මගේ අම්මා සුනේත්රා හතරවෙනි කොටස
එදා පුංචිලාගේ ගෙදර ආපු ගමන් පුංචිටයි බාප්පටයි කථා කරපු මම නිදාගන්න ගියා.. ඇත්තටම ඒ වෙනකොට නම් මට නිදිමතයි..
උදේ
නැගිටටිද්දි 10ත් පහු වෙලා.. මම නැගිටලා එළියට ආවා.. අම්මයි පුංචියි ඉස්තෝප්පුවෙ
කතාව.. බාප්ප නම් පේන්න හිටියේ නෑ.. කට්ටිය හොදට කයිය..
දෙන්නම ඇදන්
හිටියේ නයිටි දෙකක්.. දෙන්නම ඉන්න තැන බලන්න ගිහින් චාටර් වෙන්න ඔ්නේ නැති නිසා මම
කථා කලේ ටිවි එකයි වටපිටයි බලබල..
අපේ පුංචිටත්
තියෙන්නේ අපේ අම්මගේ ඇගට කිට්ටුකරන්න පුලුවන් සෙක්සි ඇගක්.. හොද උසක් එහෙම
තියෙනවා.. පපුව එහෙම මාර සෙක්සි විදියට තියෙන්නේ.. පුක ගැනත් ඉතින් මොන කථාද..
වට්ට්ක්කා කියන්නේ සුපිරිම වට්ටක් පලු දෙක්ක තමයි.. එයා ගැනත් හිත හිත මම ගෙදර
ඉද්දි තනියම අතේ ගහලත් නැතේතෙම නෑ..
මම – පුංචි මට තුවායක් දෙනවද නාගන්න ඔ්නේ..
අම්මා – ආහ්.. නැගිට්ටද. පුංචි මේ කියන්නේ දවස් 2-3
ක් ඉදල යන්න කියලා..
මම – මටත් ඉතින් වැඩක් කියලනම් නෑ.. අම්මත්
ඉන්නවානම් ඉමු..
අම්මා – හ්ම්.. බලමු.. මගේ යාලුවෙකුත් ඉන්නවා.. එයාව
හම්බවෙන්න යන්නත් ඔ්නේ.. බලමුකෝ මම දවල් වෙන්න කියන්නම් මොකද කරන්නේ කියලා.. අම්මා
එහෙම කිව්වම මට පොඩි සැකයක් ආවා.. යකෝ මම දන්නැති හලාවත යාලුවා කව්ද කියලා
අම්මගේ..
මට එතකොට තමයි
මතක් වුනේ නිමල් කාරයාත් ඊයේ අපිත් එක්ක ආවා නේද කියලා.. ඔහෝ ඒ කියන්නේ අම්මා මේ
සෙල්ලමක් දාන්න තමයි මේ සැරසෙන්නේ..
පුංචි – බාත්රුම් එකේ ඇති පුතා.. නැත්නම් ඔය අම්මා
හිටපු කාමරේ ඇති.. කිව්වා..
මම අම්ම හිටපු
කාමරේට ගියේ බාත්රුම් එකේ එක කව්රුහරි පාවිච්චි කරලා ඇති නේ කියලා හිතුණ නිසා..
කාමරේ ඇතුලට ගිය ගමන් අම්මගේ ෆෝන් එක ඇද උඩ..
අම්මා – පුතා මම පුංචිත් එකක් වත්ත පල්ලෙහාට ටිකක්
යනවා.. ඔයා නාගෙන එන්න..
මට නිකන්
ස්වීප් එකක් ඇදුණා වගේ.. අම්මගේ ෆෝන් එක අරගෙන කෙළින්ම මම දිව්වා බාත්රුම් එකට..
වාඩිවුණා කොමඩ් එක උඩ.. මගේ පයිය දැනටම ෆෝම් වෙලා.. මම බැළුවා මුලින් ඉන්බොක්ස්
එකට ගිහින්.. නිමල් කාරයාගෙන් මැසේජ් බර ගානක් එක දිගට..
මම මුලින්ම එක
විතරක් කියවනවා කියලා හිතාගත්තේ කාගෙවුණත් පුද්ගලික දේවල් බලන්න ඔ්නේ නැති නිසා..
නිමල්ගේ
මැසේජ් එක :-
වේසියේ හෙට උඹ
එන්න ඔ්නේ මම කෝල් එකක් දුන්න ගමන්.. මම හරියට වෙලාවක් සෙට් කරලා උඹට කථාකරනවා..
පට්ටබැල්ලලි එතකොට එන්න ලෑස්ති වෙයන්.. අද උමට විශේෂ දෙයක් තියෙනවා පෙන්නන් මට..
දැන්නම් මට
සියයට සීයක් විශ්වාසයි අම්මගේ යාළුවා නිමලාම තමයි කියලා..
මගේ පයිය මේ
වෙනකොට අනිත් අතින් මම අතගගා හිටියේ.. මේ යකා අපේ අම්මට කථා කරන විදිය මෙච්චර සැප
දීලත්.. පට්ට බැල්ලි කියලා කථාකරන්නේ.. කොහෙද ඉතින් අම්මත් හොදට සැප ගන්නවානේ
කුණුහරුප අහ අහ.. එයාට හොදනම් කියලා.. ෆෝන් එක පැත්තකින් තියලා අපේ අම්මට නිමල්
ගහනවා මතක් කරගෙන අතේ පාරක් ඇද්දා..
ඊට පස්සේ
නාලා.. මම ෂෝර්ට පිටින්ම එළියට ආවා.. ඇවිත් ඉස්තෝප්පුවේ වාඩිවුණා.. අම්මගේ ෆෝන් එක
නියම තැන තියන්න අමතක කළෙත් නෑ.. අම්මයි පුංචියි ආපහු ගෙදරට එද්දිම වගේ අම්මගේ
ෆෝන් එක රින්වෙන්න ගත්තා.. අම්මා දුවලා ගියා කාමරේ පැත්තට.. ෂුවර් එකටම ඔය කථා
කරන්නේ නිමල් කාරයා.. අම්මා කාමරේ ඉදන්ම මොනාද කථා කරනවා.. පුංචිත් කාමරේට ගියා..
මම හිතුවා කථාව නතර වෙයි කියලා.. ම්හ්.. නෑ.. පුංචිත් හිනාවෙනවා ඇහුණා.. හොදට
විනාඩි 15 ක් විතර ඇතුලේ කථාව..
සමහරවිට වෙන
කවුරුහරිද දන්නෑ.. නැත්නම් පුංචි ඉද්දි අම්මා බය නැතුව හිනාවෙවි කථා කරන්නේ නෑනේ..
එහෙම හිතලා මම ටීවී එක දිහා බලාගෙන
හිටියා.. ටිකකින් එළියට ආපු අම්මයි පුංචියි කුස්සිය පැත්තට ගියේ මොනාද කුටු කුටු
ගාන ගමන්..
මම ඉතින්
කරන්න දෙයක් නැති කමට ටීවී එක දිහා බලාගෙන හිටියා.. මෙන්න ටිකකින් අම්මයි පුංචියි
ආපහු කාමරේට ආවා.. ඇවිත් ටික වෙලාවකින් දෙන්නම එළියට ආවා.. පුංචි ඇදල හිටිය ඩෙනිම
හරියට පුකටම තියලා මහල වගේ.. ඒ තරම් පුක පේනවා.. ටෝප් එකට ඇදල හිටියේ රතුපාට
බ්ලව්ස් එකක් ඒකත් ඇගට හොදට තියෙනවා.. පපුව එහෙම හොදට පිම්බිලා තියෙනවා…
අම්මත් එයාට
දෙවැනි නෑ.. එයා ඇදල හිටියේ කොට සායක්.. හරියටම දනහිස ගාව ඉදන් අගල් දෙකක් විතර
කොටට.. ටොප් එකේ කර දැක්කම ඇඩෙනවා.. පපුව පේනවා හරියට බ්රා එකක් ඇදලා නෑ වගේ..
පුංචි – පුතා.. අම්මයි මමයි අද යනවා හලාවත ටවුන්
එකට.. එහෙම්ම මගේ යාලුවෙක් ඉන්නවා ටවුන් එකේ.. එයාවත් හම්බවෙලා එන්න.. ඔයාට මෙතන
චයිනිස් රෙස්ටෝරන්ට් එකෙන් කෑම එකක් ගන්න ලන්ච් එකට..
අම්මට හුඩු ඒ
කියන්නේ පුංචිත්… නැ නෑ.. වෙන්න
බෑ.. අම්මා පුංචිව එක්කන් ගිහින් හලාවතින් හලලා.. එයා තනියම යයි.. එයා හලලා වැඩේ
කරගන්න කොහාමත් දක්ෂයි නේ.. මමත් හා කිව්වා.. එතකොටම අම්මාගේ ෆෝන් එක රින්වුණා..
අම්මා – හා හා.. හරි අපි මේ එන්න යන්නේ… හරි එතනට එන්නම්.. කියලා තිබ්බා..
මට දැන් හරි
ප්රශ්ණයක් අපි???? ෂුවර් එකටම
පුංචිත් වැඩේට සම්බන්ධයි.. නැත්නම් අම්මා
අපි කියන්නේ නෑ නේ.. අද ඒ කියන්නේ නිමල් කාරයා මේ සැප කදවල් දෙකම කයි වගේ..
අම්මා – එහෙනම් අපි ගිහින් එන්නම් පුතා.. බාප්පා අද
එන්නේ නෑලු හෙට උදේ එන්නේ.. අපිත් එද්දි ටිකක් හවස් වෙයි.. බය නෑනේ තනියම ඉන්න..
මම – පිස්සුද අනේ.. ගිහින් එන්නකෝ..
බාප්පත් නැති
වෙලේ මෙයාටත් මේ තලාගන්න ඔ්නේ වෙලා තියෙන්නේ.. හා හා පලයන්කෝ..
අම්මයා
පුංචියි පස්ස නටව නටව එළියට ගියා.. දැන් මොකද කරන්නේ.. මේක හරියන්නේ නෑ.. ඉක්මණට
කාමරේට ගිය මම ඇදුම් මාරුකරගත්තා..
ගෙදර තිබ්බා
මවුන්ටන් බයික් එකක්.. මම කාගෙද කින්ද මන්ද හොයන්න ගියේ නෑ.. අරගත්තා.. දොර වැහුවා
ගෙදර.. යතුර කටේම තිබ්බ නිසා ලොක් කරලම යතුර දාගත්තා සාක්කුවේ.. අද නම් දෙනවා හොද
මාෆියා ගේමක් කියලා හිතගෙන ශේප් එකේ බයික් එක පාරට දැම්මා.. දාද්දිම මම දැක්කා මම
පාරට බයික් එක දාන්න කලින් ආපු බස් එකේ අම්මයි පුංචියි නගිනවා..
දැන් ඉතින්
පාගපංකෝ.. මම බස් එක පේන දුරින් පාගන්න පටන්ගත්තා.. අනේ බස් කාරයාට පින්සිද්ධ
වෙන්න ඌ 30ට වඩා වේගෙන් ගියේම නෑ.. ඔන්න හලාවත ටවුන් එකටම ආවා.. හරි සෙනග ටවුන්
එකේ.. දෙන්නම බහින විදිය මම ඇත ඉදලම බලාගෙන..
එකපාරම වෑන්
එකක් ඇවිත් නැවැත්තුවා.. අම්මත් හිනාව දාගෙනම නැග්ගා.. පුංචිත් නැග්ගේ ඔය දඩබඩ
ගාලා.. වෑන් එක කෙළින්ම දැම්මේ එතනින් වමට තියෙන පාරේ ඒක නිකන් පොඩි පාරක් වගේ..
බයික් එක අයිනෙන් නවත්තපු මම එතන ඉන්න එකෙක්ගෙන් ඇහුවා අයියේ මේ පාර කොහෙටද යන්නේ
කියලා..
මේක කෙළින්ම
බීච් එකට මල්ලි..
ඔහෝ.. ඒ
කියන්නේ අද අම්මයි පුංචි වැලි පොලවේ කන්න යන්නේ..
ටිකක් වෙලා
ඉදපු මම හෙමීට බයික් එක පැදන් ගියා.. යද්දි පාර දෙපැත්තේ තිබ්බ ගෙවල් කඩ දිහා බලබල
ගියේ වාහනේ හරි තියෙනවාද බලාගෙන.. කොහොමහරි බීච් එක ගාවට එනකම්ම මුකුත් නෑ..
හරියටම බීච් එකේ පොල් ගස් වගයක් ගාව වාහනේ නවත්තලා.. තිබ්බා.. සෙනග ගොඩක් ඉදියි
කියලා බලාගෙන හිටියට අනේ එතන කිසිඑකෙක් නෑ.. ටිකක් ලොකු බීච් රෙස්ටෝරන්ට් එකක්
තිබ්බා..
පොල් අතුවලින්
තමයි වටේම සරසලා තිබ්ඛේ.. ඒ වුණාට ඒක හරි මුසල පාටයි.. මිනිස්සු ඉන්නවාද නැද්ද කියලත්
මට හිතුණා.. දැන්ම යන එක නෝන්ඩි වගේ හිතුණ නිසා.. මම ෂේප් එකේ.. විනාඩි 15 ක් විතර
හිටියා.. ඉදලා ඒ පැත්තට ගියා.. එළියට දාලා තිබ්බ පුටුවලත් බලු බල්ලෙක් නෑ.. මම
රෙස්ටෝරන්ට් එකේ තිබ්බ පඩිපෙල නැග්ගා… එකෙක් ඉන්නවා.. මාස ගාණකින් රැවුල කපලා නැති.. ඇදුම්
ඔක්කොම හරිම කිලුටු පාටයි..
මාව
දැක්කගමන්න..
ඇයි? මොනාද ඔ්නේ..
මට දැන් තමයි
මතක් වුනේ අඩේ මම බොරුවක් කල්පනා කලේ නෑ.. දැන් මොනාද මුට කියන්නේ කියලා..
මම – අර මේ.. කට්ටිය .. ඒ.. මේ..
ෂෝ එකට
1500/- ගල් ෂොට් 3ක් දෙනවා.. කැමතිද?අද නම් හොද ෂෝ එකක් තියෙයි.. ගැනු දෙන්නයි.. ඒවත්
සුපිරිම බඩු කොළඹින් ද කොහෙද ගෙනත් තියෙන්නේ..
අර ලොකු ගැටේ
නම් ගාල්ලේ කියන්න හදලත් මම කට වහගත්තා…
ආයිත් ඉතින්
මොන කථාද?,. මට නිකන් කථා
කරලා ස්විප් එකක් දුන්නා වගේ..
මම – කැමතියි..
මේක හොදට
අහගනින්.. මෙතන පිස්සු කෙලින්න තියාගන්න එපා.. මට වැඩක් නෑ උඹ කවුද කියලා.. මම උඹව මීට කලින් දැකලත් නෑ.. සද්ද වහගෙන ෂෝ එක
බලලා.. බීලා.. පලයන් ..
මම – හරි අයියේ.. මම එහෙම කරන්නම්..
මගේ පස්සෙන්
වරෙන්.. මම බල්ලෙක් වගේ පස්සෙන් ගියා.. මු මාව කාමරයක් ගාින් නැවැත්තුවා.. සල්ලි
දියන්.. මම පර්ස් එක අරගෙන අතදාලා ෂේප් එේක රු. 1000 ක් අරන් උගේ අතේ තිබ්බා.. ඌ
කාමරේ දොර ඇරියා.. මේ ගාන ගන්නේ ඇඩ්වාන්ස්.. පැය 1කට.. වැඩිවෙන පැය1ට 500/- ගානේ
වැඩි වෙනවා.. තේරුණානේ..
කාමරේ ටීවී එක
තියෙනවා.. ඇද තියනවා.. ටිෂු බොක්ස් එකක් තියෙනවා.. මම ගල් ටික ගේන්නම්.. කියලා මු
ගියා..
මම – හා අයියේ..
ඔන්න කාමරේ
ඇතුලට ආවා.. සාමාන්යයෙන් ඒක ටිකක් පොඩියි.. කාමරේටම තිබ්ඛේ ඇදයි.. ටිවී එකයි
විතරයි.. බාත්රුම් එකෙත් දොර එහෙම නෑ.. ඛෙඩ්ෂිට් එහෙම කිලිටු වෙලා.. ඒවා මට වැඩක්
නෑ.. මම ටීවී එක ඔන් කරන්න යද්දිම අරු ආපහු ආවා දොර ඇරගෙන.. ඔ්ක ඔන් කරගනින්.. මට
ඔය හැමදේම කරන්න බෑ.. අද උඹට හොද ෂෝ එකක් බැලිය හැකි.. පට්ට කදවල් දෙකක් අරන්
ආවේ..අද හැබැයි ඔකුන් දෙන්නව මකවයි උන් ටික..
මම – උන් ටික ?? හපොයි දෙයියනේ..
.
.
.
.
.
.
ඊලග කොටසින්
Comments
Post a Comment