සමන්ගේ කතාව හතරවවෙනි කොටස
සමන්ගේ හුස්ම වේගවත් විය. "අක්කේ... මට... මට යන්න ඕනේ," යැයි ඔහු බොරුවට කීවත්, සන්ධ්යාගේ ස්පර්ශය බලාපොරොත්තුවෙන් ඔහු පුටුවේ පසුපසට වන්නට විය.
සන්ධ්යා සමන්ගේ දෑස් දෙස කෙළින්ම බලමින්, "යන්න? මේ විදිහට කොහොමද යන්නේ මල්ලි? ඉන්න මෙයාට මොනවද ඕන බලමු " යැයි පවසමින් සරම උඩින්ම සමන්ගේ දැඩි වූ ලිඟුව තද කර අල්ලා ගත්තාය. ඇගේ උණුසුම් අල්ලට සමන්ගේ ඒ යෝධ පෞරුෂය හසු වෙද්දී සමන්ගේ මුළු සිරුරම හිරිවැටී ගියේය.
අද එතැන් සිට...
සන්ධ්යාගේ උණුසුම් අල්ල සමන්ගේ සරම උඩින් ඒ දැවැන්ත ලිඟුව මත පතිත වෙද්දී, ඇය විමතියෙන් ගල් ගැසුණාය. අල්ලට හසුවන ඒ ඝනකම සහ දිග ප්රමාණය ඇය මීට පෙර කිසිම පිරිමියෙකුගෙන් අත්විඳ නොතිබූ දෙයකි. හරියට අඟල් නවයක් පමණ දිග, හොඳින් වැඩුණු මහත බටු ගෙඩියක් අතට අසුවුණාක් මෙන් ඇයට දැනුණි.
"දෙයියෝ සාක්කි... මල්ලි, මේකේ ලොකු..." ඇය පහත් හඬින් මිමුණුවේ දැඩි ආශාවකිනි.
ඇය තවදුරටත් ප්රමාද නොවී, සමන්ගේ ඉණ වටා තිබූ සරම ගැටය එකවරම ලිහිල් කර බිමට ඇද දැමුවාය. සරම පාමුලට වැටෙද්දී, සමන්ගේ ඒ යෝධ පිරිමි බව කිසිදු ආවරණයකින් තොරව සන්ධ්යාගේ දෑස් ඉදිරිපිට දිග හැරුණි. ඒ දර්ශනය දුටු සන්ධ්යාගේ ඇස් උඩ ගියේ අදහාගත නොහැකි විමතියකිනි.
සමන්ගේ ලිඟුව නහර වැල්වලින් පිරී, තද රතු සහ කළු පැහැයට හුරු තඹ පැහැයකින් දිලිසෙමින් තිබුණි. එහි මුදුන, එනම් පෙරසම පසෙකට වී නිරාවරණය වූ හිස කොටස, හරියට රෝස පැහැති ලොකු බිම් මලක හත්තක් මෙන් පිරිපුන්ව සහ මහත්ව තිබුණි. එය පණ ගැහෙමින්, තාලයකට ගැස්සෙමින් තිබූ ආකාරය දැකීමෙන් සන්ධ්යාගේ මුළු සිරුරම එකවරම හිරිවැටී ගියේය. ඇගේ දණහිස් පණ නැති වී යනවාක් මෙන් දැනුණු අතර, යටි බඩෙන් මතුවූ දැඩි කාම ගින්නක් ඇගේ සර්වාංගයම වෙලා ගත්තේය.
සන්ධ්යාට ඉබේටම කෙඳිරිල්ලක් පිට විය. "මල්ලි... මේක... මේක මනුස්සයෙක්ගේ වෙන්න පුළුවන් දෙයක්ද? මම මගේ ජීවිතේට මේ වගේ දෙයක් දැකලා නැහැ," ඇය පවසමින් ඇසිපිය නොහෙළා ඒ දෙස බලා සිටියාය.
ඇගේ පපුව වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය. මේ වැනි පිරිමි අවයවයක පහස තම සිරුරේ පහස විඳිනු ඇතැයි සිතන විටත් ඇගේ ඇඟ කිලිපොලා ගියේය. සන්ධ්යා දණින් වැටී, වෙව්ලන දෑතින් සමන්ගේ ඒ නහර ඉලිප්පුණු, යකඩයක් මෙන් දැඩි වූ ලිඟුව මෘදු ලෙස ස්පර්ශ කළාය. එහි උණුසුම ඇගේ අතට දැනෙද්දී, ඇයට තවදුරටත් තමන්ව පාලනය කරගත නොහැකි විය.
සමන් දෑස් පියාගෙන සිටි අතර, ශානිකා මැඩම් සහ ඉසුරි ගැන සිතමින් දවස පුරා සඟවාගෙන සිටි පීඩනය දැන් පුපුරා යන්නට ආසන්නය. සන්ධ්යා තම මුව සමන්ගේ ඒ රෝස පැහැති මල් හත්තක් වැනි ලිඟු හිස වෙත සෙමින් ලං කළාය.
සමන්ගේ ඒ අඟල් නවයක් පමණ දිගැති, මහත ලිඟුව ඇගේ මුවට වඩා විශාල බව පෙනුණත්, ඇය තුළ ඇති වූ දැඩි කාම ආශාව නිසා ඇයට එය පිනවීමට ලෝභකමක් ඇති විය.
ඇය සෙමින් දණින් වැටී, වෙව්ලන දෑතින් සමන්ගේ ඒ රළු, නහර ඉලිප්පුණු ලිඟුව අල්ලා ගත්තාය. එහි තිබූ ස්වභාවික පිරිමි දාඩිය සුවඳත්, ශක්තිමත් පුරුෂ ගතියත් සන්ධ්යාගේ නාස් පුඩු අතරින් ඇගේ මොළයටම වැදුණේ ඇයව උමතු කරවමිනි. ඇය ඒ සුවඳට වසඟ වී, දෑස් පියාගෙන සමන්ගේ ඒ යෝධ පෞරුෂය සිප ගත්තාය.
පසුව සන්ධ්යා සෙමින් තම මුව විවර කර, සමන්ගේ ඒ රෝස පැහැති මල් හත්තක් වැනි විශාල හිස කොටස මුව ඇතුළට ගැනීමට උත්සාහ කළාය. එය සාමාන්ය ප්රමාණයට වඩා මහත නිසා ඇයට තම මුව උපරිමයෙන් විවර කිරීමට සිදු විය. අමාරුවෙන් එය මුව තුළට ගත් ඇය, හරිම ආසාවෙන් එය උරන්නට පටන් ගත්තාය. ඒ වෙලාවේ ලිඟුවේ ඉහළ කුඩා සිදුරෙන් ශ්රාවය වූ සමන්ගේ උණුසුම් ලව් ජූස් බිංදු ඇගේ දිව මත තැවරුණි. සන්ධ්යා ඒ උකු ශ්රාවය ඉතාමත් ආසාවෙන් දිවෙන් ලෙවකමින්, එහි රස විඳිමින් සමන්ගේ ලිඟුව පිනවන්නට වූවාය.
සමන්ට තවදුරටත් තමන්ව පාලනය කරගත නොහැකි විය. ඔහු සන්ධ්යාගේ කොණ්ඩයෙන් තද කර අල්ලා ගත්තේය.
"ආහ්... සන්ධ්යා අක්කේ... උරන්න... හොඳට උරන්න..." සමන් කෙඳිරිගාමින් කීවේය.
ඔහු සන්ධ්යාගේ කොණ්ඩයෙන් අල්ලාගෙන, ඇගේ මුව දෙසට තම ඉඟටිය වේගයෙන් තල්ලු කරන්නට විය. සමන්ගේ ඒ දැවැන්ත යගදාව සන්ධ්යාගේ උගුරේ පතුලටම වදින තුරු ඔහු එය ඇගේ මුව ඇතුළට යැව්වේය. සන්ධ්යාට හුස්ම ගැනීමට පවා අපහසු වුවද, ඇය තම දෑතින් සමන්ගේ තලෙළු ශක්තිමත් කලවා දෙක තද කර අල්ලාගෙන, ඒ අපූර්ව පහස උපරිමයෙන් විඳගත්තාය. සමන්ගේ රළු දෑත් තම හිසකෙස් අතරින් තද වෙද්දී, සන්ධ්යා තව තවත් වේගයෙන් ඇගේ කාර්යයෙහි නිරත වූවාය.
සමන්ට දැනුණේ තමන්ව වෙනම ලෝකයකට ගෙන යනවා වගේ. ගමෙන් කොළඹට ආවාට පස්සේ කාන්තාවකගේ පහස ලබන පළමු අවස්ථාව මෙයයි. සන්ධ්යා තම මුව තුළට සමන්ගේ ඒ දැවැන්ත ලිඟුව ගෙන කරන සෙල්ලම නිසා සමන්ගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලන්න පටන් ගත්තේය. විනාඩි පහක් විතර සන්ධ්යාගේ උණුසුම් කට ඇතුළේ ලිඟුව එහා මෙහා වෙද්දී, එය ඇගේ කෙළවලින් හොඳටම තෙත් වී දිලිසෙන්නට විය.
තවදුරටත් මේ විදිහට හිටියොත් තමන්ට පාලනය කරගත නොහැකිව ධාතු පිටවෙයි කියලා සමන්ට හිතුණා. ඒ නිසා ඔහු සන්ධ්යාගේ කොණ්ඩයෙන් අල්ලා හෙමින් ඇයව නැගිට්ටවා ගත්තා. සන්ධ්යා නැගිට්ටාට පස්සේ, සමන් ඇයව කාමරේ බිත්තියට තද කරලා, ඇගේ දෙතොල් තදින් සිපගන්න පටන් ගත්තේ හරියට පිපාසිතයෙක් වතුර බොනවා වගේ.
සමන් සන්ධ්යාගේ තොල් උරද්දී, සන්ධ්යාත් ඉතාමත් උමතුවෙන් එයට ප්රතිචාර දැක්වූවාය. ඒත් මොන දේ කළත් සන්ධ්යාගේ දකුණු අත නම් සමන්ගේ ඒ යෝධ ලිඟුවෙන් ඉවත් වුණේ නැහැ. ඇය තම කෙළවලින් නෑවී තිබුණු, ලිස්සන සුළු ඒ දැවැන්ත පිරිමි බව තම අල්ලට හසු කරගෙන වේගයෙන් පිරිමදින්නට වූවාය.
"ආහ්... මල්ලි... ඔයා මාව පිස්සු වට්ටනවා," සන්ධ්යා සමන්ගේ තොල් අතරින් කෙඳිරිගෑවාය.
ඇගේ අතේ පහසට සමන්ගේ ලිඟුව තව තවත් නහර මතු වී යකඩයක් වගේ තද විය. සන්ධ්යාගේ ඇඟ පවා සමන්ගේ ඇඟේ ස්පර්ශයට රත් වී තිබුණි. ඇය තම නයිටිය උඩට කර සමන්ගේ නිරුවත් ඇඟට තම මුළු සිරුරම තද කරගත්තාය. සමන්ගේ උණුසුම් හුස්ම ඇගේ ගෙල ප්රදේශයට වැදෙද්දීත්, පහළින් ඇගේ අතේ හැසිරෙන ඒ දැවැන්ත ලිඟුව නිසාත් සන්ධ්යාට නොනවත්වාම කෙඳිරි ගෑවුණි.
සමන්ටත් දැන් ඉවසීම උපරිමයට ඇවිත් තිබුණේ. ඔහු සන්ධ්යාගේ තොල් උරන ගමන්ම, ඇගේ නයිටිය යටින් ඇගේ පිරිපුන් තට්ටම් දෙක තම රළු දෑතින් තද කර අල්ලා ගත්තේය.
ඊට පස්සේ සමන් සන්ධ්යාගේ
තොල් දෙක උරන එක නතර කරලා, එයාගේ මූණ
පුරාම හාදු දෙන්න ගත්තා. ඊටපස්සේ හෙමින් හෙමින් පල්ලෙහාට ඇවිත් සන්ධ්යාගේ බෙල්ල
ලෙවකන්න පටන් ගත්තේ සන්ධ්යාව පිස්සු වට්ටමින්. සමන්ගේ රළු දිව එයාගේ බෙල්ල දිගේ
එහා මෙහා යද්දී සන්ධ්යාට ඉබේටම ඇස් පියවුණා.
සමන් තවත් බලන් ඉන්නේ නැතුව සන්ධ්යාව ඇඳට තල්ලු කරලා, එයාගේ ඇඟ උඩට ආවා. සමන්ගේ රළු අත් දෙකට සන්ධ්යාගේ පිරිපුන් පියයුරු දෙක අහු වුණේ හරියට ලොකු අඹ ගෙඩි දෙකක් වගේ. සමන් තමන්ගේ දෑතින් ඒ පියයුරු තද කරලා මිරිකන්න ගත්තේ සන්ධ්යාගේ කටින් "ඌයි" කියලා හීන් කෙඳිරිල්ලක් පිට වෙද්දියි.
සමන් සන්ධ්යාගේ එක පියයුරක් අල්ලලා මිරිකන ගමන්, අනිත් පියයුරේ තද පාට තණ පුඩුව තමන්ගේ කට ඇතුළට අරගෙන උරන්න ගත්තා. හරියට කිරි බොන පොඩි එකෙක් වගේ සමන් ඒක සූප්පු කරද්දී සන්ධ්යා ඇඳ විට්ටම තද කරලා අල්ලගත්තා. සමන්ගේ දිවෙන් ඒ තණ පුඩුව වටේ කරකවද්දී සන්ධ්යාගේ ඇඟම විදුලියක් වැදුණා වගේ ගැහෙන්න ගත්තා.
"ආහ්... මල්ලි... තව හයියෙන් උරන්න... .." සන්ධ්යා කෑගැහුවේ කාමරේ බිත්තිවලටත් ඇහෙන තරමට.
සමන් මාරුවෙන් මාරුවට පියයුරු දෙකම උරන ගමන් එක අතක් පල්ලෙහාට යැව්වා. සන්ධ්යාගේ කලවා දෙක මැදින් අත දාපු සමන්ගේ ඇඟිලිවලට දැනුණේ පුදුම තෙතමනයක්. සන්ධ්යා මේ වෙද්දී කොච්චර ඇවිස්සිලාද කියනවා නම්, එයාගේ යෝනියෙන් පැණි වගේ ශ්රාවය පිට වෙලා ඒ ප්රදේශයම ගඟක් වගේ ගලනවා. සමන්ගේ අතට ඒ ලිස්සන සුළු බව දැනෙද්දී, සන්ධ්යා තමන්ගේ කකුල් දෙක තවත් ඈත් කරලා සමන්ට ඉඩ දුන්නා.
සමන්ගේ ඇඟිලි ඒ තෙතමනය අස්සේ එහා මෙහා වෙද්දී සන්ධ්යා ඉන උස්ස උස්ස සමන්ට උදව් කළා. සන්ධ්යාගේ යෝනියෙන් ගලන ඒ දියර නිසා සමන්ගේ අතත් හොඳටම තෙත් වුණා. සමන් ඒ ඇඟිලි සන්ධ්යාගේ කට ගාවට ගෙනිච්චම, සන්ධ්යා හරිම ආසාවෙන් තමන්ගේම සිරුරේ සුවඳ විඳිමින් ඒ ඇඟිලි ලෙවකන්න ගත්තා.
ඊට පස්සේ සමන් ආයේ තමන්ගේ ඇගිලි යෝනිය තුලට දාලා ඒ පැණි ඇයට පෙන්නම ලෙවකන්න පටන් ගද්දි "ඔයා මාව පිස්සු හදනවා මල්ලි... මට තවත් ඉවසන්න බෑ... ඕක ඇතුළට දාන්නකෝ දැන්..." සන්ධ්යා හති දමමින් සමන්ගේ බෙල්ලෙන් අල්ලලා තමන්ගේ ඇඟට තද කරගත්තා.
සමන් සන්ධ්යා කියපු දේ ඇහුණේ නැති ගානට තව තවත් පහළට ගියා. සන්ධ්යා හිතුවේ සමන් දැන් ඒක ඇතුළට දායි කියලා වුණත්, සමන් කළේ සන්ධ්යාගේ කකුල් දෙක දෙපැත්තට කරලා ඒ රත් වෙලා තියෙන යෝනිය ගාවට තමන්ගේ මූණ ගෙනිච්ච එක.
සන්ධ්යාගේ යෝනිය වටේට තරමක් මවිල් වැවිලා තිබුණා. ඒ වගේම එයාගේ යෝනි තොල් දෙක තරමක් විශාලයි, ඒ වගේම ඒවා රෝස පාටට මඳක් එළියට පැනලා වගේ තිබුණේ. ඒවයෙන් පැණි වගේ දියර ගලලා දිලිසෙනවා. සමන් තවත් බලන් ඉන්නේ නැතුව තමන්ගේ දිව ඒ තෙතමනය අස්සට යැව්වා.
සමන් ඒ පිරිපුන් යෝනි තොල් දෙක තමන්ගේ කට ඇතුළට අරගෙන හෙමින් උරන්න ගත්තා. සන්ධ්යාට ඒ වෙලාවේ දැනුණේ මුළු ඇඟම පාවෙනවා වගේ හැඟීමක්. "ආහ්... මල්ලි... ආහ් ආහ් ආහ්......" සන්ධ්යා කොට්ටේ හපාගෙන කෙඳිරිගාන්න ගත්තා.
ඊටපස්සේ සමන් සන්ධ්යාගේ බගමනිය හොයාගෙන ඒක දිවෙන් ලෙවකන්නයි, උරන්නයි පටන් ගත්තා. ඒක සන්ධ්යාගේ ඇඟේ තියෙන සංවේදීම තැන නිසා ඇයට තවදුරටත් තමන්ව පාලනය කරගන්න බැරි වුණා. සමන්ගේ ඒ රළු දිව එහා මෙහා වෙද්දී සන්ධ්යාගේ හුස්ම වේගවත් වෙලා, ඇස් උඩ ගියා.
විනාඩියක් යන්නත් කලින් සන්ධ්යාගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලන්න ගත්තා. "අනේ... මල්ලි... මට යනවා... ආහ්..." කියලා කෑගහපු සන්ධ්යා, ඇඳ රෙද්ද තද කරලා අල්ලගෙන ගැස්සිලා ගැස්සිලා සුරාන්තයට පත් වුණා. ඒ වෙලාවේ එයාගේ යෝනියෙන් ධාතු දියර ධාරාවක්ම පිට වෙලා සමන්ගේ මූණේ පවා තැවරුණා. සන්ධ්යාගේ ජීවිතේ එයා ලබපු ඉහළම සහ සැපවත්ම සුරාන්තය තමයි ඒ.
සන්ධ්යා පණ නැති වුණා වගේ ඇඳ උඩ වැතිරිලා හති දාන්න ගත්තා. එයාගේ මුළු ඇඟම දාඩියෙන් තෙත් වෙලා. සමන් සන්ධ්යාගේ මූණ දිහා බැලුවේ සතුටු හිනාවකින්. ඒත් සමන්ගේ අඟල් නවයේ ලිඟුව තාමත් යකඩයක් වගේ කෙළින් වෙලා, නහර මතු වෙලා තිබුණේ එයාගේ වාරය එනකල්.
"මල්ලි... ඔයා නම් දෙවියෙක්..." සන්ධ්යා අපහසුවෙන් හුස්ම ගන්න ගමන් මිමුණුවා. "දැන් දැන්වත් ඕක ඇතුලට දාන්න රත්තරං....
සන්ධ්යා සුරාන්තයට පත් වුණාට පස්සේ එයාගේ යෝනියෙන් පිටවුණු ඒ උණුසුම් ශ්රාවයන් නිසා මුළු ප්රදේශයම තෙත බරිත වෙලා තිබුණේ. ඒත් සන්ධ්යාට තවමත් සෑහීමක් නැහැ. එයා ඇඳ විට්ටමට බර වෙලා හති දාන ගමන්ම, තමන්ගේ ඇඟ උඩ ඉන්න සමන්ගේ අඟල් නවයේ යෝධ ලිඟුව තමන්ගේ දෑතින්ම තද කරලා අල්ලා ගත්තා.
සන්ධ්යා ඒ රළු, නහර ඉලිප්පුනු ලිඟුව තමන්ගේ යෝනි තොල්වල එහා මෙහා අතුල්ලන්න ගත්තේ ඉවසගන්න බැරිම කාම ආශාවකින්. "අනේ මල්ලි... මේක ඇතුළට දාන්නකෝ..." සන්ධ්යා කෙඳිරිගාමින් කියද්දී, එයා ඒ දැවැන්ත ලිඟු හිස තමන්ගේ යෝනි සිදුර කෙලින්ම තියාගත්තා.
සමන් තමන්ගේ දෑත් ඇඳට තබා බර දීලා, එකපාරටම තමන්ගේ ඉඟටිය ඉදිරියට තල්ලු කරලා ඇතුළට තද කළා. සන්ධ්යාගේ මනුස්සයාගෙන් ලැබුණු පහසට වඩා සමන්ගේ මේ යෝධයාගේ ප්රමාණය සෑහෙන්න වැඩි නිසා, පළවෙනි පාරට කරනවා වගේ සන්ධ්යාගේ යෝනිය හොඳටම හිර වෙලා තිබුණේ. සමන්ගේ ඒ අඟල් නවයේ ලිඟුව ඇතුළට බහිද්දී සන්ධ්යාගේ යෝනි මස්පිඩු දෙපසට ඉරීගෙන යනවා වගේ තද ගතියක් සමන්ටත් දැනුණා.
"ආහ්... අම්මේ..." සන්ධ්යාගේ කටින් එකපාරටම මහා හයියෙන් කෑගැස්සීමක් පිටවුණා.
ඇගේ යෝනිය ඇතුළේ තියෙන ඒ තද ගතිය නිසා සමන්ගේ ලිඟුවට දැනුණේ පුදුම සැපක්. සන්ධ්යාගේ ඇස් උඩ ගිහින්, ඇඟ ගල් ගැහුණේ සමන්ගේ ඒ යෝධයා අඟලෙන් අඟල තමන්ගේ පතුලටම බහිද්දියි. සන්ධ්යා තමන්ගේ නියපොතු වලින් සමන්ගේ පිට හාරන්න ගත්තේ ඒ වේදනාවයි සතුටයි දෙකම දරාගන්න බැරුව. සමන් නතර වුණේ නැහැ. එයා තමන්ගේ මුළු බරම දීලා ඒ යෝධ ලිඟුව සන්ධ්යාගේ ගර්භාෂය මට්ටමටම ඇතුළට බැස්සුවා.
සන්ධ්යාට දැනුණේ තමන්ගේ බඩවැල් පවා උඩට යනවා වගේ හැඟීමක්. මල්ලි...... සන්ධ්යා හති දමමින් සමන්ගේ බෙල්ලෙන් එල්ලුණා. සමන් ටික වෙලාවක් එහෙමම නතර වෙලා ඉඳලා, සන්ධ්යාට ඒ ප්රමාණය හුරු වුණාට පස්සේ හෙමින් හෙමින් තමන්ගේ පළමු පහරවල් ගහන්න පටන් ගත්තා
සමන් ටිකෙන් ටික තමන්ගේ ඉඟටියේ වේගය වැඩි කරන්න ගත්තා. සමන්ගේ ඒ අඟල් නවයේ යෝධයා සන්ධ්යාගේ යෝනිය ඇතුළටම කිඳා බහිද්දී, ඇඳ විට්ටම "ක්රීස් ක්රීස්" ගාලා සද්ද වෙන්න පටන් ගත්තා. සන්ධ්යාගේ ඇඟ ඇතුළේ ඇති වුණු ඒ අධික රස්නයත් එක්ක සමන් තදින් පහරවල් ගහද්දී, සන්ධ්යාට තමන්ගේ හුස්ම පාලනය කරගන්න බැරි වුණා. විනාඩි පහක් විතර නොනවත්වාම ගහපු ඒ දරුණු පහරවල් හමුවේ සන්ධ්යා දෙවැනි වතාවටත් සුරාන්තයට පත් වුණේ මුළු ඇඟම වෙව්ලලා යද්දියි.
ඒත් සමන්ගේ වැඩේ තවම ඉවර නැහැ. සමන් සන්ධ්යාව ඇඳෙන් නැගිට්ටවලා, ඇඳ අයිනට කරලා බිත්තිය පැත්තට හරවලා නැමුවා. සන්ධ්යා දෑත් ඇඳට තියලා බර දීලා ඉද්දී, සමන් පිටුපසින් ඇවිත් සන්ධ්යාගේ පිරිපුන් තට්ටම් දෙක දෙපැත්තට කරලා, කෙළින් වෙලා තිබුණ ඒ යෝධයාව ආයෙත් වතාවක් එකපාරටම සන්ධ්යාගේ යෝනිය පතුලටම බස්සවලා තද කළා.
"ආහ්... මල්ලි... හෙමින්..." සන්ධ්යාට ඉබේටම කෑගැස්සුණා.
සමන් සන්ධ්යාගේ දිගු කොණ්ඩය එක අතකින් තද කරලා අල්ලගෙන, අනිත් අතින් ඇයගේ උරහිසෙන් පහළට තද කරලා තියාගෙන වේගයෙන් පහරවල් ගහන්න ගත්තා. පිටුපසින් ගහන ඒ පහරවල් සන්ධ්යාගේ යෝනියේ ගැඹුරටම වදිනකොට ඇයට දැනුණේ මුළු සිරුරම හිරිවැටිලා යනවා වගේ. සමන්ගේ යකඩයක් වගේ තද පිරිමි ඇඟ සන්ධ්යාගේ තට්ටම්වල වැදෙනකොට එන ඒ "චක චක" සද්දේ මුළු කාමරේම රැව් දුන්නා.
ඒ වේගවත් පහරවල් දරාගන්න බැරිව සන්ධ්යා තුන්වෙනි වතාවටත් සුරාන්තයට පත් වුණා. ඇය පණ නැතුව ඇඳ උඩ ඔළුව තියාගෙන හති දාද්දීත්, සමන් තමන්ගේ වේගය නතර කළේ නැහැ. ලිඟුව තවමත් යෝනිය ඇතුළේම තිබුණේ තද වෙලයි. සන්ධ්යාගේ යෝනි මස්පිඩු පවා වෙහෙස නිසා වෙව්ලද්දීත් සමන් තමන්ගේ පිරිමි ශක්තිය පාවිච්චි කරලා දිගටම ඒ කාර්යය කරගෙන ගියා.
සමන්ගේ නහර මතු වුණු පිරිමි ඇඟ දාඩියෙන් තෙත් වෙලා දිලිසෙනවා. තමන්ගේ ලිඟුව ඇතුළේ තියෙන ඒ පුදුමාකාර තද ගතිය නිසා සමන්ගේ ඉවසීමත් දැන් කෙමෙන් කෙමෙන් ගිලිහී යනවා.
සමන්ගේ ඇඟේ වේගය දැන් වෙනදාටත් වඩා වැඩියි. එයාගේ මුළු ඇඟම දාඩියෙන් තෙත් වෙලා, යටි බඩෙන් එන ඒ ආවේගය පාලනය කරගන්න බැරි තරමටම වැඩි වෙලා තිබුණේ.
"සන්ධ්යා අක්කේ... මට... මට යන්න එනවා..." සමන් හති දමමින් අපහසුවෙන් මිමුණුවා.
සන්ධ්යාට ඒක ඇහුණ ගමන් ඇස් දෙක ලොකු වුණා. "අනේ මල්ලි... ඇතුළේ නම් යවන්න එපා. මට බයයි... යන්න එද්දිම මට උරන්න දෙන්න," සන්ධ්යා කලබලෙන් වගේ කිව්වා.
සමන් තමන්ගේ ඇඟේ තියෙන අන්තිම ජවයත් පාවිච්චි කරලා, තවත් විනාඩියක් විතර වේගයෙන් පහරවල් දහයක් පහළොවක් ගැහුවා. එයාට යන්නම එනවා කියලා තේරුණ ගමන්ම, අඟල් නවයේ ඒ යෝධයාව සන්ධ්යාගේ යෝනියෙන් එකපාරටම එළියට ඇදලා ගත්තා. සන්ධ්යා ඉක්මනින්ම සමන්ව ඇඳේ හාන්සි කරලා, ඇඟ උඩට ඇවිත් ඒ යකඩයක් වගේ කෙළින් වෙලා ගැහෙන ලිඟුව තමන්ගේ අත් දෙකෙන්ම අල්ලගත්තා.
ඊට පස්සේ සන්ධ්යා ලිඟුවේ හිස කොටස කට ඇතුළට දාගෙන වේගයෙන් උඩට පහළට කරමින් උරන්න ගත්තේ හරිම කෑදරකමකින්. ඒ එක්කම සමන්ටත් ඉවසගන්න බැරි වුණා. "ආහ්... සන්ධ්යා..." කියලා හීන් කෙඳිරියක් එක්ක සමන්ගේ මුළු ඇඟම ගැස්සිලා ගියා.
සෑහෙන දවසක් ගැහැණියකගේ පහස නොලබපු සමන් හිර කරගෙන හිටපු ධාතු දහරාවන් එක පිට එක මහා වේගයකින් සන්ධ්යාගේ කට ඇතුළටම විදින්න ගත්තා. සන්ධ්යා ඒ ධාතු ධාරාවන් ටික එක බිංදුවක්වත් අපතේ යවන්නේ නැතුව මුව ඇතුළටම ගත්තා. උකු ධාතු ගොඩක් පිට වුණු නිසා සන්ධ්යාගේ කට සම්පූර්ණයෙන්ම පිරිලා, කම්මුල් පවා පිම්බිලා තිබුණේ.
ඒත් සන්ධ්යා ඒ කිසිම දෙයක් එළියට දැම්මේ නැහැ. ඇය ඒ හැම බිංදුවක්ම හරිම ආසාවෙන් උගුරෙන් පහළට ගිලලා දැම්මා. අන්තිමට ලිඟුව කටින් එළියට ගත්තට පස්සේ, ඒකේ තැවරිලා තිබුණ ඉතුරු ටිකත් දිවෙන් ලෙවකාලා පිරිසිදු කළා. හැබැයි ධාතු ප්රමාණය වැඩි වුණු නිසාත්, ඒවා උගුරේ පතුලටම විදපු නිසාත් සන්ධ්යාට එකපාරටම හිරවෙලා වගේ "කැහ්... කැහ්..." ගාලා කැස්සක් ආවා.
"අම්මෝ මල්ලි... මෙච්චර ගොඩක් යනවද?..." සන්ධ්යා කහින ගමන් හිනා වෙලා සමන් දිහා බැලුවා. "මට හුස්ම ගන්නත් බැරි වුණා."
සමන් ඇඳ අයිනේ වාඩි වෙලා හති දමමින් හිටියේ ලොකු සැහැල්ලුවකින්. සන්ධ්යාත් සමන්ගේ පපුවට බර වෙලා, හෙමින් සීරුවේ සමන්ගේ ඇඟ පිරිමදින්න ගත්තා. කාමරේ ඇතුළේ තිබුණේ අමුතුම නිශ්ශබ්දතාවයක්.
සන්ධ්යා හරියට එයාගේ මධුසමය දවසේ තමන්ගේ සැමියාට තුරුල් වෙන මනමාලියක් වගේ හරිම ආදරෙන් සමන්ගේ පළල් පපුවට බර වුණා. දෙන්නම දාඩියෙන් හොඳටම නැහැවිලා තිබුණත්, ඒ දාඩිය සුවඳ ඇතුළේ තිබුණේ අමුතුම ආශාවක මිශ්රණයක්. හෝදගන්න කියලා ලිඳ ළඟට යන්න මේ වෙලාවේ විදිහක් නැහැ, මොකද බෝඩිමේ අනිත් අයට ඇහුණොත් ලොකු ප්රශ්නයක් වෙන නිසයි.
සමන් ඇඳේ හාන්සි වෙලා ඉද්දී, සන්ධ්යා හිමීට තමන්ගේ අත සමන්ගේ කලවා උඩින් තියාගෙන බලාගෙන හිටියා. සෑහෙන වෙලාවක් යෝධයෙක් වගේ කෙළින් වෙලා තිබුණ සමන්ගේ ලිඟුව, සන්ධ්යාගේ කට ඇතුළේ ධාතු පිට කළාට පස්සේ දැන් ටික ටික කුඩා වෙමින් පහළට වැටෙන විදිහ ඇය හරිම ඕනෑකමින් බලාගෙන හිටියා. ඒක තවමත් රතු වෙලා, නහර මතු වෙලා තිබුණේ හරියට යුද්ධයක් ඉවර කරපු වීරයෙක් වගේ.
කාමරේ මේසය උඩ තිබුණ ඔරලෝසුවේ වෙලාව පාන්දර එක පහු වෙලා. සමන් හෙමින් සීරුවේ නැගිටින්න හැදුවේ තමන්ගේ කාමරයට යන්න හිතාගෙන.
"අක්කේ... දැන් වෙලාව ගොඩක් ගිහින්. මම යන්න ඕන. කවුරු හරි දැක්කොත් එහෙම..." සමන් රහසින් කිව්වා.
ඒත් සන්ධ්යාට සමන්ව අතහරින්න ලෝභයි. ඇය සමන්ගේ අතින් අල්ලලා ආයෙත් තමන්ගේ නිරුවත් ඇඟට වාරු කරගත්තා. ඇගේ පිරිපුන් පියයුරු සමන්ගේ හමේ ගෑවෙනකොට සමන්ට ආයෙත් අමුතු හැඟීමක් ආවා. සන්ධ්යා සමන්ගේ බෙල්ල වටේ දෑත් යවලා, හරියට සමන් කවදාවත් නොඑන ගමනක් යනවා වගේ හරිම ආශාවෙන් එයාගේ තොල් සිපගන්න ගත්තා.
"තව ටිකක් ඉන්නකෝ මල්ලි... " සන්ධ්යා සමන්ගේ තොල් අතරින් මිමුණුවා.
ඇය සමන්ගේ සිරුරේ හැම තැනකම තමන්ගේ නිරුවත් සිරුර අතුල්ලමින් දැවටෙන්න ගත්තේ, සමන්ව තවත් වතාවක් පණ ගන්වන්න උත්සාහ කරනවා වගේ. සන්ධ්යාගේ ඒ සරාගී ස්පර්ශයට සමන්ගේ හිත ආයෙත් හෙල්ලෙන්න ගත්තා. බෝඩිම පුරාම තියෙන නිශ්ශබ්දතාවය අස්සේ, සන්ධ්යාගේ කාමරේ ඇතුළේ මේ දෙන්නාගේ හුස්ම වැටෙන සද්දය විතරක් රැව් දුන්නා.
සමන්ට දැන් හොඳටම තෙහෙට්ටුයි. මොන තරම් ආසාව තිබුණත්, උදේ පාන්දරම ආයෙත් වැඩට යන්න ඕන නිසා එයා සන්ධ්යාගේ ආරාධනා මඟහැරලා හෙමින් සැරේ ඇඳෙන් නැගිට්ටා. සන්ධ්යා අන්තිම වතාවටත් සමන්ගේ පපුව සිපගෙන, "පරිස්සමෙන් මල්ලි..." කියලා රහසින් කිව්වා.
සමන් සරම ඇඳගෙන, පයට සද්දයක් නොඇහෙන විදිහට සන්ධ්යාගේ කාමරේ දොර ඇරලා එළියට ආවා. මුළු බෝඩිමම මළ පොතක් වගේ නිශ්ශබ්දයි. හඳ එළිය වැරැන්ඩාවට වැටිලා තිබුණේ හරිම අද්භූත විදිහට. සමන් බිත්තියට හේත්තු වෙලා, හෙමින් හෙමින් තමන්ගේ කාමරය පැත්තට අඩිය තිබ්බා. කාමරේට ඇතුළු වුණ ගමන්ම දොර වහලා අගුල දාගත්ත සමන්, ඇඟ හෝදගන්නවත් සිහියක් නැතුව ඇඳට වැටුණා විතරයි සන්ධ්යාගේ සුවඳත් එක්කම සැප නින්දකට වැටුණා.
හැබැයි සමන් දැනගෙන හිටියේ නැහැ, එයා සන්ධ්යාගේ කාමරෙන් එළියට ඇවිත් තමන්ගේ කාමරයට යනකල්ම කවුරුහරි අඳුරේ ඉඳන් ඒ හැමදේම බලාගෙන හිටියා කියලා.
සමන් කාමරේට ඇතුළු වෙලා දොර වහද්දී, වැරැන්ඩාවේ කෙළවරේ තිබුණ කළුවර සෙවනැල්ලක් හෙමින් එළියට ආවා. ඒ තැනැත්තාගේ දෑස්වල තිබුණේ පුදුමාකාර බැල්මක්. සමන් සහ සන්ධ්යා අතර මොනවා වුණාද කියලා අමුතුවෙන් කියන්න ඕන වුණේ නැහැ. ඒ සෙවනැල්ල සමන්ගේ කාමරේ දොර දෙසට හීන් හිනාවක් පෑවා.
ඒ කවුද?....
.
.
.
.
.
.
.
මතු සම්බන්ධයි
වල් මල්ලියා 🍆
Story of the year
ReplyDelete