වලව්වේ අසම්මතය දෙවනි කොටස

ආරච්චිරාලගේ බලවත් තෙරපීම හමුවේ විමලාවතීගේ ඉතිරිව තිබූ විරෝධය ද මීදුමක් සේ දියවී ගියේය. ඇගේ පාමුලට කඩා වැටුණු රෙද්දත් සමඟ, වසර ගණනාවකින් කිසිදු පිරිමියෙකුගේ ඇස නොගැටුණු ඇගේ අභ්‍යන්තර සුන්දරත්වය කුස්සියේ අඳුරු එළිය හමුවේ දිස් විය. ඇගේ රහස් පෙදෙසේ මඳක් ඝනව වැවී තිබූ මෘදු කළු පැහැති මවිල් පෙළ ආරච්චිරාලගේ කාම ගින්න තවත් ඇවිස්සීමට සමත් විය. ඝර්ම කලාපීය ගැහැනියකගේ ඒ අමුතුම සුවඳ සහ හැඩය දුටු ආරච්චිරාල මහා හඬින් හුස්මක් ඉහළට ගත්තේය.

​"දෙයියෝ සාක්කි... විමලාවතී, උඹ මෙච්චර වස්තුවක් මෙච්චර කල් හැංගුවේ කොහොමද?" ඔහු පවසමින් ඇයව වඩාගෙන කුස්සියේ තිබූ දැවැන්ත ලී මේසය මත වාඩි කරවීය.

​ආරච්චිරාල තම සරම ලිහා දැමූ විට විමලාවතීගේ දෑස් විස්මයෙන් අගුළු වැටුණි. ඔහුගේ ඉණෙන් පහළට මතු වූයේ සැබැවින්ම කළු පැහැති සර්පයෙකු වැනි හැඩිදැඩි, නහර මතු වූ මහා පිරිමි අවයවයකි. එය දුටු පමණින් විමලාවතීගේ මුළු සිරුරම හිරිවැටී ගියේය. ආරච්චිරාල තම සර්පයෙකු වැනි ඒ අවයවය විමලාවතීගේ සිනිඳු කලවා අතර ඇතිල්ලුවේ ඇගේ සිරුරේ උෂ්ණත්වය තවත් වැඩිකරමිනි.

​ආරච්චිරාල තම රළු දෑතින් ඇගේ රහස් පෙදෙසේ වූ ඒ මවිල් අතරින් තම ඇඟිලි තුඩු යවා ඇගේ සංවේදී තැන් අවදි කළේය. විමලාවතී දෑස් තදින් පියාගෙන, සෙමින් කෙඳිරිගාමින් තම දෙපා දෙපසට පළල් කළාය. ආරච්චිරාලගේ ඒ රළු පහස ඇගේ සිරුරට දැනෙද්දී, ඇයට සිතුණේ මෙපමණ කාලයක් තමා මඟ හැරියේ මේ මහා සැපත නොවේද කියාය. මිනිසා මියගිය පසු තමා හුදකලාව විඳි ඒ පාලු රාත්‍රීන්වල සැබෑ අඩුව පිරවීමට මේ රළු ආරච්චිරාලට හැකි බව ඇයට වැටහුණි.

​"ආරච්චිරාල... අනේ..." ඇය තම සිනිඳු දෑතින් ඔහුගේ කර වටා දෑත් යවා ඔහු තමා වෙතට තද කරගත්තාය.

​ආරච්චිරාල තම පිරිමි සර්පයා මෙන් වූ ඒ දැවැන්ත ශක්තිය එකවරම විමලාවතීගේ සිරුර තුළට කිඳා බැස්සුවේය. ඇගේ මුවින් පිටවූයේ වේදනාව සහ සතුට මුසු වූ මහා සුසුමකි. ආරච්චිරාලගේ රළු සහ වේගවත් රිද්මය හමුවේ ලී මේසය "ක්‍රීස්... ක්‍රීස්..." ගාමින් සද්ද කරන්නට විය. කුස්සියේ දුම් සුවඳත්, ඔවුන්ගේ සිරුරුවලින් ගලා ආ දහඩියත් මුසු වූ ඒ මොහොතේ විමලාවතී මීට පෙර අත්නොවිඳි ආකාරයේ දරුණු සහ උණුසුම් සුරාන්තයකට ළඟා වූවාය.

​ඇය ආරච්චිරාලගේ පපුව තදින් සපා කමින් තම සිරුර ගැස්සෙද්දී, ඇයට සිතුණේ සැබෑ පිරිමි පහස යනු මේ රළු බව බවයි. ආරච්චිරාලගේ ඒ උණුසුම් පිරිමි තරලය ඇගේ සිරුර ඇතුළතට රස්නෙට විහිදී යද්දී, විමලාවතී තෘප්තිමත් සිනහවකින් යුතුව ඔහුට තවත් තදින් තුරුළු වූවාය.

වලව්වේ කුස්සිය ඇතුළේ ආරච්චිරාල සහ විමලාවතී මේ කාමුක සටනේ නිරත වෙද්දී, කුස්සියට යාබදව තිබුණු කළු මැදිරි ගබඩා කාමරයේ ලී දොරේ සිදුරකින් මේ දෙස බලා සිටි තවත් දෑසක් විය. ඒ ආරච්චිරාලගේ ලොකු පුතා ලලිත්ය. විසි දෙහැවිරිදි වියේ පසුවූ ලලිත්, තම පියාගේ මේ සල්ලාල ගතිගුණ ගැන දැන සිටියත්, අද තම පියා විමලාවතී වැනි පිරිපුන් ගැහැනියක සමඟ හැසිරෙන ආකාරය සජීවීව දැකීමෙන් ඔහුගේ තරුණ ලේ රත් වී තිබුණි.

​ආරච්චිරාල විමලාවතීව ලී මේසය මත තබාගෙන ඇගේ තලෙලු පියයුරු මිරිකමින්, ඇගේ සිරුරේ රළු පහස විඳින ආකාරය ලලිත් බලා සිටියේ හුස්ම පවා අල්ලාගෙනය. තම පියාගේ ඒ කළු, යෝධ පිරිමි අවයවය විමලාවතීගේ සිරුර තුළට කාවදින රිද්මය දෙස බලමින් ලලිත් තම කලිසම ඇතුළෙන් අත දමා තමන්ගේම අවයවය වේගයෙන් පිරිමදින්නට විය. විමලාවතීගේ කෙඳිරිලි හඬත්, ඇගේ නිරුවත් කලවා ආරච්චිරාලගේ ඉණ වටා වෙලෙන ආකාරයත් ලලිත්ගේ මනස උමතු කළේය.

​එදායින් පසු ලලිත්ගේ මුළු ලෝකයම වුණේ විමලාවතීයි. ඔහු රාත්‍රියේ තම ඇඳ මත තනිවී දෑස් පියාගත් සැණින් මැවී පෙනුණේ විමලාවතීගේ ඒ මවිල් පිරුණු රහස් පෙදෙස සහ ඇගේ පිරිපුන් පියයුරුය. ඔහු තනිවම ස්වයං වින්දනයේ යෙදෙමින් විමලාවතීව තමා යටතට ගෙන රති කෙළියේ යෙදෙන ආකාරය සිහිනෙන් මැව්වේය. "කවදා හරි මමත් තාත්තා වගේම විමලාවතීව මේ ඇඳට ගන්නවා," ලලිත් තමාටම මුමුණා ගත්තේ මහා පිපාසයකිනි.

​පසු දිනවලදී ද ආරච්චිරාල සහ විමලාවතී වලව්වේ පාළු තැන්වල, වී අටුව පිටුපස සහ කොස් වත්ත අයිනේ රහසින් මුණගැසෙන ආකාරය ලලිත් හොරෙන් බලා සිටියේය. ආරච්චිරාල විමලාවතීව ගසකට හේත්තු කර ඇගේ රෙද්ද උස්සා, ඇගේ පසුපසින් වැළඳගෙන තම රළු පුරුෂ ශක්තිය මුදා හරින ආකාරය ලලිත්ගේ කාම ගින්න තවත් තීව්‍ර කළේය. ආරච්චිරාල විමලාවතීගේ තට්ටම්වලට පහර දෙමින් ඇයව පිනවන රළු විලාසය දෙස බලමින් ලලිත් තම අත්ලෙන් උපරිම සතුටක් ලැබුවේය.

​දිනක් වැසි බර සන්ධ්‍යාවක, ආරච්චිරාල නගරයට ගොස් සිටි අතර හාමිනේ අසල්වැසි නිවසකට ගොස් සිටියාය. විමලාවතී පමණක් නිවසේ පිටුපස රෙදි වනමින් සිටියාය. ලලිත් සෙමින් ඇය දෙසට ඇවිද ගියේය. ඔහුගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙන්නට වූ අතර, තම පියා විමලාවතී සමඟ කරන දේවල් තමා දන්නා බව ඇයට පවසා ඇයව නම්මවා ගැනීමට ඔහු සැලසුම් කළේය.

​"විමලාවතී අක්කේ..." ලලිත්ගේ ඒ අමුතු හඬට විමලාවතී තිගැස්සී හැරී බැලුවාය. ලලිත්ගේ දෑස්වල තිබුණේ තම පියාගේ දෑස්වල තිබූ ඒ සල්ලාල මෙන්ම දැඩි කාමුක බැල්මම බව ඇයට මොහොතකින් වැටහුණි.

.

.

.

.

.

.

.

.

වල් මල්ලියා ලියන කතාවකි

තුන්වෙනි කොටසින් හම්බවෙමු