රත්නමාලි පලවෙනි කොටස

ඉතාමත් දුප්පත් පිටිසර ගමක් උනත් ගමේ ආරච්චි මහත්තයාගේ ලොකු වලව්ව තේජසින් පිරී ඉතිරි පැවතුණි. ගමේ අන් අයට නීතියත්, අණසකත් පතුරුවන ආරච්චි මහත්තයා අවුරුදු පනහක පමණ වයසැති, උස මහත, ප්‍රෞඪ පෙනුමකින් යුතු කෙනෙකි. ගමේ බොහෝ දරුවන්ගේ පියා ඔහු බව ඒ ගම්තුලානේ නොරහසකි. 

ආරච්චිගේ ඒ නොනිමෙන ආශාව සහ පෞරුෂය ගැන ගමේ පිරිමි පවා හොඳින් දැන සිටි අතර, ගමේ ගැහැණුන් සිටියේද කුමන මොහොතක හෝ ආරච්චිට රෙද්ද උස්සා ඔහුගේ පහස ලබාගැනීමේ නොඉවසිල්ලෙනි.

එදා ඇඳිරි වැටීගෙන එද්දී වලව්වේ පැවැත්වෙන රාජකාරි කටයුත්තකට ගමේ කන්තාවන් කිහිපදෙනෙකු පැමිණ සිටියහ. ඒ අතර සිටි විසිපස් හැවිරිදි රත්නමාලී අන් අයට වඩා කැපී පෙනුණාය. තද කහ පැහැති චීත්තයකින් සහ තදින් ගතට ඇලුනු හැට්ටයකින් සැරසී සිටි ඇගේ නිරාවරණය වූ ඉණ පෙදෙසත්, පියකරු ගමනත් ආරච්චි මහත්තයාගේ නෙත ගැටුණේ නිරායාසයෙනි.

ගමේ තරුණයෝ තුන් හතර දෙනෙකු සමඟ බැද්දවල් ගානේ රිංගා අත්දැකීම් ලබා තිබූ රත්නමාලීට, පිරිමියෙකුගේ හැඟීම් සහ උවමනාවන් තේරුම් ගැනීම අපහසු නැත. ආරච්චි වැනි ප්‍රභූවරයෙකු සතුටු කිරීම ගැහැනියකගේ යුතුකමක් බවත්, එය තමන්ටද ලැබෙන භාග්‍යයක් බවත් ඇය සිතුවා.

"ඒ රත්නමාලී කෙල්ලේ??... අර ඇතුළේ කාමරයේ තියෙන ලියකියවිලි ටික පොඩ්ඩක් අස්පස් කරපන්?" ආරච්චි මහත්තයා එලියේ සිට අණ කළේය.

ඇය සෙමින් පියනගා ඇතුළු කාමරයට පැමිණියාය. කාමරය තුළ තිබුණේ තරමක් ආලෝකවත් වූ මන්දාරම් ස්වභාවයකි. ඇය ලියකියවිලි අහුලන්න නැමෙන විට, ඇගේ සිරුරේ හැඩතල හමුවේ කාමරය තුලට රහසේ පැමිණි ආරච්චිගේ ආශාවන් අවදි විය. ආරච්චි මහත්තයා සෙමින් ඇය දෙසට ලං වී ඇගේ පිටුපසට තද විය.

"ආහ්හ්හ්.. ආරච්චි මහත්තයා.. මේ මොකද මේ?? මෙතන කවුරුහරි ආවොත්..." ඇය සෙමින් මිමිණුවාය.

එහෙත් ආරච්චි මහත්තයා ඇයට කතා කිරීමට ඉඩ තැබුවේ නැත. ඔහු ඇගේ උරහිසෙන් අල්ලා සෙමින් ඇයව දණගස්සවා ආරච්චි සරම ඉහළට කරද්දී, ඔහුගේ දැවැන්ත ලිගුව දුටු රත්නමාලී මොහොතකට තිගැස්සී බියෙන් මෙන් පසුබෑවාය. එහෙත් සිත පාලනය කරගත් ඇය, ආරච්චිගේ ලිගුව දෑතට ගෙන සිය මුවින් ඔහුට අසමසම පහසක් ලබාදෙන්නට වූවාය.

පැයකින් පංගුවක් පමණ කාලයක් ඇය නොකඩවා ලබාදුන් ඒ පහස හමුවේ ආරච්චි මහත්තයා සරම උස්සාගෙන කෙඳිරිගාමින් සුවය වින්දේය.

"දන්නවද කෙල්ලේ... උඹේ අම්මත් ඔය වගේම තමයි. ඒකී උරන්න හරි හපනි. උඹටත් ඒ ආරෙම තියෙනවා..." ආරච්චි මහත්තයා ඇගේ හිසකෙස් අතරින් අතැඟිලි යවමින්, තව තවත් ඇගේ මුව තුළට තද කරමින් සෙමින් කීවේය.

ටිකවෙලාවකින් " ආහ්හ්හ්හ්හ් මට යන්න එනවා කෙල්ලේ..." යි කියූ ආරච්චි මහත්තයාගේ සිරුර එක්වරම වෙවුලා ගිය අතර, ඔහුගේ සිරුරේ සියලුම උණුසුම් ධාතු ධාරාවන් ඇගේ මුව තුළට මුදා හරිමින් ඔහු තෘප්තියේ ඉහළම තැනට පැමිණියේය.

ගමේ පිරිමි හතරදෙනෙකුගේම රස බලලා තිබූ රත්නමාලීට, ආරච්චිගේ මේ වයසින් මුහුකුරා ගිය ආරච්චිගේ ධාතු වල රස අමුතුම අත්දැකීමක් විය. 'ඇත්තටම ආරච්චි කියන්නේ නියම පිරිමියෙක්' කියා මුළු ගමම කියන කතාව සැබෑවක් බව ඇයට එකහෙළාම සිතුණි.

පසුව සරම නිසි ලෙස සකස් කරගත් ආරච්චි මහත්තයා, "හෙට දවල්ට මම ගෙවල් පැත්තේ එන්නම්... අම්මාට මම එනවා කියලා තියපන්," යැයි පවසා සෙමින් කාමරයෙන් එළියට ගියේය.

ටික වේලාවකට පසු, තමන්ට ලැබුණු මේ කෙටි පහසේ සතුට සඟවාගත් රත්නමාලීද කිසිවක් නොවුණා සේ සෙමින් කාමරයෙන් එළියට ආවාය.

වලව්වේ රාජකාරිය නිමා කොට රාත්‍රියේ ආපසු පැමිණි රත්නමාලී, තමන් සහ ආරච්චි මහත්තයා අතර සිදු වූ සිදුවීම පිළිබඳ සියල්ල මව හමුවේ පැවසීය..

ගමේ බොහෝ ගැහැණුන් මෙන්ම ඇගේ මවද ආරච්චිගේ පහස ලබා ඇති බැවින් ඔහුට ගෞරව කළ අතර, දියණියගේ කතාව ඇසූ ඇගේ මුවග නැගුණේ රහසිගත මන්දහාසයකි.

"මං එහෙනම් හෙට දවල්ට හේන පැත්තට යන්නම්කෝ..." යැයි මව කීවේ ආරච්චි මහත්තයාගේ පැමිණීමට නිවස තුළ සම්පූර්ණ නිදහස සහ අවස්ථාව සලසා දෙමිනි.

තමන් වෙත පැමිණෙන ඒ අවස්ථාව පිළිබඳ රත්නමාලීගේ සිත තුළද උපන්නේ නොඉවසිලිමත් බවකි.

පසුදින දහවල වන විට මුළු ගමම දැඩි අව් රශ්මියෙන් තැවෙමින් තිබූ අතර, නිවසේ සිටියේ රත්නමාලී පමණි. පාළු පාර දිගේ සෙමින් පියනැගූ ආරච්චි මහත්තයා කිසිවෙකුගේ අවධානයට ලක් නොවී සෙමින් රත්නමාලිගේ ගෙවත්තට පා තැබුවේය.

.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆