සමන්ගේ කතාව පනස්වෙනි කොටස

මේ අතර ගෙදරට පැමිණි වෙලාවේ සිට සමන් සහ ශානිකා අතර තිබූ ඒ අමුතුම ලෙන්ගතුකම සහ බැඳීමේ වෙනස සමන්ගේ මවගේ ඇස් නොගැටුණා නොවේ. එකිනෙකා දෙස බලන බැල්මෙන්, ශානිකා සමන්ට දක්වන දැඩි ආදරණීය සැලකිල්ලෙන් සහ දෙදෙනා අතර පැවති නොබිඳෙන සමීපතාවයෙන් අම්මාගේ සිත තුළ යම් සැකසංකා මතු වුවද, කොළඹ ලොකු ගෙවල්වල හැදුණු වැඩුණු අයගේ හැටි එහෙම වෙන්න ඇති, නෝනා කෙනෙක් වුණාට පුතාට හරි එකතුයිනේ කියා ඇය තමන්ගේ සිතම සැනසෙව්වාය.

එදින රාත්‍රියේ තමන්ගේ කාමරයේ ඇඳ මත ඇලවුණු අම්මාට නින්ද අතරතුර අමුතුම සිහිනයක් පෙනෙන්නට විය. සිහිනයෙන් ඇය දුටුවේ තමන්ගේ ගෙදර මිදුල පිරෙන්නට මල් පන්දලම් ගසා, මඟුල් බෙර හඬ මැද සමන් සහ ශානිකා මනාලයා සහ මනාලිය ලෙස අභිමානයෙන් යුතුව එකට සිටින ආකාරයයි. මනාලියගේ සුදු සාරියෙන් සැරසී සිටි ශානිකා තමන්ගේ පුතාගේ අත අල්ලාගෙන මහා සතුටින් සිනාසෙනු ඇයට සිහිනයෙන් පැහැදිලිවම පෙනුණි.

නමුත්, ඒ මොහොතේ තමන් දකින සිහිනයටත් වඩා ප්‍රබල යථාර්ථයක් තමන්ගේම ගෙදර අනික් කාමරයේ සිදුවෙමින් පවතින බව අම්මා මොහොතකටවත් දැන සිටියේ නැත.

අද එතැන් සිට....

පසුදා උදේ 3:00ට පමණ සමන්ට එකවරම ඇහැරුණි. කාමරයේ ජනේලයෙන් ඇතුළට ආ සිසිල් සුළඟත් සමඟ තවමත් තමන්ගේ පපුවට මුහුණ තද කරගෙන නිරුවතින් තද නින්දේ පසුවන ශානිකා දෙස ඔහු මොහොතක් බලා සිටියේය. අලුයම යාමයේ අම්මා අවදි වීමට පෙර ශානිකාව ඇගේ කාමරයට යැවිය යුතු බව සමන්ට සිහි විය. අම්මා උදෑසනම නැඟිට කාමරය දෙසට ආවොත් සිදුවන අපහසුතාවය සිතා, ඔහු ශානිකාගේ උරහිසෙන් සෙමින් සොලවා ඇයව ඇහැරෙව්වේය.

"ශානිකා... පැටියෝ, නැඟිටින්න... " සමන් ඇගේ කනට කර සෙමින් පැවසීය.

ශානිකා අඩ නින්දෙන් ඇස් ඇර, තමන්ගේ දෑතින් සමන්ගේ ගෙල තදින් අල්ලාගත්තාය. "අනේ... තව ටිකක් ඉමුකෝ රත්තරං... මට හරිම නිදිමතයි," ඇය මිමිණුවාය.

"බෑ බබෝ, අම්මා පාන්දරින්ම නැඟිටිනවා. අම්මා දැක්කොත් හොඳ නෑනේ. ඉක්මනට ඇඳුම් දාගෙන ඔයාගේ කාමරේට යන්න," සමන් ඇගේ නළල සිපගනිමින් පැවසීය.

ශානිකා සෙමින් ඇඳෙන් නැඟිට, බිම වැටී තිබූ තමන්ගේ රාත්‍රී ඇඳුම ඇඳගෙන, සමන්ට සරාගී හාදුවක් තබා කිසිදු ශබ්දයක් නොවන පරිදි සෙමින් ඇගේ කාමරයට මාරු වූවාය.

උදෑසන 7:00ට පමණ හිරු එළිය ගසේ කොළ අතරින් කාමරයට වැටෙද්දී ශානිකාට ඇහැරුණි. ඇය ඇඟමැලි කඩමින් ඇඳෙන් නැඟිට, සාලයට පැමිණියාය. ඒ වන විටත් සමන් අලුයම නැඟිට ගෙවත්ත අතුගා, වටපිටාව පිළිවෙල කර තිබුණි.

සමන්ගේ මව කුස්සියේ සිට සාලයට පැමිණියේ උණුසුම් තේ කෝප්පයක්ද අතැතිවය.

"ආ... දුවේ, නැඟිට්ටද? ගමන මහන්සියට හොඳටම නින්ද යන්න ඇති නේද? මෙන්න උණු තේ එක බොන්න," අම්මා ආදරයෙන් තේ කෝප්පය ශානිකාට දුන්නාය.

"තෑන්ක් යූ අම්මේ," ශානිකා තේ කෝප්පය අතට ගෙන සිනාසෙමින් කීවාය.

මුව හෝදා තේ පානය කිරීමෙන් පසු, ශානිකා සමන් සමඟ ගම වටේ ඇවිදින්නට යන්නට ලෑස්ති වූවාය. ඇය එදින ඇඳගත්තේ කොට කලිසමක් සහ සිහින් ටී ෂර්ට් එකකි. ඇගේ පිරිපුණ, සුදු පැහැති කලවා ප්‍රදේශයෙන් අඩකටත් වඩා එළියට පැමිණ තිබූ අතර, ඇගේ සල්ලිකාර නගරබද පෙනුම ගමේ පරිසරය ඇතුළේ කැපී පෙනුණි.

දෙදෙනා ගමේ පාර දිගේ සෙමින් ඇවිදගෙන යන්නට වූහ. ශානිකා සමන්ගේ අතේ එල්ලී, පරිසරයේ සුන්දරත්වය විඳගනිමින් ගියාය. නමුත් ඔවුන් පාරේ යන විට, ගමේ සිටි කොල්ලන්, කෙල්ලන් පමණක් නොව, වයසක ගැහැණු සහ පිරිමි පවා තමන්ගේ වැඩ නතර කර ශානිකා දෙස අමුතුම බැල්මකින් බලා සිටියහ.

ගමේ සාම්ප්‍රදායික මිනිසුන්ට ශානිකාගේ ඒ කෙටි ඇඳුම සහ දිලිසෙන සුදු කකුල් දැකීම මහත් මවිතයක් විය. තරුණයන් තමන්ගේ කටවල් ඇරගෙන කෙළ පෙරාගෙන ඇගේ කලවා දෙස බලද්දී, වයසක ගැහැණු අය එකිනෙකාට මුමුණමින් දොස් නැඟූහ. ශානිකා ඒ කිසිවක් ගණන් නොගෙන සමන්ගේ ඇඟට තවත් ලං වී සිනාසුණාය.

පාර අයිනේ තිබූ කුඩා කඩයක් අසල සමන්ගේ ගමේ යාලුවන් කිහිපදෙනෙකු සිටියහ. සමන් ඔවුන් දෙසට ගොස් කතා කරන්නට විය.

"අඩෝ සමන්... කවද්ද බං ඒ?" යාලුවෙක් ඇසීය.

ඔවුන් සමන් සමඟ කතා කළද, ඔවුන්ගේ දෑස් යොමු වී තිබුණේ සමන්ගේ අතේ එල්ලී සිටින ශානිකාගේ සරාගී සිරුර සහ ඇගේ නිරුවත් කලවා දෙසටයි. සමන් තමන්ගේ යාලුවන්ගේ ඒ කෑදර බැල්ම දුටු අතර, ඔහු සිතින් ආඩම්බර විය.

ඒ මොහොතේම, ගමේ කඩයට බඩු ගන්නට ඇවිත් සිටි නිලන්තිද එතැනට ආවාය. 

නිලන්ති එකවරම ශානිකා දෙසත්, ඇය සමන්ගේ අතේ එල්ලී සිටින ආකාරය දෙසත් බැලුවාය. ශානිකාගේ සුන්දරත්වය, පෙනුම සහ සමන් කෙරෙහි ඇගේ ඇති දැඩි ඇලීම දුටු නිලන්තිගේ සිත තුළ මහා ඉරිසියාවක් ඇවිළුණි.

සමන්ගේ දැවැන්ත ලිඟුවෙන් ලැබෙන අසමසම පහසට සහ රළු ප්‍රහාරයන්ට මෙම කොළඹ සෙල්ලක්කාර කෙල්ලද හොඳටම ලොල් වී, ඔහුගේ පස්සෙන් වැටී ඇති බව නිලන්තිට ඇගේ ගැහැණු ඉවෙන් මෙන් වැටහුණි. නිලන්ති තමන්ගේ දෙතොල් තද කරගෙන, ශානිකා දෙස දැඩි ඉරිසියාකාර සහ කෑදර බැල්මක් හෙළමින් එතැනින් මාරු වී ගියාය.

මේ විදිහට ගමේ පාර දිගේ සෙමින් ඇවිදගෙන යද්දී, වටපිටාවේ වූ අඹ, කොස්, සහ පොල් ගස් අතරින් හමා ආ සිසිල් සුළං පාර ශානිකාගේ හිසකෙස් අවුල් කරමින් ඇගේ මුහුණ මත තැවරුණි. ඇය සමන්ගේ බාහුව තදින් අල්ලාගෙන, සෙමින් පියනැඟුවාය. ගමේ අයගේ කෑදර සහ කුතුහලයෙන් පිරුණු බැල්මන් තමන් වෙත යොමු වී තිබුණද, ඇයට ඒ කිසිවක් අදාළ වූයේ නැත. ඇගේ මුළු අවධානයම යොමු වී තිබුණේ සමන් සහ ඒ සුන්දර ගැමි පරිසරය වෙත පමණි.

"බලන්නකෝ සමන් මේ පැත්තේ තියෙන ලස්සන..." ශානිකා සමන්ගේ උරහිසට තමන්ගේ හිස තබා ගනිමින් අතිශය ලෙන්ගතු හඬින් පැවසුවාය. "කොළඹ වගේ නෙවේනේ... වාහන සද්ද නෑ, කොයිතරම් හොඳද? හිතට මහ අමුතු සැනසීමක් දැනෙනවා රත්තරං..."

සමන් ඇය දෙස බලා ආදරණීය සිනහවක් පෑවේය. "ගම ලස්සනයි තමයි ශානිකා. ඒත් ඉතින් අපේ කොල්ලන්ටයි කෙල්ලන්ටයි මේ පරිසරේ අගයක් නෑ. එයාලට ඕනේ කොළඹ යන්න."

"අනේ මන්දා සමන්, මට නම් ඒ කොළඹ තට්ටු ගෙවල්වල ඉඳලා හොඳටම එපා වෙලා හිටියේ. ඔයා මාව මෙහෙට එක්කන් ආපු එක කොච්චර දෙයක්ද... මට හිතෙනවා මෙහෙම නතර වෙන්න," ශානිකා සමන්ගේ දෑස් දෙස බලමින් සෙමින් මිමිණුවාය.

"දැන් කොහෙද මේ යන්නේ?" ශානිකා කුතුහලයෙන් ඇසුවාය.

"මම ඔයාව අපේ හේන පැත්තට එක්කන් යන්න හැදුවේ. පැලට නැග්ගාම මුළු ගමම පේනවා," සමන් පැවසීය.

"ෂෝක්නේ! යමු ඉක්මනට," ශානිකා සතුටින් උඩ පනිමින් පැවසුවාය.

දෙදෙනා ගමේ ප්‍රධාන පාරෙන් ඉවත් වී, අඩි පාරක් ඔස්සේ ලඳු කැලෑව සහ කුඹුරු යාය මැදින් සමන්ගේ පැල හේන පැත්තට පියනැඟූහ. හේන අසලට යත්ම මිනිස් පුළුටක්වත් නොමැති, අතිශය නිහඬ පරිසරයක් මතු විය. උසට වැවුණු ගස්කොළන් මැදින් සාදන ලද උස පැල පෙනෙන්නට තිබුණි.

සමන් මුලින්ම ලී ඉණිමඟ දිගේ පැලට නැඟ, ශානිකාට අත දිගු කළේය. ශානිකා තමන්ගේ කොට කලිසම සකස් කරගනිමින්, සමන්ගේ අත අල්ලාගෙන සෙමින් පැලට ගොඩ වූවාය.

පැලට නැඟි පසු මුළු ප්‍රදේශයම අලංකාර ලෙස දර්ශනය විය. ඈතින් පෙනෙන කඳු පන්ති, සෙමින් හමා එන සිසිල් සුළඟ සහ ගස්වල කොළ හැලෙන ශබ්දය හැරුණු විට මුළු හේනම ගිලී තිබුණේ මහා නිහඬතාවයකය. ශානිකා පැලේ ලී බැම්මට හේත්තු වී, දෑස් පියාගෙන ඒ සිසිල් සුළං පහස විඳගත්තාය.

"සමන්... මේක නම් ඇත්තටම හීනයක් වගේ," ඇය සෙමින් පැවසුවාය.

සමන් පස්සෙන් ඇවිත් ඇගේ ඉණ දෙපසින් අල්ලා තමන්ගේ පපුවට තද කරගත්තේය. ශානිකා තමන්ගේ හිස සමන්ගේ පපුව මත තබාගෙන, ඔහුගේ උණුසුම විඳගත්තාය.

"ඔයාට ඇත්තටම මෙහෙ හොඳයිද ශානිකා?" සමන් ඇගේ කනට කර ඇසීය.

"ඔයා ඉන්නවා නම් මට ඕනම තැනක් හොඳයි රත්තරං... ඔයාගේ මේ පපුව අස්සේ ඉද්දි මට මුළු ලෝකෙම ලැබුණා වගේ දැනෙනවා," ශානිකා සමන් දෙසට හැරෙමින් පැවසුවාය.

මිනිස් පුළුටක් නැති ඒ අසිරිය පිරුණු හේනේ පැල ඇතුළේ, සිසිල් සුළඟ ඔවුන්ගේ සිරුරු තව තවත් ලං කරද්දී, දෙදෙනාගේ දෑස් එකිනෙක යා විය. ශානිකාගේ තෙතබරිත, අරුණලු පැහැති දෙතොල් සෙමින් පැලෙන අතර, සමන් තවත් මොහොතක්වත් ප්‍රමාද නො වී ඇගේ හිස දෙපසින් අල්ලා තමන්ගේ දෙතොල් ඇගේ තොල් මත තබා තද කළේය.

අතිශය ආදරණීය, ලෙන්ගතු යුවලක් ලෙස දෙදෙනාගේ දෙතොල් එකිනෙකට යා විය. ශානිකා තමන්ගේ දෑත් සමන්ගේ ගෙල වටා යවා, ඔහුගේ මුව ඇතුළට තමන්ගේ දිව යවමින්, ඒ සුන්දර පරිසරයේ නිහඬ බව මැද ප්‍රේමයේ අසමසම පහස විඳගන්නට වූවාය.

දීර්ඝ තොල් සිපගැනීමෙන් පසුව, සමන් සෙමින් ශානිකාගේ උරහිස් දෙපසින් අල්ලා ඇයව මදක් පස්සට කළේය. ශානිකාගේ දෑස් අඩවන් වී තිබූ අතර, ඇගේ දෙතොල් තෙත් වී රතු පැහැයෙන් දිලිසුණි. හේනේ පැලට හමා ආ සිසිල් සුළඟ ඔවුන්ගේ තෙත් වූ සිරුරු මත තැවරෙද්දී පරිසරයේ පැවතියේ මහා නිහඬතාවයකි.

"සමන්..... කවුරු හරි ආවොත්?" ශානිකා මදක් පැකිලෙමින්, පහත් හඬින් ඇසුවාය.

"මෙතනට කවුරුත් එන්නේ නෑ ශානිකා... මේ වෙලාවට හේන පැත්තේ මිනිස්සු නෑ," සමන් පවසමින්, ඇය ඇඳ සිටි සිහින් ටී ෂර්ට් එක උරහිසෙන් ඉහළට ඔසවා සිරුරෙන් ඉවත් කළේය.

ටී ෂර්ට් එක ගැලවී යාමත් සමඟ ශානිකාගේ පිරිපුණ, සුදු පැහැති උඩුකය සිසිල් සුළඟට නිරාවරණය විය. සමන් කිසිදු හදිස්සියකින් තොරව ඇගේ උරහිස්, ගෙල සහ පියයුරු මත මෘදුව හාදු තබන්නට විය. ඔහු තමන්ගේ දෙතොල් ඇගේ පියයුරු අග්‍ර මත තබා ඉතා සෙනෙහසින් උරා බොද්දී, ශානිකාගේ මුවින් සිහින් කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.

"ආහ්... සමන්... රත්තරං....." ශානිකා තමන්ගේ දෑත් සමන්ගේ හිසකෙස් අතරින් යවමින්, ඔහුව තමන්ගේ පපුවට තවත් තද කරගත්තාය.

සමන් ඉන්පසුව තමන් ඇඳ සිටි ටී ෂර්ට් එකද ගලවා පසෙකට දැමීය. ඔහු සෙමින් ශානිකාගේ කොට කලිසම සහ යට ඇඳුම පහළට ඇද, ඇගේ සිරුරෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් කළේය. හේනේ පැලේ කෙළවරක අතුරා තිබූ පරණ පැදුර දිග හැර එය මත සමන් ඇයව සෙමින් දිගා කරවීය.

සිසිල් සුළඟ මැද, පැදුර මත නිරුවතින් දිගා වී සිටි ශානිකාගේ සිරුර දෙස සමන් මොහොතක් ආශාවෙන් බලා සිටියේය. ශානිකා ලැජ්ජාවෙන් මෙන් තමන්ගේ දෑතින් මුහුණ වසාගත්තාය.

"ලැජ්ජ වෙන්න එපා මැණික... ඔයා හරිම ලස්සනයි," සමන් ඇගේ දෑත් පසෙකට කරමින් පැවසීය.

"ඔයා ගාව ඉද්දි මට ලැජ්ජාවක් නෑ සමන්... මම මගේ ජීවිතයම ඔයාට බාරදීලා තියෙන්නේ," ශානිකා ආදරණීය ලෙස මිමිණුවාය.

සමන් සෙමින් පහත් වී, පැදුර මත දිගා වී සිටි ශානිකාගේ දෙකකුල් පසෙකට කර, ඇගේ යෝනිය දෙසට තමන්ගේ මුහුණ ලං කළේය. ඒ සමඟම ශානිකාගේ සිරුර සිහින් ලෙස වෙව්ලා ගිය අතර, ඇය පැදුරේ දෙකෙළවර තදින් අල්ලාගත්තාය.

මේ වන විටත් ශානිකාගේ යෝනිය පැවතියේ අන් කවරදාකටත් වඩා හැඟීම්බරව තෙත් වී අතිශය සංවේදී තත්ත්වයකට පත්වය. හේනේ පැලට හමා එන සිසිල් සුළඟ ඇගේ නිරුවත් සිරුර මත තැවරෙද්දී, සමන් සෙමින් පහත් වී ඇගේ තෙතබරිත වූ ඒ රසවිල වෙත තමන්ගේ මුව ලං කළේය.

සමන් අතිශය ආදරණීය ලෙස තමන්ගේ දිව ඇගේ සංවේදී තැන් මත තබමින්, ඉතා මෘදුව උරා බොන්නට පටන් ගත්තේය. වෙනදා මන්දරයේ සීතල කාමරවල හිරවී ලබපු පහසට වඩා, ස්වාභාවික පරිසරයේ නිදහස මැද, සිසිල් සුළඟත් සමඟ ලැබෙන මේ අමුතුම පහස ශානිකාට දැනුණේ මහා හීනයක් වගේය. ඇයට තමන්ගේ හැඟීම් පාලනය කරගැනීමට නොහැකි විය.

"ආහ්... සමන්... රත්තරං... මට ඉන්න බෑ... ." ශානිකා පැදුරේ දෙකෙළවර තදින් අල්ලාගනිමින්, තමන්ගේ ඉණ උඩට ගස්සමින් ඉවසාගත නොහැකි වූ ආදරණීය කෙඳිරියක් පිට කළාය.

සමන්ගේ මෘදු පහස සහ දිවේ චලනයන් හමුවේ වැඩි වෙලාවක් යන්නට කලින් ශානිකාගේ මුළු සිරුරම සිහින් ලෙස වෙව්ලා ගියේය. ඇගේ සිරුර පුරා ප්‍රබල සුරාන්තයක අසමසම රැල්ලක් ගලා ආ අතර, ඇය තමන්ගේ දෑතින් සමන්ගේ හිස තමන් වෙත තවත් තද කරගනිමින්, මහා සැනසීමකින් දෑස් පියාගෙන ඒ සුරාන්තයේ පහස සම්පූර්ණයෙන්ම විඳගත්තාය.

සුරාන්තයෙන් පසුව ශානිකා තමන්ගේ දෑත් යවා සමන්ව ඉහළට ඇදගෙන, ඔහුගේ මුහුණ තමන් වෙතට ලං කරගත්තාය. ඇගේ දෑස්වල පැවතියේ මහා ප්‍රේමයක් සහ රාගයක් මුසු වූ අමුතුම දීප්තියකි. ඇය පිස්සුවෙන් වගේ සමන්ගේ තොල් මත තමන්ගේ දෙතොල් තද කරමින් අතිශය ආදරණීය ලෙස සිපගත්තාය. පරිසරයේ හමාගිය සිසිල් සුළඟ ශානිකාගේ දහඩියෙන් තෙත් වූ සිරුරු සනසද්දී, ශානිකා සෙමින් සමන්ගේ කනට කර මිමිණුවාය.

"දැන් මගේ වාරේ රත්තරං... ඔයා පැදුරෙන් නිදාගන්නකෝ..."

ශානිකා සෙමින් සමන්ව පැදුර මත තබා, ඔහු ඇඳ සිටි කලිසම සහ යට කලිසම සෙමින් ගලවා පසෙකට දැමුවාය. ඒ වන විටත් සමන්ගේ ලිඟුව හොඳින් ප්‍රාණවත් වී තිබුණි. ශානිකා තමන්ගේ මෘදු දෑතින් එය අල්ලාගෙන, සමන්ට තමන් ලබා දුන් පහසට නොදෙවෙනි අයුරින් තමන්ගේ මුවින් අසමසම පහසක් ලබා දෙන්නට වූවාය.

ඇය ඉතා පරිස්සමෙන් තමන්ගේ දෙතොල් සහ දිව භාවිතා කරමින්, සමන්ගේ ලිඟුව මුව ඇතුළට ගෙන උරා බොන්නට පටන් ගත්තාය. ඇය පැය කාලක් පමණ තමන්ගේ කෙළවලින් එය තෙමමින්, සමන්ව වෙනත්ම ලෝකයක අතරමං කළාය. සමන්ගේ මුවින් සිහින් හඬින් කෙඳිරිලි පිටවෙද්දී, ඇය තවත් සෙනෙහසින් එය උරා බිව්වාය.

පැය කාලකට පමණ පසු, තවත් ඉවසා සිටීමට නොහැකි වූ සමන් සෙමින් ශානිකාව නැවත පැදුර මත නිදිකරවා, ඇගේ ඇඟ උඩට ආවේය. දෙදෙනාගේම දෑස් එකිනෙකට යා වී තිබූ අතර, හේනේ පැලේ නිහඬතාවය මැද ඔවුන්ගේ උණුසුම් හුස්ම රාවය පමණක් තදින් ඇසෙන්නට විය.

ශානිකා තමන්ගේ සුරතින් සමන්ගේ ප්‍රාණවත් වූ ලිඟුව අල්ලා, සෙමින් තමන්ගේ තෙත්බරිත වූ යෝනි සිදුර මතට තබාගත්තාය. සමන් ඇගේ දෑස් දෙස මහත් ප්‍රේමයෙන් බලා, අතිශය මෘදුව, සෙමින් සෙමින් ඇගේ සිරුර තුළට ලිගුව ඇතුල් කරද්දි සමන් පහත් වී ඇගේ දෙතොල් තදින් සිපගත්තේය. දෙදෙනාගේම තොල් එකිනෙකට යා වී පැවති අතර, පැලේ පැවති නිහඬතාවය මැද ඔවුන්ගේ උණුසුම් හුස්ම රාවය පමණක් මතුවිය.

"සමන්... රත්තරං... ඔයාගේ මේ ආදරේ මට මුළු ජීවිතේටම ඕනේ..." ශානිකා සිපගැනීම අතරතුර සෙමින් මිමිණුවාය.

"මං ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි ශානිකා... ඔයාව මං කවදාවත් තනි කරන්නේ නෑ," සමන් ඇගේ කම්මුලක් පිරිමදිමින් පැවසීය.

විනාඩි දෙකක් පමණ අතිශය ලෙන්ගතු, ආදරණීය ලෙස එකිනෙකාට මුසු වී සිටීමෙන් පසුව, සමන් සෙමින් ඇගෙන් මදක් ඈත් විය. ඔහු ශානිකාව පැදුර මත ආපසු හරවා, පැලෙන් ඈතින් පෙනෙන කඳු පන්ති දර්ශනය වන පරිදි ඇයව දණගස්වා තබාගත්තේය. ශානිකා තමන්ගේ දෑත් පැදුර මත තබා, පස්සට වී සමන් දෙස බැලුවාය. සමන් ඇගේ පිටුපසින් සෙමින් ඇය වෙත ලං විය.

පසුව සමන් ශානිකාගේ ඉණ දෙපසින් තදින් අල්ලා, ඇගේ යෝනි සිදුර මතට තමන්ගේ ප්‍රාණවත් වූ ලිඟුව තබා එකවරම තදින් ඇතුළු කළේය. ඒ සමඟම ශානිකාගේ මුවින් සිහින් කෙඳිරිල්ලක් පිට විය.

සමන් කිසිදු ප්‍රමාදයකින් තොරව පසුපසින් තමන්ගේ ප්‍රහාරයේ වේගය මුල සිට වැඩි කරන්නට විය. එක දිගට පැමිණෙන ඒ රළු පහරවල් සමඟ හේනේ පැල පුරාම ඔවුන්ගේ සිරුරු එකිනෙක වදින ශබ්දයත්, ශානිකාගේ කෙඳිරිලි හඬත් එක ලෙස රැව් දුන්නේය. සමන් වේගයෙන් පහර දෙද්දී, ශානිකාගේ පිරිපුණ් පියයුරු යුගල ඉදිරියට සහ පස්සට තදින් පැද්දෙන්නට විය.

සමන්ගේ ඒ දැවැන්ත ප්‍රහාරයේ වේගය සහ ශක්තිය දරාගැනීමට නොහැකි වූ ශානිකාගේ දෑත් සහ දෙපා සෙමින් පණ නැති වී යන්නට විය. ඇයට තවත් දණගසාගෙන සිටීමට පවා අපහසු වූ අතර, ඇය තමන්ගේ යටිකය සමන්ගේ පහරවලට සම්පූර්ණයෙන්ම බාර දී පැදුර මතට බර වූවාය.

"ආහ්... සමන්... ආහ්... රත්තරං... .. මට ඉන්න බෑ..." ශානිකා අසරණ ලෙස කෙඳිරිගාමින් පැදුර තදින් අල්ලාගත්තාය.

සමන් ඇගේ ඉණෙන් තදින් අල්ලාගෙන, කිසිදු කරුණාවකින් තොරව තමන්ගේ වේගය තවත් වැඩි කළේය. ඒ අසමසම පහසේ උපරිමයට පැමිණි ශානිකාට විනාඩි පහක් යන්නටත් පෙර නැවතත් ප්‍රබල සුරාන්තයක අසිරිය දැනෙන්නට විය. ඇගේ යෝනි බිත්ති සමන්ගේ ලිඟුව තදින් මිරිකා ගනිමින් වෙව්ලා ගිය අතර, ඇය මුළු හේනම ගිගුම් දෙවන පරිද්දෙන් මහා හඬින් කෙඳිරිගාමින් ඒ දෙවන සුරාන්තයේ අසමසම සැපත විඳගත්තාය.

නමුත් සමන් තමන්ගේ කාර්යය නතර කළේ නැත. සුරාන්තයෙන් පසුව ශානිකාගේ සිරුර තව තවත් සංවේදී වී තිබියදීත්, සමන් ඇගේ ඉණෙන් අල්ලාගෙන පෙරටත් වඩා වේගයෙන් සහ රළු ලෙස තමන්ගේ ප්‍රහාරය එක දිගටම ඉදිරියට ගෙන ගියේය.

ශානිකාගේ මුවින් පිටවූ සිහින් කෙඳිරිය එක දිගටම ඇසෙද්දී, දවල් ආහාරය සඳහා ගෙදර යාමට වෙලාව ළඟා වන බවත්, ශානිකාට තවත් මේ පහස දරාගැනීමට නොහැකි බවත් සමන්ට වැටහුණි. ඔහු තමන්ගේ මුළු ශක්තියම යොදවා අවසාන පහරවල් කිහිපය එල්ල කරමින්, තමන්ගේ උණුසුම් ධාතු පහරවල් සියල්ලම ශානිකාගේ යෝනි ගැබ තුළටම විදින්නට විය.

ආහ්හ්හ්හ්හ්හ මැණික..... රස්නේ ඒවගේ... ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්

ධාතු පිටවීමෙන් පසු සමන් සෙමින් ඇගේ සිරුරෙන් ඉවත් වී, තමන්ගේ ලිඟුව එළියට ගත්තේය. පැදුර මත ඇලවී සිටි ශානිකා ආදරය මුසු වූ කුඩා තරහකින් සමන් දෙස බලා, ඔහුගේ පපුවට මෘදුව පහර දෙන්නට වූවාය.

"මෝඩයා... බලනවා දැන් මං ඇඳුම් ඇඳගෙන යන්නේ කොහොමද කියලා! දැන් ඉතින් පෙර පෙර තමා ඉන්න වෙන්නේ..... එක්කෝ කටේ යවන්න තිබ්බනේ.." ඇය තොල් උල් කරමින් පැවසුවාය.

සමන් සිනාසෙමින් ඇගේ අතින් අල්ලා තමන් වෙතට ඇදගත්තේය. "හරි හරි... මම හැමදේම හිතලා තමයි කළේ ළමයෝ. අපේ හේන මායිමේ ලස්සන ඇල පාරක් යනවා. අපි එතනට ගිහින් දෙන්නත් එක්ක හෙළුවෙන්ම නාමු... මේ කැලේ මේ වෙලාවට මොකෙක්වත් එන්නේ නෑ."

එසේ කියමින් සමන් නැවතත් ශානිකාව තමන් වෙතට තද කරගෙන, ඇගේ තෙතබරිත දෙතොල් මෘදුව උරා බොන්නට විය.

සිපගැනීමෙන් පසුව, ශානිකා තමන්ගේ යට ඇඳුම අතට ගෙන, යෝනියෙන් ගලා හැලෙන ධාතු ටික සෙමින් පිස දමා පසෙකට දැමුවාය. ඉන්පසු ඇය තමන්ගේ කොට කලිසම සහ ටී ෂර්ට් එක නැවත ඇඳගත්තාය. සමන්ද තමන්ගේ ඇඳුම් ඉක්මනින් සකස් කරගත්තේය.

පසුව සමන්ගේ කලිසමේ සාක්කුවට ශානිකා ඇයගේ සිහින් යට කලිසම දමා දෙදෙනා පැලෙන් බිමට බැස, කැලෑ රොද මැදින් ඇසෙන දිය පාරේ ශබ්දය ඔස්සේ හේන මායිමේ වූ නිහඬ ඇල දෙසට සෙමින් පියනැඟූහ.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆