කළු යකඩ සහ සිනිඳු සේද තුන්වෙනි කොටස
රාජු ඉදිරියේ දණින් වැටී සිටි කාන්තිගේ දෑස්වල තිබුණේ වසර ගණනාවක පිපාසයක්. ඇය ඉදිරියේ නිරාවරණය වී තිබූ ඒ කළු පැහැති, නහර මතු වූ මහා පුරුෂ ශක්තිය දුටු ඇයට තමා සැබවින්ම විජේසිංහ වැනි ධනවතෙකුගේ බිරිඳක් බව අමතක වී ගියේය. ඇය ඉතාමත් ලෝබකමින්, හරියට දිව්‍ය භෝජනයක් අනුභව කරන පිපාසිතයෙකු මෙන්, රාජුගේ ඒ හැඩිදැඩි අවයවය තමන්ගේ මුවින් සන්තර්පනය කරන්නට පටන් ගත්තාය. එහි තිබූ රළු බවත්, රාජුගේ පිරිමි සුවඳත් කාන්තිගේ මුළු සිරුරම මෝහනයට පත් කළේය. රාජු ඒ වන විටත් වත්තේ වැඩ කරමින් සිටි නිසා ඔහුගේ කළු පැහැති, යකඩයක් බඳු සිරුර දහඩියෙන් තෙත් වී තිබුණි. කාන්ති ඔහුගේ පපුව සහ බඩ දිගේ ගලා ආ ඒ උණුසුම්, ලුණු රසැති දහඩිය බිංදු තමන්ගේ දිවෙන් ලෙවකමින් ඉහළට මතු වූවාය. විජේසිංහගේ සුවඳ විලවුන්වලට වඩා, මේ මහළු වුවත් ශක්තිමත් මිනිසාගේ ඇඟෙන් වහනය වූ ඒ රළු දහඩිය සුවඳ ඇගේ කාම ගින්න තවත් තීව්‍ර කළේය. ඇය ඔහුගේ දහඩිය වැකුණු උරහිස් සිපගනිමින්, ඒ රළු බව තමාගේ සිනිඳු දෙතොල්වලින් විඳගත්තාය. රාජු මහා ගැඹුරු, ගොරෝසු හඬින් කෙඳිරිගාමින් කාන්තිගේ සිනිඳු වරලස තමන්ගේ රළු අත්වලින් තද කරගත්තේය. ඔහු ඇයව ඔසවාගෙන ගොස් ඇඳ මත පෙරළා ගත්තේ මහා හස්ත...