බස් එකේ අන්කල් හත්වෙනි කොටස

රෝෂිනී වෙනදාටත් වඩා සතුටින් සහ ප්‍රබෝධයෙන් ඔෆිස් එකට ඇතුළු වෙද්දීම, ඇයට උදේම හම්බවුණේ නිමාලිව.

නිමාලි රෝෂිනීගේ මුහුණ දිහා උඩ ඉඳන් පහළට විපරමින් බලමින්, අමුතුම කේලම්කාර සිනහවක් පාමින් මෙහෙම කිව්වා:

"යකෝ රෝෂිනී... ඊයේ උඹට හොඳටම උණ හැදිලා ලෙඩ වෙලා හිටියා කිව්වා නේද බං? බලපන්කෝ අද උඹේ මූණේ තියෙන ලස්සන ආහ්?? උබට හොඳ බෙහෙතක් හම්බවෙලා වගේ..."

නිමාලිගේ ඒ ක්ෂණික ප්‍රශ්නයත් එක්ක රෝෂිනීගේ මුහුණ නැවතත් රතු වී ගිය අතර, ඇය ලැජ්ජාවෙන් සිනාසෙමින් එතැනින් මඟහැරලා ගියා.

අද එතැන් සිට...

දැන් රෝෂිනීගේ මුළු ජීවිතයම සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙලා. වෙනදාට උදේට වැඩට යන්න කම්මැලි කමින්, මලානික බවකින් පෙළුණු රෝෂිනී, දැන් උදෑසන වැඩට එන්නේ අමුතුම ප්‍රබෝධයකින්, සතුටකින්. ඇගේ මුහුණේ තිබුණු අඳුරු බව නැතිවෙලා, අමුතුම දීප්තියක් සහ කාන්තිමත් බවක් එක්වෙලා තිබුණා. වෙනදාට ඔෆිස් එකේ නිතරම අයිනකට වෙලා වැඩ කරන ඇය, දැන් හැමෝම එක්ක හිනාවෙලා සතුටින් කතාබහ කරමින් කාලය ගත කළා.

ඔෆිස් එකේ රෝෂිනීගේ ළඟම සහ හොඳම යෙහෙළිය වුණේ නිමාලි. ඕනෑම රහසක්, තමන්ගේ හිතේ තියෙන ඕනෑම ප්‍රශ්නයක් බෙදාගත්තේ නිමාලි එක්ක වුණත්, අන්කල් එක්ක තියෙන මේ රහස් සම්බන්ධය ගැන විතරක් රෝෂිනී නිමාලිටවත් කියන්න ගියේ නැහැ. මොකද, මේ වගේ රහසක් වෙනත් අයෙකුට ආරංචි වුණොත් තමන්ගේ විවාහ ජීවිතයට මෙන්ම මුළු සමාජ මට්ටමටම වෙන හානිය ගැන රෝෂිනී හොඳටම දැනගෙන හිටියා. ඒ නිසා ඒ රහස ඇය තමන්ගේ හිත ඇතුළෙම තදින්ම හංගගෙන සිටියා.

නිමාලි කියන්නේ වයස අවුරුදු 32 ක පමණ පැහැපත්, ලස්සන කාන්තාවක්. ඇය බැඳලා දැන් අවුරුදු පහක් විතර වෙනවා. නිමාලිගේ සැමියා හමුදාවේ කැප්ටන් කෙනෙක්. රැකියාවේ ස්වභාවය නිසා ඔහුට ගෙදර එන්න ලැබුණේ මාසෙකට සැරයක්, එහෙමත් නැත්නම් මාස දෙකකට සැරයක් වගේ ඉතාම කලාතුරකින්. ඔවුන්ට තවමත් දරුවන් සිටියේ නැහැ. ඒකට ප්‍රධානම හේතුව වුණේ නිමාලිගේ සැමියාගේ තිබුණු ප්‍රශ්නයක්. ඒ වෙනුවෙන් ඔහු දීර්ඝ කාලයක ඉඳන් බෙහෙත් වර්ග පවා භාවිතා කරමින් හිටියේ. සැමියා ගෙදර නැති පාලුව නිමාලිගේ හිත ඇතුළෙත් කාලයක් තිස්සේ තදින්ම තිබුණා.

ඒ නිසාම, රෝෂිනීගේ මේ හදිසි වෙනස් වීම නිමාලිට ලොකු කුතුහලයක් සහ සැකයක් ඇති කළා. රෝෂිනීගේ මුහුණේ තියෙන අමුතුම ලස්සන, ඇගේ ඇඳුම් පැළඳුම්වල වෙනස සහ නිතරම ෆෝන් එක දෙස බලමින් සිනාසෙන ආකාරය නිමාලිට රහසක් වුණේ නැහැ.

"අනේ මන්දා රෝෂිනී... උඹ නම් දැන් වෙනස්ම වෙලා. ඉස්සර හිටපු රෝෂිනී නෙවෙයි දැන් ඉන්නේ. මට නොකීවට උඹේ ජීවිතේ මොකක් හරි ලොකු දෙයක් සිද්ධ වෙලා තියෙනවා," දවසක් තේ බොන වෙලාවේ නිමාලි රෝෂිනීගේ ඇස් දිහා කෙලින්ම බලමින් ඇහුවා.

"අනේ එහෙම දෙයක් නැහැ බං... උඹට නිකන් හිතෙනවා ඇති," රෝෂිනී ලැජ්ජාවෙන් සිනාසෙමින්, තේ කෝප්පය තොල් අතරට ගනිමින් කිව්වා.

"බොරු කියන්න එපා බං! මං උඹව අවුරුදු ගාණක ඉඳන් අඳුරනවා. ගෑනියෙක්ගේ මූණේ ඔය වගේ එළියක්  එන්නේ කොහොමද කියලා මං නොදන්නවා නෙවෙයි. උඹේ මහත්තයා රට ඉඳන් ආවෙත් නැහැ... හැබැයි උඹ ඉන්නේ හරියට අලුතෙන් කසාද බැඳපු කෙල්ලෙක් වගේ. මටවත් කියන්න බැරි තරම් ලොකු රහසක්ද බං ඒක?" නිමාලි නැවත නැවතත් තදින්ම ප්‍රශ්න කළා.

නිමාලි කොච්චර ඇහුවත්, කොච්චර වටෙන් ගොඩෙන් කරුණු ඇදලා ගන්න හැදුවත්, රෝෂිනී ඉතාම පරිස්සමෙන් සිනහවකින් විතරක් පිළිතුරු දෙමින් ඒ සියල්ල මඟහැරියා. ඒත් නිමාලිගේ හිතේ තිබුණු කුතුහලය සහ සැකය එන්න එන්නම වැඩි වුණා මිසක් අඩු වුණේ නැහැ.

දවසක් රෑ  රෝෂින සහ අන්කල් ඇදේ එක පාරක් ආතල් එකක් අරන් ඉන්න වෙලාවක, රෝෂිනී නිමාලි ගැන විස්තර අන්කල් එක්ක කියන්න පටන් ගත්තා. නිමාලිගේ මහත්තයා ආමි එකේ කැප්ටන් කෙනෙක් බවත්, එයා මාසෙකට සැරයක් වගේ ගෙදර එන නිසා නිමාලි ඉන්නේ හරිම පාලුවෙන් බවත් ඇය කිව්වා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, නිමාලිට තමන්ගේ වෙනස් වීම ගැන තදින්ම සැක හිතිලා නිතරම ප්‍රශ්න කරන හැටිත් රෝෂිනී විස්තර කළා.

විස්තරය අහගෙන හිටපු අන්කල් සිනාසෙමින්, "එහෙමද... එහෙනම් ඉතින් එයාගෙත් මූණ අපි පොඩ්ඩක් එළිය කරලා ගමු නේද?" කියලා විහිළුවෙන් වගේ කිව්වා.

අන්කල්ට ඒක විහිළුවක් වුණාට, රෝෂිනී අන්කල්ගේ පපුවට තට්ටුවක් දාලා, "අනේ යන්න අන්කල් යන්න... ඒකිව මෙහෙට ගෙන්න ගත්තොත් අපි දෙන්නටම කරන්න ගිහින් අන්කල්ගේ එළිය තමා අඩුවෙන්නේ," කියලා හිනාවෙමින් කිව්වා. ඒ ගමන්ම ඇය, ඊට මොහොතකට කලින් ධාතු පිටවී තිබුණු අන්කල්ගේ ලිගුව අතට අරන් හිමින් අතගාන්න, පිරිමදින්න පටන් ගත්තා.

රෝෂිනී නිමාලිගේ ලස්සන, ඇගේ තනිවීම ගැන කියපු විස්තර අන්කල්ගේ හිතටත් තදින්ම කාවැදිලා තිබුණා. ගැහැණු දෙන්නෙක් එකට තියාගෙන එකතු වෙන හැටි සහ නිමාලිටත් සැපක් ලබාදෙන හැටි ගැන අන්කල්ගේ සිතේ මැවුණු කාමුක සිතිවිලි නිසා, වෙනදාට වඩා ගොඩක් ඉක්මනින් ඔහුගේ ලිගුව නැවතත් ප්‍රාණවත් වී තද වෙන්න පටන් ගත්තා.

ලිගුව එකපාරටම යකඩයක් වගේ තද වෙනවා දැනුණු රෝෂිනී, අන්කල් දෙස අමුතු සරාගී බැල්මක් හෙළමින්, "අප්පට සිරි... මොකද මේ? නිමාලි ගැන කිව්වා විතරයි මෙයාට එයාව ඕන වෙලාද?" කියලා ඇහුවා.

අන්කල්ගේ ලිගුව නැවත ප්‍රාණවත් වීමත් සමඟ, රෝෂිනී නැවතත් පහත් වී ලිගුවේ අග මුව ඇතුළට ගෙන උරාබොන්න පටන් ගත්තා. ඇගේ උණුසුම් පහස හමුවේ අන්කල්ගේ ලිගුව තවත් කෙලින් වී තද වූ අතර, ඔහු ඇගේ හිස මෘදුව අල්ලා ගනිමින් තමන්ගේ චලනයන් වේගවත් කළා.

විනාඩි කිහිපයක මුවින් කෙරෙන පහසින් පසුව, අන්කල් ඇයට ඇඳ විට්ටම තදින් අල්ලාගෙන සිටින ලෙස පවසා, පසුපසින් ඇයගේ යෝනියට ලිගුව ඇතුල් කරා. අන්කල්ගේ පහරවල් හමුවේ වැඩිවෙලාවක් නොගොස් රෝෂිනීගේ සිරුර වෙවුලා ගිය අතර, ඇය එක දිගට කිහිප වතාවක්ම දැඩි සුරාන්තයන් කරා ළඟා වුණා. ඇගේ මුවින් පිටවූ කෙඳිරිගෑම් සහ සතුටු හඬින් මුළු කාමරයම පිරී ගියා.

එක්වීමේ අවසාන මොහොතේදී, අන්කල් නැවතත් ඇයව තමන් දෙසට හරවාගෙන, තමන්ගේ අවසාන ශුක්‍ර ධාතු සියල්ලම ඇගේ මුව ඇතුළටම පිට කරමින් තෘප්තියට පත් වුණා. රෝෂිනීද ඒ සියල්ල ආසාවෙන් භාරගනිමින්, අන්කල්ගේ සිරුරට තුරුළු වී නැවතත් ඇඳ මත හාන්සි වුණා.

පසුදා උදෑසන දෙදෙනාම සුපුරුදු පරිදි ලෑස්ති වී, තමන්ගේ රාජකාරි සඳහා පිටත්ව ගියා.

රෝෂිනී ඔෆිස් එකට ඇතුළු වෙනකොටම වාගේ නිමාලි හිටියේ ඇය එන දෙසම දෑස් නොපියවා බලාගෙන. වෙනදාටත් වඩා සතුටින් සහ දීප්තිමත් මුහුණකින් යුතුව පැමිණෙන රෝෂිනී දෙස බලමින් නිමාලි තමන්ගේ මේසය ළඟට වී අමුතුම කුතුහලයකින් යුතුව විපරම් කළා.

තේ වේලාව ආපු ගමන්ම, නිමාලි කිසිම පමා වීමක් නැතුව රෝෂිනී ළඟට ඇවිත් වාඩි වුණා.

"බලපන්කෝ රෝෂිනී... අදත් උඹේ මූණේ තියෙන එළිය. උඹ මගෙන් කොච්චර හැංගුවත් වැඩක් නැහැ, උඹේ ඇස් දෙකෙන්ම කියනවා මොකක් හරි ලොකු දෙයක් වෙනවා කියලා. උඹට මාව විශ්වාස නැද්ද බං මෙහෙම බොරු කරන්නේ?" නිමාලි තදින්ම, ඒත් සැබෑම යාළුකමකින් යුතුව ඇහුවා.

දින ගණනාවක් තිස්සේ නිමාලි ඇසූ ප්‍රශ්න සහ ඇගේ නොනිමෙන කුතුහලය හමුවේ රෝෂිනීට තවත් මේ රහස තනිවම හිතේ තියාගෙන ඉන්න බැරි බව තේරුණා. ඇය වටපිට බලලා, කිසිවෙකු ළඟ නැති බව තහවුරු කරගෙන, නිමාලිගේ අතින් තදින් අල්ලාගත්තා.

"නිමාලි... මං කියන දේ හොඳට අහගනින්. හැබැයි උඹ මේක ජීවිතේටවත් වෙන කාටවත්ම කියන්න බැහැ... හොඳද?" 

.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆