කළු දොදොල් රස පලවෙනි කොටස
මම චාමර. මේ පාර අවුරුද්ද මට ටිකක් විශේෂ වුණේ වෙන කවුරුත් නිසා නෙවෙයි, අපේ අල්ලපු වැටේ ඉන්න තිළිණි නිසා.
තිළිණි කියන්නේ මගේ නැන්දගේ දුව. එයාට දැන් වයස අවුරුදු 17යි. හැබැයි ඉතින් දැක්කම කියන්න බැහැ 17ක් කියලා. කෙල්ලගේ පෙනුම හරියට කැටයම් කරපු රූපයක් වගේ. තිළිණි ටිකක් තලෙළුයි, ඒ කියන්නේ අර කළු උනත් පට්ට ලස්සන කෙල්ලෝ ඉන්නේ අන්න ඒ වගේ. ඒ කළු සමේ තිබුණේ පුදුම කාන්තියක්. විශේෂයෙන්ම එයාගේ ඇඟපත... වයසට වඩා ටිකක් පිරුණු, හැඩකාර සිරුරක් තිළිණිට තිබුණේ.
අවුරුදු දවසේ තිළිණි ඇඳලා හිටියේ රතු පාට ලස්සන චීත්ත ගවුමක්. ඒ ගවුමට එයාගේ ඉඟටියයි, පිරුණු ඇඟපතයි තවත් ලස්සනට කැපිලා පෙනුණා.
"චාමර අයියේ... මොකද මෙහෙට වෙලා කරන්නේ? එන්නකෝ නැකතට කෑම කන්න," තිළිණි වත්ත පල්ලෙහා ඉඳන් මට කතා කළේ එයාටම ආවේණික වුණු ඒ කපටි හිනාවත් එක්ක.
මම හෙමින් අඩි තියලා නැන්දලාගේ ගෙදරට ගියේ හිතේ ලොකු උද්යෝගයක් තියාගෙන. නැන්දා කුස්සියේ කැවුම් බදින අස්සේ, තිළිණි සාලේ මේසේ ලෑස්ති කරනවා. එයා නැමීගෙන මේසේ පිහදාද්දී, ඒ හිරවුණු ගවුම අස්සෙන් පෙනෙන හැඩකාර පෙනුම මගේ හිත ගැස්සුවා.
"අද නංගි මාර ලස්සනයිනේ," මම එයාට කිට්ටු වෙලා හෙමින් කිව්වා.
"අනේ පලයන් අයියේ යන්න... හැමදාම මම කැතයිද එතකොට?" තිළිණි මගේ දිහා බැලුවේ ඇහැක් ගහලා.
ඒ බැල්ම ඇතුළේ තිබුණේ මීට කලින් මම කවදාවත් නොදැකපු අමුතුම ආරාධනාවක්. අවුරුදු නැකත ඉවර වෙලා නැන්දයි, අම්මයි ගමේ පන්සල් යන්න ලෑස්ති වුණා. ගෙදර ඉතිරි වුණේ මමයි, තිළිණියි විතරයි.
නැන්දයි අම්මයි පන්සල් යන්න පිටත් වුණා විතරයි, මුළු ගෙදරම එකපාරටම නිහඬ වුණා. තිළිණි සාලේ රෙදි වගයක් නවනවා. ඒකි ඉතින් පෙනුම වගේම තමයි කටත්. කට ඇරියොත් එක්කෝ කුණුහරපයක්, නැත්නම් කාට හරි කෙලවන කතාවක්. ඒකිගේ ඒ වල් කතාවලටම මගේ පයිය කලිසම අස්සේ දඟලන්න පටන් අරන් තිබුණේ.
මම තවත් ඉවසගෙන ඉන්න බැරිම තැන, ඕන දෙයක් වෙන්න කියලා හෙමින් ගිහින් තිළිණිව පිටිපස්සෙන් බදාගත්තා. මගේ අත් දෙක ඒකිගේ බඩ වටේ යවලා තද කරගද්දී, යකඩයක් වගේ කෙළින් වෙලා තිබුණු මගේ පයිය කෙළින්ම තිළිණිගේ පිරුණු පුකේ දාරේ මැද්දට තද වුණා. අම්මෝ මට දැනුන ඒ රස්නයට මාව පිස්සු වැටුණා වගේ වුණා.
තිළිණි එකපාරටම ගැස්සුණා. ඒත් ඒකි බය වුණේ නැහැ. හෙමින් ඔළුව හරවලා මගේ දිහා බැලුවේ පුදුම කපටි හිනාවකින්.
"මොකෝ ආහ්? එකපාරටම මොකෝ මේ මෝල් අමාරුවක් හැදුණද?" තිළිණි එහෙම අහලා මාව හිනා වෙවී ඉස්සරහට තල්ලු කළා. "අද කැවිලි කන්නේ නැතුව මාව කන්නද හදන්නේ චාමර අයියේ?"
"තමුසෙගේ ඉතින් මෝල් කතා වලට මෝල් අමාරුව හැදෙනවා තමා," මම එහෙම කිව්වේ තිළිණිගේ පිරුණු කලවා දිහා බලන ගමන්.
"නොදකින් විතරක්... දැන් ඔය ඕකෙන් මට අනින්නද හැදුවේ?" තිළිණි මගේ කලිසමේ ඉස්සිලා තිබුණු හරියට ඇඟිල්ලෙන් අනින ගමන් කිව්වා. ඒකිගේ කටේ තිබුණේ ඒ වගේ වල් හිනාවක්.
"තමුසේ හින්දා තමා මෙච්චර මේ කෙලින් වෙලා තියෙන්නේ," මම ආයෙත් ඒකිට කිට්ටු වුණා.
"හරි හරි... එනවකෝ මෙතන සාලේ බෑ. අම්මලා ආවොත් අපි දෙන්නටම අවුරුදු කන්න නෙවේ වෙන්නේ ගෙවල් වලින් යන්න. තිළිණි එහෙම කියලා මගේ අතින් අල්ලලා ඇදගෙන එයාගේ කාමරේට ගියා.
කාමරේට ගිය ගමන් තිළිණි දොර වහලා "දැන් ඉතින් බලමුකෝ අයියගෙයි මල්ලිගෙයි වැඩ හැබැයි මම නම් ලේසි කෙල්ලෙක් නෙවෙයි කියලා මතක තියාගන්න," තිළිණි එහෙම කියලා එයාගේ චීත්ත ගවුමේ උඩ බොත්තම හෙමින් ගලවන්න ගත්තා.
තිළිණි ගවුම ගලවන්න හදද්දීම මම ඒකට ඉඩ දුන්නේ නැහැ. මම එකපාරටම ඒකිගේ අත් දෙකෙන් අල්ලලා, ඒ පිරුණු ඇඟ බිත්තියට තද කරලා මගේ දෙතොල් ඒකිගේ තොල්වලට තද කළා. තිළිණි මොහොතක්වත් පරක්කු නොකර මගේ බෙල්ල වටේ අත් දෙක දාලා මාව තවත් එයාට ලං කරගත්තා.
අම්මෝ ඒකිගේ තොල් දැමිල්ල... ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම.. මම හිතුවටත් වඩා තිළිණි ඒ වැඩේට දක්ෂයි. ඒකි මගේ යටි තොල උරද්දී මට දැනුණේ මගේ මුළු ඇඟම රත් වෙලා යනවා වගේ. තිළිණි ඉස්කෝලේ යන කාලේ ඉඳන්ම කොල්ලෝ කීප දෙනෙක් එක්කම යාළුවෙලා හිටපු බව මම දැනගෙන හිටියා. මේකි මේ තොල දාන විදිහට මට හිතුණේ, මේකි කොල්ලෝ එක්ක ඕනෑවටත් වඩා දුරදිග ගිහින් ඇති කියලයි. "අනිවාර්යෙන්ම මේකිගේ පෙට්ටියත් කොල්ලෙක් කඩලා ඇති," කියලා මගේ හිතට ආවත්, ඒ වෙලාවේ මට ඒක ප්රශ්නයක් වුණේ නැහැ.
අපි දෙන්නා විනාඩි පහක් විතර එක දිගට තොල දැම්මා. තිළිණිගේ දිව මගේ කට ඇතුළේ සෙල්ලම් කරද්දී මට ඉවසුම් නැති වුණා. ඒකි මගේ දිව හපමින්, සූප්පු කරමින් මාව මත් කළා. තලෙළු පාට වුණාට තිළිණිගේ හම මාරම සිනිඳුයි. ඒකි බිත්තියට තද වෙලා ඉද්දී මගේ පයිය ඒකිගේ බඩේ හොඳටම වදිනවා.
"චාමර අයියේ... ඔයා නම් පිස්සෙක් ආහ්හ්.... " තිළිණි හති දාන ගමන් මගේ කනට කරලා හීන් හඬින් කිව්වා.
ඒකිගේ ඒ උණුසුම් හුස්ම මගේ කනට වදිද්දී මගේ ආශාව තවත් වැඩි වුණා. තිළිණි මගේ කමිසය ඇතුළට අත් දෙක දාලා මගේ පිට හූරන්න ගත්තා. අපි දෙන්නා අතරේ තිබුණේ පුදුම කාමුක ගනුදෙනුවක්. ඒකිගේ ඒ වල් කෙඳිරිල්ලයි, තොල් දෙකේ තෙතමනයයි මාව සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් ලෝකෙකට අරන් ගියා.
"දැන් ඇති අයියේ... මගේ තොල් දෙකත් හිරි වැටිලා," තිළිණි එහෙම කියලා මගේ මූණ දිහා බැලුවේ ඇස් දෙක කාමුක විදිහට බාගෙට පියාගෙන. එයාගේ තොල් රතු වෙලා තෙත් වෙලා තිබුණේ මාරම ආකර්ෂණීය විදිහට.
පස්සේ තිළිණි මගේ ඉස්සරහා දණගැහුවා. ඒකිගේ දෑස් තිබුණේ කෙළින්ම මගේ කලිසමේ ඉස්සිලා තිබුණු තැනට. මොහොතක්වත් පරක්කු නොකර ඒකි මගේ කලිසමයි යට ඇඳුමයි එකපාරටම පල්ලෙහාට ඇදලා දැම්මා. මගේ අඟල් 8ක් විතර දිග, රත්වෙලා යකඩයක් වගේ කෙළින් වෙලා තිබුණු පයිය එකපාරටම එළියට පැනලා ඒකිගේ මූණේ වදින්න ගියා.
තිළිණිගේ ඇස් දෙක උඩ ගියා. ඒකි එකපාරටම පස්සට වුණේ බය වුණු පෙනුමකින්.
"අම්මෝ... චාමර අයියේ! මොකක්ද බං මේ? මේක පයියක්ද නැත්නම් පොල්ලක්ද?" තිළිණි ඇස් ලොකු කරගෙන ඇහුවා.
මම ඒකිගේ ඔළුවෙන් හෙමින් අතගාන ගමන් හිනා වුණා. "ඇයි .. මීට කලින් මෙච්චර ලොකු එකක් දැකලා නැද්ද නංගි?" මම ටිකක් කපටි විදිහට ඇහුවා.
"පිස්සුද අයියේ... මම ඉතින් දැකලා තියෙන ඒවගෙන් වැඩිම වුණොත් අඟල් 6ක් වගේ ඇති. මේක නම් අම්මෝ..!" එහෙම කියපු තිළිණි හෙමින් එයාගේ සිනිඳු අත් දෙකෙන් මගේ පයිය අල්ලගත්තා.
ඒකි ඒක අල්ලලා උඩට පල්ලෙහාට වේගයෙන් අතේ ගහන්න ගත්තා. ඒකිගේ අත්වල පහසට මට කෙඳිරිගෑවුණා. "අම්මෝ චාමර අයියේ... මේකේ හයිය..." කියමින් තිළිණි ඒක පිරිමදින ගමන් එයාගේ රතු වුණු තොල් මගේ පයියෙ කෙළවරට ළං කළා.
එකපාරටම ඒකි මගේ පයිය කට ඇතුළට ගත්තා. පළවෙනි පාරම ඒකි පයියේ සෑහෙන දුරක් ඇතුළට දාගත්තා. මට "ආහ්..." කියලා කෑගැස්සුණා. තිළිණි මාරම දක්ෂ විදිහට පයිය උරන්න ගත්තා. ඒකිගේ කට ඇතුළේ තිබුණු උණුසුමයි, දිවෙන් මගේ පයිය වටේ කරන සෙල්ලමයි නිසා මගේ පණ යනවා වගේ දැනුණා.
තිළිණි උඩ බලාගෙන මගේ මූණ දිහා බලන ගමන්, කට දෙපැත්තෙන් කෙළ වැගිරෙන්න මගේ පයිය උරනවා. ඒකිගේ කටේ තැවරුණු කෙළ නිසා පයිය තවත් ලිස්සන සුළු වුණා. ඒකි මගේ වෘෂණ කෝෂත් අතින් පිරිමදින ගමන්, පයිය කට ඇතුළටම දාගෙන හුස්ම හිරවෙනකම්ම උරන්න ගත්තා.
"තිළිණි... උබට නම් පයියවල් උරලා සැහෙන ලොකු එක්ස්පීරියන්ස් එකක් තියෙනවා වගේ..." මම ඒකිගේ කොණ්ඩය අතරින් අත් යවලා ඔළුව තද කරගත්තා.
ඒකි කෙළ බේරෙන කටින් පයිය එළියට අරගෙන, "අයියේ... මේක උරද්දී මට මොකක්ද වෙනවා... මාරම රහයි මේක," කියලා ආයෙත් වේගයෙන් උරන්න පටන් ගත්තා. ඇත්තටම තිළිණි වල් කතාවලට වගේම මේ වැඩේටත් උපන් හපනියක් කියලා මට ඒ වෙලාවේ තේරුණා.
තිළිණි විනාඩි පහක් විතර මගේ පයිය කටේ දාගෙන උරලා, ඒකිගේ රතු වෙච්ච තොල්වල මගේ කෙළයි ජූසුයි තැවරිලා තියෙද්දීම ඇඳ උඩට පැනලා ඇදුම් සේරම ගලවලා දාලා ඩොගී විදිහට නැවුනා. ඒකි හිටියේ පුදුම හදිසියකින්. තිළිණි ඇඳේ දණගහලා දෙඅත් ඇඳට තබාගෙන පස්ස මගේ පැත්තට හරවලා ඉද්දී, ඒ වටකුරු කළු පස්ස දැක්කාම මගේ පයිය තවත් යකඩයක් වගේ කෙළින් වුණා.
"චාමර අයියේ... ඔය ඇති දැන් සන්දර්ශන බැලුවා. ඕක ඉක්මනට බස්සන්නකෝ. අම්මලත් එයි දැන්.. තිළිණි පස්ස දෙපැත්තට පද්දන ගමන් වල් හිනාවකින් කිව්වා.
මම හෙමින් ඒකිගේ පස්ස ලඟට කිට්ටු වෙලා, මගේ පයිය ඒකිගේ හුතු තොල් අතරින් තියලා උඩට පල්ලෙහාට ඇතිල්ලුවා. මේ වෙද්දිත් තිළිණිගේ හුත්තෙන් ජූස් බේරිලා ඒ හරිය හොඳටම තෙත් වෙලා තිබුණේ. මම පයියෙ හිස හෙමින් ඒ පටු හිල ගාවට තියලා තද කරන්න ගත්තා.
"ආහ්... අම්මෝ... අයියේ... .." තිළිණි මූණ කොට්ටෙට තද කරගෙන කෙඳිරිගෑවා.
මම හෙමින් හෙමින් අඟලෙන් අඟල මගේ අඟල් 8ක පයිය ඒකිගේ හිල අස්සටම එබුවා. ඒක මාරම හිරයි. ඒත් එක්කම මම දැක්කා තිළිණි වේදනාවටයි සැපටයි කෙඳිරිගාද්දී, ඒකිගේ පස්සේ හිලත් තාලෙකට ඇරෙනවා වැහෙනවා. ඒක දැක්කම මට හිතුණා, "මේකි අනිවාර්යයෙන්ම පුකෙත් ඇරගෙන තියෙනවා... ඒකයි මේ හිල මෙච්චර හොඳට පේන්නේ" කියලා. ඒ දැක්ම මාව තවත් කුපිත කළා.
"තිළිණි... මාර හිරයිනේ බං... උඹ පුකෙත් ඇරගත්තද මෙච්චර ඇරෙන්නේ?" මම හෙමින් ඒකිගේ පස්සට පාරක් ගහන ගමන් ඇහුවා.
"ආහ්... අයියේ... ඕවා පස්සේ කතා කරමු... දැන් ඕක පතුලටම බස්සපන්!" තිළිණි හති දාමින් කෑගැහුවා.
මම එකපාරටම මගේ මුළු බරම දීලා පයිය කෙළින්ම හිල පතුලටම එබුවා. තිළිණිගේ ඇඟ වෙව්ලලා ගියා. ඒකිගේ පිරුණු පස්ස මගේ කකුල්වල වදිද්දී, මම වේගයෙන් උඩ පල්ලෙහාට ගහන්න ගත්තා. තිළිණිගේ ඇඟ ඇතුළේ මගේ පයිය සෙල්ලම් කරද්දී, අවුරුදු නැකතටත් වඩා ලොකු සැපක් මම වින්දා. තිළිණිගේ පස්ස මගේ පයිය වැදෙන හැම පාරකම හෙල්ලෙන විදිහ දැක්කාම මට දැනුණේ මම ලෝකයම දිනාගත්තා වගේ.
මම තිළිණිගේ පිරුණු ඉණෙන් තද කරලා අල්ලගෙන වේගය තවත් වැඩි කළා. මගේ පයිය ඒකිගේ හුත්ත පතුලේම වදින හැම පාරකම "චක චක" ගාලා සද්දේ මුළු කාමරේම පිරුණා. තිළිණිත් නිකන් හිටියේ නැහැ; ඒකිත් පස්ස පිටිපස්සට ගස්සමින් මගේ පයිය තවත් ඇතුළටම බස්සගන්න ලොකු උත්සාහයක් ගත්තා.
"ආහ්... චාමර අයියේ... තව... තව හයියෙන්.. මට ඉන්න බැහැ..." තිළිණි කොට්ටේ හපාගෙන කෙඳිරිගෑවා.
එකපාරටම තිළිණිගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලන්න ගත්තා. ඒකිගේ හුත්ත ඇතුළේ මස්පිඩු මගේ පයිය තද කරලා අල්ලගන්නවා මට දැනුණා. තිළිණි හයියෙන් කෑගහලා එයාගේ ජූස් විදලා ඉක්මනින්ම සුරාන්තයට පත්වුණා. ඒකි පණ නැතුව ඇඳ උඩට වැටුණත් මම නතර කළේ නැහැ.
"අයියේ... දැන් ඇති... ඔයත් ඉක්මනට යවාගන්න. පස්සේ දවසක අපි නිදහසේ ගොඩක් වෙලා ඉමු. අම්මලා දැන් එයි කියලා මට බයයි," තිළිණි හති දාන ගමන් මගේ දිහා හැරිලා බැලුවා.
මම ඒ වෙද්දිත් හිටියේ මගේ උපරිමයටම ඇවිත්. මට තවත් තත්පරයක්වත් පාලනය කරගන්න බැරි තරමට කැරි යන්න ලං වෙලා තිබුණේ.
"තිළිණි... මට දැන් යන්න එන්නේ... මම එළියට ගන්නද?" මම වේගයෙන් ගහන ගමන් ඇහුවා.
"නෑ අයියේ... ඕන නම් ඇතුළෙම යවන්න. මට ප්රශ්නයක් නැහැ... හෙට අනිද්දා වෙද්දී මගේ පිරියඩ්ස් හැදෙනවා. ඒ නිසා බය වෙන්න එපා," තිළිණි එහෙම කියලා එයාගේ පස්ස තවත් මගේ පැත්තට තද කළා.
ඒ වචන ටික ඇහුණා විතරයි, මම මගේ මුළු ශක්තියම දාලා පයිය කෙළින්ම ඒකිගේ ගර්භාෂය මට්ටමටම බස්සලා වේගවත් පාරවල් පහ හයක් ගැහුවා. එකපාරටම "ආහ්..." ගාලා මට කෑගැස්සෙද්දී, මගේ රස්නෙ කැරි පාරවල් තිළිණිගේ හුත්ත ඇතුළටම විදින්න ගත්තා. මම ඒ විදිහටම තිළිණිගේ ඇඟ උඩට බර වෙලා පයිය ඇතුළෙම තියාගෙන මගේ මුළු කැරි ගොඩම ඒකිගේ හිල ඇතුළේ හැලුවා.
තිළිණි හෙමින් හිනා වෙලා මගේ අතක් සිපගත්තා. මේ අලුත් අවුරුදු දවසේ, අපි දෙන්නා අතරේ ඇතිවුණු ඒ රහස් ගනුදෙනුව කවදාවත් අමතක නොවන අත්දැකීමක් වුණා. මම පයිය එළියට ගනිද්දී, ඒකේ තැවරුණු කැරි තිළිණිගේ හුත්තෙන් බේරිලා එද්දී ඒකි ඒ දිහා බැලුවේ හරිම ආඩම්බර බැල්මකින්.
පස්සේ අපි දෙන්නම ඉක්මනින් ඇඟපත හෝදගෙන, කිසිම දෙයක් නොවුණු ගාණට ඇඳුම් ඇඳගත්තා. අම්මයි නැන්දලයි පන්සල් ගිහින් එනකොට, අපි දෙන්නා හරිම අහිංසක විදිහට වත්තට වෙලා අහස් කූරු යවමිනුයි හිටියේ.
රතිඤ්ඤා සද්දෙයි, අහස් කූරු උඩට යන ලස්සනයි බලන ගමන් නැන්දා අපේ දිහා බලාගෙන හිනා වුණා. නැන්දා දන්නවා නම් එයාගේ පණ වගේ ඉන්න දුවගේ හුත්ත ඇතුළට මම ඊට වඩා හොඳ රස්නෙ කුරක් බැස්සුවා කියලා, මට අදම ගමෙන් පවා යන්න වෙනවා කියලා මට හිතුණා. තිළිණි මගේ දිහා බලලා හොරෙන් ඇහැක් ගැහුවේ, ඒ රහස අපි දෙන්නා අතරේ විතරක් තියෙන දෙයක් බව මතක් කරන්න වගේ.
එදායින් පස්සේ තිළිණිගේ හැසිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වුණා. ඉස්කෝලේ කොල්ලෝ දාහක් පස්සෙන් ආවත්, ඒකි ඒ එකෙක් දිහාවත් බැලුවේ නැහැ. දවසක් අපි දෙන්නා විතරක් ඉන්න වෙලාවක ඒකි මට මෙහෙම කිව්වා:
"අයියේ, ඔයාගේ ඔයාගේ පයියෙන් සැපක් ගත්තට පස්සේ මට වෙන පයියවල් දිහා බලන්නවත් ආසාවක් නැහැ බං. ඒවාවල මෙච්චර රහක් නැහැ කියලා මට දැන් හිතෙනවා. මම ඔයාට පුදුම විදිහට වශී වෙලා ඉන්නේ."
තිළිණිගේ ඒ වචන ටික මගේ හිතට ලොකු ආඩම්බරයක් ගෙනාවා. ඉගෙන ගන්න පැත්තට බර වෙලා හිටපු මම, තිළිණි වගේ කළු සුන්දරියක්ව මෙහෙම මගේ වසඟයට ගනීවි කියලා මම හිතුවේ නැහැ. අපේ මේ රහස් ආදරේ දිනෙන් දින අලුත් අත්දැකීම්වලින් පිරුණා.
තිළිණි එක්ක ඊලගට කරපු දෙවල් ඊලග කොටසින් කියන්නම්
.
.
.
.
.
.
.
මතු සම්බන්ධයි
වල් මල්ලියා 🍆
Comments
Post a Comment