බස් එකේ අන්කල් පලවෙනි කොටස

රෝෂිනි අද බස් එකට නැග්ගේ ටිකක් අකමැත්තෙන්. ඇයගේ වයස අවුරුදු විසිහයයි. ලගදිම බැඳපු කෙල්ලක් උනත් ඇගේ ස්වාමිපුරුෂයා කොරියාවේ රැකියාවකට ගිහින් මාස දෙකකට වැඩි කාලයක් ගතවෙලා තිබුණා. ඒ නිසා තනිව සිටීම ඇයට තවමත් බරක් වගේ දැනුණා.

ඇය අද රතු පාට සාරියක් ඇඳගෙන හිටියේ. සාරියේ සාරි හැට්ටේ ටිකක් තදින් ඇගට ඇලිලා තිබුණ නිසා ඇගේ පිරිපුන් පියයුරු හොදට කැපිලා පෙනුනා... හෝමාගමින් බස් එකට නැගලා වැඩි දුරක් යන්න කලින්ම ඉතා තදින් සෙනගෙන් පිරිලා තිබුණා. රෝෂිනි හිමිට හිමිට බස් එකේ මැදට ආවම එක තැනකට නතර උනා. ඒත් එක්කම වගේ පිටුපසින් තදින් කෙනෙක් තමන්ගේ ඇගට බරවෙනවා ඇයට දැනුනා..අයියෝ අන්කල් කෙනෙක්.

අවුරුදු පනස් පහක් විතර පමණ වයස් වුණු, හැබැයි හොඳට ඇදුම් ඇඳගත්තු, සුදු කොණ්ඩ ටිකක් මිශ්‍ර වුණු මිනිහෙක්. මේ වෙද්දි ඔහුගේ ඇග තදින් රෝෂිනිගේ පිටුපසට ඇලී තිබුණා. බස් එකේ සෙනඟ නිසා රෝෂිනිට කරගන්න දෙයක් නෑ, හැරෙන්නවත් ඉඩක් නැහැ.

මෙහෙම බස් එක යනකොට අන්කල්ගේ කලිසම අස්සෙන් ලොකුවෙලා තිබුණු ලිගුව රෝෂිනිගේ සාරියට උඩින් පස්සට හොඳට තද වෙන බව දැනුනා. ම්ම්ම්ම්ම්ම් ඒක මාර ලොකුයි වගේ. රෝෂිනිගේ හදවත එක පාරටම වේගයෙන් ගැහෙන්න ගත්තා.

“අයියෝ... මේ මොනවද මට මේ වෙන්නේ?” ඇය මනසින් කිව්වා. නමුත් බස් එකේ තද සෙනඟ නිසා මුකුත්ම කරගන්න බැරි වුණා.

බස් එක ගැස්සි ගැස්සි යනකොට අන්කල්ගේ ලොකු තද වුණු ලිගුව ඇයගේ පිටුපස සාරිය තුළට තදින් ඇතුලට තද වෙන බව ඇයට වුණා. මේ මොන දේ උනත් ඔහු එක වචනයකුත් කතා කළේ නැහැ. නිහඬව තදින් රෝෂිනිට ඇලී සිටියා. බස් එකේ එක හැරිමකදී, බ්‍රේක් ගැහුවම ඔහු රෝෂිනිගේ පිටුපසට තවත් හොඳට තල්ලු වුණා. ම්ම්ම්ම්ම්ම් සාරියේ රෙද්ද තුළින් ඒ උණුසුම සහ තදකම ඇයට පැහැදිලිව දැනුණා.

මෙහෙම යද්දි රෝෂිනිගේ කකුල් දෙක ටිකක් වෙවුලන්න ගත්තා. ඇයගේ මුහුණ රතු වෙලා ගියා. ඇයට මේක සැපක් උනත් කවුරුන් හෝ දකියි කියලා බනින්න ඕන උනත් බය නිසාත්, ලැජ්ජාව නිසාත් කට ඇරියේ නැහැ. මේ වෙද්දි අන්කල්ගේ හුස්ම ඇයගේ බෙල්ලේ පතුලට උණුසුම්ව පතිත වුණා. ම්ම්ම්ම්ම්ම්

මෙහෙම බස් එක තවත් ඉදිරියට යනකොට ඔහුගේ ලිගුව තවත් ලොකු වෙලා, තද වෙලා රෝෂිනිගේ සාරිය තුළටම යනවා වගේ දැනුණා. ඒක ඇයගේ පිටුපසේ මැදට හොඳට හිරවෙලා මේ වෙද්දි.. හස්බන්ඩ් ගෙදර නැති නිසා තනියම ඉන්න රෝෂිනිගේ සිරුරේ යම් උණුසුමක් ඇති වුණත්, ඇය තමන්ටම ලැජ්ජාවෙන් ඉස්සරහා බලාගෙන හිටියා...

“මේ අන්කල් මේක හිතලමද කරන්නේ?” ඇය මනසින් සිතුවා. නමුත් අන්කල් තවමත් නිහඬවම ඔහුගේ කාර්ය කරගෙන යනවා.. ඔහුගේ ඒ ලොකු දෙය බස් එකේ එක එක හැරිමකදී ඇය මත තදින් තල්ලු වුණා.

මෙහෙම බස් එක තවත් ඉදිරියට යද්දි සෙනඟ තවත් වැඩි වුණා. මිනිස්සු එකිනෙකාට තල්ලු වෙවි තව ඇතුලට එනවා. ඒ නිසා අන්කල්ට ඒක හොඳ අවස්ථාවක් වුණා.

ඔහු ටිකක් ඉහළට ඉස්සෙනවා වගේ කරලා, තමන්ගේ ලොකුවෙලා තද වුණු ලිගුව රෝෂිනිගේ සාරියේ පස්සේ දාරේ මැද්දටම හොඳට තියලා හිමිට තව තද කළා. ලිගුව ඇයගේ පිටුපසේ බෙදෙන රේඛාවටම තද වෙද්දි රෝෂිනිගේ ඇග පුරාම අමුතු හිරියක් වගේ ගියා... ඇයගේ හදවත ඉතා වේගයෙන් ගැහෙනවා. 

“අයියෝ... මට මොකද වෙන්නේ?” ඇය මනසින් කිව්වා. නමුත් ශරීරය ටිකක් වෙනස් වෙලා තිබුණා.

රෝෂිනි ඉස්සරහ අල්ලගෙන ඉන්න සීට් එක අත් දෙකෙන් හොඳට අල්ලාගත්තා. ටිකක් කකුල් ඈත් කරලා, තමන්ගේ පිටුපස අන්කල්ට තවත් තදින් තල්ලු කළා. ඒක ඇයටත් අමුතු අත්දැකීමක් විදිහට දැනුණා. අන්කල්ගේ ලිගුව ඇයගේ සාරිය තුළින් පස්සේ මැදට තව තව හොඳට තල්ලු වෙනවා දැනුණා. අම්මෝ ඒකේ ලොකු. ඇය තමන්ටම කියාගත්තා..

මෙහෙම ඉද්දි රෝෂිනිගේ යෝනිය තෙමිලා  ඇයට ඒ තෙත් බව හොඳටම දැනුණා. සාරිය යටින් ඇගේ යට ඇඳුම් තෙමෙද්දි ඇය කකුල් දෙක තවත් ටිකක් ඈත් කරලා අන්කල්ට පස්ස තදින් තල්ලු කළා. මේ විදිහට ඔවුන් දෙදෙනාම නිහඬව බස් එකේ එකතු වෙලා ආතල් එකක් ගනිද්දි බස් එක කෙමින් කෙමින් නුගේගොඩට ලන්වුණා..

බස් එක නුගේගොඩ ස්ටෑන්ඩ් එකට ළඟා වුණාම රෝෂිනි අන්කල්ගේ ඒ තද වුණු ලිගුවෙන් ටිකක් ගැලවුණා. බස් එක නැවතුණු වෙලාවේ ඇය ඉක්මනින්ම හැරිලවත් බලන්නේ නැතුව බස් එකෙන් බහින්න ලෑස්ති උනා.. නමුත් ඇය බස් එකෙන් බහින්න එද්දි අන්කලුත්ඇය පසුපසින්ම ආවා. දොර ගාවට ආවාම ඔහු ආයෙත් රෝෂිනිගේ පස්සට තදින් ඇලුණා. ඔහුගේ ලොකු ලිංගය ඇයගේ සාරිය මත තවමත් තදින් අතුල්ලපු අන්කල් එකපාරටම තමන්ගේ අතකින් රෝෂිනිගේ පිටුපස තට්ටමක් හොදට මිරිකුවා. ආහ්හ්හ්හ්හ් රෝෂිනිට කෙදිිගෑවෙන්න ගියත් කට තදර කරගත්තා.. ඒත් එක්කම අන්කල් ඉක්මනින් තමන්ගේ කලිසමේ පොකට් එකෙන් කොල කෑල්ලක් ගත්තා. ඒකේ ඔහුගේ නම්බර් එක ලියලා තිබුණා. ඔහු ඒක රෝෂිනිට යටින් අතට දුන්නා. රෝෂිනි ඒක අරගත්තා. නමුත් ඇය කිසිවක් කතා නොකරම බස් එකෙන් බැහැලා යන්න පිටත් උනා..

අද බස් එක කලින් ආපු නිසා වැඩ කරන තැනට යන්න තවත් පැයක් පමණ තිබුණා. ඔෆිස් එක පටන් ගන්න තව ටිකක් කාලය තිබුණ නිසා රෝෂිනි ඉක්මනට ඔෆිස් එකේ බාත්රූම් එකට ගියා. ඇය වොෂ්රූම් එකේ දොරටුව වසාගත්තා. සාරිය ටිකක් උස්සලා බැලුවාම ඇගේ යෝනිය ඉතා තෙත් වෙලා තිබුණා. ඇගේ රතු පැහැති යට ඇඳුම තෙමිලා ගොස් තිබුණා.

උදේ බස් එකේ සිදුවුනු සිදුවීම නිසා ඇයගේ මුහුණ තවමත් රතුවෙලා තිබුණා. අන්කල්ගේ ලොකු ලිගුව ඇයගේ පස්සේ හිරවුනු විදිහ තවමත් ඇයගේ මතකයේ තිබුණා. ඇය අතේ තිබුණු කොල කෑල්ල බැලුවාම එයාගේ නම්බර් එක ලියලා තිබුණා.ඒත් එක්කම ගෙදර තනියම ඉන්න ඇයට තනිකම නිසාත්, බස් එකේ දැනුණු ඒ උණුසුම නිසාත්, ඇග ඇතුලේ ආශාවන් එලියට එන්න පටන් ගත්තා...

ඇය තමන්ගේ අතකින් යෝනියේ ඉහළ කොටසට අත ගත්තා. ඇඟිල්ල ටිකක් ඇතුළට දැම්මාම උණුසුම්, ලිස්සන තෙත් බව ඇයගේ ඇගිලි වලට හොදින් දැනුණා.

“ආහ්හ්හ්හ්හ්හ්හ්හ්හ්...” ඇයට කෙදිරිගැවෙද්දි ඇස් පියාගෙන අන්කල්ගේ ඒ ලිගුව මතකයට ආවා. ඇය ඇඟිල්ලෙන් යෝනියේ මෑ ඇටය රවුමට කරකව කරකව අතගාන්න පටන් ගත්තා. ම්ම්ම්ම්ම්ම් ටික ටික වේගය වැඩිවෙද්දි ඇගේ කකුල් දෙක වෙවුලන්න ගත්තා.

“ආහ්හ්හ්... අන්කල්. ඕක ඇතුලට බස්සන්න අනේ.. ඉන්න බෑ මට...” ඇය මුවෙන් කෙදිරි ගසමින් කිව්වා. ඇය එක ඇඟිල්ලක් යෝනිය ඇතුළට දැම්මා. ඒත් ඇයට මදිනිසා ඉක්මනින් ඇඟිල්ල දෙකක් ඇතුළට දාලා ඇතුළත තදින් අතගගා කරගන්න ගත්තා.  ඇයගේ හුස්ම වේගවත් වෙද්දි. “ආහ්හ්... අන්කල් මට ආහ්හ්හ්... මට යනවා...” කියලා කෙදිරි ගසමින් ඇය ඇඟිලි දෙක වේගයෙන් ඇතුළට පිටට කළා. අන්කල්ගේ ලොකු ලිගුව තමන්ගේ යෝනිය ඇතුලට තල්ලු කරන ආකාරය සිතමින් වේගයෙන් ඇඟිලි ගැසුවා.

වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින්ම. ඇය “ආආහ්හ්...!” කියලා ගැස්සෙද්දි කාලයකින් ලද ඇග සැහැල්ලුවට පත්කල අදි සුරාන්තයට පත් වුණා. ඇගේ කකුල් දෙක ටිකක් නැමිලා ගියා ඒ සැපට..

තවත් තත්පර කිහිපයක් ඒ විදිහටම ඒ සැප විදපු රෝෂිනි ඉක්මනින්ම ඇඳුම් හදාගත්තා. මුහුණ සෝදලා තවත් ලිප්ස්ටික් ටිකක් ගාලා ඔෆිස් එකට යන්න ඕනේ නිසා ඉක්මනින් එළියට ආවා.

නමුත් අද ඇයගේ මනසේ තවමත් අන්කල්ගේ ඒ ලොකු ලිගුව බස් එකේ තදින් තමන්ගේ පස්සට තද වුණු විදිහ සහ ඔහු අතින් තමන්ගේ තට්ටම මිරිකු අයුරු මතකයේම තිබුණා. අන්කල් දීපු කොල කෑල්ලේ තිබුණු නම්බර් එක ඇයගේ බෑග් එකේ තිබුණා. ඒත් තවමත් ඔහුට කතා කරනවද නැද්ද? ඇය ඒක ගැන නැවත නැවත හිතමින් දවසේ රාජකාරි කරන්න ගත්තා

.

.

.

.

.

.

.

මතුසම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆