Posts

Showing posts with the label Nisala Rahasa නිසල රහස

නිසල රහස දෙවනි කොටස

මම ඒකිගේ තන් දෙක මගේ දෑතින්ම තද කරලා මිරිකගත්තා. මැරිලා හිටියත් ඒ මස් පිඩුවල සිනිඳු බව මාව තවත් කුපිත කළා. මගේ පළවෙනි වතාව නිසාත්, මේ වගේ අමුතුම පරිසරයක ඉන්න නිසාත් මට වැඩි වෙලාවක් ඉවසගෙන ඉන්න බැරි වුණා. මගේ පයියෙ නහර පිම්බිලා, ඇතුළෙන් උණුසුම්  කැරි  පාරවල් එක පිට එක ඒකිගේ හුත්ත පතුලටම විදින්න ගත්තා. මගේ මුළු ඇඟම පණ නැති වෙලා යනවා වගේ දැනුණා. කැරි සේරම විදලා ඉවර වෙනකම්ම මම පයිය ඇතුළෙම තියාගෙන ඒ කෙල්ලගේ ඇඟ උඩට බර වෙලා හිටියා. අන්තිමට පයිය එළියට ගද්දී ඒකත් එක්කම මගේ රස්නෙ කැරි බිංදු ඒකිගේ සුදුමැලි කලවා දිගේ බේරිලා යන්න ගත්තා. මගේ හිතේ තිබුණු ඒ අසහනකාරී අමාරුව එකපාරටම නැති වෙලා ගිහින් පුදුම සැහැල්ලුවක් දැනුණා.  සාමාන්‍ය ලෝකයෙන් වසන් වුණු, රෝහලක මෝචරියක් ඇතුළේ සිද්ධ වුණු ඒ සිදුවීම මගේ හිත සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් මාවතකට යොමු කළා කියලා පැහැදිලියි. මරණය සහ ආශාව කියන අන්ත දෙක එකට හමුවුණු ඒ මොහොත, මගේ ජීවිතේ ඊළඟ පරිච්ඡේද කොයි තරම් අමුතු විදිහට ගතවුනාද කියලා ඊලග කොටසින් කියන්නම්... අද එතැන් සිට.... එදායින් පස්සේ සාලියයි සරත් අංකලුයි අතර ඇති වුණේ වචනයෙන් විස්තර කරන්න බැරි අඳුරු, ඒත් ශක්...

නිසල රහස පලවෙනි කොටස

සාලිය කියන්නේ නිකම්ම නිකම් සල්ලිකාර පවුලක කොල්ලෙක් නෙවෙයි.  සාලියගේ අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම නගරයේ තියෙන ප්‍රසිද්ධම පෞද්ගලික රෝහලක අයිතිකාරයෝ. ඉතින් සාලියට ගෙදරට වඩා හුරුපුරුදු වුණේ හොස්පිටල් එකේ කොරිඩෝවල්. අනිත් ළමයි පාර්ක් එකේ සෙල්ලම් කරද්දී, සාලිය දුවලා ඇවිදින්නේ රෝහලේ වාට්ටු අස්සේ. පොඩි කාලේ ඉඳන්ම මැරුණ මිනිස්සුන්ගේ දේහයන් ට්‍රොලිවල තියාගෙන මෝචරිය පැත්තට අරන් යනවා දකින එක සාලියට සාමාන්‍ය දෙයක් වුණා. අනිත් අය මරණයට බය වුණාට, සාලියට ඒක නිකම්ම නිකම් නිසල රූපයක් විතරයි. එයා මළ සිරුරුවල තියෙන ඒ සුදුමැලි ගතිය, සීතල බව දිහා බලාගෙන හිටියේ කිසිම චකිතයක් නැතුව. සාලියට අවුරුදු 15 ලබද්දී, එයා ටිකක් හිතුවක්කාර, ඒ වගේම හරිම නිහඬ කොල්ලෙක් වෙලා හිටියා. හැමෝම රෝහලේ ලෙඩ්ඩු සනීප කරන්න වෙහෙසෙද්දී, සාලිය හොයන්න ගත්තේ රෝහලේ තියෙන අඳුරු පැති ගැන. මෝචරියට යන පාර, මළ සිරුරු තියන ශීතකරණ සාලියට අමුතුම කුතුහලයක් ගෙනාවා. දවසක් හවස, වැස්ස වැටීගෙන එන අඳුරු වෙලාවක, සාලිය සුපුරුදු පරිදි රෝහලේ පහළ මාලයේ සැරිසරමින් හිටියා. එදා තමයි සාලියගේ ජීවිතේ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කරපු ඒ අමුතුම අත්දැකීම ලැබෙන්නේ.  සාලිය හෙමි...