Sinhala Katha Lokaya

 'පියුමි... දවසක උඹ අපේ ගෙදර රෑ නවතින්න වරෙන්කෝ බං. එතකොට අපිට නිදහසේ ඕන තරම් වෙලාව තියෙනවා.' පියුමි මගේ දිහා බැලුවේ පුදුම වෙලා වගේ. 'සිරාවටම? ඒත් දුවලා ඉන්නවනේ බං...' ඒක ප්‍රශ්නයක් නැහැ, මම කිව්වා හිනා වෙලා. අපේ දුවයි උඹේ දුවයි කොහොමත් හොඳ යාළුවෝනේ. ඒ දෙන්නව එක කාමරේක දාලා නිදාගන්න ඇරියම, අපිට රෑ එළිවෙනකම් මගේ කාමරේට වෙලා කිසිම බාධාවක් නැතුව ඕන තරම් සැපක් ගන්න පුළුවන්. හිතපන්කෝ... මුළු රෑම අපේ.' පියුමිගේ ඇස් දිලිසෙන්න ගත්තා. ඒ අදහසට එයා මාරම ආස වුණා කියලා මට තේරුණා. අම්මෝ උදාරි... උඹේ මොළේ තමයි මොළේ. ඒක නම් පට්ට අදහස. එහෙනම් ලබන සිකුරාදා මම කොහොම හරි එන්නම්. එදාට නම් මම උඹව ලෙහෙසියෙන් අතාරින්නේ නැහැ. පියුමි එහෙම කියලා මගේ තොල් දෙක හපලා ආයෙත් පාරක් මාව ඇඳට තල්ලු කරගත්තා. අපි දෙන්නා එදා ඒ රෑ ගැන හීන මවන්න ගත්තා. දුවලා දෙන්නා එක කාමරේක හුරතල් වෙවී ඉද්දී, මගේ කාමරේ ඇතුළේ අපි දෙන්නා අතරේ සිද්ධ වෙන්න නියමිත ඒ සරාගී සෙල්ලම ගැන හිතනකොටත් මගේ ඇඟ ආයෙත් රත් වෙන්න ගත්තා. මගේ නිවහන ඇතුළේ, අපේ මේ රහස තවත් ගැඹුරට යනවා කියලා මට විශ්වාසයි. එදා රෑ වෙනකම් මම දැන් ඉන්නේ ඇඟිලි ගැන ගැන....

"ආහ්හ්... සමන්... මට... යන්න එනවා ආහ්හ්හ්හ්... මල්ලි... මාව... " ඇය මහා හඬින් විලාප තබමින් සමන්ගේ පපුව මතට නැමුණාය. ඇගේ යෝනි බිත්ති මාරාන්තික ලෙස සමන්ගේ ලිඟුව වටා හිරවෙමින් ගැහෙන්නට විය. ඇය තම උපරිම සුරාන්තයට ළඟා වෙමින්, මුළු සිරුරම එකවරම දරදඬු කරගෙන සමන්ගේ උරහිස සපා කෑවාය. ඒ අසීමිත තෘප්තියත් සමඟ ඇගේ රහස් පෙදෙසින් උණුසුම් ස්‍රාවයන් දහරාවක් පිටවී සමන්ගේ ලිඟුව තෙත් කරමින් ගලා ගියේය. ඇය හති හරිමින්, මාරාන්තික කෙඳිරිල්ලක් නගමින් සමන්ගේ ඇඟ මතම පණ නැතිව ඇද වැටුණාය. මුළු කාමරයම ඔවුන්ගේ වේගවත් හුස්ම හඬින් සහ විමලාගේ අවසන් කෙඳිරිලිවලින් පිරී තිබුණි. සමන් ද තම සුරාන්තයට ළඟා වන්නට සැරසෙමින් ඇගේ උකුළ තදින් අල්ලා ගත්තේය. නමුත් ඒ තීරණාත්මක මොහොතේම... "ක්රීස්..."  යන හඬින් යුතුව කාමරයේ දොර සෙමින් විවෘත විය. සමන් සහ විමලා අක්කා දෙදෙනාම තැතිගෙන දොර දෙස බැලූහ. අඩ අඳුරේ දොරකඩ සිටගෙන සිටින රුව දුටු ඔවුන් දෙදෙනාගේම ලේ වතුර විය. ඒ සිටියේ මේ දර්ශනය බලාපොරොත්තු නොවූ, දෑස් ලොකු කරගෙන බලා සිටින වෙනත් අයෙකි. අද ඒතැන් සිට....  දොරකඩ අඳුරේ ගල් ගැසී බලා සිටියේ සන්ධ්‍යා අක්කාය. ඇය පැමිණ තිබුණේ සව...

"රේණු... මටත් කිරි එකක් හදන්න. " යැයි පවසමින් සමන් අසලින්ම අසුන් ගත්තාය. සාලයේ සිට කුස්සියට පැහිණි ශානිකාට මේ දර්ශනයට මොකක්දෝ අමුත්තක් දැනුණි. රේණු සමන් වෙනුවෙන් දක්වන අසීමිත සැලකිල්ලත්, තම නැන්දම්මා වන නිරංජලා සමන්ට සමීප වී කතා කරන ආකාරයත් ශානිකාගේ තියුණු නෙතට හසු විය. "මොකද මේ හැමෝම සමන් ගැන මෙච්චර හොයලා බලන්නේ?" ශානිකා සිතින් සිතුවාය. ඇයට ඉවෙන් මෙන් දැනුණේ රේණු සහ නැන්දම්මා යන දෙදෙනාම දැන් සමන් කෙරෙහි සීමාව ඉක්මවා ආකර්ෂණය වී ඇති බවයි. විශේෂයෙන්ම නිරංජලාගේ මුහුණේ ඇති ඒ අමුතුම දීප්තිය සහ සමන් දෙස බලන බැල්ම ශානිකාව මඳක් නොසන්සුන් කළේය. අද එතැන් සිට.. එදදා දවසම කිසිදු විශේෂ දෙයක් සිදු නොවූ අතර, නිවසේ සියල්ලෝම සාමාන්‍ය පරිදි තම කටයුතුවල නිරත වූහ. නමුත් සවස් වරුවේ ලැබුණු එක් පණිවිඩයක් මුළු නිවසේම වාතාවරණය වෙනස් කළේය. ඒ, නිවසේ අනෙක් මෙහෙකාරිය වූ කාන්ති තවදුරටත් වැඩට නොඑන බවට ලැබුණු ආරංචියයි. ​කාන්තිගේ හදිසි ඉවත්වීම ගැන ඇසුණු සැණින් වැඩියෙන්ම සතුටු වූයේ රේණුය. ඇගේ මුහුණේ ජයග්‍රාහී සිනහවක් ඇඳුණි. ​"අම්මෝ... ඒකනම් ලොකු දෙයක්. ඕකී මෙතන හිටියොත් මට තමා පාඩු," රේණ...

  "මල්ලි... ඔයා මාර ලස්සනයිනේ. ඔය විදිහට ඇඳගත්තම හරියට නළුවෙක් වගේ," සන්ධ්‍යා අක්කා ඇස් කොනකින් ඔහු දෙස බලමින් පැවසුවාය. "ඔය ලොකු නෝනා එක්ක ගමනක් යද්දී මල්ලිව දැක්කම ඒ නෝනටත් පිස්සු හැදෙයිද දන්නේ නෑ." සමන් සිනාසෙමින් අතේ තිබූ ඔරලෝසුව දෙස බැලුවේය. දැන් වෙලාව රාත්‍රී 7.55 කි. "මම යනවා අක්කේ. වැඩේ ඉවර වුණ ගමන් මම එන්නම්," සමන් පවසා සුවඳ විලවුන් ස්වල්පයක් ගාගෙන කාමරයෙන් එළියට බැස්සේය. අද එතැන් සිට.. සමන් පාර අයිනේ තිබූ විශාල නුග ගස යට අඳුරට මඳක් මුවා වී නොඉවසිල්ලෙන් බලා සිටියේය. රාත්‍රී අටේ කනිසම වැදෙත්ම, ඈතින් විහිදුණු ප්‍රබල ආලෝක ධාරාවක් සමඟ කළු පැහැති සුඛෝපභෝගී මෝටර් රථයක් ඉතාමත් නිහඬව ඔහු අසල නතර විය. රියදුරු අසුනේ සිටියේ නිරංජලා මැඩම්ය. ඇයව සමන්ට රාත්‍රී ආලෝකය හමුවේ වඩාත් තේජවන්ත ලෙස පෙනුණි. සමන් සේවකයෙකු මෙන් පිටුපස දොර විවෘත කිරීමට සැරසෙද්දී, නිරංජලා වීදුරුව පහත් කර සරාගී සිනහවක් පෑවාය. සමන්... පිටිපස්සේ නෙවෙයි, ඉස්සරහින් වාඩි වෙන්න, ඇය පවසමින් ඉදිරිපස අසුනේ දොර විවෘත කළාය. සමන් මඳක් චකිතයෙන් යුතුව ඉදිරිපස අසුනෙන් වාඩි විය. ඔහු වාහනයට ගොඩ වූ සැණින් නිරං...

"මොනවා වුණත් අම්මගේම දුවනේ..." ගමේ මිනිස්සු එහෙම කියද්දී සිතුමිට ඉස්සර නම් කේන්ති ගියා. ඒත් දැන් ඒක එයාට නිකන්ම නිකන් වචන ටිකක් විතරයි. සිතුමි කණ්ණාඩිය ඉස්සරහට වෙලා තමන්ගේ තලෙලු මූණ දිහා බලාගෙන හිටියා. ඇස් දෙකේ තිබුණේ අමුතුම සරාගී බවක්. ඒ බැල්ම අම්මගෙන් උරුම වුණ එකක් වෙන්න ඇති කියලා සිතුමිට හිතුණා. සිතුමිට තාත්තා ගැන මතකයක් තිබුණේම නැති තරම්. ගමේ අය කියන විදිහට සිතුමිගේ අම්මා, ඒ කියන්නේ විමලා, තමන්ගේ මිනිහට වස දීලා මැරුවේ තවත් මිනිහෙක් එක්ක යන්න තිබුණ උවමනාවට. හැබැයි ඒක ඔප්පු වුණේ නැහැ. එදා ඉඳන් ඒ ගේ අස්සේ වුණේ අමුතුම දේවල්. "සිතුමී... ඔය ළමයා තාම ලෑස්ති නැද්ද?" විමලා කාමරේට එබුණේ තොල් රතු කරලා පාට කරගෙන. සිතුමි මුකුත් කිව්වේ නැහැ. පොඩි කාලේ ඉඳන්ම සිතුමි දැක්කේ ගේ ඇතුළට එක එක මිනිස්සු රිංගන එක. ඉස්සර අම්මා ඒ මිනිස්සු එක්ක කාමරේට ගිහින් දොර වහගත්තම, සිතුමි සාලේ කොනකට වෙලා බයේ ගැහුණා. ඒත් දැන් ඒක සිතුමිට සාමාන්‍ය දෙයක්. අම්මා සල්ලි හොයන විදිහ සිතුමි දන්නවා. දැන් සිතුමිට අවුරුදු 21ක්. දෙවැනි පාර විභාගය ලියලා කැම්පස් එකටත් තේරිලා ඉන්නේ. ගමේ මිනිස්සුන්ට ඒකත් ප්‍රශ්නයක්. ...