මලීෂාගේ කතාව තුන්වෙනි කොටස

කණ්ණාඩියෙන් පෙනෙන මගේ වයස අවුරුදු 19ක පිරිපුන් සිරුර දෙස මම නැවත වතාවක් බැලුවා. එදා ලක්ෂ දහයකට දේශපාලකයෙකුට විකුණා දැමූ මගේ ඒ අහිංසක යොවුන් විය, අද වෙද්දී තවත් කාමුක සහ හැඩකාර පෙනුමකින් මාව හැඩගස්වා තිබුණත්, මගේ හදවත එදා වගේම අදත් හිස්. අම්මා සහ මම ඒ මුදල්වලින් සැපවත් ජීවිතයක් ගත කළත්, සැබෑ ආදරය කියන දේ මගේ ජීවිතයෙන් බොහෝ ඈතට ගිහින් තිබුණා.

නමුත් දැන් රවිඳු සර් මගේ ජීවිතයට ඇවිත්. ඔහු මට අවංකවම ආදරය කරනවාද, නැතහොත් මගේ මේ පිරිපුන් රූපයට පමණක් ලොල් වී සිටිනවාද යන්න මට තවමත් ප්‍රහේලිකාවක්.

මම ඇඟ පිසදාගෙන, රතු පාට දිගු ගවුමකින් සැරසී සූදානම් වුණා. ඉන්පසු ජංගම දුරකථනය අතට ගෙන රවිඳු සර්ට කෙටි පණිවිඩයක් යැව්වා: "සර්, මම එන්නම්. හැබැයි අපි ගාල්ලෙන් පිට තැනකට යමු..."

කාමරයෙන් පිටතට යාමට පෙර මම නැවත වතාවක් කණ්ණාඩිය දෙස බැලුවා. මගේ අතීතය කෙදිනක හෝ සර් දැනගතහොත් ඔහු මාව ප්‍රතික්ෂේප කරනු ඇතැයි යන බිය මගේ හිත වෙළාගත්තත්, මම මගේ හිත ශක්තිමත් කරගත්තා. ජීවිතයේ මට අහිමි වුණු සැබෑ ආදරය සහ රැකවරණය රවිඳු සර් වෙතින් ලබාගන්නට මම අද දැඩිව අදිටන් කරගත්තා.

අද එතැන් සිට...

සර් මාව අපේ ගෙවල් ළඟින්ම එයාගේ කාර් එකට දාගත්තා. මම වාහනයට ගොඩවුණු වෙලාවේ ඉඳන් සර් මම ඇඳලා හිටපු රතු පාට දිග ගවුම දිහා මහා ආශාවකින් සහ උනන්දුවකින් බලාගෙන ඉන්නවා මට තේරුණා. සර්ගේ ඒ බැල්ම නිසා මට පොඩි ලැජ්ජාවකුත් හිතුණා.

මම සර්ගේ මූණ දිහා බලලා හිනාවෙලා ඇහුවා, "මොකද බලන්නේ? ඇඳුම කැතයිද?" කියලා.

සර් එකපාරටම හිනාවෙලා මගේ අතක් උඩින් එයාගේ අතක් තියන ගමන් කිව්වා, "අපෝ නැහැ බබෝ... ඔයා අද මාරම ලස්සනයි. මම මේ ඔයාගේ ඒ සුන්දරත්වය දිහා බලාගෙන හිටියේ. මට ඇස් අයින් කරගන්න බැරි වුණා," කියලා. සර් එහෙම කියද්දී මගේ හිතට ලොකු සතුටක් දැනුණා.

ඊට පස්සේ සර් කාර් එක කෙළින්ම අරන් ගියේ හයිවේ එකට. අපි ගාලු පුරවරය පසු කරලා කෙළින්ම මාතර පැත්තට ආවා. මාතර මුහුදු වෙරළ අයිනේ, මිනිස්සු වැඩිය නැති, නිදහස්, පාළු තැනක සර් කාර් එක නතර කළා. කාර් එක නතර කරපු සර් ඊළඟ මොහොතේම මගේ දකුණු අත එයාගේ දෑතටම අරගෙන ඉතාමත් ආදරයෙන් අල්ලගත්තා.

ඇත්තටම මට ඒ වෙලාවේ දැනුණේ පුදුමයක්. මීට කලින් මගේ ජීවිතයට ලං වුණු වෙනත් පිරිමි, මම වගේ ලස්සන, හැඩකාර කෙල්ලෙක්ව මේ වගේ පාළු තැනක තනියම හම්බවුණාම කළේ මාව එයාලගේ ළඟට ඇදලා අරගෙන, ඇඟට අත තියලා වෙනත් දේවල් කරන්න හදපු එක. පිරිමින්ගේ ඒ කාමුක පෙරේතකම දැකලා පුරුදු මට, සර් මෙච්චර වෙලා මගේ අත විතරක් අල්ලගෙන මගේ මූණ දිහා බලාගෙන ඉන්න එක මහා අමුත්තක් වගේ දැනුණා.

අපි දෙන්නා මේ විදිහට කාර් එක ඇතුළට වෙලා පැය ගාණක් අපේ ජීවිතේ ගැන, ඉස්කෝලේ විස්තර ගැන කතා කර කර හිටියා. ඒ කතාබහ අතරතුරේදී සර් සැරින් සැරේ මගේ කම්මුල් ඉඹින්නත්, මගේ තොල්වලට ආදරණීය කිස් එකක් දෙන්නත් අමතක කළේ නැහැ. සර් මාව කිස් කරද්දී, එයාගේ කලිසම ඉස්සිලා තියෙනවා මම හොඳටම දැක්කා. සර්ගේ ඇඟ ඇතුළෙත් පිරිමියෙක් විදිහට මගේ මේ සරාගී සිරුර ගැන ලොකු ආශාවක්, හැඟීමක් ඇති වෙලා තියෙන බව මට රහසක් වුණේ නැහැ.

නමුත් ඒ හැමදේකටම වඩා සර් ළඟ තිබුණේ මහා පුදුමාකාර ඉවසීමක්. එයා මගේ ඇඟට බලපෑම් කරන්න ආවේ නැහැ. වෙනත් පිරිමින්ගෙන් මම දැකපු ඒ තිරිසන් කාමයට වඩා, සර්ගේ ඒ උණුසුම් ස්පර්ශයන් අස්සේ මට දැනුණේ මහා ලොකු, පිරිසිදු ආදරයක් සහ ආරක්ෂාවක්. 

සර් වැඩිපුරම මාත් එක්ක කතා කළේ මගේ ඉගෙනීම් කටයුතු සහ මගේ අනාගත හීන ගැන. ඒ කතාවලින් මට තේරුණා එයාට මගේ ජීවිතය ලස්සන කරන්න කොච්චර උවමනාවක් තියෙනවාද කියලා. ඒ හැමදේම අහගෙන ඉන්න අතරේ මට සර්ගේ පරණ ආදර කතා, එයාගේ කලින් හිටපු පෙම්වතියන් ගැන අහන්න ලොකු ආසාවක් හිතුණා. හැබැයි මම ඒ ප්‍රශ්නය හිත යටම හංගගත්තා. මොකද, මම එහෙම ඇහුවොත් සර්ත් පෙරළා මගෙන් මගේ අතීතය ගැන අහන්න ඉඩ තියෙනවා කියලා මට හිතුණු නිසා. මගේ ඒ අඳුරු, පිළිකුල් සහගත අතීතය සර් දැනගන්නවාට මම මරණයට වගේ බය වුණා.

අපි දෙන්නා මේ විදිහට දවසේ වරුවක් විතරම එකිනෙකාට ලං වෙලා, අපේම ලෝකෙක අතරමන් වෙලා කතා කර කර හිටියා. හවස සර්ට වෙනත් පන්තියක් තියෙනවා කියපු නිසා අපි ආපහු එන්න ලෑස්ති වුණා. හැබැයි මාතරින් පිටත්වෙන්න කලින්, සර් මාව එයාගේ පපුවට තද කරලා බදාගෙන ගොඩක් වෙලාවක් තිස්සේ මගේ තොල් පෙති සූප්පු කරමින් ආදරයෙන් සිපගත්තා. ඒ සිපගැනීම ඇතුළේ තිබුණේ මාව ලස්සනට පරිස්සම් කරන ආදරණීය හැඟීමක්. "පරිස්සමෙන් ඉන්න බබෝ... අපි ආයේ ඉක්මනටම දවසක හම්බවෙමු," කියලා සර් මට සමුදුන්නා.

සර් මාව ආයෙමත් අපේ ගෙවල් ළඟින්ම බස්සවලා ගියාට පස්සේ මම හිතේ පිරුණු සතුටින් ගෙට ගොඩවුණා. මම කාමරයට යන්න හදද්දීම සාලේ හිටපු අම්මා මගේ දිහා බලලා ඇහුවා, "මොකද... කොල්ලා උඹව රූම් එකකටවත් එක්කගෙන ගියේ නැද්ද?" කියලා.

අම්මා ඒක ඇහුවේ කිසිම ගාණක් නැතුව, හරිම සැහැල්ලුවෙන්. සල්ලි සහ කාමය විතරක් ජීවිතය කරගත්ත අම්මට, පිරිමියෙක් සහ ගැහැනියෙක් අතර තියෙන ආදරය කියන පිරිසිදු හැඟීම තේරුම් ගන්න බැරි බව මට හිතුණා. අම්මා හිතුවේ සර්ත් මාව රූම් එකකට එක්කන් ගිහින් මගේ ඇඟෙන් සතුටක් ගන්න ඇති කියලා විතරයි.

මම මගේ බෑග් එක මේසයක් උඩින් පැත්තකින් තියලා, අම්මා ළඟින් වාඩි වෙලා මාතරදී සර් එක්ක ගත කරපු හැම තත්පරයක් ගැනම එකින් එක කිව්වා. සර් මගේ අත අල්ලන් හිටපු හැටි, මගේ ඉගෙනීම ගැන කතා කරපු හැටි වගේම එයා ළඟ තිබුණු ඒ පුදුමාකාර ඉවසීම ගැන අහද්දී අම්මා වෙනදා වගේම සැහැල්ලුවෙන් හිනාවෙවී අහගෙන හිටියා.

ඒත් මගේ හිත ඇතුළේ තිබුණු කුතුහලයයි, සර්ගේ ආදරය නිසා ඇතිවුණු සංවේදී බවයි දරාගන්න බැරුව මම අම්මගේ මූණ දිහා කෙළින්ම බලලා ඇහුවා.

"අම්මේ... ඔයාට ඔය සල්ලි, සෙක්ස් කියන දේවල් ඇරෙන්න පිරිමියෙක්ගෙන් ඇත්තම ආදරයක්, රැකවරණයක් කවදාවත්ම දැනිලා නැද්ද?"

මගේ ප්‍රශ්නයත් එක්ක වෙනදා නිතරම හිනාවෙලා ඉන්න අම්මගේ මූණ එකපාරටම බැරෑරුම් වුණා. ඇගේ ඇස් දෙක ඈත අතීතයකට දිව යනවා මට පෙනුණා. මීට කලින් කවදාවත් මට කියලා නැති මගේ තාත්තා ගැන වගේම, අම්මා කලින් කෙටියෙන් කියලා තිබුණු ඇගේ අතීතය ආයෙමත් මුල ඉඳන්ම දිග හැරලා මට කියන්න අම්මා පටන්ගත්තේ මහා බර හුස්මක් හෙළන ගමන්.

"උඹ ඔය අහන ආදරේ, රැකවරණය කියන දේවල් මගේ ජීවිතේට හරියට ලැබුණේ නෑ දුවේ. මම උඹට කලින් කියලා තියෙනවනේ... මාව මේ ලෝකෙදි පළමුවෙන්ම ගැහැනියෙක් කළේ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි, අපේම ගෙදර හිටපු බාප්පා. එතකොට මට වයස අවුරුදු 16ක් විතර ඇති. මට හරියට අධ්‍යාපනයක් ලැබුණෙත් නැහැ, මම ඉස්කෝලේ ගියේ 9 වසරට විතරයි. ඔය සිද්ධියෙන් පස්සේ ගෙදරින් මාව කොන් වෙද්දී, මගේ බාප්පා මට කොළඹින් හොඳ රස්සාවක් තියෙනවා කියලා මාව එක්කන් ආවා. ඒත් ඒ අසමජ්ජාති මිනිහා මට අවුරුදු 18 ලැබුවා විතරයි මාව කොළඹ තියෙන සුපිරි ස්පා එකකට සල්ලිවලට විකුණලා දැම්මා..."

අම්මා එහෙම කියද්දී ඇගේ ඇස් රතු වෙලා තිබුණා. තමන්ගේම ලේ නෑයන්ගෙන් වුණු ඒ ද්‍රෝහිකම් මැද ජීවිතය ගැටගහගන්න අම්මා කරපු අරගලය ගැන මතක් වෙද්දී මගේ හිතත් පතුලටම රිදුණා.

"ඊට පස්සේ මොකද වුණේ අම්මේ? තාත්තා හම්බවුණේ එතනදීද?" මම අම්මගේ අතක් තද කරලා අල්ලගන්න ගමන් ඇහුවා.

අම්මා මගේ මූණ දිහා බලාගෙන කතාව ආයෙමත් ඉස්සරහට කරගෙන ගියා. ඇගේ ඇස්වලින් එකපාරටම පරණ ආදරණීය මතකයන් සමූහයක් මතු වෙනවා මට පෙනුණා.

"ඔව් පැටියෝ... මම ඒ ස්පා එකට ගිහින් අවුරුද්දක් විතර යද්දී සෑහෙන පිරිමි ගාණක් එක්ක බුදියගෙන තිබුණා. මට ඒ වෙනකොට හොඳට සල්ලිත් ලැබුණා, ඇඟ විකුණන එක මගේ රස්සාව වෙලා තිබුණේ. ඔය අතරේ තමයි දවසක් උඹේ තාත්තා ඔය ස්පා එකට ආවේ. එයා මුලින්ම එතනට ආපු දවස එදා. මට එදා අද වගේ මතකයි.. එයා ඇවිත් මාව තෝරගෙන කාමරේ ඇතුළට ගියා.

තාත්තා ඒ කාලේ මාර හැන්ඩියා. එයත් ගමක ඉඳන් කොළඹ රස්සාවකට ආපු කෙනෙක්. එතකොට එයාට වයස අවුරුදු 25යි, මට 20යි. තාත්තා ඊට පස්සේ දෙපාරක් තුන්පාරක්ම ස්පා එකට ආවේ මාවම හොයාගෙන. අනෙක් මිනිස්සු වගේ නෙවෙයි දුවේ... තාත්තා එයාගේ සතුට වගේම මගේ සතුට, මගේ පහසුව ගැනත් හිතලා තමයි හැමදේම කළේ. එයාගේ ඒ ගතිගුණ නිසා අනිත් හැම කස්ටමර් කෙනෙක්ටම වඩා මගේ හිත එයාට ඇදිලා ගියා.

ඒත් ඉතින් මම වගේ හැම පිරිමියෙක්ටම ඇඟ විකුණන ගණිකාවකට, ඒ වගේ හොඳ මනුස්සයෙක් ඇත්තටම ආදරය කරයිද කියලා මම හීනෙන්වත් හිතුවේ නැහැ. මම මගේ හිත පාලනය කරගෙන හිටියා. හැබැයි දවසක් මම හිතුවෙවත් නැති විදිහට, කාමරේ ඇතුළේදී තාත්තා මගේ අතින් අල්ලලා ඇහුවා, මම ඔයාට මාරම කැමතියි කෙල්ලේ... ? මොකද කියන්නේ?' කියලා.

මට ඒ වෙලාවේ අදහාගන්න බැරි වුණා. එතනින් පස්සේ මම ස්පා එකෙන් අයින් වෙලා, තාත්තා එක්ක කාලයක් මාරම ආදරෙන් ජීවත් වුණා. මගේ ජීවිතේට සැබෑ ආදරයක්, රැකවරණයක් දැනුණේ ඒ කාලේ විතරයි. හැබැයි දුවේ... ඒ සතුට වැඩි කාලයක් තිබුණේ නැහැ. එයාලගේ ගෙදරින් අපේ සම්බන්ධෙට නෙවෙයි, මගේ මූණ බලන්නවත් කැමති වුණේ නැහැ. තාත්තා කොළඹ හොඳ රස්සාවක් කළත්, එයා වැඩ කරපු තැන අයත් මම කලින් ස්පා එකක හිටපු කෙනෙක් කියලා දැනගත්තා. ඒ මිනිස්සු තාත්තට එක එක කතා කියන්න ගත්තා. අන්තිමේදී ඒ ලැජ්ජාව දරාගන්න බැරුව තාත්තා ඒ හොඳ රස්සාවෙනුත් අයින් වුණා..."

"ඊට පස්සේ මොකද වුණේ අම්මේ? තාත්තා ඔයාව දාලා ගියාද?" මම නොඉවසිල්ලෙන් ඇහුවා.

"නෑ දුවේ..." අම්මා කඳුළු පිසදමමින් දිගු සුසුමක් හෙළුවා.

"තාත්තා මාව දාලා ගියේ නැහැ. වැඩපොළේ මිනිස්සු එක එක කතා කියද්දී, එයා මගේ අත අතහැරියේ නැහැ. අපි දෙන්නා බැදලා එතකන් ඉතුරු කරලා තිබුණු සල්ලි සේරම එකතු කරලා, පාර අයිනකින් පොඩි ඉඩම් කෑල්ලක් අරගෙන ගෙයක් හැදුවා. ඊට පස්සේ අපේම කියලා කඩයක් දාගත්තා. ඒකෙන් ලැබුණු ආදායම අපේ පවුලට හොඳටම ඇති වුණා. ඔය හැමදේම අතරේ තමයි මගේ කුසට ඔයා ආවේ. ඔයා ඉපදුණාට පස්සේ තාත්තා අපිට ගොඩක් හොදට සැලකුවා.

ඒත් දුවේ... අපේ කරුමෙට දවසක් තාත්තා කඩේට බඩු වගයක් ගේන්න ටවුන් එකට යද්දී ලොකු වාහනයක හැප්පිලා හොඳටම අමාරු වුණා. මාස ගණනාවක් තාත්තා හොස්පිට්ල් එකේ මරණයත් එක්ක සටන් කළා. එයාව බේරගන්න මම මගේ ළඟ තිබුණු, අපි මහන්සියෙන් හම්බ කරපු හැම සතයක්ම, රන් බඩු විතරක් නෙවෙයි කඩේ බඩු පවා වික්කා. ඒත්... අන්තිමේදී ඒ හැම සේරම සල්ලිවලටවත් තාත්තව නවත්තගන්න බැරි වුණා. එයා අපිව තනි කරලා යන්නම ගියා..."

අම්මා එකපාරටම මගේ අතක් අල්ලගෙන මහ හයියෙන් අඬන්න ගත්තා. මීට කලින් කිසිම දවසක මම අම්මව මේ වගේ දුර්වල වෙලා, අඬනවා දැකලා තිබුණේ නැහැ.

"තාත්තා නැති වුණාට පස්සේ අපේ ඉඩම, කඩේ පවා බැංකුවට සින්න වුණා දුවේ. කරන්න කිසිම දෙයක් ඉතුරු වුණේ නැති තැන තමයි මම කිරි කැටියා වගේ හිටපු උඹවත් වඩාගෙන මේ ගාල්ලට ආවේ. ආයේ ජීවත් වෙන්න ක්‍රමයක් තිබුණේ නැති නිසයි මම ආයෙමත් මේ අඳුරු රස්සාවට බැස්සේ... තාත්තා අද හිටියා නම්, අපි දෙන්නා කවදාවත් මේ වගේ ජීවිතයක් ගත කරන්නේ නැහැ දුවේ..."

අම්මා කියපු දේවල් අහද්දී මගේ පපුව පැලිලා යන්න වගේ දැනුණා. මගේ ඇස්වලිනුත් කඳුළු කඩාගෙන වැටුණා. අම්මා මේ හැමදේම කෙරුවේ, තමන්ගේ ඇඟ විකුණලා මාව හැදුවේ වෙනත් කිසිම පිහිටක් නැති වුණු නිසා නේද කියලා හිතෙද්දී මට අම්මා ගැන මහා ලොකු අනුකම්පාවක් සහ ආදරයක් දැනුණා. මම අම්මව තද කරලා බදාගෙන ටික වෙලාවක් ඇඬුවා.

අම්මා මගේ කඳුළු පිසදාමින්, මගේ මුහුණ දෙස බලා මෙතෙක් වෙලා කිව්වාට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් කතාවක් කිව්වා.

"දුවේ... මම උදේ උඹට කිව්වේ රවිඳු සර්ට මුකුත් කියන්න එපා කියලා. ඒත් මගේ අතීතය මතක් වෙද්දී මට එක දෙයක් තේරෙනවා. සර් කියන්නේ සමාජයේ හොඳ තැනක ඉන්න වැදගත් මනුස්සයෙක්. කවදා හරි දවසක එයාගේ ගෙදර අය, නෑදෑයෝ මේ දේවල් දැනගත්තොත් එයාලා මේ සම්බන්ධෙට කොහොමටවත් කැමති වෙන්නේ නැහැ. එදාට සර්ටත් සිද්ධ වෙන්නේ මගේ මිනිහා වගේ හැමදේම දාලා අසරණ වෙන්න. ඒ නිසා... උඹලා දෙන්නගේ මේ සම්බන්ධය මීට වඩා දුර දිග යන්න කලින්, සර්ට උඹේ ඇත්තම  අතීතය කියලා හිටියොත් හොඳයි කියලා දැන් මට හිතෙනවා. එයා උඹට ඇත්තටම ආදරේ නම්, මේ හැමදේම දැනගෙනත් උඹව බාරගනියි. නැත්නම් දැන්මම අයින් වෙලා යයි. එතකොට උඹේ හිතට පස්සේ දැනෙන වේදනාව අඩු වෙයි..."

අම්මා දුන්න ඒ උපදෙස මගේ හිත ඇතුළටම කිඳා බැස්සා. සර්ට ඇත්ත කියන්න? ඒත් මට ඒක කරන්න පුළුවන් වෙයිද? සර් මාව දාලා ගියොත් මම කොහොමද දරාගන්නේ? මම දැඩි අර්බුදයකට මැදි වුණා.

එදා රෑ කෑම කාලා මම ඇඳට ගියත් මට නිදාගන්න පුළුවන්කමක් තිබුණේ නැහැ. අම්මා මට කියපු තාත්තගේ කතාවයි, අපේ අතීතයයි මගේ හිත ඇතුළේ දෝංකාර දෙන්න ගත්තා. තාත්තා නැති වුණාට පස්සේ මාව හදාගන්න, මට කන්න බොන්න දෙන්න අම්මා සල්ලි හොයන්න පිරිමි එක්ක විඳපු  දුක මතක් වෙද්දී මගේ පපුව හෝස් ගාලා පත්තු වුණා.

ඔය අතරේ මට මීට කාලෙකට කලින් අපේ ගෙදර සිද්ධ වුණු එක අමතක නොවන දවසක් මතක් වුණා.

එදා අපේ පැත්තේ බිස්නස් කරන, ටිකක් පාතාලෙටත් සම්බන්ධ, මැද වයසේ සල්ලිකාර මනුස්සයෙක් අපේ ගෙදරට ඇවිත් හිටියා. එයා කාමරේට වෙලා අම්මා එක්ක ඉන්න අතරේ, එකපාරටම කාමරේ ඇතුළෙන් අම්මා මහා හයියෙන් කෙඳිරිගාමින් කෑගහන සද්දයක් මට ඇහුණා. මම බය වුණු පාර සද්ද නොකර ගිහින් කාමරේ දොරේ තිබුණු පුංචි සිදුරෙන් ඇතුළ බැලුවා.

මම දැකපු දේවලින් මගේ මුළු ඇඟම හිරිවැටිලා ගියා. අම්මගේ අත් දෙක ඇඳ විට්ටමට තද කරලා ලණුවකින් ගැටගහලා තිබුණේ. අර මනුස්සයා පිටුපසින් ඇවිත් බලහත්කාරයෙන් වගේ අම්මගේ පසුපස මාර්ගයෙන් ඇයට එකතු වෙමින් හිටියා. අම්මා වේදනාවෙන් වගේ කෑගැහුවත්, ඇගේ මුහුණෙන් පෙනුණේ ඒක රිදීමකට වඩා අමුතුම කාමුක වින්දනයක්, කැමැත්තක් වගේ හැඟීමක්. අම්මා ඒ රළු පහරවල් ඉවසගෙන, එයාගේ තට්ටම් පසුපසට කරමින් ඒ මනුස්සයාට උදව් කරනවා මම බලාගෙන හිටියා.

එතකොට මාවත් ඇමතිට බිලිවෙලා, පිරිමියෙක්ගේ ස්පර්ශය ගැන හොඳටම අත්දැකීම් ලැබිලා ඉවරයි. දොරේ සිදුරෙන් පෙනෙන අම්මගේ ඒ නිරුවත් සරාගී දර්ශනයයි, අර මනුස්සයාගේ වේගවත් පහරවල් දකිද්දියි මගේ ඇඟ ඇතුළෙනුත් මහා ලොකු කාම ගින්නක් ඇවිළෙන්න ගත්තා. මම ඒ දෙස බලාගෙන ඉන්න අතරේ, මගේ දකුණු අත මටත් නොදැනීම මගේ රතු කොට ගවුම අස්සෙන් පහළට ගිහින් මගේ යෝනිය මත නතර වුණා.

ඒ වෙද්දිත් දර්ශනය දැකලා ඇතිවුණු උත්තේජනය නිසා මගේ යෝනියෙන් ජූස් ගලලා හොඳටම තෙත් වෙලයි තිබුණේ. මම මගේ ඇඟිලි තුඩුවලින් මගේ යෝනි තොල් පිරිමදිමින්, දොරේ සිදුරෙන් අම්මා දිහා බල බලා මටම ස්වයං වින්දනයක යෙදෙන්න ගත්තා...

"ඇඳ විට්ටමට හේත්තු වෙලා අතීතය මතක් කරපු මගේ අත, අදත් නිකන්ම මගේ රෑ ඇඳුම අස්සෙන් යෝනිය ළඟට ගිහින් තිබුණා..."

දොරේ සිදුරෙන් පෙනුණු ඒ දර්ශනය මගේ හිතෙන් අයින් කරන්න බැරි තරමටම කා වැදිලයි තිබුණේ. ඇමතිගේ තිබුණු ඒ කුඩා ලිඟුව වගේ නෙවෙයි, අර මනුස්සයාගේ එක අඟල් 8ක් විතර දිග, හොඳටම මහත එකක්. ඒක දකිද්දිත් ඇඟ කිලිපොලා යන බයක් හිතට ආවත්, අම්මගේ පසුපස මාර්ගය ඇතුළට ඒක කිසිම අපහසුවක් නැතුව නිකන්ම බැහැලා යන හැටි මම බලාගෙන හිටියා.

මේ විදිහට සෑහෙන වෙලාවක් තිස්සේ අම්මව ඇඳ උඩ එක එක පැත්තට හරව හරව, ඇගේ පසුපසටම වේගවත් පහරවල් එල්ල කරද්දී, දොරේ සිදුරෙන් ඒ දෙස බලාගෙන හිටපු මගේ ඇඟිලිත් මගේ යෝනිය මත තව තවත් වේගවත් වුණා. අන්තිමේදී දරාගන්න බැරිම තැන, මගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලලා ගිහින් මාවත් සුරාන්තයට පත් වුණා. මගේ ඇඟිලි සේරම මගේම උණුසුම් දියරවලින් තෙත් වෙලා තිබුණා.

ඒ මතකය එක්කම මම ඇඳ විට්ටමට හේත්තු වෙලා මගේ යෝනිය අතගගා ඉන්න එක එකපාරටම නතර කරලා දැම්මා. අම්මා තමන්ගේ සිරුර විකුණලා මාව හැදුවා වුණත්, මම තවදුරටත් මේ කාමයේම අතරමන් වෙලා ඉන්න එක වැරදියි කියලා මට හිතුණා.

මම මගේ ඇස් දෙක තද කරලා පියාගත්තා. අම්මා කියපු විදිහට, හෙට සර්ව හම්බවුණාම මගේ අතීතය සර්ට කියලා මේ හැමදේකටම තීරණයක් ගන්නවා කියන අදහස හිතට අරගෙන මම කොට්ටයට මුහුණ තියාගත්තා.

.

.

.

.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆