වලව්වේ අසම්මතය හත්වෙනි කොටස
මාස කිහිපයක් ගෙවි යද්දි වලව්වේ හාමිනේගේ හදිසි මරණයත් සමඟ, ආරච්චිරාලට තිබූ අවසන් වැට කඩොල්ලත් බිඳී ගියේය. නිවස පුරා මළගෙදරක පාළුව සහ ශෝකය පිරී තිබුණද, ආරච්චිරාලගේ සිත තුළ රජ කළේ නිදහසේ තම කාම පිපාසය නිවාගැනීමේ උමතුවයි. මළ සිරුර සාලයේ තැන්පත් කර තිබියදීත්, ආරච්චිරාලගේ දෑස් සොයමින් සිටියේ වලව්වේ එහා මෙහා ඇවිදින විමලාවතීගේ පිරිපුන් සිරුරයි. හාමිනේගේ මරණයෙන් පසු විමලාවතී දැන් වලව්වේ නිල නොවන අයිතිකාරියක මෙන් හැසිරුණාය. ඇය මළගෙදර වැඩකටයුතු අතරතුර ආරච්චිරාලගේ නිදන කාමරයට ඇතුළු වූයේ ඔහුට අවශ්ය බේත් හෝ වතුර රැගෙන යන්නට මෙනි. දොර වසා දැමූ සැණින් ආරච්චිරාල ඇයව තදින් වැළඳ ගත්තේය. "දැන් මට තහංචි දාන්න කවුරුත් නැහැ විමලාවතී..." ඔහු ගොරෝසු හඬින් පවසමින් තම සරම ලිහා දැමුවේය. ඔහුගේ ඉණෙන් පහළට මතු වූයේ නහර මතු වූ, කළු පැහැති සර්පයෙකු වැනි හැඩිදැඩි පිරිමි අවයවයයි. විමලාවතී සෙමින් දණගසා, ඒ දැවැන්ත පුරුෂ ශක්තිය දෙස ආශාවෙන් බලා සිටියාය. ඇය තම දෑතින් එය පිරිමදිමින්, එහි රළු බව සහ උණුසුම විඳගත්තාය. ආරච්චිරාල ඇගේ කෙස්වලින් තදින් අල්ලා ගත්තේය. විමලාවතී තම රතු වූ තොල් පෙති විවර කර, ඒ සර්පයෙකු වැනි...