අසම්මත එකතුවීම හයවෙනි කොටස
නිම්නා පෙනුමෙන් අහිංසක වුවද, ඇය නගරයේ ප්රකට ධනවත් ව්යාපාරික පවුලක එකම දියණියයි. ඇයට ඕනෑම දෙයක් අවශ්ය වූ සැණින් ලබාගැනීමේ හැකියාව තිබුණි. දිනක් ඇය කවිඳුට බල කර සිටියේ සති අන්තයේ ඔහුව බැලීමට ඔහුගේ නිවසට යා යුතු බවයි.
කවිඳු මෙයට මුලදී අකමැති විය. "අම්මත් එක්ක තනිවෙන්න තියෙන කාලය මේ කෙල්ල නිසා නැති වෙයි" යන බිය ඔහු තුළ තිබුණි. එහෙත් සුගන්ධිකා දුරකථනයෙන් ඔහුට පැවසුවේ, "කමක් නැහැ පුතේ, ඒ ළමයව එක්කගෙන එන්න. මටත් ඕනේ මගේ පුතා ඒ කෙල්ලව මෙල්ල කරන හැටි මගේ ඇස් දෙකෙන්ම බලාගන්න," යනුවෙනි.
සෙනසුරාදා සවස් වරුවේ නිම්නා කවිඳුගේ නිවසට පැමිණියාය. සුගන්ධිකා ඉතා සුහදශීලීව ඇයව පිළිගත්තාය. නිම්නාට සුගන්ධිකාගේ ඒ පිරිපුන් සිරුර සහ තරුණ පෙනුම දැක පුදුම සිතුණි. රාත්රී ආහාරයෙන් පසු කවිඳු සහ නිම්නා කාමරයට වැදුණහ.
කවිඳු හොර රහසේම තම මවට පවසා තිබුණේ කාමරයේ දොර මඳක් විවෘතව තබන බවත්, ජනේලයේ සිදුරකින් හෝ දොර රෙද්ද අස්සෙන් තමා කරන දේ බලන ලෙසත්ය. සුගන්ධිකා තම නිදන කාමරයේ සිට සෙමින් සාලයට පැමිණ, කවිඳුගේ කාමරයේ දොර රෙද්ද අස්සෙන් ඇතුළත බැලුවාය.
කාමරය තුළ කවිඳු නිම්නාව ඇඳ මතට තල්ලු කර ඇගේ ඇඳුම් රළු ලෙස ඉරා දමනු සුගන්ධිකා දුටුවාය. නිම්නාගේ සුදු පැහැති, සුමුදු සිරුර දුටු විට සුගන්ධිකාට ඇති වූයේ අමුතුම ඊර්ෂ්යාවකි. කවිඳු තම මවට පෙන්වීමට මෙන් නිම්නාගේ සිරුර මත ඉතා රළු ලෙස හැසිරුණේය. ඔහු ඇගේ ගෙල සපා කමින්, ඇගේ පියයුරු තදින් මිරිකමින් ඇයව මරහඬ තලවන්නට විය.
"කවිඳු... මට රිදෙනවා... ඒත් නවත්තන්න එපා!" නිම්නාගේ කාමුක කෙඳිරිල්ල ඇසෙද්දී සුගන්ධිකාගේ සිරුර ද රත් වන්නට විය.
තම පුතාගේ ඒ යකඩයක් බඳු ලිඟුව නිම්නාගේ රහස් පෙදෙසට රළු ලෙස කිඳා බසින අයුරු දුටු සුගන්ධිකාට තවදුරටත් ඉවසා සිටිය නොහැකි විය. ඇය දොර අසලම බිත්තියට හේත්තු වී, තම නයිටිය මඳක් ඉහළට කර තම තෙත් වී තිබූ යෝනිය අතගාන්නට වූවාය. තම පුතා වෙනත් ගැහැනියක සමඟ රති කෙළියේ යෙදෙන දසුන ඇයව දැඩි ලෙස ඇවිස්සීමට සමත් විය.
කවිඳු ඇතුළත සිට නිම්නාට ඉතා වේගවත් පහරවල් එල්ල කරද්දී, සුගන්ධිකා පිටත සිට තම ඇඟිලිවලින් ඉතා වේගයෙන් තම රහස් පෙදෙස පිරිමදින්නට වූවාය. කවිඳුගේ හැම පහරකදීම සුගන්ධිකා ද උමතුවෙන් මෙන් තම සිරුර පිරිමැද ගත්තාය. අවසානයේ කවිඳු නිම්නා තුළට තම ධාතු මුදා හරිද්දීම, සුගන්ධිකා ද මහා හඬක් පිටවීමට නොදී තම අතින් මුව වසාගෙන බිත්තියට හේත්තු වී දැවැන්ත සුරාන්තයකට පත් වූවාය.
ඇගේ මුළු සිරුරම වෙව්ලා ගිය අතර, තම පුතාගේ වීර ක්රියාව දෙස බලා මෙවැනි සතුටක් ලැබීම ගැන ඇය තුළ ඇති වූයේ අසීමිත තෘප්තියකි. ඇය සෙමින් තම කාමරයට ගොස් ඇඳ මත වැතිරුණේ, හෙට දිනයේ කවිඳු ලවා මීට වඩා දරුණු පහසක් ලබා ගැනීමේ දැඩි අධිෂ්ඨානයෙනි.
පසුදා උදෑසන නිම්නා අවදි වන විට සූර්යාලෝකය කාමරය පුරා විහිදී තිබුණි. පෙරදා රාත්රියේ කවිඳුගෙන් ලැබූ ඒ රළු සහ වෙහෙසකර පහස නිසා ඇයට තදින් නින්ද ගොස් තිබුණි. සිරුරේ තැනින් තැන ඇති වූ තැලීම් සලකුණු දෙස බලා සරාගී සිනහවක් පෑ ඇය, සෙමින් නැගිට කුස්සිය දෙසට පිය නැගුවාය.
ඇය කුස්සියට ඇතුළු වන විටම දුටු දසුනින් ඇය මොහොතකට නතර විය. කවිඳු තම මව වූ සුගන්ධිකාව පිටුපසින් තදින් වැළඳගෙන සිටියේය. සුගන්ධිකා ලිප අසල වැඩක නිරතව සිටි අතර, කවිඳුගේ දෑත් ඇගේ ඉණ වටා ඉතා තදින් එතී තිබුණි. නිම්නා දුටු සැණින් කවිඳු ඉවත් වනු ඇතැයි ඇය සිතුවද, කවිඳු එසේ කළේ නැත. ඔහු ඉතා සාමාන්ය ලෙස ඇය දෙස බලා සිනාසුණේය.
"නිම්නා... නැගිට්ටද? අම්මා අද උදේට ඔයා කැමතිම කෑම හදනවා," කවිඳු පවසමින් තවදුරටත් මවට තුරුළු වී සිටියේය.
නිම්නාට මෙය මවක සහ පුතෙකු අතර ඇති සෙනෙහසකට වඩා මඳක් එහා ගිය දෙයක් ලෙස සැක සිතුණි. විශේෂයෙන්ම සුගන්ධිකාගේ මුහුණේ තිබූ ඒ අමුතුම දීප්තිය සහ කවිඳු ඇයව අල්ලාගෙන සිටි ආකාරය තුළ පිරිමි සහ ගැහැනු ආකර්ෂණයක සේයාවක් ඇයට දැනුණි. එහෙත් ඇය එය වහා සිතින් අතුගා දැමුවේ "එයා එයාගේ අම්මනේ" යැයි තමාටම කියා ගනිමිනි.
දවල් වරුවේ සුගන්ධිකා අසල පිහිටි කඩයට ගියේ නිවසට අවශ්ය බඩු කිහිපයක් රැගෙන ඒමටය. නිවස දැන් සම්පූර්ණයෙන්ම කවිඳුට සහ නිම්නාට නිදහස් විය. නිම්නා සාලයේ වාඩි වී සිටියදී කවිඳු ඇය අසලට පැමිණියේ බඩගිනි වූ සිංහයෙකු මෙනි.
"දැන් කවුරුත් නැහැ නිම්නා..." කවිඳු පවසමින් ඇයව එකවරම වඩා ගත්තේය.
ඔහු ඇයව වඩාගෙන මැද සාලයට රැගෙන ගියේය. නිම්නාගේ දෙපා ඔහුගේ ඉණ වටා එතෙද්දී, ඔහු ඇයව බිත්තියකට තබා තද කළේය. ඔහු ඇගේ ගවුම ඉහළට කර, තමාගේ ප්රාණවත් වී තිබූ අවයවය එකවරම ඇය තුළට කිඳා බැස්සුවේය.
"ආහ්... කවිඳු...!" නිම්නා මහා හඬින් කෑගැසුවාය.
මෙවර නිවස තුළ කිසිවෙකු නැති නිසා ඇය තම හඬ පාලනය කළේ නැත. කවිඳු ඇයව වඩාගෙනම, ඇගේ පශ්චාත් භාගයෙන් තදින් අල්ලාගෙන වේගවත් පහරවල් එල්ල කරන්නට විය. නිම්නාගේ හිස බිත්තියේ ගැටෙමින්, ඇගේ සිරුර කවිඳුගේ රළු පහස හමුවේ සලිත විය. ඇය ඔහුගේ ගෙල වැළඳගෙන, ඔහුගේ කන් සපා කමින් සාලය පුරා දෝංකාර දෙන පරිදි කෙඳිරිගෑවාය.
"තව හයියෙන් කවිඳු... මාව ඉවර කරන්න... මට මැරෙන්න වගේ!" ඇය උමතුවෙන් මෙන් කෑගැසුවේ තම ධනවත් පවුල් පසුබිම හෝ සංවරකම ගැන සියල්ල අමතක කරමිනි.
කවිඳු තම මව ඉදිරියේ පෙන්වූවාටත් වඩා ජවයකින් නිම්නාව සන්තර්පණය කළේය. ඔහු සාලය පුරා ඇයව වඩාගෙනම ඇවිදිමින් විවිධ ඉරියව්වලින් ඇයට සුවය දුන්නේය. නිම්නා තම උපරිම සුරාන්තයට ළඟා වෙද්දී කෑගැසූ හඬ නිවසින් පිටතට පවා ඇසෙන්නට ඇත. කවිඳු අවසානයේ ඇයව සෝෆා එක මත තබා තම උණුසුම් ධාතු දහරාවන් ඇය තුළට මුදා හරිද්දී, නිම්නා සම්පූර්ණයෙන්ම සිහිසන් වන තත්ත්වයට පත්ව සිටියාය.
කඩේ ගොස් නැවත පැමිණෙන සුගන්ධිකා, සාලයේ දොරකඩ සිට මේ සියල්ල දෙස සිනාමුසු මුහුණින් බලා සිටිනු ඔවුන් දෙදෙනාම දුටුවේ නැත.
.
.
.
.
.
.
.
වල් මල්ලියා 🍆
ඊලග කොටස තවත් රසවත් 😁
Comments
Post a Comment