සමන්ගේ කතාව පලවෙනි කොටස

මොණරාගල සූරියවැව පැත්තේ කටුක අව්වේ හැදිච්ච සමන් කියන්නේ නියම ගැමි පෞරුෂයක් තියෙන කොල්ලෙක්. එයාගේ වයස අවුරුදු විසි දෙකක් වුණාට, ඇඟපත දකින ඕනෑම කෙනෙක් හිතන්නේ රජ කාලේ හිටපු යෝධයෙක් කියලා. සමන්ගේ ඇඟ හැදිලා තිබුණේ ජිම් වල යකඩ උස්සලා නෙවෙයි, පොඩි කාලේ ඉඳන්ම හේන් වල ගිනියම් අව්වේ උදැල්ල කොටලා, පස් ඇදලා සහ වනයේ දර කපලා. ඒ නිසාම එයාගේ උරහිස් දෙක හරිම පළලයි, හරියට කළුගල් පර්වත දෙකක් වගේ. අඩි හයකට කිට්ටු උසක් තියෙන සමන්ගේ ඇඟ රත්තරන් පාටට හුරු තද පැහැයක් ගත්තේ අව්වට පිච්චිලාමයි. එයා අතක් පයක් හොලවනකොට බාහුවල නහර ඉලිප්පිලා පේන්නේ හරියට වැල් පටවල් වගේ. බඩේ මස්පිඩු තද වෙලා තිබුණේ කිසිම වැඩකට නැති මේද තට්ටුවක් නැතිව, නියම පිරිමි ජවයකින්.

සමන්ට කොළඹ එන්න වුණේ ගෙදර තිබුණ අඟහිඟකම් හින්දමයි. "මොණරාගල ඉඳලා මොනවා කරන්නද , කොළඹ ගියොත් කීයක් හරි හොයාගන්න පුළුවන් වෙයි" කියලා හිතපු සමන්, තමන්ගේ ඇඳුම් කීපය පරණ බෑග් එකකට දාගෙන රෑ බස් එකේම කොළඹ එන්න පිටත් වුණා. පෑලියගොඩට එනකල්ම සමන් හිටියේ අමුතු බයකින්. මොකද එයාට මේ නගරය හරිම අමුතුයි. කොළඹට පායන ඉරත් මොණරාගලට වඩා වෙනස් වගේ සමන්ට දැනුණා. බස් එකෙන් බැහැලා දෙහිවල පැත්තට යන්න ඕන බස් එකට ගොඩවුණ සමන් දිහා බස් එකේ හිටපු ගෑනු පිරිමි හැමෝම වගේ බලන්න ගත්තේ එයාගේ ඒ අමුතු හැඩිදැඩි පෙනුම නිසා.

දෙහිවලට ආපු සමන් කොළඹ නෑදෑ කෙනෙක්ගේ මාර්ගයෙන් හොයගත්ත පලවෙනි රස්සාව තමයි ලොකු සල්ලිකාර ගෙදරක වත්ත බලාගන්න රස්සාව. "සමන්, වැඩේ නම් වත්තේ ගස් ටික කපලා, තණකොළ කපලා පිරිසිදුවට තියාගන්න එක. හැබැයි පුතේ නතර වෙන්න නම් මෙහේ ඉඩක් නැහැ," කියලා ඒ ගෙදර හාම්පුතා කිව්වා. සමන්ට ඒක ප්‍රශ්නයක් වුණේ නැහැ. මොකද එයාට ඕන වුණේ කොහොමහරි රස්සාව කරලා ගෙදරට සල්ලි ටිකක් යවන්නයි. පස්සේ හාම්පුතාම තමයි කිව්වේ ඒ ලඟම තියෙන "ලීන් වත්ත" පැත්තේ බෝඩිං කාමර වගයක් තියෙනවා කියලා.

ඉතින් සමන් තමන්ගේ බෑග් එකත් උරහිසේ දාගෙන ලීන් වත්ත ඇතුළට පය තියනකොට හවස් වෙලා තිබුණේ. ඒක අමුතුම තැනක්. දිගටම පේළියට හදපු කාමර දහයක් විදහක් විතර එතැන තිබුණා. හැම කාමරයක්ම එකට එක අලවලා වගේ තියෙන්නේ. කාමර ඉදිරිපිට දිගටම වැරැන්ඩාවක් වගේ කොටසක් තිබුණා. සමන් ඇතුළට එනකොටම දැක්කේ ඒ පටු තීරුව දිගට රෙදි වැල් ඇදලා තියෙන විදිහ. ඒ රෙදි වැල් වල ගෑනු අයගේ යට ඇඳුම්, ගාමන්ට් යන කෙල්ලන්ගේ යුනිෆෝම් එහෙම එල්ලා තිබුණා.

සමන් බෝඩිමේ අයිතිකාරිය වෙච්ච "විමලා අක්කා" හම්බවෙන්න ගියා. විමලා අක්කා කියන්නේ අවුරුදු හතළිහක විතර කටසැර හැබැයි හිත හොඳ ගැහැනියක්. විමලා අක්කා සමන් දිහා උඩ ඉඳන් පල්ලෙහාට බැලුවේ අමුතු බැල්මකින්. "උඹ මොණරාගලද? වත්තක වැඩට නේද ආවේ? හා හා... ඔය කෙළවරේ තියෙන කාමරේ ගනින්," කියලා විමලා අක්කා හයියෙන් කිව්වා.

සමන් තමන්ගේ කාමරේට යන්න ඒ දිග වැරැන්ඩාව දිගේ ඇවිදගෙන ගියා. ඒ යනකොට අනිත් කාමර වල දොරවල් ඇරලා තිබුණේ. එක කාමරයක තරුණ ජෝඩුවක් හිටියා, තව එකක ගාමන්ට් යන කෙල්ලෝ තුන්දෙනෙක් විතර වටවෙලා මොනවා හරි හිනාවෙවී කතා කරමින් හිටියා. සමන් ඒ හැඩිදැඩි ඇඟත් එක්ක, කරේ බෑග් එකත් දාගෙන බිම බලාගෙන යනකොට ඒ හැමෝගෙම කතාවල් නතර වුණා. ගාමන්ට් යන කෙල්ලෝ ටික එකපාරටම නිහඬ වෙලා සමන්ගේ පිරිමි පෞරුෂය දිහා කන්න වගේ බලාගෙන ඉන්නවා සමන්ට දැනුණා. එයාගේ අත්වල මස්පිඩු ගැස්සෙන විදිහත්, දාඩියට තෙත් වෙලා ඇඟට ඇලිලා තිබුණ ටී-ෂර්ට් එක අස්සෙන් පේන පපුවේ හැඩයත් ඒ කෙල්ලන්ගේ හිත් වලට අමුතු හැඟීමක් ගෙනාවා.

තමන්ගේ කාමරේට ගිය සමන්, බෑග් එක පැත්තකින් තියලා ඇඳ උඩ වාඩි වුණා. ඒක පුංචි කාමරයක් වුණත් සමන්ට ඒක මාලිගාවක් වගේ දැනුණා. ජනේලයෙන් එළිය බලනකොට සමන්ට පෙනුණේ බෝඩිමේ පොදු නාන කාමරේ තියෙන පැත්ත. ඒ පැත්තේ බාල්දි පේළියක් තියලා මිනිස්සු නාන්න පෝලිමේ ඉන්නවා. සමන්ට හිතුණා ගමන ආපු මහන්සිය යන්නත් එක්ක නාගත්තොත් හොඳයි කියලා. එයා තමන්ගේ තුවායත් අරගෙන, උඩුකය නිරුවත්ව කොට කලිසමක් විතරක් ඇඳගෙන නාන පැත්තට යන්න එළියට බැස්සා.

සමන් එළියට එනකොට වැරැන්ඩාවේ හිටපු ගෑනු අය කීපදෙනෙක්ම ගැස්සිලා වගේ බලන්න ගත්තා. මොකද සමන්ගේ නිරුවත් උඩුකය පේනකොට තමයි එයාගේ ඇඟේ නියම ශක්තිය පේන්නේ. උරහිස් වල ඉඳන් ඉණ දක්වා වී හැඩයට හැදුණු ඒ සිරුරත්, පපුවේ තැනින් තැන වැවුණු රෝම කූපත් දැක්කම බෝඩිමේ හිටපු තරුණ බිරිඳක් වෙච්ච "සන්ධ්‍යා" ට තමන් කර කර හිටපු වැඩේ පවා අමතක වුණා. සමන් කිසිම දෙයක් නොදන්නා ගානට නාන ලිඳ පැත්තට ගියා. 

මෙතන සමන් ඉන්න බෝඩිමේ අය විතරක් නෙවෙයි, ඒ අවට තියෙන තවත් බෝඩිම් කීපයක ගෑනු අයත් නාන්න පෝලිමේ ඉඳගෙන බාල්දි තියලා හිටියේ. සමන් ඒ පැත්තට යද්දිම නාමින් හිටපු ගෑනු කිහිපදෙනෙක් නෑවිල්ල නතර කරලා වගේ ඇස් ලොකු කරලා සමන් දිහා බලන්න ගත්තා.

මොණරාගල කැලෑවල් අස්සේ හැදුණු සමන්ට නගරයේ ගෑනුන්ගේ මේ බැල්මවල් හුරු නැහැ. එයා විමලා අක්කාගෙන් ඉල්ලගත්ත ප්ලාස්ටික් බාල්දියත් අරන් ලිඳ ළඟ හිස්ව තිබුණු තැනකින් හිටගත්තා. සමන් ඇඳලා හිටියේ දණහිසටත් වඩා කොට, ඇඟටම හිරවුණු නිල් පාට කොට කලිසමක් විතරයි. එයාගේ හැඩිදැඩි උඩුකය නිරුවත්. ගෙනාපු බාල්දියකට ලිං කඹය දාලා බාල්දිය පහළට යවද්දී, සමන්ගේ පිටේ සහ උරහිස් වල මස්පිඩු අමුතු විදිහට ගැස්සෙන්න පටන් ගත්තා.

සමන් ලිඳෙන් වතුර බාල්දියක් ඇදලා ඉහළට ගන්නකොට, එයාගේ දෑත්වල තිබුණ හැම නහරයක්ම ඉලිප්පිලා මතුවුණා. හරියට අත වටේ වැල් පටවල් ඔතලා වගේ. ලිඳ ළඟ හිටපු "මල්කාන්ති" කියන අවුරුදු තිහක විතර ගෑනු කෙනා තමන්ගේ රෙද්ද පපුවට තද කරගෙන සමන් දිහා බලාගෙන හිටියේ ගල් ගැහිලා වගේ. එයා විතරක් නෙවෙයි, අනිත් කාමරේක හිටපු ගාමන්ට් කෙල්ලෝ දෙන්නෙකුත් නාන එක නතර කරලා, සබන් ගගා හිටපු අත් දෙකත් පපුවේ තියාගෙන සමන්ගේ මේ පිරිමි ජවය දිහා කෑදරකමින් බලන්න ගත්තා.

සමන් පළමු වතුර බාල්දිය ඔලුවට හලාගත්තා. සීතල වතුර ටික ඇඟ දිගේ බේරිලා යද්දී සමන්ගේ තඹ පාට හම දිලිසෙන්න ගත්තා. බාල්දි හතර පහක් නානකොට එයා ඇඳලා හිටපු කොට කලිසම වතුරට තෙමිලා ඇඟටම ඇලුණා. මෙන්න මෙතනදී තමයි නාන තැන හිටපු ගෑනුන්ගේ ඇස් රතු වෙන්න පටන් ගත්තේ. කලිසම තෙමිලා ඇඟටම ඇලුණ නිසා සමන්ගේ කකුල් දෙක මැද තිබුණ දේ පැහැදිලිවම පේන්න ගත්තා.

ඒක ප්‍රාණවත් වෙලා නොතිබුණත්, එයාගේ ඇඟේ හැටියටම ඒකත් හරිම දැවැන්තයි. කොට කලිසම අස්සෙන් අඟල් හයක් හතක් විතර දිගට, මහතට පේන ඒ අවයවය සමන් වතුර නාද්දී ඇඟ හොලවන රිද්මයට කලිසම ඇතුළේ එහා මෙහා වුණා. ලිඳ ළඟ හිටපු ගෑනුන්ට කරගන්න දෙයක් නැති වුණා. සමහරු තමන්ගේ තොල් හපාගත්තේ තමන්ටත් නොදැනීමයි. මල්කාන්ති හොරෙන් හොරෙන් තමන්ගේ යාළුවාගේ ඇඟට ඇඟිල්ලෙන් ඇනලා සමන්ගේ කකුල් දෙක මැද තියෙන ඒ දැවැන්ත දේ පෙන්නන්න ගත්තා.

"අම්මෝ බං... ඒකේ මහත බලපන්කෝ... මූ මනුස්සයෙක්ද නැත්නම් වල් අලියෙක්ද?" ගාමන්ට් කෙල්ලෙක් තව කෙල්ලෙකුගේ කනට කරලා රහසින් මිමුණුවා.

සමන් මේ කිසිම දෙයක් දැක්කේ නැහැ වගේ ආයෙත් බාල්දිය ලිඳට දාලා වතුර ඇද්දා. එයා වතුර අදිනකොට බාහුවල මස්පිඩු පිම්බෙන විදිහත්, කලිසම තෙමිලා ඇඟට ඇලුණම පේන ඒ දැවැන්ත පිරිමි බවත් නිසා එතන හිටපු ගෑනුන්ගේ හුස්ම වේගවත් වුණා. 

සමන් නාලා ඉවර වෙලා තෙත කලිසමත් එක්කම තුවායෙන් හිස පිහිදාමින් ලිඳ ළඟින් අයින් වුණා. ගැහැණු ගොඩක් එතන හිටපු නිසා ඔහු එතන ඇදුම් මාරුකරන්න ගියේ නෑ. අනික සමන්ට රිසිසේ තමන්ගේ රහස් පෙදෙස පිරිසිදු කරගැනීමටද එතනදි බැරි උණා. සමන් ආයේ යද්දීත් ඒ ගෑනුන්ගේ ඇස් තිබුණේ සමන්ගේ පස්ස පැත්තෙත්, කකුල් දෙක මැද නලියන ඒ දැවැන්ත අවයවය දෙසත් විතරයි. සමන් තමන්ගේ කාමරේට ආවේ මේ බෝඩිම් වත්තේ ගෑනුන්ගේ හිත් පත්තු කරලා කියන එක එයා දැනගෙන හිටියේ නැහැ

ඉතින් මේ කොළඹ සමන් තමන්ගේ පළමු රාත්‍රිය ඒ පුංචි බෝඩිං කාමරේ ඇතුළේ ගත කළේ හරිම සැහැල්ලුවෙන්. මොකද මේ කාමරේට යන එන වියදම්, මාසික කුලිය මේ හැමදේම ගෙවන්නේ එයා වැඩට යන මාලිගාවක් වගේ ලොකු ගෙදර අයිතිකාර මහත්තයා කියලා විමලා අක්කා කලින්ම කියලා තිබුණේ. "උඹට තියෙන්නේ උදේ හයට වැඩට යන එක විතරයි සමන්," කියලා විමලා අක්කා කියපු වචන මතක් කරමින්, ගමනේ මහන්සියත් එක්කම සමන්ට ඉක්මනටම නින්ද ගියා.

පහුවදා උදේ පාන්දරම නැගිටපු සමන්, ලෑස්ති වෙලා තමන් වැඩ කරන ඒ මහා මන්දිරය ඉස්සරහට යනකොට වෙලාව හරියටම උදේ හයයි. ගේට්ටුව ගාව හිටපු මුරකාරයා සමන්ව ඇතුළට ගත්තා. මුරකාරයෝ යොදවලා තියෙන්නේ වෙනම ආරක්ෂාව සපයන ආයතනයකින්. ඒ නිසා ඔවුන් ගෙදරත් එක්ක වැඩි සම්බන්ධතාවයක් නැති බව ඔහු දැනගත්තා.

ඒ ගෙදර හරියට රාජ මාලිගාවක් වගේ. ගේ ඇතුළේ ඉන්න පිරිස ගැනත් සමන්ට පොඩි අදහසක් ලැබුණා. ගෙදර ප්‍රධානියා රාජ් මහත්තයා. එයා ටිකක් සීරියස් මනුස්සයෙක්. එයාට අවුරුදු 35ක් විතර ඇති. රාජ්ගේ බිරිඳ ශානිකා. ශානිකා නෝනා හරියට නිරූපිකාවක් වගේ, අවුරුදු 25ක වගේ පෙනුමක් තිබුණ හරිම හැඩ වැඩ ඇතිව ඉන්න තරුණ නෝනා කෙනෙක්. ඒ වගේම ගෙදර තව හිටියේ රාජ් මහත්තයාගේ අම්මා, ඒ කියන්නේ නිරංජලා මැඩම්. එයාට වයස 50යි. ඒත් එයාට තිබුනේ අවුරුදු 40ක විතර සරාගි පෙනුමක් තිබුණා. එයා ඉතාමත් පිරිසිදුවට ඉන්න කෙනෙක්. එයා මේ දවස් වල කැනඩාවට ගිහින් ඉන්නේ අනිත් පුතාලගේ ගෙදර.

තව ගෙදර වැඩපලවල් කරන්න සහ නෝනලාට උදව් වෙන්න වැඩකාර ගෑනු දෙන්නෙකුත් හිටියා. එක්කෙනෙක් කාන්ති. එයාට දැන් අවුරුදු 55ක් විතර ඇති. ගෙදර හැමෝම එයාට කියන්නේ කාන්ති අක්කා කියලා. අනිත් කෙනා තමයි රේණු. රේණුට වයස අවුරුදු 40ක් විතර ඇති. රේණු ටිකක් පෙනුම තියෙන, ඇඟපත තියෙන ගැහැනියක්.

සමන් වත්තේ වැඩ පටන් ගන්න කලින් ගිහින් රාජ් මහත්තයා හම්බවුණා. රාජ් මහත්තයා උඩ තට්ටුවේ ඉඳන් පල්ලෙහාට බැහැගෙන එනකොට, සමන් තමන්ගේ හුරුපුරුදු ගැමි විදිහට දෑත් එකතු කරලා ආචාර කළා. "සමන් ආවා නේද? හොඳයි. ඔයා මුලින්ම වත්තේ පිටිපස්සේ තියෙන අර ලොකු අතු ටික කපලා දාලා, වත්ත අතුගාලා පිරිසිදු කරන්න. කාන්ති හරි රේණු හරි ඔයාට තේ එකක් ගෙනත් දෙයි, තව පැයකින් විතර ගිහින් කන්න. තවම කෑම හදනවා ඇති..  " රාජ් මහත්තයා ගාම්භීර හඬින් කිව්වා.

රාජ් මහත්තයා කතා කරන අතරතුරේ උඩ තට්ටුවේ ඉඳන් ශානිකා නෝනා සෙමින් පල්ලෙහාට බැහැගෙන ආවා. එයාගේ ඇඟටම හිරවුණු නයිට් ගවුම අස්සෙන් පේන හැඩකාර සිරුර සමන්ගේ ඇස ගැටුණත්, සමන් ලැජ්ජාවට බිම බලාගත්තා. ශානිකා නෝනාත් එකපාරටම නතර වෙලා සමන් දිහා බැලුවේ පුදුමයෙන් වගේ. මොකද මීට කලින් ඒ ගෙදර වත්තේ වැඩට හිටියේ වයසක මනුස්සයෙක්. හැබැයි මේ ඉන්නේ හැඩිදැඩි, කඩවසම් පිරිමි ජවයක් තියෙන තරුණයෙක්.

සමන් වත්තට ගිහින් තමන්ගේ වැඩ පටන් ගත්තා. එයා උඩුකය වැහෙන්න ඇඳලා හිටපු ටී-ෂර්ට් එක ගලවලා පැත්තකින් තිබ්බේ වත්තේ වැඩ කරනකොට දාඩිය දාන හින්දා. නිරුවත් උඩුකයත් එක්ක, සමන් උදැල්ල අරන් වළවල් කපනකොට සහ බර අතු ඔසවනකොට එයාගේ පිරිපුන් මස්පිඩු දාඩියෙන් දිලිසෙන්න ගත්තා.

කුස්සියේ ජනේලයෙන් මේ දර්ශනය දිහා රේණු බලාගෙන හිටියේ නිකම්ම නෙවෙයි. රේණුට සමන්ගේ ඒ තඹ පාට හැඩිදැඩි ඇඟ දකිද්දී තමන්ගේ වැඩපලවල් පවා අමතක වුණා. "අම්මෝ කාන්ති අක්කේ, බලන්නකෝ අලුතෙන් ආපු කොල්ලගේ ඇඟ. මනුස්සයෙක්ද මන්දා," රේණු කාන්තිට රහසින් කිව්වා. කාන්ති අක්කාත් ඇවිත් ජනේලයෙන් එබිලා බැලුවා. අවුරුදු 55ක් වුණත්, කාන්තිගේ හිතටත් සමන්ගේ ඒ හැඩිදැඩි පෙනුම දැක්කම අමුතුම හැඟීමක් ආවා.

ශානිකා නෝනාත් වරින් වර උඩ තට්ටුවේ බැල්කනියට ඇවිත් වත්තේ වැඩ කරන සමන් දිහා හොරෙන් බලාගෙන හිටියා. සමන් තමන්ගේ පිරිමි ශක්තිය යොදලා ලොකු කොටයක් උස්සලා වෙනත් තැනකින් තියනවා දැක්කම, ශානිකාගේ හිතේ රාජ් මහත්තයා ගැන නැති අමුතුම ආශාවක් මේ ගැමි තරුණයා කෙරෙහි ඇතිවෙන්න පටන් ගත්තා. මේ දැවැන්ත මන්දිරය ඇතුළේ ඉන්න හැම ගැහැනියකගේම අවධානය සමන් තමන්ටත් නොදැනීම දිනාගෙන හිටියේ ඒ විදිහටයි. 

මුළු දවසම වත්තේ අතු කපලා, බර කොට ඇදලා මහන්සි වෙලා හිටපු සමන් බෝඩිමට එනකොට හවස හයත් පහු වෙලා. ඇඟ පුරාම දාඩියත් එක්කම වැලි ගෑවිලා තිබුණ නිසා සමන් ආපු ගමන්ම තුවායත් අරගෙන ලිඳ පැත්තට ගියේ දවස පුරා තිබුණු හෙම්බත් ගතිය නිවාගන්න හිතාගෙන.

ඒ වෙලාවේ ලිඳ ළඟ හිටියේ අමුතු ජෝඩුවක්. ඒ තමයි සමන්ගේ කාමරේට එහා පැත්තේ පදිංචි වෙලා හිටපු කමල් සහ ඉසුරි. අනුරාධපුරේ පැත්තේ ඉඳන් කොළඹට පැනලා ඇවිත් හොරෙන් කසාද බැඳලා හිටපු මේ දෙන්නාට බෝඩිමේ හැමෝම කිව්වේ "අනුරාධපුරේ ජෝඩුව" කියලා. ඉසුරිට තාම අවුරුදු 26යි, එයා නියම ගැමි හැඩයක් තියෙන, ඇඟපත පිරුණු ලස්සන තරුණියක්. කමල්ට අවුරුදු 30ක් විතර ඇති, එයා ටිකක් කෙට්ටු පෙනුමක් තියෙන මනුස්සයෙක්.

සමන් ලිඳ ගාවට යනකොට ඉසුරි හිටියේ රෙදි ටිකක් හෝදන ගමන්. කමල් බාල්දියක් අරන් නාන්න ලෑස්ති වෙනවා. සමන් දැක්ක ගමන් කමල් හිනා වුණා.

"ආ මල්ලි... අද නේද පදිංචියට ආවේ? මම කමල්, මේ මගේ නෝනා ඉසුරි," කමල් සුහදව කිව්වා.

සමන් බිම බලාගෙන ඔළුව වනලා හිනා වෙලා, "මම සමන් අයියේ," කියලා තමන්ගේ බාල්දිය ලිඳට දැම්මා.

සමන් කොට කලිසම විතරක් ඇඳලා, නිරුවත් උඩුකයත් එක්ක ලිඳෙන් වතුර අදින්න පටන් ගන්නකොට ඉසුරිගේ ඇස් දෙක නතර වුණේ සමන්ගේ පිටේ සහ උරහිස් වල ගැස්සෙන මස්පිඩු ගාව. සමන් එක හුස්මට බාල්දිය උඩට ඇදලා ගන්නකොට එයාගේ පපුව පිම්බිලා, බාහුවල නහර වැල් වගේ මතුවෙලා පෙනුණා. ඉසුරි තමන්ගේ රෙදි හෝදන එක නතර කරලා, හොරෙන් හොරෙන් සමන්ගේ ඒ හැඩිදැඩි පිරිමි ඇඟ දිහා බලාගෙන හිටියේ පුදුම ආශාවකින්.

"මල්ලි වැඩ කරන්නේ අර රාජ් මහත්තයලගේ ගෙදර නේද?" කමල් කතාවට වැටුණා.

"ඔව් අයියේ, අද තමයි පටන් ගත්තේ," සමන් බාල්දියක් ඔළුවට හලාගන්න ගමන් කිව්වා.

කමල් සමන් එක්ක කතා කර කර ඉන්න අතරේ, ඉසුරිගේ ඇස් තිබුණේ සමන්ගේ වතුරෙන් තෙමිලා දිලිසෙන තඹ පාට හම උඩ. එයාගේ ඇඟට ඇලිලා තිබුණ තෙත කලිසම අස්සෙන් පේන සමන්ගේ දැවැන්ත පිරිමි බව දකිනකොට ඉසුරිගේ ඇඟේ අමුතු හිරිගතියක් ගියා. කමල් වගේ කෙට්ටු මනුස්සයෙක් එක්ක ජීවත් වෙන ඉසුරිට, සමන් වගේ යෝධයෙක් දැක්කම ඇතිවුණේ දරාගන්න බැරි කුතුහලයක්.

"බලන්නකෝ කමල් අයියේ මල්ලිගේ ඇඟ, මොණරාගල මිනිස්සුන්ට තියෙන්නේ පුදුම හයියක් නේද?" ඉසුරි තමන්ගේ කට පාලනය කරගන්න බැරිවම කමල්ට කිව්වා.

"ඒකනේ.... නියම ගමේ කොල්ලෙක්. මෙහේ කොළඹ ඉන්න උන් වගේ නෙවෙයි," කමල් හිනා වෙවී කිව්වා.

නාන අතරේ සමන්ගේ තෙත කලිසම සිරුරට තද වෙද්දී, එයාගේ රහස් පෙදෙසේ තියෙන අඟල් හයක් විතර දිග මහත හැඩය ඉසුරිට පැහැදිලිවම පෙනුණා. ඒ දිහා බලලා ඉසුරිගේ යටි බඩේ අමුතු දැවිල්ලක් ආවා. එයාට හිතුණා කවදා හරි මේ හැඩිදැඩි කොල්ලා එක්ක තනියම කතා කරන්න ඕන කියලා. සමන් නාලා ඉවර වෙලා යන්න හැරෙනකොටත්, ඉසුරි බලාගෙන හිටියේ සමන්ගේ පිටුපස පිරිපුන් මස්පිඩු දෙසයි.

බෝඩිමේ කාමර එකිනෙකට තද වෙලා තිබුණ නිසාත්, එක ගල් බිත්තියකින් වෙන් කරපු බිත්ති නිසාත් එහා පැත්තේ කාමරේ සිද්ධ වෙන කතාවක් වගේම ඕනෑම පොඩි ශබ්දයක් පවා සමන්ගේ කාමරේට ඇහුණේ හරියට ඔහුගේ කාමරය ඇතුළේ වෙනවා වගේ. එදා රෑ සමන් තමන්ගේ ඇදේ මෙට්ටය මත නිදාගන්න හැදුවත්, එහා පැත්තේ කාමරෙන් ඇහෙන ශබ්ද නිසා  නින්ද ගියේ නැහැ.

මොකද කමල් සහ ඉසුරි අතර ඇතිවෙන රහසිගත සෙල්ලම සමන්ගේ කන් අඩිවල වදින්න ගත්තා. කමල්ගේ හුස්ම හඬට වඩා ඉසුරිගේ ඒ සිහින් කෙඳිරිලි හඬ සමන්ගේ මුළු ඇඟම රත් කරන්න පටන් ගත්තා. ඉසුරි "අනේ අයියේ... තව හයියෙන්..." කියලා කෙඳිරිගානකොට, සමන්ගේ හිත මොහොතකට උමතු වුණා. සරම අස්සේ අකර්මන්‍ය වෙලා තිබුණ සමන්ගේ ඒ දැවැන්ත ලිඟුව, ඒ කෙඳිරිලිත් එක්කම එකපාරටම යකඩයක් වගේ ප්‍රාණවත් වෙලා සරම උඩට මතු වුණා.

ඒ වෙලාවේ සමන්ට මතක් වුණේ මොණරාගල කැලේ ඇතුළේදී එයා පිනවපු ගමේ ගැහැනුන්ව. ඒ අය සමන්ගේ මේ හැඩිදැඩි ඇඟටයි, එයාගේ යෝධ ලිඟුවටයි කොච්චර වශී වෙලා හිටියද කියලා සමන්ට මතක් වුණා. "අනේ සමන් මල්ලි... උඹේ මේ පිරිමි හයිය නම් මම ජීවිතේට මී කලින් විඳලා නැහැ," කියලා ගමේ ගෑනු කැලෑ පඳුරු අස්සේ කෙඳිරිගාපු හැටි මතක් වෙනකොට සමන්ගේ ලිඟුව තවත් දැඩි වුණා.

ඉසුරිගේ කෙඳිරිලි අතරේම සමන්ගේ හිතට එකපාරටම ආවේ අද උදේ දැකපු ශානිකා මැඩම්ව. එයා ඇඳලා හිටපු ඒ සිනිඳු නයිට් ගවුම අස්සෙන් පෙනුණු පිරිපුන් පියයුරු දෙකත්, එයාගේ සුදුමැලි හැඩකාර කලවා දෙකත් සමන්ගේ හිතේ මැවිලා පෙනුණා. 

ශානිකාගේ ඒ රන්වන් පාටට හුරු සුදු හමත්, ඉඟ සුඟ නලවමින් ඇවිදින විදිහත් මතක් වෙද්දී සමන්ගේ ඉවසීම උපරිමයටම ආවා. එයා ඇඳ උඩ උඩුබැලි අතට වැතිරිලා දෑස් තදින් පියාගෙන තමන්ගේ රළු දකුණු අතින් ඒ යකඩයක් වගේ දැඩි වුණ ලිඟුව මිරිකලා අල්ලගත්තා. ශානිකා නෝනා තමන්ගේ ඇග උඩට වෙලා මේ යෝධ පහස විඳිනවා කියලා මවාගත්ත සමන්, වේගයෙන් තමන්ගේ ලිඟුව පිරිමදින්න ගත්තා.

මේ අතර එහා කාමරේ ඉසුරිගේ කෙඳිරිල්ල උපරිම වෙලා "ආහ්... කමල්...." ගාලා නතර වෙනවාත් එක්කම, සමන්ගේ සිරුර වෙව්ලලා ගියා. එයාගේ යෝධ ලිඟුවෙන් උණුසුම් ධාතු දහරාවන් එක පිට එක විදින්න ගත්තේ හරියට ගිනිකන්දක් පිපිරුණා වගේ. ඒ උකු ධාතු දහඩියෙන් තෙත් වුණ සමන්ගේ පපුව සහ බඩ උඩටම විසි වෙලා වැටුණා.

මුළු ඇඟම පණ නැති වෙලා වගේ යද්දී සමන් හති දමමින් ඇඳ මත වැතිරුණා. ශානිකා මැඩම්ගේ සරාගී රූපය හිතේ තියාගෙන සමන් එදා රෑ නිදාගත්තේ, හෙට උදේට ආයෙත් ඒ රුව දකින්න තියෙන  ආශාවත් එක්කමයි.

.

.

.

.

.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆