සමන්ගේ කතාව පස්වෙනි කොටස

සන්ධ්‍යාගේ කාමරෙන් එළියට ඇවිත් තමන්ගේ කාමරයට යනකල්ම කවුරුහරි අඳුරේ ඉඳන් ඒ හැමදේම බලාගෙන හිටියා කියලා.

සමන් කාමරේට ඇතුළු වෙලා දොර වහද්දී, වැරැන්ඩාවේ කෙළවරේ තිබුණ කළුවර සෙවනැල්ලක් හෙමින් එළියට ආවා. ඒ තැනැත්තාගේ දෑස්වල තිබුණේ පුදුමාකාර බැල්මක්. සමන් සහ සන්ධ්‍යා අතර මොනවා වුණාද කියලා අමුතුවෙන් කියන්න ඕන වුණේ නැහැ. ඒ සෙවනැල්ල සමන්ගේ කාමරේ දොර දෙසට හීන් හිනාවක් පෑවා.

ඒ කවුද?....

අද එතැන් සිට

සමන් එදා උදේ ඇහැරෙනකොට වෙනදාට වඩා ටිකක් පරක්කු වෙලා. ඊයේ රෑ සන්ධ්‍යා එක්ක ගත කරපු ඒ සරාගී හෝරා කිහිපය නිසා මුළු ඇඟටම මාර විඩාවක් දැනුණා. සමන් කලබලෙන් ලෑස්ති වෙලා ඉක්මනට රාජ් මහත්තයාලගේ ගෙදරට දිව්වා. යද්දි රාජ් මහත්තයයි ශානිකා මිස් එලිය⁣ට ගිහින් වැඩ වගයකට..

​සමන් කුස්සිය පැත්තෙන් ගෙට ඇතුළු වෙද්දී රේණු අක්කා විතරයි කුස්සියේ හිටියේ. ගෙදර වැඩට ඉන්න අනිත් කෙනා, ඒ කියන්නේ කාන්ති අක්කා අද වැඩට හිටියේ නැහැ.

​"මල්ලි... අද පරක්කුයි නේද? අද කාන්තිත් නෑ. එයාගේ නෑදෑයෙක් නැති වෙලා මළගෙදරක ගිහින්. අද ඉතින් ගෙදර වැඩ සේරම මටයි ඔයාටයි තමා කරන්න වෙන්නේ," රේණු අක්කා උණු උණු තේ එකක් හදලා සමන් අතට දෙන ගමන් කිව්වා.

​සමන් තේ එක බොන ගමන් ලොකු ඈනුමක් ඇරියා. එයාගේ ඇස් දෙක තාමත් රතු වෙලා, බැල්ම මලානික වෙලා තිබුණේ. "අම්මෝ රේණු අක්කේ... අද නම් මාර නිදිමතක් තියෙන්නේ. ඇඟට පණ නෑ වගේ," සමන් ඇත්තටම දැනෙන විඩාව නිසා එහෙම කිව්වා.

​සමන් ඒක කිව්වා විතරයි, රේණු අක්කා තේ හැන්දත් අතේ තියාගෙන සමන් දිහා අමුතු විදිහකට බැලුවා. ඒ බැල්මේ මොකක් හරි කපටි ගතියක් තිබුණා.

​"ඇයි මල්ලි... රෑ නිදාගත්තේ නැද්ද?" රේණු අක්කා ඇහුවේ හීන් හිනාවක් එක්ක සමන්ගේ මූණට එබෙන ගමන්.

​සමන්ට එකපාරටම තේ එක උගුරේ හිරවුණා වගේ වුණා. "නෑ... නෑ අක්කේ... රෑ පොඩ්ඩක් රස්නෙයිනේ. ඒකයි නිදි නැතුව ඇහැරුණේ," සමන් බොරුවක් ගෙතුවා.

​රේණු අක්කා හිනාවෙලා සමන්ගේ ඇඟ දිහා උඩ ඉඳන් පල්ලෙහාට බැලුවා. රේණුත් මේ ගෙදර වැඩ කරන කෙනෙක් වුණාට එයා හරිම හැඩ වැඩ ඇතිව ඉන්න කෙනෙක්. එයා ඇඳලා හිටපු හැට්ටේ අස්සෙන් පේන පිරිපුන් බව දැක්කම සමන්ගේ හිත ආයෙත් නොසන්සුන් වෙන්න ගත්තා.

​"මල්ලි ඉතින් තනිකඩයානේ. රෑට රස්නය දැනෙන එක අහන්න දෙයක්ද? මොකද අල්ලපු කාමර වල සද්ද වලට මල්ලිට නින්දක් යන්නේ නැද්ද? රේණු අක්කා හිනාවෙවි අහද්දි සමන් හිනා උනා විතරයි.. 

​සමන්ට තේරුණා අද කාන්ති අක්කාත් නැති නිසා රේණු අක්කා ඉන්නේ හරිම සැහැල්ලුවෙන් සහ සෙල්ලක්කාර මූඩ් එකක කියලා.

සමන් තේ එක බීලා ඉවර වුණා විතරයි රේණු අක්කා වැඩේට බැස්සා. "මල්ලි, අද කාන්තිත් නැති එකේ අපි අර ගබඩා කාමරේ පොඩ්ඩක් අස් කරමු. ඒකේ පරණ බඩු ගොඩක් පිරිලා," කියලා රේණු ඉස්සර වුණා.

​සමන් රේණු අක්කා පස්සෙන් ගබඩා කාමරය දෙසට ඇවිදගෙන ගියා. රේණු ඉස්සරහින් ඇවිදගෙන යද්දී එයාගේ පිරිපුන් තට්ටම් දෙක සාය අස්සෙන් ගැස්සෙන විදිහ දැක්කම සමන්ගේ ඇස් දෙක නතර වුණා. සන්ධ්‍යා එක්ක ඊයේ රෑ කරපු සෙල්ලම නිසා ඇඟ මැරිලා තිබුණත්, රේණුගේ ඒ හෙලවෙන තට්ටම් දැක්කම සමන්ගේ ලිඟුව නිකන්ම ප්‍රාණවත් වෙන්න ගත්තා. රේණුත් ඒක දන්නවා වගේ ගමන පොඩ්ඩක් පද්ද පද්දයි ගියේ.

​ගබඩා කාමරේට ඇතුළු වුණාම දෙන්නම බඩු අස් කරන්න පටන් ගත්තා. ඒක පටු කාමරයක් නිසා දෙන්නා ඇඟේ ගෑවී නොගෑවී තමා වැඩ කළේ. රේණු හිතාමතාම සමන් ඉස්සරහා නැමිලා බිම තිබුණ පෙට්ටි අස් කරන්න ගත්තා. එයා නැමෙනකොට ඇඳලා හිටපු සාය පිටිපස්සෙන් ඉහළට ඉස්සුණේ සමන්ගේ පපුව ගැහෙන වේගය වැඩි කරමින්.

​සාය ඉස්සුණු පාරට රේණු ඇඳලා හිටපු කළු පාට ලේස් පෑන්ටිය සමන්ට පැහැදිලිවම පෙනුණා. ඒක රේණුගේ තලෙළු තට්ටම් දෙක මැදින් හිර වෙලා තිබුණු විදිහ දැක්කම සමන්ගේ කටට කෙළ උනන්න ගත්තා. රේණු එක එක බඩු ගන්න තව තවත් පහත් වෙද්දී ඒ පෑන්ටිය තවත් හොඳට පෙනෙන්න ගත්තා.

​රේණු ඒක කරන්නේ හිතලමයි කියලා සමන්ට තේරුණා. මොකද රේණු නැමිලා ඉන්න ගමන් වරින් වර උරහිස උඩින් සමන් දිහා බලලා පොඩි හිනාවක් දැම්මා.

​"මල්ලි...මේ පෙට්ටිය උඩට ගන්න උදව්වක් දෙන්නකෝ... මට මේක තනියම උස්සන්න බෑ," රේණු පෑන්ටිය පේන විදිහටම නැමිලා ඉඳගෙනම කිව්වා.

​සමන් රේණුගේ පිටිපස්සට ලං වුණා. සමන්ගේ සරම අස්සෙන් කෙළින් වෙලා තිබුණු ඒ යෝධ පිරිමි බව රේණුගේ තට්ටම්වල ගෑවෙන්න ඔන්න මෙන්න. රේණුගේ ඇඟෙන් එන ඒ දාඩිය මිශ්‍ර සුවඳයි, අර කළු පාට පෑන්ටියයි දැක්කම සමන්ට තමන්ගේ පාලනය ගිලිහෙනවා වගේ දැනුණා..

"කෝ ඉන්න අක්කේ, මම ගන්නම්," කියපු සමන් හිතාමතාම රේණුගේ පිටිපස්සට තද වුණා. එයාගේ සරම අස්සේ යකඩයක් වගේ කෙළින් වෙලා තිබුණු ඒ යෝධ පිරිමි බව රේණුගේ පිරිපුන් තට්ටම් මැද හරියටම තද වුණා. රේණුට ඒ මහත සහ රස්නය හොඳටම දැනුණා. ඇය එකපාරටම ඉවත් වුණේ නැහැ. තත්පර කිහිපයක් දෑස් පියාගෙන ඒ දැවැන්ත පහස තමන්ගේ තට්ටම්වලට දැනෙන විදිහ විඳගත්ත රේණු, "හරි මල්ලි... ඕක උස්සලා උඩින් තියන්නකෝ," කියලා හීන් හඬින් මිමුණුවා.

​සමන් පෙට්ටිය අත් දෙකෙන් උස්සලා උඩ තට්ටුවෙන් තියන්න උත්සාහ කරද්දී එයාගේ මුළු ඇඟම ඉස්සුණා. ඒත් එක්කම සමන්ගේ කලිසම ඇඟට තව තවත් තද වුණා. රේණු තවදුරටත් ඉවසාගෙන හිටියේ නැහැ. සමන් පෙට්ටිය උඩින් තියලා අත් දෙක පහත් කරන්නත් කලින්, රේණු පිටිපස්සෙන් ඇවිත් තමන්ගේ දකුණු අත සමන්ගේ කකුල් දෙක මැදින් ඉස්සරහට දැම්මා.

​රේණුගේ උණුසුම් අල්ලට සමන්ගේ ඒ අඟල් නවයේ යෝධයා කලිසම උඩින්ම අහුවුණා.

​"අම්මෝ මල්ලි... මේකේ ලොකු," රේණු හුස්ම හිරවුණු හඬකින් රහසින් කිව්වා. රේණු ඒ දැවැන්ත ලිඟුව තමන්ගේ අල්ලෙන් තද කරලා මිරිකන්න ගත්තා. සමන්ට එකපාරටම "ආහ්..." කියලා කෙඳිරිගෑවුණා.

​රේණු සමන්ගේ පිටට තමන්ගේ පියයුරු තද කරලා, බෙල්ල ලෙවකන ගමන් අතින් අර යකඩයක් වගේ තද වෙලා තිබුණු ලිඟුව වේගයෙන් පිරිමදින්න ගත්තා. සමන්ගේ අත් දෙක තාමත් බිත්තියට තද වෙලා. රේණුගේ ස්පර්ශය නිසා සමන්ගේ මුළු ඇඟම ගිනියම් වෙන්න ගත්තා.

​"කාන්ති අක්කා නැති එක කොච්චර දෙයක්ද කියලා දැන් තමා මට තේරෙන්නේ," රේණු සමන්ගේ කන හපන ගමන් කිව්වා. එයාගේ අත දැන් කලිසම අස්සට යන්න දඟලනවා.

සමන් බිත්තිය පැත්තට හැරිලා ඉද්දීම, රේණු දෙපාරක් හිතුවේ නැහැ. සමන් ඇඳලා හිටපු කොට කලිසමයි යට කලිසමයි දෙකම එකපාරටම අල්ලලා පහළට ඇදලා දැම්මා.

​කලිසම් දෙකම වළලුකර ගාවටම වැටෙද්දී, සමන්ගේ ඒ අඟල් නවයේ රතු වුණු, නහර ඉලිප්පුණු දැවැන්ත පිරිමි බව නිදහස් වෙලා ගැස්සිලා ගියා. සමන් හෙමින් සීරුවේ රේණු පැත්තට හැරුණා. රේණු ඒ දිහා බැලුවේ ඇස් දෙක උඩ තියාගෙන. තමන්ගේ ජීවිත කාලයටම මෙච්චර ලොකු, මේ වගේ පුදුමාකාර පෙනුමක් තියෙන ලිඟුවක් රේණු දැකලා තිබුණේ නැහැ.

​එකපාරටම රේණුගේ දණහිස් පණ නැති වෙලා ගියා වගේ දැනුණා. ඇය ඒ දැවැන්තයා ඉදිරියේ දණ ගහලා වාඩි වුණා.

​"දෙවියනේ මල්ලි... මේක මොන වගේ එකක්ද?" රේණුගේ කට ඇරුණා. ඇය ගල් ගැහිලා වගේ සමන්ගේ ලිඟුව දිහා බලාගෙන හිටියා.

​ඒකේ හිස කොටස හොඳටම පිරිලා, තද රතු පාට වෙලා, යකඩයක් වගේ කෙළින් වෙලා තිබුණේ රේණුගේ මූණට අඟල් කිහිපයක් මෙහායින්. රේණු හෙමින් තමන්ගේ වෙව්ලන අත ඒක ගාවට ගෙනිච්චා. ඇගේ අල්ලට වඩා ඒක දිගයි කියලා දැනෙද්දී රේණුට කෙළ ගිලුණා. ඇය ඒකේ පතුලේ ඉඳන් ඉහළට තමන්ගේ ඇඟිලි තුඩුවලින් පිරිමදින්න ගත්තේ හරියට වටිනා වස්තුවක් අතගානවා වගේ.

​රේණුගේ උණුසුම් හුස්ම ඒ ලිඟු හිසට වදිද්දී සමන්ගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලන්න ගත්තා. රේණු මූණ තවත් ලං කරලා, ඒ දැවැන්ත පිරිමි බවේ සුවඳ විඳින ගමන් දිව හෙමින් එළියට දාලා ඒකේ කෙළවර ලෙවකන්න පටන් ගත්තා.

රේණුගේ කට ඇරුණේ හරියට බඩගිනි වෙච්ච කෙනෙක් කෑමක් දැක්කා වගේ. ඇය ඒ දැවැන්ත ලිඟු හිස එකපාරටම තමන්ගේ කට ඇතුළට අරගෙන උරන්න පටන් ගත්තේ පුදුම පෙරේතකමකින්.

​"සූප්... සූප්..." ගාලා සද්දේ ගබඩා කාමරේ පුරාම ඇහෙන්න ගත්තා.

​රේණු ඒක උරන වේගයට සමන්ගේ දණහිස් පවා වෙව්ලන්න ගත්තා. රේණු තමන්ගේ දිව ඒ හිස වටේ වේගයෙන් කරකවමින්, පස්සේ මුළු ලිඟුවම උගුර ගාවටම බස්සගන්න උත්සාහ කළා. ඒකේ මහත නිසා රේණුගේ කම්මුල් දෙපැත්තට නෙරලා තිබුණේ හරියට ලොකු ගෙඩියක් කටට ගත්තා වගේ.

​සමන් රේණුගේ කොණ්ඩයෙන් අල්ලලා හිස හෙමින් එහා මෙහා කරද්දී, රේණු තවත් කෑදර විදිහට ඒක උරන්න ගත්තා. ඇය ඒකේ පතුලේ ඉඳන් හිස දක්වාම දිවෙන් ලෙවකකා, කෙළවලින් හොඳටම නාවන්න ගත්තා. රේණුගේ ඇස් දෙක පවා රතු වෙලා තිබුණේ ඒක ඇතුළට දාගන්න දරපු උත්සාහය නිසා.

​"ආහ්... රේණු අක්කේ... ඔයා නම් මාව මරනවා," සමන් ඉවසගන්න බැරුව කෙඳිරිගෑවා.

​රේණු ලිඟුව කටින් එළියට අරගෙන, ඒකේ තැවරිලා තිබුණු කෙළ දිලිසෙද්දී සමන් දිහා බැලුවේ සරාගී බැල්මකින්. "මේක නම් මැණිකක් මල්ලි... මට මේකේ රස බලලා ඇති වෙන්නේ නෑ," කියලා ආයෙත් ඒක කට ඇතුළට දාගත්තේ පෙරේතකම උපරිමයටම ඇවිත් වගේ.

​සමන්ට දැනුණේ තමන්ගේ මුළු පිරිමි ජවයම රේණුගේ කට ඇතුළට ඇදිලා යනවා වගේ හැඟීමක්. රේණුගේ ඒ උණුසුම් මුව ඇතුළේ ලිඟුව තද වෙද්දී සමන්ගේ ඉවසීම දැන් කෙමෙන් කෙමෙන් ගිලිහී යනවා.

.

.

.

.

.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆