ගැහැණු හදක රහස පස්වෙනි කොටස
අපි හිතුවට වඩා මේක මාරම සනීපයි නේද බං? සිතුමි හෙමින් මිමිනුවාය.
නෙත්මි කිසිවක් නොකියා සිතුමිගේ නළලත හාදුවක් තැවරුවාය. අල්ලපු කාමරයේ අම්මලා දෙදෙනා තවමත් තමන්ගේ ලෝකයේ අතරමංව සිටින අතර, මේ කුඩා කෙල්ලන් දෙදෙනාද තමන්ගේ ජීවිතයේ අමතක නොවන රහසිගත අත්දැකීමක් විඳගෙන අවසානය. ඔවුන් දෙදෙනාම එකිනෙකාට තදින් තුරුල් වී නින්දට ගියේ, මේ රහස සදාකාලිකවම තමන් දෙදෙනා අතර පමණක් තබා ගන්නා බවට නිහඬ පොරොන්දුවක් දෙමිනි.
අද එතැන් සිට...
රාත්රිය මුළුල්ලේම ඒ නිවස ඇතුළේ කාම ලෝක දෙකක් තිබුණා. එක පැත්තකින් අම්මලා දෙන්නා තමන්ගේ පරිණත ආශාවන් වලින් සතුටු වෙද්දී, අනිත් පැත්තෙන් දුවලා දෙන්නා අලුතින් සොයාගත්තු ඒ සරාගී ලෝකය ඇතුළේ සතුටු උනා..
සෙනසුරාදා උදෑසන උදා වුණේ අමුතුම නිහඬතාවයක් එක්ක. සිතුමියි නෙත්මියි සුපුරුදු විදිහටම කලින් නැගිටලා මූණ කට හෝදගත්තත්, ඒ දෙන්නගේ ඇස්වල තිබුණේ වෙනදා නැති දීප්තියක්. උදේ කෑම මේසයට වාඩි වුණාම සිතුමි තමන්ගේ අම්මා උදාරි දිහාත්, නෙත්මි එයාගේ අම්මා පියුමි දිහාත් බැලුවේ හරිම අමුතු විදිහට.
ඊයේ රෑ දැකපු අර කළු පාට ලිංගුවෙන් අම්මලා කරපු සෙල්ලමයි, ඒ අතරේ තමන් දෙන්නා විඳපු සැපයි මතක් වෙද්දී ඒ දෙන්නටම කෑම මේසෙදී හිනාව පාලනය කරගන්න බැරි වුණා. උදාරියි පියුමියි හිතුවේ ළමයි දෙන්නා සාමාන්ය විහිළුවක් කරගන්නවා කියලා විතරයි. ඒත් තමන්ගේ රහස මේ දෙන්නා දැක්කා කියලා අම්මලා දෙන්නා හීනෙකින්වත් හිතුවේ නැහැ.
දවල් දොළහ විතර වෙද්දී පියුමියි නෙත්මියි ලෑස්ති වුණේ ගෙදර යන්න. පියුමි උදාරිව බදාගෙන කනට කරලා රහසින් මොකක්දෝ කියනවා සිතුමි බලාගෙන හිටියා.
"එහෙනම් අපි ගිහින් එන්නම් උදාරි. ලබන සිකුරාදාත් අපි එනවා... පියුමි එහෙම කිව්වේ උදාරිගේ අත මිරිකන ගමන්.
"අනිවාර්යයෙන්ම. අපිත් බලන් ඉන්නේ ලබන සිකුරාදා වෙනකල් තමයි," නෙත්මි එකපාරටම කිව්වා.
පියුමියි උදාරියි එකිනෙකාගේ මූණ බලාගත්තේ දුවලා දෙන්නා මේ මොකක් ගැනද කියන්නේ කියලා හිතාගන්න බැරුව. පියුමියි නෙත්මියි ගේට්ටුවෙන් එළියට යනකම් සිතුමි බලන් හිටියා. නෙත්මි යන ගමන් හැරිලා සිතුමිට ෆලයින් කිස් එකක් දුන්නේ ලබන සතියේ මීට වඩා ලොකු සෙල්ලමක් කරන්න ලෑස්ති වෙලා වරෙන් කියන්න වගේ.
සිකුරාදා රාත්රියේ රහස ඒ හතර දෙනා අතරම බෙදී ගිහින් තිබුණත්, ඒක හැමෝම දැනගෙන හිටියේ වෙනස්ම විදිහකට. ලබන සතියේ ආයෙත් පියුමිලා එන දවස ගැන අම්මලා වගේම දුවලා දෙන්නත් පුදුම බලාපොරොත්තුවකින් මඟ බලන් හිටියා.
ඉරිදා දවස හරිම සාමාන්ය විදිහට ගෙවිලා ගියත්, උදාරිගෙයි පියුමිගෙයි හිත් ඇතුළේ තිබුණේ ලබන සතියේ හමුවීම ගැන ලොකු නොඉවසිල්ලක්. සඳුදා ළමයි දෙන්නා ඉස්කෝලෙට දාලා දෙන්නා උදාරිගේ ගෙදරට ආවේ වෙනදාටත් වඩා කලබලෙන්.
"අම්මෝ උදාරි, අද ඉස්කෝලේ පටන් ගන්නකල් මම බලන් හිටියේ හරි අමාරුවෙන්, සෙනසුරාදා ඉරිදා දවස් දෙක මට කල්පයක් වගේ" පියුමි ගේ ඇතුළට ආපු ගමන් උදාරිව බදාගෙන කිව්වා. දෙන්නා එදා ඉස්කෝලේ ලගට ආයේ යනකල්ම දෙන්නගේ කාම ආශාවන් විදගත්තා...
මේ අතරේ ඉස්කෝලේදී නෙත්මියි සිතුමියි වෙනදාටත් වඩා ළඟින් ඇසුරු කරන්න පටන් ගත්තා. පන්ති අතර විවේක වෙලාවලදී දෙන්නා කොනකට වෙලා රහස් කියවන එක දැන් සාමාන්ය දෙයක් වෙලා.
"මේ සිතුමි, මට තාමත් මතක් වෙන්නේ අර කළු රබර් එක. මම ඒක දවසක්වත් අපේ අම්මගේ අල්මාරියේ ඕක දැකලා නැහැනේ," නෙත්මි කිව්වේ පුදුමයෙන්.
"ඒක අල්මාරියේ අස්සක හංගලා ඇති බං." සිතුමි දඟකාර හිනාවක් දාලා කිව්වා.
මේ විදිහට දවස් හෙමින් හෙමින් ගෙවිලා ගියා. අඟහරුවාදා, බදාදා, බ්රහස්පතින්දා... මේ හැම දවසකම අම්මලා දෙන්නා දවල් කාලයේදී මුණගැහිලා තමන්ගේ සතුට බෙදාගත්තා. හැබැයි දුවලා දෙන්නා බලන් හිටියේ හැමෝටම නිදහස ලැබෙන සිකුරාදා රෑ එනකල්.
අන්තිමේදී සිකුරාදා දවස උදා වුණා.
උදේ ඉඳන්ම සිතුමිගේ හිතේ තිබුණේ අමුතුම කලබලයක්. එදා හවස පියුමියි නෙත්මියි සුපුරුදු විදිහටම බෑග් ලෑස්ති කරගෙන සිතුමිලගේ ගෙදර ආවා. පියුමි ගේ ඇතුළට එද්දීම උදාරි එක්ක හුවමාරු කරගත්තු ඒ කපටි බැල්මෙන් සිතුමිට තේරුණා අද රෑත් ලොකු සෙල්ලමක් ලෑස්ති වෙනවා කියලා.
රෑ කෑමෙන් පස්සේ හැමෝම තමන්ගේ කාමරවලට ගියා. උදාරිගේ කාමරේ දොර ආයෙත් බාගෙට වැහුණා.
කාමර දෙකේම උණුසුම ක්රමයෙන් වැඩි වෙන්න පටන් ගත්තා. අම්මලගේ කාමරයෙන් කාමරයෙන් කෙදිරිගාන හඬ හීනියට ඇහෙන්න ගද්දී, සිතුමිගේ කාමරේ ඇතුළෙත් දුවලා දෙන්නා තමන්ගේ රහස් ගමන පටන් ගත්තා.
නෙත්මි කිසිම පැකිලීමකින් තොරව තමන් ඇඳගෙන හිටපු සිහින් ස්කිනි එක ගලවලා දැම්මා. ඒත් එක්කම සිතුමිත් තමන්ගේ ඇඳුම් සේරම ඉවත් කරලා දෙන්නම සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවත් වුණා. සාමාන්ය එලියක ඒ ලාබාල සිරුරුවල තියෙන පිරිපුන් බව ඒ දෙන්නටම පැහැදිලිව දැනුණා.
සිතුමි නෙත්මිව ඇඳට පෙරළගෙන එයාගේ තොල් පෙති තදින් සිපගන්න පටන් ගත්තා. නෙත්මිගේ සිනිඳු තොල්වල රස බලන ගමන්ම, සිතුමි තමන්ගේ අත් දෙකෙන් නෙත්මිගේ පිරිපුන් පියයුරු දෙක මිරිකන්න ගත්තා. සිතුමිගේ ඇඟිලිවලින් ඒ තද වුණු තුඩු පිරිමදිද්දී නෙත්මිට තමන්ව පාලනය කරගන්න බැරි වුණා.
"ආහ්... සිතුමි......" නෙත්මිගේ කටින් ඉබේටම සරාගී කෙඳිරියක් පිට වුණා.
ඒ කෙඳිරිය ඇහුණ ගමන් සිතුමි තවත් උද්යෝගිමත් වෙලා නෙත්මිගේ බෙල්ල අස්සේ මූණ හංගගෙන ලෙවකන්න පටන් ගත්තා. සිතුමිගේ අත් දැන් නෙත්මිගේ පියයුරු හරිම ආවේගශීලීව මිරිකනවා. නෙත්මිත් සිතුමිගේ පිට හූරමින් ඒ සැප විඳිනවා.
සිතුමි නෙත්මිගේ තොල් උරන ගමන්ම හෙමින් සැරේ පහළට ගිහින් නෙත්මිගේ රහස් පෙදෙස අතගාන්න ගත්තා. එතන මේ වෙද්දිත් හොඳටම තෙත් වෙලා කියලා දැනෙද්දී සිතුමිගේ දිව ඒ දෙසට ඇදුණේ නිතැතින්මයි.
නෙත්මි ඇඳේ කොට්ටය තද කරලා බදාගෙන, සිතුමි දෙන ඒ අසීමිත සැපට යටත් වෙලා කෙඳිරිගාන්න ගත්තා. ඒ කෙඳිරිලි සද්දය කාමරෙන් පිටට ඇහෙයිද කියන බය තිබුණත්, දෙන්නටම දැන් ඒ කිසිම දෙයක් මතක නැති තරමට කාම ගින්නෙන් ඇවිළිලා හිටියේ.
නෙත්මිගේ ආවේගය පාලනය කරගන්න බැරි තරමට වැඩි වෙලා තිබුණා. එයා සිතුමිගේ කලවා දෙකද තවත් ඈත් කරලා, සිතුමිගේ ඒ තෙත් වුණු යෝනි මල තමන්ගේ දත් අතරට මැදි කරලා තරමක් රිදෙන විදිහට හපන්න ගත්තා. ඒ රිදුමත් එක්ක මුසු වුණු අමුතුම සනීපය නිසා සිතුමිගේ මුළු ඇඟම විදුලියක් වැදුණා වගේ ගැස්සුණා.
"ආහ්... අම්මෝ... නෙත්මි... හපන්න එපා බං... ආහ්..." සිතුමිට තමන්ගේ සද්දය පාලනය කරගන්න බැරි වුණා. ඇය මහා හයියෙන් කෙඳිරිගාමින් ඇඳ ඇතිරිලි මිරිකගත්තා.
ඒ වෙලාවේ අල්ලපු කාමරේ සෙල්ලම් කරමින් හිටපු උදාරියි පියුමියි එකපාරටම නතර වුණා. සිතුමිගේ කාමරෙන් ඇහුණු ඒ අමුතුම කෙඳිරිල්ල ඔවුන්ගේ කන්වලට හරිම පැහැදිලිව ඇහුණා.
"උදාරි... මොකක්ද බං ඒ කෙදිරිල්ල" පියුමි ඇස් දෙක ලොකු කරගෙන ඇහුවා.
"ඔව් බං... ඒ කෙඳිරිල්ල නිකන් මට ඇහෙනවා වගේමයි," උදාරිත් පුදුමයෙන් කිව්වා.
දෙන්නම කිසිම ඇඳුමක් නැතුව, සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවතින්ම ඇඳෙන් බැස්සා. පියුමිගේ ඉන වටේ තාමත් අර කළු පාට ලිංගුව බැඳලා තිබුණා. දෙන්නම හීන්සීරුවේ, පියවරක් පියවරක් තබමින් සාලේ හරහා සිතුමිගේ කාමරේ පැත්තට ඇදුණා.
සිතුමිගේ කාමරේ දොරත් පොඩ්ඩක් ඇරිලා තිබුණේ. උදාරියි පියුමියි දොර ලඟට ගිහින් හුස්ම හිර කරගෙන ඇතුළ බැලුවා. ඇඳ උඩ නිරුවතින් පොරබදන දුවලා දෙන්නව දැක්කම අම්මලා දෙන්නම ගල් වුණා. නෙත්මි සිතුමිගේ යෝනිය ලෙවකන හැටිත්, සිතුමි ඇස් දෙක පියාගෙන සතුටින් දඟලන හැටිත් දකිද්දී අම්මලා දෙන්නාගේ ඇස් උඩ ඉන්දගත්තා.
තමන් රහසක් කියලා හිතාගෙන කරපු දේ, තමන්ගේම දුවලා මේ විදිහට අනුකරණය කරයි කියලා උදාරියි පියුමියි හීනෙකින්වත් හිතුවේ නැහැ.
අම්මලා දෙන්නා දොර ලඟ නිරුවතින් ගල් වෙලා බලාගෙන ඉන්නවා දුවලා දෙන්නා තවම දන්නේ නැහැ. සිතුමි තවමත් නෙත්මිගේ ඔළුව තමන්ගේ ඇඟට තද කරගෙන ඒ සුවය විඳිනවා.
උදාරියි පියුමියි දෙන්නා කලබලයට පත් වෙලා එකිනෙකාගේ මුහුණ බලාගත්තේ කරකැවිල්ල වගේ දැනුණු නිසයි. මේ තත්ත්වය පාලනය කරගන්න ඕනේ කියලා හිතපු දෙන්නා, හීන්සීරුවේ ආපහු කාමරේට දිව්වා. පියුමි තමන්ගේ ඉන වටේ බැඳලා තිබුණු කළු ලිංගුව ඉක්මනින් ගලවලා දාලා නයිටිය ඇඟට දාගන්න අතරේ, උදාරිත් කලබලෙන් එයාගේ ඇඳුම් ඇඳගත්තා.
දෙන්නම ආයෙත් සිතුමිගේ කාමරේ දොර ගාවට කිට්ටු වුණේ හදවතේ ගැස්ම පාලනය කරගන්න උත්සාහ කරන ගමන්. ඒ වෙද්දී ඇඳ උඩ දර්ශනය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙලා. සිතුමියි නෙත්මියි දැන් 69 ඉරියව්වට ඇවිත්, එකිනෙකාගේ රහස් පෙදෙස් පුදුම කෑදරකමකින් උරමින් ඉන්නවා.
දෙන්නගේ හුස්ම ගන්න සද්දෙයි, ඒ රහස් පෙදෙස්වලින් පිටවන තෙත් සද්දෙයි මුළු කාමරේම පිරිලා. සිතුමිගේ ඇඟ ගැස්සෙන විදිහත්, නෙත්මි සිතුමිගේ යෝනිය හපමින් කරන දේත් දකිද්දී පියුමිට තේරුණා තව තත්පර කිහිපයකින් දුවලා දෙන්නා සුරාන්තයට පත් වෙන්න යනවා කියලා.
පියුමි උදාරිගේ කනට ලං වෙලා හරිම හීන් හඬින් මෙහෙම කිව්වා.
"බලපන් උදාරි... මුන් දෙන්නා අපි වගේමයිනේ බං. අපිටත් වඩා හොදයිද මන්දා.."
උදාරි මුකුත් නොකියා දුවලා දෙන්නා දිහා බලාගෙන හිටියේ ලැජ්ජාවකුයි බයකුයි දෙකම මුසු වුණු හැඟීමකින්. සිතුමිගේ කකුල් දෙක නෙත්මිගේ පිට වටේ තද වෙද්දී, නෙත්මිගේ ඇඟත් එකපාරටම දරදඬු වුණා. දෙන්නම එකිනෙකාගේ මුව ඇතුළටම තමන්ගේ සරාගී දියරයන් මුදාහරින බව අම්මලා දෙන්නට පැහැදිලිවම පෙනුණා.
කාමරේ ඇතුළේ ඒ උණුසුම් මොහොත නිම වෙලා, දුවලා දෙන්නා පණ නැතිව වගේ එකිනෙකා මත ඇල වෙද්දී උදාරියි පියුමියි තවමත් දොර රෙද්ද අස්සෙන් මේ විශ්මයජනක දර්ශනය බලාගෙන හිටියා. ඔවුන්ට දැන් තීරණය කරන්න තිබුණේ මේ වෙලාවේ ඇතුළට ගිහින් ඒ දෙන්නව අල්ලගන්නවාද, නැත්නම් මේ රහස තවදුරටත් රහසක් විදිහටම තියෙන්න අරිනවාද කියලා.
දෙන්නා සුරාන්තයේ උපරිම සුවයෙන් ගැහෙද්දී, නෙත්මි සිතුමිගේ ඇඟ මතින් මාරු වී මුහුණට මුහුණ ලං වුණා. දෙන්නගේම තොල් සහ කට වටා තමන්ගේම සරාගී ශ්රාවයන් තැවරී දිලිසෙමින් තිබුණා. කිසිම පැකිලීමක් නැතුව ඒ අමුතුම රසයත් එක්කම දෙන්නා තදින් තොල් සිපගන්න පටන් ගත්තේ හරියට ලෝකේ වෙන කිසිම කෙනෙක් නැහැ වගේ.
හරියටම ඒ මොහොතේ, උදාරියි පියුමියි එකවරම කාමරේ දොර ඇරගෙන ඇතුළට ආවා.
"මොකක්ද ළමයෝ මේ කරන්නේ?" උදාරිගේ හඬ කාමරේ ඇතුළේ ගිගුම් දුන්නා.
සිතුමියි නෙත්මියි එකපාරටම උඩ ගිහින් විසි වුණා. නිරුවතින්ම හිටපු දෙන්නා බයේ ගැහෙමින් ඉක්මනින් පොරෝනය ඇඟ වටේ පටලවාගත්තේ වෙච්ච දේ අදහාගන්න බැරුව. සිතුමිගේ මූණ සුදුමැලි වෙලා ගියා. නෙත්මි බය වෙච්ච පාරට තමන්ගේ අම්මා පියුමි දිහා බලන්නවත් බැරුව ඇස් බිමට හරවගත්තා.
කාමරේ ඇතුළේ තිබුණේ මහා බර නිහඬතාවයක්. දුවලා දෙන්නා හිටියේ වෙවුලන ගමන්,
"අම්මේ... ඒක... ඒක..." සිතුමි ගොත ගහන්න හැදුවා.
"ඇති සිතුමි... මුකුත් කියන්න ඕනේ නැහැ. අපි සේරම දැක්කා," උදාරි දැඩි හඬින් කිව්වා.
නෙත්මි හෙමින් ඔළුව උස්සලා තමන්ගේ අම්මා දිහා බැලුවා. පියුමිගේ මූණේ තිබුණේ බලාපොරොත්තු නොවුණු බැරෑරුම්කමක්. "ඔයාලා මේවා කොහෙන්ද ඉගෙනගත්තේ?" පියුමි ඇහුවේ කෙළින්ම නෙත්මිගේ ඇස් දෙස බලමින්.
නෙත්මි බයේම මෙහෙම කිව්වා. "අපි... අපි ගිය සතියේ රෑ... ඔයාලා කරන දේ දැක්කා අම්මේ. අර කළු පාට රබර් එකෙන් අම්මා උදාරි ඇන්ටිට කරනවා අපි බලාගෙන හිටියා..."
ඒ වචන ටික ඇහුණ ගමන් උදාරියි පියුමියි දෙන්නම ගල් වුණා.
.
.
.
.
.
.
.
මතු සම්බන්ධයි
වල් මල්ලියා 🍆
Comments
Post a Comment