඇය දුටු ඒ දසුනයි. තම සැමියාගෙන් වසර දහඅටකට පෙර ලැබූ ඒ උණුසුම් පහස යළිත් ඇගේ සිරුර ඉල්ලා සිටින්නට විය.

​ඇය සෙමින් තම නයිටිය ඇතුළතින් දෑත් යවා තම පිරිපුන් පියයුරු පිරිමදින්නට වූවාය. ඇගේ තන පුඩු දැඩි වී තිබුණේ වසර ගණනාවකට පසු ලැබුණු උත්තේජනය නිසාය. ඇගේ මනසට ආවේ තමන්ගේම පුතාගේ ඒ හැඩිදැඩි සිරුරයි. ඔහුගේ රළු දෑත් තම සිරුර මත ඇති බව මවාගත් ඇය, සෙමින් තම පහළ යට ඇඳුම තුළට අත යැව්වාය.

​ඇගේ රහස් පෙදෙස ඒ වන විටත් දැඩි ලෙස තෙත් වී තිබුණි. ඇය තම ඇඟිලිවලින් එය පිරිමදින අතරතුර, කවිඳුගේ ඒ දැවැන්ත පුරුෂ අවයවය තමා තුළට බසින ආකාරය මවා ගත්තාය.

​"අනේ... කවිඳු... මගේ පුතේ..." ඇයටත් නොදැනීම රහසින් මිමිණුණි.

​ඇය තම සිරුර ඇඳ මත විවිධ ඉරියව්වලට නමමින්, තම පුතාගේ ඒ තරුණ ජවය සිහිපත් කරමින් උපරිම සතුටක් ලැබීමට වෙහෙසුණාය. අවසානයේ ඇගේ මුළු සිරුරම වෙව්ලා යමින්, මහා හඬින් කෙඳිරිගාමින් ඇය සුරාන්තයට පත් වූවාය. තම කුසින් උපන් පුතාගේ ලිංගික අවයවය සිහිපත් කරමින් මෙවැනි සතුටක් ලැබීම ගැන ඇයට මුලදී ලැජ්ජාවක් දැනුණද, පසුව ඇය තුළ ඇති වූයේ ඔහුට තවත් සමීප වීමේ දැඩි පිපාසයකි.

​පසුදින සවස් වරුවේ සුගන්ධිකාට දැනුණේ තදබල කොන්දේ අමාරුවකි. මල් පෝච්චියක් එසවීමට යාමෙන් ඇගේ කොන්දේ මස්පිඬු පෙරළී තිබුණි. ඊයේ රාත්‍රියේ ඇය තනියම සිදුකල ඒ අසම්මත සතුට නිසා,මේ අමාරුව කවිඳු ලවා නිවාගැනීමට ඇගේ සිතේ කපටි අදහසක් පහළ විය.

​"කවිඳු... පුතේ... මගේ කොන්ද ටිකක් අල්ලලා බේත් තෙල් ටිකක් ගාන්නකෝ. මට තනියම අතගාන්න අමාරුයි," ඇය සාලයේ සිට කෑගැසුවාය.

​කවිඳු කාමරයෙන් එළියට ආවේ මඳක් තිගැස්සීගෙනය. තම මව තමාගේ රහස් ක්‍රියාව දුටුවාදැයි ඔහු තවමත් සැකයකින් සිටියේය. ඒ ඔහුගේ කාමරයේ දොර රෙද්ද අසාමාන්‍ය ලෙස සෙලවීමක් කලින් දිනයේ දුටු නිසා. සුගන්ධිකා සෙමින් තම නිදන කාමරයට ගොස් ඇඳ මත මුණින් අතට වැතිරුණාය. ඇය ඇඳ සිටි තුනී නයිටිය සෙමින් ඉණ දක්වාම උස්සා, ඇගේ සුදු පැහැති සිනිඳු පිටුපස පෙදෙස සම්පූර්ණයෙන්ම විවෘත කළාය.

​තෙල් බෝතලය අතට ගත් කවිඳුගේ දෑත් වෙව්ලන්නට විය.  කාලයක සිට තමා රහසින් ප්‍රාර්ථනා කළ ඒ සිරුර දැන් තම දෑතේ ස්පර්ශයට ඉතා ආසන්නව තිබේ. ඔහු සෙමින් ඇගේ පිට මත තෙල් බින්දු කිහිපයක් හෙළා, තම රළු අත්ලෙන් ඇගේ රන්වන් පැහැති සම පිරිමැදීමට පටන් ගත්තේය.

කවිඳුගේ දෑත් තම පිට මත තැවරෙද්දී සුගන්ධිකාට දැනුණේ මුළු සිරුරම ගින්නකින් ඇවිළී යනවාක් මෙනි. කවිඳුගේ රළු අත්ල සෙමින් ඇගේ කොන්දේ පහළ ප්‍රදේශයට ළඟා වෙද්දී, ඇය සෙමින් තම පශ්චාත් භාගය ඔහු දෙසට මඳක් එසෙව්වාය. තරුණ පුතෙකුගේ ලේ ධාතුව මෙතරම් රළු සහ උණුසුම් වනු ඇතැයි ඇය සිහිනෙනුදු නොසිතුවාය.

​"අත ටිකක් තව පහළට ගනින් පුතේ... එතනයි රිදෙන්නේ..." සුගන්ධිකා ඉතා හීන් හඬින් මිමිණුවාය.

​කවිඳුගේ දෑත් දැන් ඇගේ යට ඇඳුමේ කෙළවර ස්පර්ශ කරමින් තිබුණි. සුගන්ධිකා සෙමින් හැරී බැලූ විට ඇය දුටුවේ කවිඳුගේ දෑස් මී හරකෙකුගේ මෙන් රතු වී ඇති ආකාරයයි. ඔහු ඇඳ සිටි කොට කලිසම ඉදිරියෙන් ඉතා තදින් ඉස්සී තිබුණි. ඒ ඇය ඊයේ රාත්‍රියේ මවාගත්, ඇගේ සැමියාගේ රුවට සමාන ඒ දැවැන්ත පුරුෂ අවයවය බව ඇයට තේරුණි.

​සුගන්ධිකා තවදුරටත් ඉවසා සිටියේ නැත. ඇය එකවරම වාඩි වී කවිඳුගේ අතින් අල්ලා ඔහුව තමා දෙසට ඇද ගත්තාය. "මම දන්නවා පුතේ ඔයාට ඕනේ දේ..." ඇය පවසමින් ඔහුගේ කලිසම සෙමින් පහතට කළාය.

​ඇගේ දෑස් ඉදිරියේ මතු වූයේ නහර මතු වූ, ප්‍රාණවත් වූ දම් පැහැයට හුරු දැවැන්ත අගල් 08ක පමණ පුරුෂ ලිංගයකි. එහි රළු බව සහ විශාලත්වය දුටු සුගන්ධිකාගේ මුව වියළී ගියේය. ඇය තම වසර දහඅටක පිපාසය නිවා ගැනීමට සිතා, ඒ රළු අවයවය සෙමින් තම දෑතින් පිරිමැද පසුව එය තම මුව තුළට ගත්තාය.

​තරුණ පුතෙකු වූ කවිඳුට මෙය දරාගත නොහැකි තරම් සතුටක් විය. තම මවගේ උණුසුම් මුව සහ ඇගේ දිව තමාගේ ලිංගය වටා එතෙද්දී, ඔහුට ලෝකයම අමතක විය. මීට පෙර කිසිදු ගැහැනු ස්පර්ශයක් නොලැබූ කවිඳුගේ සිරුර වෙව්ලා යන්නට විය. සුගන්ධිකා තම මුව තුළට එය ඉතා තදින් උරා බොද්දී, කවිඳුට තත්පර කිහිපයකට වඩා පාලනය කරගත නොහැකි විය.

​"අම්මේ... අම්මේ... මට යනවා..." ඔහු කෙඳිරිගාමින් ඇගේ හිස කෙස්වලින් තදින් අල්ලා ගත්තේය.

​ඊළඟ මොහොතේ, උණුසුම් සහ ඝන ධාතු දහරාවක් සුගන්ධිකාගේ මුව තුළට සහ උගුරේ කෙළවරට විහිදී ගියේය. වසර දහඅටක පාලනයකින් පසු කවිඳුගේ සිරුරෙන් පිට වූ ඒ පළමු ධාතු දහරාව සුගන්ධිකා එක බිඳක්වත් අපතේ නොයවා ගිල දැමුවේ උමතුවෙන් මෙනි. ඇය තම පුතාගේ ඒ පුරුෂ සාරය තම සිරුරට උරා ගත්තේ තම සැමියාගේ ලේ උරුමය යළිත් තමා වෙත ලැබුණාක් මෙනි.

​කවිඳු හතිලමින් ඇඳ මත හිඳගත්තේ තැතිගැන්මෙන් සහ සතුටෙනි. සුගන්ධිකා තම මුව පිසදා ගනිමින් ඔහු දෙස සරාගී බැල්මක් හෙළුවාය. මෙය ආරම්භය පමණක් බව ඔවුන් දෙදෙනාම දැන සිටියහ.

.

.

.

.

.

.

.

වල් මල්ලියා ලියන කතාවකි

දෙවනි කොටසින් ඉතුරුටික කියවන්න