Posts

Showing posts from August, 2026

හංසිකා ටීචර් හයවෙනි කොටස

" අයියෝ...ඕක මො ..... ක.. ද්ද ටීචර්...ම්." නාලකට ගොත ගැහුනෙ හංසිකා ටීචර්ගෙ ගෙඩිදෙක මිරිකුව පහසින් සහ ඇගේ පුකට තදවුන පයියට දැනුන අමුතුම ආසා හැඟීම එක්ක " ආ....... හැබැයි මොකද්ද මන්දා ඇනුනා.... පස්සෙන්.... " හංසිකා ටීචර් අඩවන් බැල්මෙන් නාලකගෙ පයිය දිහා බලන් කටේ තොලේ නොගැවි කියුවා. " අනේ සොරි...ටීචර්... සොරි.."    නාලක හොඳටම    බයවුනේ තමන් අතින් වරදක් උනාය භිතලයි" " නෑ නෑ... ඒකට කමක් නෑ නාලක. ඕව ඉතින් සාමාන්‍ය දේවල්නෙ"    ටීචර් එහෙම කියද්දි නාලකගෙ බිය මදක් තුනී වුනා.. " ටීචර්...." එතකොටම එහෙම කියාගෙන එතනට ආවෙ විශ්වයි ජනකයි දෙන්නා... අද එතැන් සිට... විශ්වයි ජනකයි එකපාරටම පන්තියට කඩාපාත් වෙද්දි නාලක විසිවෙලා වගේ පැත්තකට වුණා. හංසිකා ටීචර්ත් ඉක්මනට ගවුම හදාගෙන, කොස්ස අතට අරන් කිසිම ගණනක් නැති ගානට උන්නා. හැබැයි දෙන්නගෙම මූණුවල තිබ්බ හොර බැල්මයි, නාලකගේ කලිසම අස්සෙන් යටින් ඉස්සිලා තිබ්බ පයියයි දැක්කම විශ්වටයි ජනකටයි වැඩේ තේරෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ. "ටීචර්... අර ඔෆිස් එක අස් කරලා ඉවරයි. නාලිකාත් එතන ඉන්නවා," ජනක කිව්වේ නාලක දිහා...

බස් එකේ අන්කල් පස්වෙනි කොටස

රෝෂිනී සිනාසෙමින් අන්කල්ගේ හිස මතින් අත යවා, "කමක් නැහැ අන්කල්... අද මුළු රෑ පුරාම අපිට තව වෙලාව තියෙනවනේ..." කියමින් තවමත් ඇගේ යෝනිය ඇතුළේම තිබුණු අන්කල්ගේ ලිගුව සමඟින්ම ඔහුව තමන් දෙසට තවත් තද කරගෙන, අන්කල්ගේ තොල් දෙක ආයෙමත් තදින් උරන්න පටන් ගත්තා. විනාඩි කිහිපයක් දෙදෙනා එලෙසම තොල් සිපගනිමින් සිටි අතර, කෙමෙන් කෙමෙන් අන්කල්ගේ ලිගුව කුඩා වී රෝෂිනීගේ යෝනිය ඇතුළෙන් එළියට ලිස්සා එන්නට විය. ඇතුළෙන් ගලාගෙන එන දියර සෝෆා රෙද්දට වැටෙයි කියන බයට රෝෂිනී එකපාරටම නැගිටලා, තමන්ගේ අතින් යෝනිය තද කරගෙන කෙලින්ම බාත්රූම් එක දෙසට දිව්වා. බාත්රූම් එකට ගොස් පිරිසිදු වී ආ ඇය, අන්කල්ටද පිරිසිදු වීමට ඉඩ දී දෙදෙනාම සාලයට වී සාදා තිබූ රසවත් රාත්‍රී ආහාරය නිදහසේ භුක්ති වින්දා. කෑම බීම ඉවර වී, දෙදෙනාගේම මහන්සිය තරමක් දුරු වූ පසු, රෝෂිනී අන්කල්ගේ අතින් අල්ලාගෙන කෙලින්ම ඇගේ නිදන කාමරයේ තිබූ සුවපහසු ඇඳ දෙසට කැඳවාගෙන ගියේ ඉතිරි රාත්‍රිය පුරාම විඳීමට ඇති අත්දැකීම් ගැන සිතමින් දෙදෙනාම ඇඳ මත වැතිරුණා. අද එතැන් සිට... දෙන්නාම ඇඳ උඩ වැතිරුණු ගමන්ම, අන්කල්ගේ ලිගුව ටික ටික නැවත ලොකු වෙන්න ගත්තාගත්තා. වයසින් වැඩි ව...

සමන්ගේ කතාව හතලිස් අටවෙනි කොටස

 "අනේ මන්දා රේණු අක්කේ... මේ ගෙදරට ආපු දා ඉඳන් මගේ ජීවිතේ කොයි අතට යනවාද කියලා මටවත් හිතාගන්න බෑ..." සමන් අතීතය සහ වර්තමානය ගැන කල්පනා කරමින් පැවසුවා. රේණු සිනාසෙමින් සමන් අසලට තවත් ලං වුණා. ඇගේ දෑස් යොමු වූයේ සමන්ගේ කලිසම දෙසටයි. යට ඇඳුමක් ඇද නොසිටි නිසා සමන්ගේ කලිසම ඇතුළෙන් ප්‍රාණවත් වී තිබූ  ලිඟුව පැහැදිලිවම උඩට නෙරා අවුත් තිබුණා. රේණු එකවරම ඉදිරියට නැමී, කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව කලිසම උඩින් සමන්ගේ කෙළින් වී තිබූ ලිඟුව තමන්ගේ අතින් තදින් මිරිකුවා. "ආහ්..." සමන්ගේ මුවින් ඉබේටම සිහින් කෙඳිරිල්ලක් පිටවුණා. "ගෑනු මැරෙනවා කොල්ලෝ මේකෙන් කෑවට පස්සේ... ඒකනේ ඔය ඔක්කොම ඔයා පස්සේ එන්නේ," රේණු සරාගී ලෙස සිනාසෙමින්, පහත් හඬින් පැවසුවා. ඇය කතා කරන අතරතුරම, සමන්ගේ ලිඟුව කලිසම උඩින් උඩට පහළට පිරිමදිමින්, තද කරමින් අතගාන්නට පටන් ගත්තා... අද එතැන් සිට... ඇය තවත් මොහොතක්වත් ප්‍රමාද නොකර සමන්ගේ ඉදිරියේ බිම දණගසා ගත්තා. ඇය සෙමින් සමන්ගේ කලිසම පහලට  තල්ලු කරමින්, ඇතුළෙන් උඩට නෙරා තිබූ දැවැන්ත,  ලිඟුව එළියට ගත්තා. ඊයේ රාත්‍රියේ දිල්ෂානි, ශානිකා සහ නිරංජලා සමඟ එක දිගට එකතු ...

තාත්තගේ මරණයෙන් පසුව හයවෙනි කොටස

  මොහොතකට පසු මම සෙමින් මගේ ලිගුව පුංචිගේ සිරුරෙන් පිටතට ගත්තා. ලිගුව එළියට ගත් සැණින්, පුංචිගේ සිරුර ඇතුළේ රැඳී තිබූ මගේ තද ධාතු දහරාවන් සෙමින් ඇගේ රහස් ප්‍රදේශයෙන් එළියට ගලා එන්නට පටන් ගත්තා. ඒ සමඟම අම්මා සෙමින් පුංචිගේ දෙකකුල් මැදට පාත් වුණා. අම්මා කිසිම පැකිලීමක් නැතුව ඇගේ දිව එළියට දමා, පුංචිගේ රහස් ප්‍රදේශයෙන් එළියට ගලා ආ මගේ ධාතු දහරාවන් එක බිංදුවක්වත් අපතේ නොයන සේ ලෙවකන්නට පටන් ගත්තා. අම්මාගේ උණුසුම් දිව පුංචිගේ රහස් ප්‍රදේශය මත තැවරෙද්දී පුංචිගේ සිරුර නැවතත් සිරිමත් වී ගියා. අම්මා පුංචිගේ රහස් ප්‍රදේශය පුරා තැවරී තිබූ මගේ ධාතු සියල්ලම ඉතා ආශාවෙන් ලෙවකා සුද්ධ කර, පුංචිගේ තොල් මත තදින් සිපගනිමින් ඒ රසය පුංචිටද ලබා දුන්නා. අවසානයේ තිදෙනාම දැඩි ලෙස වෙහෙසට පත්ව, එකිනෙකාගේ නිරුවත් සිරුරු පටලවාගෙන අලුයම අඳුර අතරේ සුවබර නින්දකට වැටුණා. අද එතැන් සිට... පසුදා උදෑසන අවදි වන විටත් ඉර එළිය කාමරය පුරා විහිදී ගොස් තිබුණා. රාත්‍රියේ විඳි දැඩි වෙහෙස නිසා මට අවදි වීමට තරමක් ප්‍රමාද වුණා. මම සෙමින් නැගිට සාලයට එන විටත් අම්මා සහ පුංචි මුළුතැන්ගෙයි වැඩ කරමින් සිටියා. නමුත් මගේ නෙත ගැටුණු විශේෂ...

සමන්ගේ කතාව හතලිස් හත්වෙනි කොටස

 දිල්ෂානිගේ දෑස් ලොකු වුණා. ඇයට හුස්ම ගැනීමට නොහැකිව ඇගේ දෑස්වලින් කඳුළු කැට කඩා වැටෙන්නට පටන් ගත්තා. ඇය තමන්ගේ දෑතින් සමන්ගේ කලවා තදින් අල්ලාගනිමින්, ඔහුව පස්සට තල්ලු කිරීමට උත්සාහ කළද, සමන්ගේ දැවැන්ත පිරිමි ශක්තිය හමුවේ ඇයට කිසිවක් කරගත නොහැකි වුණා. ඇගේ මුව ඇතුළේ සමන්ගේ විශාල අවයවය හිරවී තිබූ අතර, ඇගේ ගෙල ඇතුළෙන් හුස්ම හිරවන ශබ්ද පිටවෙන්නට වුණා. සමන් තත්පර කිහිපයක් තිස්සේ ඇයට හුස්ම ගන්න බැරි වෙන්න ඇගේ කට ඇතුළේ ලිඟුව තදින් හිරකරගෙන සිටියා. දිල්ෂානිගේ මුළු සිරුරම නොසන්සුන්ව ගැස්සෙන්නට වූ අතර, ඇගේ දෑස් උඩ යද්දි ඇයට තවත් ඉවසා සිටීමට නොහැකිම වන තැන, සමන් ටික වේලාවකින් ලිඟුව එකවරම ඇගේ කටින් එළියට ගත්තා. "කැහැ... කැහැ... කැහැ...!" ලිඟුව එළියට ගත් සැණින්, හුස්ම හිරවී සිටි දිල්ෂානිට මහා හඬින් දැඩි කැස්සක් එන්නට පටන් ගත්තා. ඇය බිම දණගසාගෙන, බිම මත දෑත් තබාගෙන, පපුව වේගයෙන් ඉහළ පහළ යවමින් නොනවත්වාම කැස්සා. ඇගේ දෑස්වලින් කඳුළු ගලා ආ අතර, මුවින් කෙළ ධාරාවන් බිමට වැටුණා. ඒ සමඟම, දිල්ෂානිගේ ඒ නොනවතින කැසිල්ලේ ශබ්දය සහ ඇගේ නොසන්සුන් හඬ නිසා ඇඳ මත තද නින්දේ සිටි ශානිකාට එකවරම ඇහැරුණා. ශානික...

තාත්තගේ මරණයෙන් පසුව පස්වෙනි කොටස

 මම අම්මාගේ සිරුර මත තද වෙමින්, මගේ වේගය වැඩි කළා. අම්මාගේ සිරුර කිහිප වරක්ම ගැහෙමින් ඇය නිහඬවම සුරාන්තයට පත් වුණා. මටද බඩු යන්නට ආසන්න වූ නිසා, මම මගේ ලිගුව අම්මාගේ සිරුරෙන් පිටතට ගෙන, අම්මාගේ නිරුවත් පස්ස මතට මගේ සියලුම ධාතු දහරාවන් එක දිගට විදින්න පටන් ගත්තා. අම්මා සෙමින් ටිෂූ එකකින් ඒවා පිසදා, මගේ පපුවට බර වී නිදාගත්තා. නමුත් මට නින්ද ගියේ නැහැ. මම අඳුර අතරින් අනිත් ඇඳ දෙස බැලුවා. එවිට මම දුටුවේ මාව සම්පූර්ණයෙන්ම කම්පනයට පත් කළ දර්ශනයක්. පුංචි ඇගේ නයිටිය උඩට කරගෙන, දෙකකුල් පලල් කරගෙන, ඇගේ අතින් ඇගේ රහස් ප්‍රදේශය තදින් පිරිමදිමින් හිටියා! එයාගේ දෑස් කෙළින්ම යොමු වී තිබුණේ මගේ දෙසටයි. මම බලා සිටින බව දුටු පුංචි, අත නතර කළේ නැහැ. ඇය සරාගී සිනහවක් පාමින්, මට පෙනෙන්නටම ඇගේ අතේ වේගය වැඩි කළා! බඩු ගිහින් තිබුණට මේ සිද්දිය දැක්කාම මගේ කලිසම ඇතුළෙන් මගේ ලිගුව නැවතත් යකඩයක් මෙන් ප්‍රාණවත් වෙන්න පටන් ගත්තා... අද එතැන් සිට... රාත්‍රියේ අඳුර අතරින්  ටික වෙලාවකින් පුංචි සෙමින් නැගිටලා කාමරයෙන් එළියට ගියා. එයා පස්ස බලමින් මට සංඥා කළේ එයා පිටිපස්සෙන් එන්න කියලා. මමත් අම්මාට හොඳටම නින්ද ගි...

බස් එකේ අන්කල් හතරවෙනි කොටස

සිරුරට ලැබුණු ඒ අසීමිත ලිහිල් බවත් සමඟ රෝෂිනී හෙමින් සාරිය හදාගෙන, යෝනිය සහ ඇඟිලි වතුරෙන් හොඳින් සෝදා පිරිසිදු කරගත්තා. ඇය තමන්ගේ මුහුණටද වතුර ටිකක් දමාගෙන, කැඩපතින් තමන්ගේ රතු වූ කම්මුල් දෙස බලා හුස්මක් හෙළා වොෂ්රූම් එකේ දොර ඇරගෙන එළියට ආවා. නමුත් දොර ඇරලා එළියට අඩිය තබද්දීම රෝෂිනී එකපාරටම තිගැස්සී නතර වුණා. ඇගේ හොඳම යෙහෙළිය වූ නිමාලි ඒ වෙලාවෙම වොෂ්රූම් එක ඇතුළට එමින් සිටියා. නිමාලි එළියට එන රෝෂිනීගේ රතු වූ මුහුණ, හති හෙළන පපුව සහ සාරියේ යම් යම් අවුල් වී තිබූ ස්ථාන දෙස ඉතාම විපරමින් බැලුවා. ඉන්පසු ඇය රෝෂිනීගේ දෑස් දෙස කෙලින්ම බලමින්, අමුතුම කේලම්කාර, සරාගී මන්දහාසයක් පාමින් ඇහුවා: "මොකද රෝෂිනී... මොකද බං උබට වෙලා තියෙන්නේ මේ ආහ්??" අද එතැන් සිට.. නිමාලිගේ ඒ ක්ෂණික ප්‍රශ්නයත් එක්ක රෝෂිනීගේ හදවත එකපාරටම නතර වුණා වගේ දැනුණා. ඇගේ රතු වුණු කම්මුල් තවත් රතු වී ගිය අතර, ඇය ඉක්මනින් තමන්ගේ සාරියේ හැට්ටය සහ පොට හරිස්සා ගනිමින් තිගැස්ම මඟහැරීමට උත්සාහ කළා. "අනේ... නෑ... නෑ බං නිමාලි, මුකුත් නැහැ... උදේ බස් එකේ මාර තදබදයක් තිබුණා. සෙනඟ අස්සේ හිරවෙලා ඇවිත් හුස්ම ගන්නත් අමාරුයි වගේ ...