සමන්ගේ කතාව පනස් එක්වෙනි කොටස

 සමන් සිනාසෙමින් ඇගේ අතින් අල්ලා තමන් වෙතට ඇදගත්තේය. "හරි හරි... මම හැමදේම හිතලා තමයි කළේ ළමයෝ. අපේ හේන මායිමේ ලස්සන ඇල පාරක් යනවා. අපි එතනට ගිහින් දෙන්නත් එක්ක හෙළුවෙන්ම නාමු... මේ කැලේ මේ වෙලාවට මොකෙක්වත් එන්නේ නෑ."

එසේ කියමින් සමන් නැවතත් ශානිකාව තමන් වෙතට තද කරගෙන, ඇගේ තෙතබරිත දෙතොල් මෘදුව උරා බොන්නට විය.

සිපගැනීමෙන් පසුව, ශානිකා තමන්ගේ යට ඇඳුම අතට ගෙන, යෝනියෙන් ගලා හැලෙන ධාතු ටික සෙමින් පිස දමා පසෙකට දැමුවාය. ඉන්පසු ඇය තමන්ගේ කොට කලිසම සහ ටී ෂර්ට් එක නැවත ඇඳගත්තාය. සමන්ද තමන්ගේ ඇඳුම් ඉක්මනින් සකස් කරගත්තේය.

පසුව සමන්ගේ කලිසමේ සාක්කුවට ශානිකා ඇයගේ සිහින් යට කලිසම දමා දෙදෙනා පැලෙන් බිමට බැස, කැලෑ රොද මැදින් ඇසෙන දිය පාරේ ශබ්දය ඔස්සේ හේන මායිමේ වූ නිහඬ ඇල දෙසට සෙමින් පියනැඟූහ.

අද එතැන් සිට...

ඇල පාර අසලට යන විටත් අවට පැවතියේ මහා නිහඬතාවයකි. උසට වැවුණු ගස් අතරින් වැටෙන හිරු එළිය දිය මතුපිට වැටී තරු කැට මෙන් දිලිසුණි. සිසිල් දිය පාර ගල් කැට අතරින් සෙමින් ගලා යන හඬ පරිසරයට අමුතුම සැනසීමක් එක් කළේය.

"ෂෝක් තැනක්නේ සමන් මෙතන... වතුර හරිම පිරිසිදුයි," ශානිකා ඇල ළඟ නතර වී වතුර දෙස බලමින් සතුටින් පැවසුවාය.

"මං කිව්වේ ඒකනේ... මෙතනට මේ වෙලාවට කවුරුත් එන්නේ නෑ. බය නැතුව නාන්න පුලුවන්," සමන් සිනාසෙමින් තමන්ගේ ටී ෂර්ට් එක සහ කලිසම ගලවා පසෙකට දැමීය.

ශානිකාද වටපිට බලමින් සෙමින් තමන්ගේ ඇඳුම් එකින් එක ගලවා දැමුවාය. ඇගේ සුදු පැහැති, පිරිපුණ නිරුවත් සිරුර නැවතත් හිරු එළියට නිරාවරණය විය. දෙදෙනාම සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවතින්ම සිසිල් දිය පාරට බැස්සහ.

කකුල් දෙකට දැනුණු දැඩි සීතලත් සමඟ ශානිකාගේ මුවින් සිහින් හඬක් පිට විය. "ආහ්... වතුර හරිම සීතලයි සමන්..."

සමන් සෙමින් ඇය ළඟට පැමිණ, ඇගේ සිහින් ඉණ දෙපසින් අල්ලා තමන්ගේ උණුසුම් සිරුරට තද කරගත්තේය. ඒ සීතල වතුර මැද දෙදෙනාගේ නිරුවත් සිරුරු එකිනෙක තදින් ඇලී තුරුළු වෙද්දී, ශානිකාට මහා උණුසුමක් දැනුණි. ඇය තමන්ගේ දෑත් සමන්ගේ ගෙල වටා යවා, ඔහුව තමන් වෙතට තවත් ඇදගත්තාය.

දෙදෙනාගේ දෑස් එකිනෙකට යා විය. සමන් සෙමින් පහත් වී, සීතල වතුරෙන් පෙඟී තිබූ ශානිකාගේ තෙතබරිත, රතු පැහැති දෙතොල් මත තමන්ගේ තොල් තබා තදින් සිපගන්නට විය. ශානිකාද තමන්ගේ මුව සෙමින් විවර කරමින්, ඒ සීතල පරිසරය මැද සමන්ගේ උණුසුම් තොල් අතිශය ආදරණීය ලෙස උරා බොමින්, ප්‍රේමයේ පහස විඳගත්තාය. සීතල වතුර පාර ඔවුන්ගේ සිරුරු වටා ගලා යද්දී, දෙදෙනාගේ මහන්සිය අමතක කරමින් එකිනෙකාට තුරුළු වී දීර්ඝ ලෙස තොල් සිපගත්හ.

"මොනවද දැන් දැනෙන්නේ? ඇගට සනීපයි නේද??" සමන් ඇගේ තෙත් වූ හිසකෙස් පසෙකට කරමින් ඇසීය.

"ඔව් රත්තරං... ඔයාගේ මේ උණුසුම අස්සේ ඉද්දි මට සීතලවත්, වෙන කිසිම දෙයක්වත් දැනෙන්නේ නෑ," ශානිකා සමන්ගේ පපුවට තමන්ගේ මුහුණ තද කරගනිමින් පැවසුවාය.

මෙලෙස සීතල වතුර මැද එකිනෙකාට තදින් තුරුළු වී සිටි දෙදෙනා, තමන්ගේ රහස් අවයවයන් වතුරෙන් පිරිසිදු කරගන්නට වූහ. සමන් පැල මතදි ධාතු සියල්ල ඇයගේ යෝනි ගැබ තුළටම මුදා හැර තිබූ බැවින්, ශානිකාගේ පිරිපුණ සුදු පැහැති කලවා අතරින් තවමත් සමන්ගේ ධාතු දිය පාරට එකතු වෙමින් පැවතුණි. ශානිකා වතුරේ සිටම තමන්ගේ රහස් පෙදෙස පරිස්සමින් හෝදන්නට වූවාය.

ඇය එසේ කරද්දී, සමන් නැවතත් ඇයට පසුපසින් ලං වී, වතුර ඇතුළෙන්ම තමන්ගේ මෘදු අත ඇගේ තෙතබරිත යෝනිය මත තබා සෙමින් අතගාන්නට පටන් ගත්තේය. ඇගේ සිරුර මත තැවරෙන සමන්ගේ ඒ පහසත් සමඟ ශානිකාගේ සිරුර නැවතත් සිහින් ලෙස වෙව්ලා ගියාය.

"මෝඩයෝ... වතුරෙවත් මට නිදහසේ ඉන්න දෙන්නේ නැද්ද ආහ්?" ශානිකා ආදරණීය ලෙස තොල් උල් කරමින්, ආපසු හැරී වතුර යටින් තමන්ගේ මෘදු සුරත යවා සමන්ගේ ලිඟුව අල්ලා බැලුවාය.

ඇගේ අතට දැනුණේ නැවතත් යකඩයක් මෙන් තද වී, දැවැන්ත ලෙස ප්‍රාණවත් වෙමින් පවතින සමන්ගේ ලිඟුවයි.

"අනේ අම්මෝ... මෙයා නම් හදන්නම බෑ... ආයෙත් මේක ලොකු වෙලානේ..." ශානිකා දෑස් විශාල කරමින්, ආශාවෙන් සහ මවිතයෙන් යුතුව සමන්ගේ දෑස් දෙස බලා පැවසුවාය.

"ඔයාගේ මේ ලස්සන ඇග මෙහෙම තියෙද්දී මම කොහොමද මැණිකේ පාලනය කරගන්නේ?" සමන් සිනාසෙමින් ඇගේ ඉණෙන් අල්ලා තමන්ගේ පපුවට තවත් තද කරගත්තේය.

"ම්ම්ම්... මගේ මහත්තයාට ඉතින් කොච්චර දුන්නත් මදි නේ..." ශානිකා සමන්ගේ ගෙල වටා දෑත් යවා, ඔහුගේ දෙතොල් නැවතත් තදින් උරා බොමින්, සීතල දිය පාර මැද ප්‍රේමයේ අසමසම පහසේ ගිලී ගියාය.

විනාඩියක පමණ සිපගැනීමෙන් පසුව සමන් ශානිකාව අනික් පැත්ත හරවා, වතුර ඇතුළෙන්ම ඇගේ යෝනි සිදුරට තමන්ගේ ප්‍රාණවත් වූ ලිඟුව සෙමින් ඇතුළු කළේය. සීතල දිය පාර මැදින් දැනුණු ඒ උණුසුම් පහස ශානිකාට මෙන්ම සමන්ටද ගෙන දුන්නේ අමුතුම, නුහුරු අත්දැකීමකි.

වතුරේ ප්‍රතිරෝධය නිසා පැලේදී මෙන් වේගයෙන් ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට අපහසු වූ අතර, දෙදෙනාටම එය වෙනස්ම ආකාරයේ ආශ්වාදයක් විය. නමුත් දවල් වීමට ආසන්න නිසාත්, නිවසේ අම්මා තනිව සිටින නිසාත් සමන් වැඩිවේලාවක් එය කිරීමට ගියේ නැත. විනාඩි දෙකක් පමණ වතුර ඇතුළේ සෙමින් ඇයට පහස ලබා දුන් සමන්, සෙමින් ඇගෙන් ඉවත් විය.

"දැන් යමු මැණික... අම්මා ගෙදර බලන් ඇති," සමන් ඇගේ තෙත් වූ උරහිස පිරිමදිමින් පැවසීය.

ශානිකා තොල් උල් කර, ආදරණීය ලෙස සමන් දෙස බැලුවාය. "දැන් මාව හොඳටම මෝල් කරලා ආයේ යමුලු... ඔයා නම් අනේ මන්දා මහත්තයෝ..." එසේ කියමින් ඇය සමන්ගේ කම්මුලට තද ආදර හාදුවක් දුන්නාය.

ඉන්පසු දෙදෙනාම සිසිල් දිය පාරේ සම්පූර්ණයෙන්ම ගිලී හොඳින් නාගෙන, සිරුරේ තෙතපිටින්ම තමන්ගේ ඇඳුම් නැවත ඇඳගත්තහ. ගමේ ප්‍රධාන පාරෙන් නොගොස්, කුඩා කැලෑ පාරක් ඔස්සේ දෙදෙනා සෙමින් ගෙදර දෙසට පියනැඟූහ.

ඔවුන් ගෙවත්තට ඇතුළු වන විටත්, දෙදෙනා එනතුරු මඟ බලමින් සිටි සමන්ගේ මව සාලයේ ඉස්තෝප්පුවට වී සිටියාය.

ගෙදරට දෙදෙනා නැවතත් ලිඳ ළඟට ගොස් පිරිසිදු වතුරෙන් හොඳින් නාගත්හ. උදෑසන සිට ඇවිදලා සහ කරපු දේවල් එක්ක මහන්සියත් නිසා ඒ වන විට සමන්ට මෙන්ම ශානිකාටද යකෙක් කන්න තරම් දැඩි බඩගින්නක් දැනෙමින් තිබුණි.

දෙදෙනා නාගෙන සාලයට එන විටත්, සමන්ගේ මව කෑම මේසය ලෑස්ති කරමින් සිටියා. පොළොස් මාලුවක සුවඳ, උණු උණුවේ ඉදුණු පරිප්පු හොද්ද, මිරිසට අඹරන ලද පොල් සම්බෝලය සහ තෙලෙන් තෙම්පරාදු කළ කරවල කැබලිවල සුවඳ මුළු ගෙදර පුරාම පැතිරී තිබුණි.

"ෂා... අම්මේ, කෑමවල සුවඳ.....," ශානිකා සතුටින් පවසමින් කෑම මේසයෙන් වාඩි වූවාය. කොළඹ ලොකු ගෙවල්වල රෙස්ටෝරන්ට් කෑම කාලා පුරුදු ශානිකාට මේ ගැමි රස නහර පිනවන කෑම වේල මහා අමුතුම අත්දැකීමක් විය.

දෙදෙනාම ඉතා ආශාවෙන් බඩ පිරෙන්නට කෑම අනුභව කළහ. කෑමෙන් පසුව, උදෑසන සිට සිරුරට දැනුණු දැඩි වෙහෙස නිසා ශානිකා කාමරයට ගොස් ඇඳ මත ඇලවී නොබෝ වේලාවකින් තද නින්දකට වැටුණාය.

මේ අතර, සමන් සාලයට වී පත්තරයක් බලමින් සිටියදී අම්මා ඔහු අසලින් වාඩි වූවාය. දෙදෙනා ගමේ වටපිටාවේ වූ තොරතුරු, වගා කටයුතු සහ ගෙවල් පැත්තේ සිදුවීම් ගැන සෙමින් කතා කරමින් සිටියහ.

එක්වරම කතාව නතර කළ අම්මා, සමන්ගේ මුහුණ දෙස සෘජුව බලමින් අතිශය සීරුවෙන් පහත් හඬින් මෙසේ ඇසුවාය.

"පුතේ... ශානිකා දුව උඹට පණ ඇරලා නේද?"

අම්මාගේ ඒ නුහුරු, එකපාරටම ආ ප්‍රශ්නයත් සමඟ සමන්ගේ මුළු සිරුරම මොහොතකට ගල් විය. කියන්නට කිසිවක් සිතාගත නොහැකි වූ ඔහු, කරකියා ගතහැක්කක් නොමැතිව මොහොතකට සම්පූර්ණයෙන්ම ගොළු වී අම්මා දෙස බලා සිටියේය.

"අපි ඉතින් මේ වයසට ගිහින් තියෙන්නේ නිකන් නෙවේනේ පුතේ... අපිට ඕවා තේරෙන්නේ නැද්ද ආහ්?  ඒ කෙල්ල උඹට තිනෙ ආදරේ, මට ඕවා හොඳටම තේරෙනවා," අම්මා සමන්ගේ අතකින් අල්ලාගෙන සෙමින් පැවසුවාය.

"අනික ගමේ එවුන් මේ දවස්වල කතා වෙන්නෙම උඹයි ශානිකයි ගැන. ශානිකා දුව මළගෙදර ආවා කියලා උන්ට ගාණක් නෑ, උන් බලන්නේ ඒ කෙල්ලගේ ලස්සනයි, ඇඳුම් දිහායි, උඹලගේ හැසිරීම දිහායි. මං අහන්නේ, ඇත්තටම උඹලා දෙන්නා අතර තියෙන මේ සම්බන්ධෙට නිරංජලා නෝනා දන්නවද? මුකුත් කියන්නේ නැද්ද?"

අම්මා දිගින් දිගටම ප්‍රශ්න අහද්දී සමන්ට කරකියාගත හැකි දෙයක් නැති විය. ඔහු මොහොතක් හිස පහත් කරගෙන සිට, අවසානයේ ඇත්තම පැවසීමට තීරණය කළේය.

"අනේ මන්දා අම්මේ... මේක කොතැනින් කෙළවර වෙයිද කියලා මටත් හිතාගන්න බෑ," සමන් සුසුමක් හෙළමින් පැවසීය. "නිරංජලා නෝනාගෙන් නම් කිසිම අවුලක් නෑ... ඒත් තවම රාජ් මහත්තයා නැති වෙලා වැඩි කාලයක් නෑනේ."

අම්මා මදක් කල්පනා කර, "උඹට වඩා ශානිකා දුව වයසින් වැඩිමල් නේද පුතේ?" කියා ඇසුවාය.

"ඔව් අම්මේ, එයා මට වඩා අවුරුදු හතරක් වැඩිමල්," සමන් පැවසීය.

සමන්ගේ මවගේ මුහුණේ මෘදු සිනහවක් මතු විය. ඇය සමන්ගේ හිස පිරිමදිමින් මෙසේ කීවාය.

"ඒ කෙල්ල නම් උඹටම ඉපදිච්ච කෙල්ලෙක් වගේ පුතේ... එයා මට අම්මේ කියලා කතා කරද්දී මට හිතෙන්ම ඒකි මගේම ලේලි වුණා නම් කොච්චර දෙයක්ද කියලා. එච්චරටම ඒ කෙල්ල උඹට පණ ඇරලා... ඒත් ඉතින්, ඉස්සරහට මොනවා වෙයිද පුතේ?" 

මේ අයුරින් දවස් තුනක් ගෙවිලා ගියේ හරිම ඉක්මනින්. ඒ ගතවුණු කෙටි කාලය ඇතුළත ශානිකාත් සමන්ගේ අම්මාත් අතර තිබුණු බැදීම ගොඩක් වැඩි උනා කිව්වොත් හරරි. කොළඹ සුවපහසු පරිසරයක හැදී වැඩුණු ශානිකාට මේ ගැමි ගෙදර සරල ජීවිතය අමුතුම සැනසීමක් වුණා. උදේ පාන්දරින් නැඟිටලා අම්මාත් එක්ක කුස්සියට වෙලා උයන්න උදව් කරන ගමන් අම්මා ගැමි ක්‍රමයට තුනපහ පදම් කරලා, මැටි වලංවල රහට කෑම ජාති හදන විදිහ ශානිකා හරිම ආසාවෙන් ඉගෙනගත්තා. ලිපෙන් එන දුම අතරින්, පොල්කිරි උතුරන සුවඳයි තුනපහ සුවඳයි මුසු වෙද්දී ශානිකාට දැනුණේ මීට කලින් කවදාවත් නොදැනුණු අමුතුම ආදරණීය උණුසුමක්.

ගමේ පරිසරයටත්, අම්මාගේ ආදරයටත්, සමන්ගේ රැකවරණයටත් ශානිකා කොච්චර ඇලුම් කළාද කියනවා නම්, දවස් තුන ඉවර වී ආපසු කොළඹ යන්න ළඟ වෙද්දී ඇගේ සිතට දැනුණේ මහා ලෝභකමක් සහ දුකක්.

දිනක් සවස අම්මා වත්ත පහළ අතු  වගයක් කපමින් සිටි වෙලාවක, ශානිකා සාලයේ පඩිය උඩ වාඩි වී සිටි සමන් ළඟට ආවාය. ඇය සමන්ගේ අතක් තමන්ගේ දෑතින් තද කරගෙන, ඔහුගේ උරහිසට හිස තබාගත්තාය.

"සමන්... මට නම් මෙහෙන් යන්න හිතෙන්නෙම නෑ රත්තරං..." ශානිකා ඉතාම ලෙන්ගතු හඬින් මිමිණුවාය. "කොළඹ කොච්චර සල්ලි තිබුණත්, යාන වාහන තිබුණත් මෙහේ තියෙන සැනසීම මට කොහෙන්වත් ලැබෙන්නේ නැහැ. අම්මා මට හරිම ආදරෙයි... අපි මේ පැත්තෙන් ලස්සනට පුංචි ගෙයක් හදලා මෙහෙට වෙලා ඉමුද කියන්නකෝ?"

ශානිකාගේ ඒ බලාපොරොත්තු පිරි දෑස් දෙස බැලූ සමන්ගේ සිතද අමුතුම ආදරයකින් පිරී ගියේය. ඔහු ඇගේ කම්මුලක් සෙමින් පිරිමදිමින්, "අපි බලමු මැණිකේ... ," යැයි පවසමින් ඇයව තමන් වෙත තවත් තද කරගත්තේය.

පසුදා නැවත කොළඹ බලා පිටත් වීමට නියමිතව තිබූ බැවින්, ඊට පෙර දින සවස දෙදෙනා ගමේ ටවුන් එකට යන්නට ලෑස්ති වූහ. අම්මාව තනි කරලා යන එක ගැන ශානිකාගේ සිතේ යම් කණගාටුවක් තිබුණු නිසා, ඇය ටවුන් එකේ සුපිරි වෙළඳසැලකින් සහ කඩවලින් අම්මාට ඉදිරි මාස කිහිපයටම ප්‍රමාණවත් වන පරිදි හාල්, සීනි, තේ කොළ, කිරිපිටි, තෙල් ඇතුළු සියලුම වියළි ආහාර ද්‍රව්‍ය සහ අවශ්‍ය කළමනා විශාල ප්‍රමාණයක් මිලදී ගත්තාය. ඒ විතරක් නෙවෙයි, අම්මාට ඇඳීමට අලුත් ඇඳුම් කිහිපයක්ද අරගෙන දුන්නාය. ඒ සියල්ල කාර් එකේ පටවාගෙන ඇවිත් ගෙදරට ගෙනත් දමද්දී අම්මාගේ දෑස්වල සතුටු කඳුළු පුරවා තිබුණි.

පසුදා උදෑසනම හිරු පායා එද්දීම දෙදෙනා නැවත කොළඹ බලා පිටත් වීමට ලෑස්ති වූහ. ගමනට පිටත් වන මොහොතේ ශානිකා සහ අම්මා අතර ඇති වූයේ අතිශය සංවේදී සමුගැනීමකි.

"පරිස්සමින් යන්න දුවේ... ," අම්මා ශානිකාගේ හිස පිරිමදිමින් පැවසුවාය.

"අම්මා පරිස්සමින් ඉන්න ඕනේ... මම ආයෙත් ළඟදීම එනවා අම්මාව බලන්න," ශානිකා අම්මාගේ දෙපා වැඳ ආශීර්වාද ලබාගෙන, ඇයව තදින් බදාගත්තාය. අම්මාගේ දෑසින් ගලන කඳුළු අතින් පිස දැමූ ශානිකාගේ දෑස්ද තෙත් වී තිබුණි.

සමන් සහ ශානිකා ගමෙන් පිටත්ව කොළඹ බලා පැමිණෙන විට හෝරාවන් ගණනාවක් ගත වී සන්ධ්‍යා කාලය වී තිබුණි. දීර්ඝ ගමනේ මහන්සියත් සමඟ දෙදෙනා නිවසට ඇතුළු වෙද්දීම, සාලයේ සෝෆාවේ වාඩි වී සිටි නිරංජලා නෝනා තමන්ගේ පත්තරය පසෙක තබා දෙදෙනා දෙස බැලුවාය.

ගමන මහන්සිය පිටින් ආවත්, ශානිකාගේ මුහුණේ තිබූ අමුතුම කාන්තිමත් බවත්, සතුටත් නිරංජලාගේ ප්‍රසාදයට හේතු විය. ඇය මුවගට නැඟුණු  විහිළුකාර සිනහවකින් යුතුව ශානිකා දෙස බලා හින්ට් එකක් ගැසුවාය.

"ආ... ආවා නේද? දැන් ඉතින් ගමේ ගිහින් තනියම කාපුවා අපිටත් කියන්නකෝ බලන්න..."

නිරංජලාගේ ඒ වචන ටිකට ශානිකාගේ මුහුණ එකවරම ලැජ්ජාවෙන් රතු වී ගියේය. ඇය ලැජ්ජාශීලී සිනහවක් නඟමින්, නිරංජලා අසලින් තමන්ගේ බෑගය තබා මෙසේ කීවාය.

"හරි හරි... ඒවා රෑට කියන්නම්කෝ අම්මේ..." කියාගෙන ශානිකා සිනාසෙමින් ඉක්මනින් තමන්ගේ කාමරය දෙසට දිව ගියාය.

සමන් රේණුට කතා කර දෙදෙනා එකතු වී ගමෙන් ගෙනාපු නැවුම් එළවළු, අම්මා සකස් කර දුන් මිරිස් කුඩු, ගෙදරදීම සකස් කල තුනපහ වර්ග, ගෙවත්තෙන් කඩාගත් ලා පොළොස් ගෙඩි කිහිපයක් සහ පොල් ගොනියක් ගේ ඇතුළට අරගෙන ගොස් කුස්සියෙන් තැබූහ. 

මේ අතර, නිරංජලාට ශානිකාගෙන් ගමේ තොරතුරු දැනගැනීමට තිබුණේ නොඉවසිලිමත් හදිස්සියකි. ඒ විතරක් නොව, පසුගිය දවස් කිහිපය පුරාම සමන් සහ ශානිකා නිවසේ නොසිටි බැවින් නිරංජලා පසුවූයේ දැඩි පාළුවකින් සහ අසහනයකිනි. සමන්ගේ පහසට ලොල් වී සිටි ඇයට ඒ දවස් කිහිපය ගෙවා දැමීම මහා බරක් වී තිබුණි. ඇය සෙමින් ශානිකාගේ කාමරය දෙසට පියනඟා, දොර වසා ශානිකා අසලින් ඇඳ මත වාඩි වූවාය.

"අම්මෝ අම්මේ... අපරාදේ ඔයත් එන්න තිබ්බේ, මරු ඒ පැත්ත..." ශානිකා නිරංජලාව දැක සිනාසෙමින්, ඇගේ දෑත් අල්ලාගෙන පැවසුවාය.

ශානිකා කිසිදු ලැජ්ජාවකින් තොරව, ගමේ අත්දැකීම් එකින් එක නිරංජලාට විස්තර කරන්නට විය.. මිනිස් පුළුටක් නැති ලඳු කැලෑව මැද උසට තැනූ සමන්ගේ හේනේ පැල උඩදී, පැදුර මත තබාගෙන සමන් දුන් පහස ගැන ඇය කියන්නට වූවාය. සමන්ගේ දැවැන්ත ප්‍රහාරවලට තමන්ගේ සිරුර පණ නැති වී ගිය හැටිත්, ඒ පරිසරය එක්ක මට දැනුන හැගීම් එක්ක විනාඩි පහක් යන්නටත් පෙර ප්‍රබල සුරාන්තයන් ලබාගත් හැටිත් ශානිකා අතපය විසි කරමින් විස්තර කළාය.

ඊටත් වඩා, හේන මායිමේ වූ ඇල පාරට බැස දෙදෙනාම නිරුවතින් තුරුළු වී නාමින් විඳි අසමසම ආශ්වාදය ගැන කියද්දී නිරංජලාගේ කන් දෙක පවා රත් විය. වතුර ඇතුළේදීත් සමන් නැවතත් තමන්ට පහස ලබා දුන් ආකාරය ශානිකා කියද්දී නිරංජලාගේ යෝනිය තෙත් වන්නට විය.

"අනේ මන්දා අම්මේ... මේ කොළඹ ගෙවල් ඇතුලේ ඇඳන් උඩ කරනවා වගේ නෙවේ... ගස්කොළන් මැද නිදහසේ කරද්දී මාරම ෆීලින් එකක් එන්නේ..." ශානිකා දෑස් අඩවන් කරමින්, ඒ අත්දැකීම නැවත මතක් කරගනිමින් පැවසුවාය.

ඒ සියල්ල ඉතා ඕනෑකමින් අසා සිටි නිරංජලාට තමන්ගේ හැඟීම් පාලනය කරගැනීමට පවා අපහසු විය. ඇගේ සිරුර පුරාම රාගික උණුසුමක් ගලා ගිය අතර, ඇය සිනහවක් නඟමින් ශානිකාගේ කලවයට මෘදුව පහරක් ගැසුවාය.

"හරි හරි... රෑට අල්ලගන්නම්කෝ මම ඕවට... ," නිරංජලා සෙමින් මිමිණුවාය.

ඉන්පසු ශානිකා තමන්ගේ හිසකෙස් සකස් කරගනිමින්, මදක් ආඩම්බරයෙන් "ඒවා පැත්තක තියන්නකෝ අම්මේ... අද රෑට මම හදන පොළොස් මාලුව කොහොමද කියලා බලන්නකෝ!" යැයි සතුටින් පැවසුවාය.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆