නිසල රහස දෙවනි කොටස

මම ඒකිගේ තන් දෙක මගේ දෑතින්ම තද කරලා මිරිකගත්තා. මැරිලා හිටියත් ඒ මස් පිඩුවල සිනිඳු බව මාව තවත් කුපිත කළා. මගේ පළවෙනි වතාව නිසාත්, මේ වගේ අමුතුම පරිසරයක ඉන්න නිසාත් මට වැඩි වෙලාවක් ඉවසගෙන ඉන්න බැරි වුණා. මගේ පයියෙ නහර පිම්බිලා, ඇතුළෙන් උණුසුම් කැරි පාරවල් එක පිට එක ඒකිගේ හුත්ත පතුලටම විදින්න ගත්තා.

මගේ මුළු ඇඟම පණ නැති වෙලා යනවා වගේ දැනුණා. කැරි සේරම විදලා ඉවර වෙනකම්ම මම පයිය ඇතුළෙම තියාගෙන ඒ කෙල්ලගේ ඇඟ උඩට බර වෙලා හිටියා. අන්තිමට පයිය එළියට ගද්දී ඒකත් එක්කම මගේ රස්නෙ කැරි බිංදු ඒකිගේ සුදුමැලි කලවා දිගේ බේරිලා යන්න ගත්තා. මගේ හිතේ තිබුණු ඒ අසහනකාරී අමාරුව එකපාරටම නැති වෙලා ගිහින් පුදුම සැහැල්ලුවක් දැනුණා. 

සාමාන්‍ය ලෝකයෙන් වසන් වුණු, රෝහලක මෝචරියක් ඇතුළේ සිද්ධ වුණු ඒ සිදුවීම මගේ හිත සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් මාවතකට යොමු කළා කියලා පැහැදිලියි. මරණය සහ ආශාව කියන අන්ත දෙක එකට හමුවුණු ඒ මොහොත, මගේ ජීවිතේ ඊළඟ පරිච්ඡේද කොයි තරම් අමුතු විදිහට ගතවුනාද කියලා ඊලග කොටසින් කියන්නම්...

අද එතැන් සිට....

එදායින් පස්සේ සාලියයි සරත් අංකලුයි අතර ඇති වුණේ වචනයෙන් විස්තර කරන්න බැරි අඳුරු, ඒත් ශක්තිමත් බැඳීමක්. රෝහලේ කොයි වාට්ටුවට හරි ලස්සන තරුණ කෙල්ලෙක් හෝ පෙනුම තියෙන ගැහැනියක් ඇතුළත් වෙලා මියගියොත්, සරත් අංකල් නොවරදවාම සාලියට කෝල් එකක් දෙනවා. සාලියත් ඒ වෙලාවට කොහේ හිටියත් කුලප්පු වුණු හරකෙක් වගේ මෝචරිය පැත්තට දුවගෙන එන්නේ ඒ නිසල සිරුරු තුළින් තමන්ගේ අසහනකාරී ආශාවන් පිරිමසා ගන්න.

දවසක් හවස් වෙලාවක මුළු රෝහලම එකම කලබලයක් වුණා. ප්‍රවෘත්තිවල පවා ප්‍රධාන තැනක් ගත්ත සිදුවීමක් එතන වුණේ. ලංකාවේ ඉන්න දක්ෂ වගේම අතිශය රූමත්, අවුරුදු 40ක විතර ප්‍රසිද්ධ නිළියක් දරුණු රිය අනතුරකට ලක්වෙලා රෝහලට අරන් ආවා. මුළු රටම ආදරය කරපු ඒ රූප සුන්දරිය රෝහලට අරන් එද්දිත් හිටියේ අවසාන හුස්ම හෙළමින්. වෛද්‍යවරු කොයිතරම් උත්සාහ කළත්, පැය කිහිපයකට පස්සේ ඇය සදහටම දෑස් පියාගත්තා.

අනතුරක් වුණාට ඇයගේ සිරුරේ බාහිරින් පෙනෙන කිසිම තුවාලයක් හෝ ලේ වැගිරීමක් තිබුණේ නැහැ. වාහනය ඇතුළේ ඇති වුණු තෙරපීම නිසා ශරීරය ඇතුළතින් ලේ වහනය වීම නිසයි ඇය මියගිහින් තිබුණේ. ඉතින් මැරිලා හිටියත් ඒ රූපය හරියට සුව නින්දක ඉන්න රජකුමාරියක් වගේමයි.

සිරුර මෝචරියට ගෙනාපු ගමන් සරත් අංකල් පුරුදු විදිහටම සාලියට කෝල් එකක් ගත්තා.

"පොඩි මහත්තයා... අද නම් ආවේ ලේසි කෙනෙක් නෙවෙයි. ඉක්මනට එන්න.. සරත් අංකල්ගේ කටහඬේ තිබුණේ අමුතුම කෑදරකමක්.

සාලිය රෝහලේ උඩ තට්ටුවේ ඉඳන් හති දාගෙන පඩිපෙළ බැහැගෙන මෝචරිය පැත්තට දිව්වා. ඒ වෙලාවේ මෝචරියේ සද්දයක් නැහැ. ඇතුළේ තියෙන්නේ පුරුදු සීතලයි, ඒ වගේම අද අලුතින් එකතු වුණු අමුතුම විලවුන් සුවඳකුයි. නිළියක් නිසා ඇයගේ සිරුරෙන් තවමත් ඒ සුඛෝපභෝගී සුවඳ විහිදෙමින් තිබුණා.

ට්‍රොලිය උඩ සුදු රෙද්දකින් වහලා තිබුණු ඒ සිරුර ගාව සරත් අංකල් සාලිය එනකල් බලාගෙන හිටියා. සාලිය කිට්ටු වෙද්දීම සරත් අංකල් හෙමින් රෙද්ද එසෙව්වා. සාලියගේ ඇස් නිලංකාර වුණා. ඒ සුන්දර මුහුණත්, පිරුණු සිරුරත් දැක්කාම සාලියගේ කලිසම අස්සේ පයිය යකඩයක් වගේ කෙළින් වුණේ ඇසිපිය ගහන සැණින්. මීට කලින් ටීවි එකේ ෆිල්ම් වල විතරක් දැකපු ඒ රූපය අද තමන්ගේ දෑස් ඉදිරිපිට නිරුවත් වෙන්න සූදානමින් ඉන්නවා දැකීම සාලියට අදහාගන්න බැරි වුණා.

මේ වෙද්දි සාලියටත් වඩා සරත් අන්කල් හිටියේ පුදුම කලබලයකින්. සාලිය හැරිලා බලද්දී, සරත් අන්කල් මේ වෙද්දිත් තමන්ගේ කලිසම පාත් කරලා, පයිය එළියට අරන් වේගයෙන් අතේ ගහන්න පටන් අරන්. සරත් අන්කල්ගේ හුස්ම පිටවෙන සද්දය ඒ නිහඬ මෝචරිය ඇතුළේ දෝංකාර දුන්නා.

සාලිය වෙව්ලන දෑතින් ඒ ප්‍රසිද්ධ නිළියගේ ඇඳුම්වලට අත තිබ්බා. ඇය ඇඳගෙන හිටපු මිල අධික සේද රෙදි කෑලි එකින් එක ගැලවෙද්දී, ඇයගේ පිරිපුන් රූපය සාලියගේ ඇස් ඉස්සරහා නිරුවත් වුණා. වයස අවුරුදු 40ක් වුණත්, ඇය තමන්ගේ ඇඟ පවත්වාගෙන තිබුණේ හරියට අවුරුදු 20ක කෙල්ලෙක් වගේ.

සාලිය ඇයගේ සුදුමැලි, සිනිඳු මූණට තමන්ගේ මූණ ලං කළා. නිළියක් නිසා පාවිච්චි කරපු අධික මිල විලවුන් සුවඳ තවමත් ඇයගේ බෙල්ල අස්සෙන් වහනය වෙනවා. සාලිය පිස්සෙක් වගේ ඒ මූණ පුරා ඉඹින්න ගත්තා. ඇයගේ නිසල රතු තොල් සාලිය තමන්ගේ කට ඇතුළට අරන් සූප්පු කළේ සැබෑ නිළියක් එක්ක රංගනයක යෙදෙනවා වගේ හැඟීමකින්.

ඊට පස්සේ සාලියගේ දෑස් නැවතුණේ ඇයගේ අතිශය රූමත් පියයුරු දෙක ගාව. රිය අනතුරෙන් ඇතුළත ලේ වහනය වුණු නිසාද මන්දා, ඒ පියයුරු දෙක වෙනදාටත් වඩා ටිකක් ඉදිමිලා, පිරිලා පෙනුණා. සාලිය ඒ පියයුරු දෙක තදින් මිරිකමින්, නිපල් දෙක දත්වලින් හපමින් පිස්සුවෙන් වගේ ඉඹින්න ගත්තා.

"අම්මෝ සරත් අන්කල්... ," සාලිය කෙඳිරිගාමින් කිව්වා.

සරත් අන්කල් අතේ ගසන ගමන් හිනා වුණා. "ඔව් මහත්තයා... මේවා ඉතින් හැමදාම හම්බෙන ඒවද? ඔය ඇඟ ඇතුළේ තාම උණුසුම ඇති. හොඳට රස බලන්න."

සාලිය ඇයගේ බඩ සහ කලවා ප්‍රදේශය පුරා තම දෑත් යවද්දී, ඇයගේ හමේ තිබුණු සිනිඳු බවට සාලියගේ පයිය කලිසම ඉරාගෙන එන්න වගේ තද වුණා. මළ සිරුරක් වුණත්, ඒ රූපයේ තිබුණු කාන්තිමත් බව සාලියව සම්පූර්ණයෙන්ම වහල් කරගෙන තිබුණා. සාලිය ඇයගේ බෙල්ලේ ඉඳන් පහළට දිවෙන් ලෙවකමින්,  නිරුවත් සිරුරේ රසය තනිවම විඳගන්න පටන් ගත්තා.

ඇයගේ අවසාන ඇඳුම් කැබැල්ලත් සිරුරෙන් ගිලිහී ගිය මොහොතේ, සාලියටත් සරත් අංකල්ටත් එකපාරටම හුස්ම හිරවුණා වගේ දැනුණා. ට්‍රොලිය මත නිරුවතින් ඉන්න තාරකාවගේ යෝනිය දැක්කම දෙන්නගේම ඇස් උඩ ගියේ අදහාගන්න බැරි විදිහට.

ඒක නිකම්ම නිකම් ස්වභාවික පෙනුමක් නෙවෙයි. ඇයගේ මවිල් හරිම කලාත්මක විදිහට, අමුතුම රටාවකට කපලා තිබුණා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, ඇයගේ යෝනි තොල් අතර මැදින් කුඩා මුද්දක් දාලා තිබුණේ සාලියව මවිතයට පත් කරමින්. ඒ හැමදේටම වඩා කැපී පෙනුණේ යෝනියට මඳක් ඉහළින්, යටි බඩේ කොටා තිබුණු කුඩා රතු රෝස මලක ටැටූ එක.

"අම්මෝ... පොඩි මහත්තයා... බලන්නකෝ මේකිගේ වැඩ කෑලි," සරත් අංකල් පයිය අතේ ගහන වේගය වැඩි කරන ගමන් කෙළ ගිලලා කිව්වා. "මේකි නම් ලේසි බඩුවක් නෙවෙයි. මේ මුදු දාලා, ටැටූ ගහලා තියෙන විදිහට බලද්දී රටේ ඉන්න ලොකු ලොකු සල්ලිකාරයෝ කී දෙනෙක් නම් මේකිට හුකලා ඇතිද? කී දෙනෙක්ගේ කැරි මේ හිල ඇතුළේ හැලෙන්න ඇතිද?"

සරත් අංකල්ගේ ඒ වචනවලින් සාලියගේ හිතේ තිබුණු කාමුක ගින්න තවත් ඇවිළුණා. මළ සිරුරක තිබිය යුතු නිසල බව පරදා, ඒ අමුතු විලාසිතාවන් නිසා ඇය තුළ තිබුණේ මාරම වල් පෙනුමක්. සාලිය හෙමින් ඇඟිල්ලකින් ඒ යෝනි මුද්ද අල්ලලා බැලුවා. ඒ ලෝහමය සීතල සාලියගේ ඇඟිලි අගින් මුළු ඇඟ පුරාම විදුලියක් වගේ ගලාගෙන ගියා.

"කී දෙනෙක් හුකලා තිබුණත් වැඩක් නැහැ අංකල්... අද මේකිගේ රස බලන්නේ අපි දෙන්නා විතරයි," සාලිය එහෙම කියාගෙන තමන්ගේ රත්වෙලා තිබුණු පයිය එළියට ගත්තා.

ඇයගේ ඒ විසිතුරු යෝනිය දිහා බලද්දී සාලියට දැනුණේ පුදුම ජයග්‍රාහී හැඟීමක්. ලක්ෂ සංඛ්‍යාත මිනිස්සු තිරය ඉස්සරහා ඉඳන් හීන දැකපු මේ සිරුර, අද මෝචරියේ සීතල ඇතුළේ සාලියගේ ඕනෑම සෙල්ලමකට ඉඩ දීලා නිසලව වැතිරිලා ඉන්නවා. සාලිය ඒ ටැටූ එක උඩින් හෙමින් දිව ගෙනියද්දී, ඇයගේ සිරුරෙන් එන ඒ අමුතුම සුවඳ සාලියව පිස්සු වැට්ටුවා.

ඊට පස්සේ සාලිය අතට හොඳට කෙළ ටිකක් අරගෙන, අර නිළියගේ යෝනි හිල උඩ තැවරුවා. ඊට පස්සේ එයාගේ ඇඟිලි දෙකක් හෙමින් ඒ පටු හිල ඇතුළට බැස්සුවා. මරණය සිද්ධ වෙලා වැඩි වෙලාවක් නැති නිසා ඒ හිල ඇතුළේ තිබුණු උණුසුම සාලියගේ ඇඟිලිවලට හොඳටම දැනුණා. ඒක හරියට පණ තියෙන ගෑනියෙක්ගේ ඇඟක් වගේමයි.

"කොහොමද මහත්තයා... තවම හොඳට රස්නෙයි නේද?" සරත් අංකල් ඇහුවේ කපටි හිනාවකුත් එක්ක.

සාලිය කතා කරගන්න බැරුව ඔළුව වනලා ඔව් කිව්වා. ඒ රස්නය සාලියගේ මුළු ඇඟම රත් කළා. තවත් ඉවසන්න බැරිම තැන, සාලිය තමන්ගේ යකඩයක් වගේ කෙළින් වෙලා තිබුණු පයිය ඒකිගේ හිලට තියලා එකපාරටම තද කළා. සිනිඳු යෝනි තොල් පලාගෙන පයිය ඇතුළටම කිඳා බැස්සා.

"ආහ්..." සාලියට ඉබේටම කෙඳිරිගෑවුණා.

මුළු රටම හීනෙන් දකින, මේ ලස්සන නිළියගේ ඇඟ ඇතුළේ තමන්ගේ පයිය තියෙනවා කියලා හිතද්දී සාලියට දැනුණේ දිව්‍ය ලෝකේ ගියා වගේ සැපක්. සාලිය පස්ස වේගයෙන් ගස්සමින් ඇයට හුකන්න ගත්තා. පයිය ඇතුළට යද්දී අර යෝනි මුද්ද පයියෙ වදින හැම පාරකම සාලියට අමුතුම උත්තේජනයක් ලැබුණා.

නිළියක් එක්ක ඉන්නවා කියන හැඟීමයි, ඒ ඇඟේ තියෙන සිනිඳු බවයි නිසා සාලියට වැඩි වෙලාවක් ඉවසගෙන ඉන්න බැරි වුණා. පයිය ගහන වේගය වැඩි වෙද්දී සාලියට දැනුණා එයාගේ පාලනය ගිලිහී යනවා කියලා.

"අංකල්... මට ඉන්න බැහැ... මට දැන්ම යන්න එනවා. මේ සැප මාරයි අංකල්!" සාලිය හති දාමින් කෑගැහුවා.

සාලියගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලන්න ගත්තා. නිළියගේ පියයුරු දෙක තදින් මිරිකගෙන සාලිය අවසාන පාරවල් කිහිපය වේගයෙන් ගහලා, එයාගේ රස්නෙ කැරි පාරවල් ටික සිනමා තාරකාවගේ යෝනිය පතුලටම විදින්න ගත්තා. සාලිය ඒ නිසල සිරුර මතටම කඩාගෙන වැටුණේ මීට කලින් කවදාවත් නොලැබූ අමුතුම මානසික සතුටකින් පිරී ඉතිරී යමින්.

සාලිය හති දාමින් නිළියගේ සිරුරෙන් අයින් වෙද්දී, මෙච්චර වෙලා පිස්සුවෙන් වගේ අතේ ගගහා බලන් හිටපු සරත් අංකල්ට තවත් ඉවසන්න බැරි වුණා. එයා වටපිට බලලා ඉක්මනින් ට්‍රොලිය ගාවට කිට්ටු වුණේ හරියට කුසගින්නේ හිටපු සතෙක් වගේ.

"චූටි මහත්තයා කිව්වා වගේම මේකි මාරම භාණ්ඩයක්නේ..." සරත් අංකල් කියන ගමන්, නිළියගේ මුහුණ පුරා තමන්ගේ රළු දෑත් යවලා ඇයව තදින් ඉඹින්න ගත්තා. සරත් අංකල් ඇයගේ ගෙල සහ පපුව ප්‍රදේශය ආසාවෙන් ලෙවකමින්, ඒ සිරුර තමන්ගේ රළු සිරුරට තද කරගත්තා.

ඊට පස්සේ සරත් අංකල් සාලියගේ කැරිවලින් තෙත් වෙලා තිබුණු ඒ පටු හිලට තමන්ගේ පයිය තියලා තද කළා. සාලියගේ කැරි නිසා හිල හොඳටම ලිස්සන සුළු වෙලා තිබුණේ.

"ආහ්... ඇත්ත තමා චූටි මහත්තයෝ... මේ මුද්ද පයියෙ වදිද්දී දැනෙන සැප කියාගන්න බැහැ. මේක නම් දිව්‍ය ලෝක සැපක්!" සරත් අංකල් පස්ස ගස්සමින් වේගයෙන් හුකන්න ගත්තා.

සරත් අංකල්ගේ රළු පහරවල්වලට ට්‍රොලිය කිරි කිරි ගාමින් සද්ද කරන්න ගත්තා. එයා ඒ නිළියගේ තන් දෙක මිරිකමින්, ඇයගේ කන් පෙති හපමින් තමන්ගේ වල් ආශාවන් උපරිමයෙන්ම පිට කළා. සාලියත් ඇඳුම් අඳින්නේ නැතුව, පසෙකට වෙලා සරත් අංකල් ඒ නිසල සිරුරත් එක්ක කරන සෙල්ලම දිහා ආසාවෙන් බලන් හිටියා.

ටික වෙලාවකින් සරත් අංකල්ගේ හුස්ම වේගවත් වුණා. එයා නිළියගේ කකුල් දෙක උරහිස උඩට අරගෙන අවසාන පාරවල් කිහිපය මුළු හයියම දාලා ගැහුවා.

"මටත් යනවා මහත්තයා... මටත් යනවා!" සරත් අංකල් කෑගහන ගමන් පයිය පතුලටම බස්සලා තද කරගත්තා.

සාලියගේ උණුසුම් කැරි ඒ වෙද්දිත් තිබුණු ඒ හිල ඇතුළටම, සරත් අංකල්ගේ උකු රස්නෙ කැරි පාරවල් ටිකත් විදලා හැලුනා. දෙන්නගේම කැරි මිශ්‍ර වෙලා ඒකිගේ හුත්තෙන් එළියට බේරෙන හැටි දකිද්දී සාලියට දැනුණේ අමුතුම තෘප්තියක්. 

ඒත් ඒ අඳුරු කාමරයේ බාගෙට වහලා තිබුණ යකඩ දොරේ කුඩා සිදුරක් තුළින් තවත් ඇස් යුගලක් ඔවුන් දෙස ඉතා ඕනෑකමින් බලාගෙන ඉන්න බව ඔවුන් දැනගෙන හිටියේ නැහැ..

.

.

.

.

.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆