මලීෂාගේ කතාව පලවෙනි කොටස
මගේ නම මලිෂා. පදිංචිය ගාල්ලේ. මම දැන් උසස් පෙළ විද්යා අංශයෙන් අධ්යාපනය ලබන ශිෂ්යාවක්. මගේ පෙනුම ගැන කිව්වොත්, මගේ වයසටත් වඩා ලස්සනක් මට තිබුණා. ඕනෑම පිරිමියෙක් පාරේ යද්දී හැරිලා බලන විදිහේ පිරිපුන්, හැඩකාර සිරුරක් මට තිබුණා. ගාල්ලේ ටවුන් එකේ ඉස්කෝලෙකට ගියත්, මම සමාජය ඉස්සරහා එච්චර හොඳ චරිතයක් නෙවෙයි. වයස දහනවයක් වෙද්දීම මම ජීවිතේ ඕනෑවට වඩා දේවල්වලට තැලිලා පෙලිලා තිබුණේ. ඉස්කෝලේ කොල්ලෝ විතරක් නෙවෙයි, ගාල්ලේ ටවුන් එකේ හිටපු සල්ලිකාරයෝ කිහිප දෙනෙක් එක්කම මම එක එක විදිහේ සම්බන්ධකම් පවත්වලා තිබුණා. ගොඩක් අය මලීෂා කිව්වොත් දන්නේ පට්ට බඩුවක් විදිහට.
හැබැයි මගේ එකම එක දක්ෂතාවයක් තිබුණා. ඒ තමයි කොච්චර කොල්ලෝ එක්ක රවුම් ගැහුවත්, ක්ලාස් කට් කරලා රූම්ස් ගියත්, මට ඕනෑම පාඩමක් එක පාරින් මතක හිටිනවා. විභාගවලින් ලකුණු 90ට වඩා ගන්න මට ලොකු මහන්සියක් වෙන්න ඕන වුණේ නැහැ. මම බයෝ සයන්ස් වගේ අමාරු විෂය ධාරාවක් කරලත් මේ වගේ ලකුණු ගත්තේ මගේ තිබුණු සහජ බුද්ධිය නිසාමයි. හැබැයි මගේ ජීවිතේ මේ තරම් වල්, අසම්මත දිශාවකට ගලාගෙන යන්න බලපාපු ප්රධානම හේතුව වුණේ මගේ අම්මා.
මගේ අම්මා තමයි ඒ පැත්තේ හිටපු සුපිරිම බඩුව. ගාල්ලේ උසස් සමාජයේ, දේශපාලන ක්ෂේත්රයේ වගේම ව්යාපාරිකයෝ අතරෙත් අම්මා මාරම ප්රසිද්ධයි. හැබැයි අම්මා හැමෝම එක්කම නිදාගන්න කෙනෙක් නෙවෙයි; එයා යන්නේ සෑහෙන ලොකු මුදලකට, සුපිරි පන්තියේ අයට විතරයි. අම්මා වයසට වඩා මාරම ලස්සන, පිරිපුන් ඇඟක් තිබුණු ගැහැණියක්. ඉතින් ඒ අම්මගේ ලස්සන, හැඩකාර පෙනුම සහ කාමුක ඇස් දෙක ඒ විදිහටම උරුමයෙන් මටත් ඇවිත් තිබුණා. මම ඉස්කෝලේ ඇඳුම ඇඳලා පාරේ යද්දී පවා පිරිමින්ට මාව පෙනුණේ අම්මා වගේම තවත් සුපිරි බඩුවක් විදිහටමයි. හැමෝම මගේ දිහා බැලුවේ අම්මගේ මට්ටමෙන්. අම්මා වගේමයි දුවත්... පට්ට කඳ... කියලා මිනිස්සු මගේ පිටිපස්සෙන් කියද්දී මට ඒක සාමාන්ය දෙයක් වුණා.
මගේ ජීවිතේ අසම්මතයේ අගාධයටම ඇදලා දැම්මේ මගේම අම්මා. මට වයස අවුරුදු 15ක් වෙද්දීම, මගේ ඇඟේ පිරිපුන් බව දැකපු අම්මා, මාව ඒ පැත්තේ ප්රසිද්ධ ඇමති කෙනෙක්ට විකුණුවා. ඒක සාමාන්ය ගාණක් නෙවෙයි, ලක්ෂ ගාණක සෑහෙන ලොකු මුදලකට තමයි අම්මා මාව ඒ දේශපාලකයාගේ සයනයට යැව්වේ. මගේ ජීවිතේ පළමු වතාවට පිරිමියෙක් මගේ ඇඟ උඩට ආවේ එදා. මගේ මගේ කන්යාභාවය නැති වුණේ වයස 15දී ඒ නාකි ඇමතිගේ අතින්. එදා දැනුන වේදනාවත් එක්කම මගේ හිත ඇතුළේ තිබුණු අහිංසක කෙල්ල මැරිලා ගියා.
එදායින් පස්සේ මට සල්ලි සහ පිරිමින්ගේ ඇඟවල් කියන දේ මහා ලොකු දෙයක් වුණේ නැහැ. අම්මගේ අඩිපාරේ යමින් මමත් මගේ සිරුරෙන් වැඩ ගන්න පටන් ගත්තා. ගාල්ලේ ටවුන් එකේ සල්ලිකාර ව්යාපාරිකයෝ මට ලොකු මුදල්, මිල අධික ෆෝන්, ඇඳුම් පැළඳුම් දෙද්දී මම සිනහමුසු මුහුණින් ඔවුන්ගේ රූම්ස්වලට ගියා. ඔවුන් මගේ තරුණ පිරිපුන් සිරුරෙන් උපරිම සැප ගනිද්දී, මමත් ඒ සල්ලිවලට සහ අසම්මත ආශ්වාදයට හුරු වුණා. ඉස්කෝලේ කොල්ලෝ මගේ පස්සෙන් එද්දී මම ඔවුන්ව පාවිච්චි කළේ මගේ පාළුව මකාගන්න විනෝද භාණ්ඩ විදිහට විතරයි.
කොච්චර රූම්ස් ගානේ රිංගුවත්, සති අන්තයේ සල්ලිකාරයන්ගේ ඇඳන් උඩ රැයවල් ගෙව්වත්, සදුදා උදේට මම ආයෙත් සුදු ඉස්කෝලේ ඇඳුම ඇඳගෙන, අහිංසක විදිහට පන්තියේ ඉස්සරහම පේළියේ වාඩි වුණා. ගුරුවරු හිතුවේ මම මාරම දක්ෂ, විභාගයෙන් ලංකාවෙන්ම රෑන්ක් එකක් දාන්න පුළුවන් කෙල්ලෙක් කියලා.
අපේ අම්මා මේ රස්සාවට වැටුණු එකටත් ලොකු අතීත කතාවක් තිබුණා. මම ගොඩක් පොඩි කාලෙදි මගේ තාත්තා දරුණු රිය අනතුරකින් නැති වෙලා තියෙනවා. තාත්තා ඉන්නකන් අම්මා සාමාන්ය විදිහට ජීවත් වුණත්, තාත්තාගේ හදිසි මරණයත් එක්ක අම්මා අසරණ වුණා.
ඊට පස්සේ තමයි අම්මා කොළඹ ඉඳන් ගාල්ලට පදිංචියට ඇවිත් තියෙන්නේ. ඇත්තටම මගේ තාත්තාට අම්මව මුලින්ම හම්බවෙලා තියෙන්නෙත් කොළඹ තිබුණු සුපිරි ස්පා එකකදී. අම්මා ඒ කාලේ ඉඳන්ම පිරිමින්ගේ ඇඟවල් මසාජ් කරමින්, ඔවුන්ව සතුටු කරන ජොබ් එක තමයි කරලා තියෙන්නේ. තාත්තා නැති වුණාට පස්සේ ජීවත් වෙන්න ක්රමයක් නැති වුණු තැන, අම්මා තමන්ට පුරුදු, ලේසියෙන් සල්ලි හොයන්න පුළුවන් ඒ පරණ ජොබ් එකම ගාල්ලට ඇවිත් පටන් ගත්තා.
ඒ නිසාම අද වෙද්දී අපිට සල්ලිවලින් කිසිම අඩුවක් නැහැ. අම්මා මේ කරන බිස්නස් එක නිසා ගාල්ලේ ටවුන් එක කිට්ටුවම අපිට ලොකු සුපිරි ගෙයක්, යාන වාහන හැමදේම තිබුණා. අම්මා හම්බකරපු ඒ සල්ලි නිසා අපි මාරම සැපවත් ජීවිතයක් ගත කළේ.
ඔහොම කාලය ගෙවෙද්දී තමයි මගේ ජීවිතය තවත් උඩුයටිකුරු කරන්න පුළුවන් අලුත්ම චරිතයක් මගේ ජීවිතයට ලං වුණේ ඔය අතරේ. ඒ තමයි ගාල්ලේ ප්රසිද්ධ උපකාරක පන්තියකට කොළඹ ඉඳන් අලුත් රසායන විද්යාව උගන්වන සර් කෙනෙක් ආවේ. එයාගේ නම රවිඳු.
රවිඳු සර් ගැන කිව්වොත් ඇත්තටම එයා නළුවෙක් වගේ මාරම කඩවසම් පිරිමියෙක්. උස, හැඩිදැඩි සිරුර, පිළිවෙලට කපපු රැවුල වගේම එයා ඇඳලා හිටපු විදිහට පන්තියේ හිටපු හැම කෙල්ලෙක්ම වගේ සර්ට පිස්සු වැටිලයි හිටියේ. සර් පෙනුමෙන් විතරක් නෙවෙයි, උගන්වන්නත් මාරම දක්ෂයෙක්. කෙමෙස්ට්රි වගේ අමාරු විෂයයක් වුණත් සර් කියලා දෙන විදිහට ඕනෑම කෙනෙක්ට ආසාවෙන් අහගෙන ඉන්න පුළුවන්. හැබැයි මමත් සර්ගේ පන්තිවලට යන්න පටන් ගත්තේ විෂය ඉගෙනගන්න තියෙන ආසාවටම නෙවෙයි; සර්ගේ ලස්සනට, කඩවසම් පෙනුමට වහා වැටිලමයි. පන්තියේ ඉස්සරහම පේළියේ වාඩි වෙලා මම සර් උගන්වන දිහා බලාගෙන හිටියේ වෙනස්ම හැඟීමකින්.
වැඩි කාලයක් යන්න කලින් පන්තියේ පවත්වපු වාර විභාග පේපර්වල මගේ රිසාල්ට් දැකලා සර් මාව විශේෂයෙන්ම අඳුරගත්තා. මොකද මම කෙමෙස්ට්රි පේපර් එකට ලකුණු 95කට වඩා අරන් තිබුණා. දවසක් පන්තිය ඉවර වෙලා ළමයි ඔක්කොම යද්දී, රවිඳු සර් මට ඔෆිස් කාමරයට එන්න කියලා පුද්ගලිකවම මාව හම්බවුණා.
"මල්ෂී, ඔයාගේ පේපර්ස් බැලුවම මට තේරුණා ඔයා මාරම දක්ෂ ළමයෙක් කියලා. ඔයාට මේ පාර විභාගයෙන් ලංකාවෙන්ම හොඳ රෑන්ක් එකක් දාන්න පුළුවන් හැම සුදුසුකමක්ම තියෙනවා. ඒ නිසා මේ විදිහටම දිගටම වැඩ කරගෙන යන්න. කිසිම දේකට මඟඇරගන්න එපා," කියලා සර් මගේ දිහා බලලා හරිම කරුණාවන්ත හිනාවකින් කිව්වා.
එදා සර් මගේ දිහා බලන් කතා කරද්දී මට දැනුණේ මාරම ආඩම්බරයක් වගේම ඇඟ ඇතුළෙන් අමුතුම උණුසුමක්. සර් කතා කරලා ඉවර වෙලා එයාගේ පුද්ගලික ෆෝන් නම්බර් එකත් මට දුන්නා. "ඕනෑම පාඩමක ප්රශ්නයක් ආවොත්, රෑක වුණත් කමක් නැහැ මට මැසේජ් එකක් දාන්න නැත්නම් කෝල් කරන්න," කියලා සර් කිව්වා.
අන්න එතනින් පස්සේ තමයි මගේ ජීවිතේ තවත් නොසිතූ පැත්තකට ගලාගෙන යන්න පටන් ගත්තේ. සර් දුන්න නම්බර් එකට මම එදා රෑම මැසේජ් එකක් දැම්මා...
සර් මට එවලේම රිප්ලයි කළා. "මම මල්ෂී සර්," කියලා මම කෙටි පණිවිඩයක් දැම්මම, සර් කොළඹ ප්රසිද්ධ, ගොඩක් කාර්යබහුල කෙනෙක් වුණත්, "ආහ්... කියන්න දරුවෝ," කියලා හරිම ලෙන්ගතු විදිහට කතාව පටන්ගත්තා.
මැසේජ් කරකර ඉන්න අස්සේ සර් මට එවලේම ෆෝන් එකෙන් කෝල් එකක් ගත්තා. "මල්ෂී, ඇයි මේ රෑ වෙලා? පාඩම් කරනවද?" කියලා සර් මගේ විස්තර අහන්න ගත්තා. එදා රෑ පැය භාගයකට වඩා අපි කතා කළා. ඔන්න ඔහොම දවස් ගෙවෙද්දී අපේ දුරකථන සංවාද එන්න එන්නම වැඩි වෙන්න ගත්තා. හැමදාම රෑට සර් මට කෝල් කරලා පාඩම් වැඩ ගැන වගේම මගේ පෞද්ගලික විස්තරත් අහන්න පුරුදු වුණා. සර්ගේ වයස ඒ වෙද්දි අවුරුදු 32ක් වුණත්, නිතරම ජිම් ගිහින් ඇඟ හදාගෙන පිළිවෙලට හිටපු නිසා හරියට අවුරුදු 25ක තරුණයෙක්ගේ පෙනුමක් තමයි තිබුණේ. මගේ හිතේ සර් ගැන තිබුණු ආසාව දවසින් දවස දළුලන්න ගත්තා.
දවසක් සති අන්තයේ ක්ලාස් එක ඉවර වුණා. ළමයි ඔක්කොම පන්තියෙන් පිටවෙලා යනකන් ඉඳලා, සර් මට කාටත් හොරෙන් සර්ගේ ඔෆිස් රූම් එකට කතා කරලා, "මල්ෂී, අද මම ඔයාව ඇරලවන්නම්, පොඩ්ඩක් ඉන්න," කියලා කිව්වා. සර් එයාගේ කළු පාට සුපිරි කාර් එකට මාව නංවාගත්තා. ටවුන් එකෙන් පිටතට ආපු සර්, කාර් එක කෙලින්ම පදවාගෙන ගියේ ගාල්ලේ බීච් එක අයිනේ තිබුණු පාලු, නිසංසල පාරකට. එතන සෙවනක් බලලා සර් කාර් එක නතර කළා.
වයස 15 ඉඳන් රටේ ලොකු ලොකු මිනිස්සු, ඇමතිවරු එක්ක කාමර ගානේ ලගින්න පුරුදු වෙලා හිටපු මට පිරිමි කියන්නේ අලුත් දෙයක් නෙවෙයි. ඒ නිසා මගේ හිතට කිසිම බයක් දැනුණේ නැහැ. හැබැයි මම රවිඳු සර් ඉස්සරහා අහිංසක කෙල්ලෙක් වගේ රඟපෑවා.
කාර් එක නතර කරපු සර්, සීට් බෙල්ට් එක ගලවලා මගේ පැත්තට හැරුණා. සර්ගේ පිරිමි සුවඳ මුළු කාර් එක ඇතුළෙම පිරිලා තිබුණා. සර් හිමින් සැරේ මගේ ගවුම අස්සෙන් පේන මගේ දණහිස ළඟින් අතක් තියලා, මගේ අත තදින් අල්ලගත්තා. "මල්ෂී... මම දන්නවා මම මේ කරන්න හදන්නේ වැරදි දෙයක් වෙන්න ඇති. මම ඔයාගේ සර්. හැබැයි මට මගේ හිත පාලනය කරගන්න බැහැ. මම ඔයාට ගොඩක් කැමතියි," කියලා සර් මගේ ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන කිව්වා.
ඇමතිලාගේ ඇඳන් උඩදී සල්ලිවලට විතරක් තැළුණු මගේ හදවත, සර්ගේ ඒ වචන ටිකට ගැහෙන්න ගත්තා. "මමත් සර්ට ගොඩක් කැමතියි," මම මගේ කාමුක ඇස් දෙක බිමට බර කරලා හීනියට මිමිණුවා.
මගේ උත්තරය ඇහුණා විතරයි සර් මගේ මූණට ලං වුණා. සර්ගේ උණුසුම් හුස්ම මගේ මූණේ වදිද්දී, සර් එයාගේ තොල්වලින් මගේ කම්මුල් දෙක තද කරලා ඉම්බා. රටේ ලොකු මිනිස්සු මගේ මුළු ඇඟම විනාශ කරද්දීත් නොදැනුණු, පුදුමාකාර හිරිවැටීමක් එදා සර්ගේ ඒ හාදුවෙන් මගේ මුළු ඇඟ පුරාම දිව ගියා. කවදාවත් නැතුව මගේ මුළු සිරුරම පණ නැති වුණා වගේ දැනුණා.
ටික වෙලාවක් කාර් එක ඇතුළේ අපි දෙන්නා ආදරයෙන් වෙලිලා හිටියා. ඊට පස්සේ සර් කාර් එක ස්ටාර්ට් කරලා, මාව කවුරුත් දකින්නේ නැති වෙන්න මගේ ගේ කිට්ටුව පාලු තැනකින් දාලා ගියා.
එදා රෑ ඇඳට ගියාට ඇස් දෙකට නිදිබර ගතියක් ආවෙම නැහැ. හිත ඇතුළේ ප්රශ්න ගොඩයි මගේ. "සර්ට මගේ ඇත්ත විස්තරේ කියන්න ඕනෙද? මම කවුද, මගේ අම්මා කවුද, මගේ ගැන දැනගත්තොත් සර් මාව අතහැරලා දාලා යයිද?" මගේ හිත ප්රශ්න වැලක පැටලෙද්දී, මට පරණ අමිහිරි, ඒ වගේම කාමුක අතීතයක් එකපාරටම මතකයට ආවා. ඒ, මම මගේ ජීවිතේ පළමු වතාවට පිරිමියෙක් සහ ගැහැණියක් එකතු වෙනවා ඇස් දෙකෙන්ම දැකපු දවස.
එතකොට මට අවුරුදු 12ක් විතර ඇති. සාමාන්යයෙන් අම්මා රෑට කවුරු හරි මිනිහෙක් ගෙදරට ගෙන්න ගත්තම මාව වෙනම කාමරයක දාලා දොර වහලා නිදි කරවනවා. මටත් ගොඩක් වෙලාවට නිදාගත්තම ආයේ ඇහැරෙන්නේ උදේ පාන්දරටමයි. හැබැයි එදා රෑ මට එකපාරටම බඩගින්නක් දැනිලා ඇහැරුණා. මම හිතුවා කුස්සියට ගිහින් කිරි එකක්වත් හදාගෙන බොනවා කියලා. මම කාමරේ දොර හිමින් ඇරගෙන මැද සාලය මැදින් කුස්සියට යන්න හැරුණා විතරයි, සාලේ සොෆා එක ළඟ සිද්ධ වෙන දේ දැකලා මගේ ඇග ගල් වුණා.
මැද සාලේ ලයිට් නිවලා තිබුණත්, පිටතින් වැටුණු හඳ එළියටයි, කොරිඩෝ එකේ යාන්තම් දිලිසුණු බල්බ් එළියටයි හැමදේම හොදට පැහැදිලිව පෙනුණා. අම්මා මුළුමනින්ම නිරුවත් වෙලා, සොෆා එක උඩ දණගහගෙන, පස්ස හොඳට උඩට හරවාගෙන ඩොගී විදිහට හිටගෙන හිටියා. ඇගේ පිටුපසින් තරමක් වයස, බඩ තියෙන සල්ලිකාර මනුස්සයෙක් නිරුවතින් හිටගෙන, අම්මාගේ පිරිපුන් පස්ස මිරික මිරික වේගයෙන් අම්මාගේ හුත්ත ඇතුළට පයිය බස්සනවා.
එදා තමයි මම මගේ ජීවිතේ පළමු වතාවට පිරිමියෙක්ගේ පයියක් ඇස් දෙකෙන්ම දැක්කේ. හැබැයි ඒ මනුස්සයාගේ පයිය ඒ තරම් ලොකු මහත එකක් නෙවෙයි, සාමාන්ය මට්ටමේ එකක්. ඒ වුණත් ඒ නාකි මනුස්සයා මාරම විදිහට අම්මාගේ ඉණ වටෙන් තද කරලා අල්ලගෙන, තමන්ගේ මුළු බරම දාලා ඉදිරියට නෙළනවා. අම්මාගේ පිරිපුන් තට්ටු දෙකේ ඒ මනුස්සයාගේ බඩ වදිනකොට තප්... තප්... ගාලා සාලේ පුරාම සද්දේ ඇහුණා.
අම්මා ඒ මනුස්සයාගෙන් සල්ලි කඩාගන්න ඕන නිසා, එයාට මාරම සැපක් දැනෙනවා කියලා පෙන්වන්න බොරුවටත් එක්ක රඟපාමින්, මාරම කාමුක විදිහට කෙඳිරිගාන්න ගත්තා. අහ්... සර්... තව හයියෙන් කරන්න... ඔය වදින්නේ නියමෙට... කියමින් අම්මා ඇඳි පුටුවේ රෙද්ද හපාගෙන කෙඳිරිගාද්දී, ඒ මනුස්සයා තවත් උන්මාදයෙන් වගේ තමන්ගේ පයිය කෙළවරටම ඔබන්න පටන් ගත්තා. ඒ මනුස්සයා අම්මාගේ කොණ්ඩයෙන් පිටුපසට ඇදලා අල්ලගෙන තමන්ගේ උපරිම වේගයෙන් ගහගෙන ගියා.
අවුරුදු 12ක පුංචි කෙල්ලෙක් වුණු මම, කුස්සියට යන එකත් අමතක කරලා බිත්තියකට මුවා වෙලා මේ දර්ශනය දිහා කටත් ඇරගෙන, මගේ හිත ඇතුළෙන් අමුතුම කුතුහලයකින් සහ තිගැස්මකින් බලාගෙන හිටියා. එදා අම්මා සල්ලි වෙනුවෙන් පිරිමින්ව සතුටු කරපු හැටි දැකපු දැකීම තමයි, මගේ යටිහිතේ පිරිමින් කෙරෙහි තියෙන බය නැති කරලා, මාවත් මේ වගේ තත්ත්වයකට ඇදලා දාන්න මුල්ම අඩිතාලම දැම්මේ.
මේ හැමදේම මට ඇඳ උඩදී මතක් වෙද්දී, මට රවිඳු සර්ගේ ඒ පිරිසිදු, කඩවසම් මූණ ආයෙමත් මැවිලා පෙනුණා. "නැහැ... මම සර්ට මගේ අතීතය කියලා සර්ව නැති කරගන්නේ නැහැ. සර් මගේ පෙනුමටයි දක්ෂතාවයටයි ආදරේ කරන්නේ. මම සර්ට මගේ මේ හැඩකාර ඇඟේ උපරිම සැප දීලා සර්ව මගේ ළඟම රඳවා ගන්නවා..." මම එදා රෑ තදින්ම හිතාගත්තා.
.
.
.
.
.
.
මතු සම්බන්ධයි
වල් මල්ලියා 🍆
Comments
Post a Comment