Sinhala Katha Lokaya

 "අනේ මන්දා රේණු අක්කේ... මේ ගෙදරට ආපු දා ඉඳන් මගේ ජීවිතේ කොයි අතට යනවාද කියලා මටවත් හිතාගන්න බෑ..." සමන් අතීතය සහ වර්තමානය ගැන කල්පනා කරමින් පැවසුවා. රේණු සිනාසෙමින් සමන් අසලට තවත් ලං වුණා. ඇගේ දෑස් යොමු වූයේ සමන්ගේ කලිසම දෙසටයි. යට ඇඳුමක් ඇද නොසිටි නිසා සමන්ගේ කලිසම ඇතුළෙන් ප්‍රාණවත් වී තිබූ  ලිඟුව පැහැදිලිවම උඩට නෙරා අවුත් තිබුණා. රේණු එකවරම ඉදිරියට නැමී, කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව කලිසම උඩින් සමන්ගේ කෙළින් වී තිබූ ලිඟුව තමන්ගේ අතින් තදින් මිරිකුවා. "ආහ්..." සමන්ගේ මුවින් ඉබේටම සිහින් කෙඳිරිල්ලක් පිටවුණා. "ගෑනු මැරෙනවා කොල්ලෝ මේකෙන් කෑවට පස්සේ... ඒකනේ ඔය ඔක්කොම ඔයා පස්සේ එන්නේ," රේණු සරාගී ලෙස සිනාසෙමින්, පහත් හඬින් පැවසුවා. ඇය කතා කරන අතරතුරම, සමන්ගේ ලිඟුව කලිසම උඩින් උඩට පහළට පිරිමදිමින්, තද කරමින් අතගාන්නට පටන් ගත්තා... අද එතැන් සිට... ඇය තවත් මොහොතක්වත් ප්‍රමාද නොකර සමන්ගේ ඉදිරියේ බිම දණගසා ගත්තා. ඇය සෙමින් සමන්ගේ කලිසම පහලට  තල්ලු කරමින්, ඇතුළෙන් උඩට නෙරා තිබූ දැවැන්ත,  ලිඟුව එළියට ගත්තා. ඊයේ රාත්‍රියේ දිල්ෂානි, ශානිකා සහ නිරංජලා සමඟ එක දිගට එකතු ...

 දිල්ෂානිගේ දෑස් ලොකු වුණා. ඇයට හුස්ම ගැනීමට නොහැකිව ඇගේ දෑස්වලින් කඳුළු කැට කඩා වැටෙන්නට පටන් ගත්තා. ඇය තමන්ගේ දෑතින් සමන්ගේ කලවා තදින් අල්ලාගනිමින්, ඔහුව පස්සට තල්ලු කිරීමට උත්සාහ කළද, සමන්ගේ දැවැන්ත පිරිමි ශක්තිය හමුවේ ඇයට කිසිවක් කරගත නොහැකි වුණා. ඇගේ මුව ඇතුළේ සමන්ගේ විශාල අවයවය හිරවී තිබූ අතර, ඇගේ ගෙල ඇතුළෙන් හුස්ම හිරවන ශබ්ද පිටවෙන්නට වුණා. සමන් තත්පර කිහිපයක් තිස්සේ ඇයට හුස්ම ගන්න බැරි වෙන්න ඇගේ කට ඇතුළේ ලිඟුව තදින් හිරකරගෙන සිටියා. දිල්ෂානිගේ මුළු සිරුරම නොසන්සුන්ව ගැස්සෙන්නට වූ අතර, ඇගේ දෑස් උඩ යද්දි ඇයට තවත් ඉවසා සිටීමට නොහැකිම වන තැන, සමන් ටික වේලාවකින් ලිඟුව එකවරම ඇගේ කටින් එළියට ගත්තා. "කැහැ... කැහැ... කැහැ...!" ලිඟුව එළියට ගත් සැණින්, හුස්ම හිරවී සිටි දිල්ෂානිට මහා හඬින් දැඩි කැස්සක් එන්නට පටන් ගත්තා. ඇය බිම දණගසාගෙන, බිම මත දෑත් තබාගෙන, පපුව වේගයෙන් ඉහළ පහළ යවමින් නොනවත්වාම කැස්සා. ඇගේ දෑස්වලින් කඳුළු ගලා ආ අතර, මුවින් කෙළ ධාරාවන් බිමට වැටුණා. ඒ සමඟම, දිල්ෂානිගේ ඒ නොනවතින කැසිල්ලේ ශබ්දය සහ ඇගේ නොසන්සුන් හඬ නිසා ඇඳ මත තද නින්දේ සිටි ශානිකාට එකවරම ඇහැරුණා. ශානික...

නිරංජලාගේ ඇතුළත තමන්ගේ ධාතුවලින් සම්පූර්ණයෙන්ම පුරවා දමද්දී, ඇයට දැනුණේ වචනයෙන් විස්තර කළ නොහැකි තරමේ මහා සැනසීමක්. ඇය තමන්ගේ දෙකකුල් සමන්ගේ ඉණ වටා තද කරගනිමින්, ඒ උණුසුම් පහස ඇතුළටම විඳගත්තා. සියල්ල අවසානයේ, සමන් සෙමින් ඇගේ සිරුර මතින් අයින් වී ඇඳ මත ඇලවුණා. නිරංජලාගේ යෝනිය ඇතුළෙන් සමන්ගේ උකු ධාතු සෙමින් එළියට ගලා යද්දී, ඇය මහා තෘප්තිමත් සිනහවක් පෑවා. අසීමිත ලෙස ලැබුණු ඒ සුරාන්තයන් නිසා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙහෙසට පත් වූ නිරංජලා, කිසිදු ශක්තියක් නොමැතිව නැවතත් සමන්ගේ ඇඟට වාරු වී, ඇස් පියාගෙන තද නින්දකට වැටුණා. සමන්ද ඇයව තමන්ගේ ඇඟට තද කරගනිමින්, තදින් නිදා සිටින ශානිකා දෙස බලා සෙමින් දෑස් පියාගත්තා. සමන්ගේ දැස් පියවු පසු සෙමින් ඇස් ඇරිය ශානිකාගේ මුවින් සිනහවක් නැගුනේ තමන්ගේ ආදරයට නැන්දම්මගේ කැමැත්ත ලැබුනේ සමන්ගේ මේ ලිගුවේ ශක්තිය නිසා බව ඇය හොදින් දන්නා නිසයි. පසුව ඇයද සමන්ගේ පපුවට නැවත තුරුල් වී නින්දට වැටුනා. අද එතැන් සිට.. පසුදා උදෑසන මන්දිරයට හිරු එළිය වැටෙද්දී, මුළු නිවස පුරා පැවතියේ මාස ගණනාවකට පසු මතු වූ අමුතුම ආකාරයේ සුවදායක, සැහැල්ලු වාතාවරණයක්. රාජ්ගේ හදිසි වියෝවත් සමඟ මන්දිරය වෙළාගෙ...

 නිරංජලාගේ සහ ශානිකාගේ ඒ නොනවත්නා, අසීමිත ආශාවේ ස්පර්ශයන් හමුවේ සමන්ගේ මුළු සිරුරම මහා සැනසීමකින් සහ ආවේගයකින් තදින් වෙව්ලා යන්නට විය. දෙදෙනාම මාරුවෙන් මාරුවට සමන්ගේ ලිගුව උරා බොමින් ඔහුව හැඟීම්වල උපරිමයටම ගෙන ආහ. ඉන්පසු නිරංජලා බර හුස්මක් ඉහළට ගනිමින්, මඳක් පසුපසට වී සමන් දෙස සරාගී ලෙස බැලුවාය. ​"සමන්... ටිකක් එහාට වෙන්නකෝ..." ඇය නොසන්සුන්, හැඟීම්බර හඬින් සෙමින් පැවසුවාය. ​සමන් මඳක් පස්සට වෙද්දී, නිරංජලා කාර් එකෙන් එළියට බැස... අද එතැන් සිට... නිරංජලා මත්පැන්වලින් සහ රාගයෙන් මත් වූ දෑසින් යුතුව, සෙමින් කාර් එකෙන් එළියට බැස්සා. ඇගේ අඩ නිරුවත්, සරාගී සිරුර රාත්‍රියේ අඩ අඳුරේ දිලෙමින් පැවති අතර, ඇය කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව කාර් එකේ පිටුපස දොරට හේත්තු වී, තමන්ගේ සරාගී තට්ටම් දෙක සමන් දෙසට හරවා ඉදිරියට නැඹුරු වුණා. සමන් තවත් එක මොහොතක්වත් ප්‍රමාද කළේ නැහැ. ඔහු නිරංජලාගේ සිනිඳු, පිරිපුණ ඉණ දෙපසින් තදින් අල්ලාගෙන, තමන්ගේ දැඩි ලෙස ප්‍රාණවත් වී තිබූ ලිඟුව එකවරම ඇගේ සිරුර තුළට තද කළා. "ආහ්හ්හ්... සමන්...!" නිරංජලාගේ මුවින් පිටවූයේ පාකින් එක පුරා රැව්දෙන තරමේ අසීමිත, වේදනාකාරී...