තාත්තගේ මරණයෙන් පසුව තුන්වෙනි කොටස

පස්සේ මම හිමිට අම්මගේ පපුව පැත්තෙන් අත දාලා අම්මගේ ලොකු පියයුරුවක් අල්ලන්න ගත්තා. එයාට හොදටම නින්ද ගිහින් ඒ අස්සේ කියනවා දැන් ටිකක් නිදාගන්න දෙන්නකෝ සරත් මදිද මෙච්චර වෙලා කලා කියලා. අම්මා නින්දෙනුත් ඉන්නේ සරත් මාමාගේ සිහියෙන්. මම වැඩේ නොන්ඩි කරගන්න ඔ්නත් නැති නිසා මමත් පැත්තකට වෙලා නිදාගත්තා.. මම ඒ උනාට නින්දෙන්ම මගේ කලිසම පහත් වෙලා වගේ කලිසම බාගෙට ගලවගෙන නිදාගත්තේ මොකද මේ කාලේ වෙද්දි මගේ ලිගුවත් සරත් මාමගේ එකට වඩා ලොකුයි මම හිතන්නේ. අම්මා පොඩි කාලේ දැක්කට පස්සේ දැකලත් නැතුව ඇතිනේ කියලා තමා මම එහෙම නිදාගත්තේ.

පහුවදා උදේ...

පහුවදා උදේ ඉර එළිය කාමරයේ ජනේලයෙන් ඇතුළට වැටෙද්දී මට ඇහැරුණා. මම ඇස් ඇරලා බලද්දී අම්මා තවමත් මගේ ළඟ තද නින්දේ. රෑ සිදුවුණු මහන්සිය නිසා වෙන්න ඇති ඇයට වෙනදාට වඩා තදින් නින්ද ගොස් තිබුණේ.

මම රෑ සැලසුම් කරපු විදියටම මගේ කලිසම බාගෙට පහත් වී තිබුණු අතර, ප්‍රාණවත් වූ මගේ ලිගුව නයිටිය අස්සෙන් පෙනෙන අම්මාගේ පසුපස ප්‍රදේශයට වදී නොවදී වගේ තියෙන්න හැරලා මම නින්දෙන් වගේ රෝල් වුණා. මට ඕන වුණේ අම්මා ඇහැරුණු ගමන් පළමු වෙනියෙන්ම මගේ ඒ වෙනස දකින්නයි.

ටික වෙලාවකින් අම්මා ඇඟපත හොලවමින් සෙමින් ඇස් ඇරියා. ඇය ඇඳෙන් නැගිටින්න හදද්දිම ඇගේ දෑස් යොමු වුණේ මගේ පහත් වී තිබුණු කලිසම සහ මගේ සිරුර දෙසටයි. මොහොතකට ඇගේ දෑස් විශාල වුණා. තාත්තා නැති වුණාට පස්සේ ඇය මාව මෙලෙස වැඩුණු පිරිමියෙක් ලෙස දැකපු පළමු වතාව ඒක වෙන්න ඇති. සරත් මාමාගේ ලිගුවටත් වඩා දිගු මගේ ලිගුව දෙස අම්මා මොහොතක් අසිහියෙන් වගේ බලා සිටියා. ඇගේ මුහුණේ එකවරම  බිය සහ අමුතුම කාමුක හැඟීමක් එකතු වූ බව මට මගේ අඩවන් දෑසින් පැහැදිලිවම පෙනුණා.

ඇය හෙමින් සැරේ අත තියලා මගේ කලිසම උඩට කරන්න හැදුවත්, ඇගේ අත මගේ ලිගුවේ ගෑවෙද්දී ඇය එකපාරටම අත ආපස්සට ගත්තා. ඇගේ හුස්ම ගැනීමේ වේගය වැඩි වෙනවා මට ඇහුණා. රෑ පුරාම සරත් මාමාගෙන් ලබපු සුවයෙන් පසුවත්, උදෑසනම මගේ ඒ දර්ශනය දැකීමෙන් ඇගේ සිත ඇතුළේ යටපත් වුණු තවත් ආසාවන් අවදි වූ බව ඇගේ ඇස්වලින් කියැවුණා.

ඇය ඉතා පරිස්සමෙන්, මට ඇහැරෙන්නේ නැති වෙන්න ඇඳෙන් බැහැලා කුස්සිය පැත්තට ගියා.

මම විනාඩි කිහිපයකට පස්සේ කිසිම දෙයක් නොදන්නා ගාණට ඇඳෙන් නැගිටලා, කලිසම හදාගෙන කුස්සියට ගියා. අම්මා තේ හදමින් හිටියේ. වෙනදාට මාව දකිද්දි තියෙන සාමාන්‍ය හුරුපුරුදු බව වෙනුවට අද ඇගේ මුහුණේ තිබුණේ ලොකු නොසන්සුන්කමක්. ඇය මගේ මූණ කෙළින් බලන්න පවා අකමැති වුණා.

"අම්මේ... තේ හැදුවද?" මම සාමාන්‍ය විදියට ඇහුවා.

"ආ... පුතා... මේ... තේ එක හදනවා. තව ටිකකින් දෙන්නම්," අම්මා ගැහෙන හඬින් කිව්වා. ඇය තේ කෝප්පයට වතුර වත් කරද්දී ඇගේ දෑත් වෙව්ලනවා මම හොඳටම දැක්කා.

මම කුස්සියේ මේසය අයිනෙන් වාඩි වී, අම්මාගේ පිරුණු සිරුර දෙස බැලුවා. ඊයේ රෑ මම ෆෝන් එකෙන් ගත්ත පින්තූර ටික මගේ මතකයට ආවා. මම මගේ ෆෝන් එක එළියට අරන්, අම්මාට නොපෙනෙන සේ ඒ පින්තූර ටික ආයෙත් සැරයක් බැලුවා. නිරුවතින් සරත් මාමා සමඟ එකතු වී සිටින අම්මාගේ පින්තූර දකිද්දී මගේ කලිසම ඇතුළෙන් ආයෙත් ලිගුව ප්‍රාණවත් වෙන්න පටන් ගත්තා.

"අම්මේ, ඊයේ රෑ මහ බල්ලෝ බුරන සද්දයක් ඇහුණා නේද? අම්මාට ඇහුණේ නැද්ද?" මම අහිංසක විදියට ඇහුවා.

ඒ ප්‍රශ්නයත් එක්ක අම්මාගේ අතේ තිබුණු හැන්ද බිමට වැටුණා. ඇය එකපාරටම ගැස්සිලා මං දිහා බැලුවා. ඇගේ මුහුණ සුදුමැලි වී ගියා.

"අනේ... නෑ... මට නම් එහෙම මුකුත් ඇහුණේ නෑ පුතේ... මට ඊයේ රෑ හොඳටම නින්ද ගියා," අම්මා බොරුවක් අමුණන්න උත්සාහ කළා. ඊයේ රෑ මට නිදිපෙති දුන්න නිසා මම කිසිම දෙයක් දන්නේ නැහැයි කියන විශ්වාසය ඇයට තිබුණා.

"එහෙමද... මට නම් එකපාරටම ඇහැරුණා. අම්මා කාමරේ හිටියෙත් නෑනේ..." මම සෙමින් පැවසුවා.

අම්මාගේ මුහුණේ තිබුණු බිය තවත් වැඩි වුණා. ඇය ඉක්මනින් තේ කෝප්පය මේසය උඩින් තියලා, "මම... මම බාත් රැම් එකට ගියා පුතේ... ඒකයි," කියා තතනමින් කිව්වා.

මම තේ කෝප්පය අතට අරන් පොඩි සිනහවක් පෑවා. "හ්ම්... මම හිතුවා අම්මා පහළ කාමරේටවත් ගියාද කියලා..."

මගේ ඒ වචන ටික ඇසෙත්ම අම්මා ගල් ගැසුණා. ඇගේ දෑස්වලින් බිය මෙන්ම මහත් කුතුහලයක් මතු වුණා. මම යමක් දන්නවාද නැද්ද යන්න ඇයට සිතාගැනීමට නොහැකි වූවා.

ඇගේ ඒ බියපත් මුහුණ දකිද්දී මගේ හිතේ තිබුණු සැකය සහ බිය සම්පූර්ණයෙන්ම පහව ගියා. මම ෆෝන් එකෙන් අම්මාගේ නිරුවත් පින්තූර බලලා ඒ වෙද්දිත් මගේ ලිගුව හොඳටම කෙළින් වෙලයි තිබුණේ. මම කිසිම බයක් නැතුව මේසය ළඟින් නැගිටලා,  ඇගේ පිටිපස්සෙන් ගිහින් ඇයව තදින් බදාගත්තා.

"ඇයි අම්මේ මේච්චර බය වෙලා? ඔයාගේ අත් වෙව්ලනවානේ..." මම අම්මාගේ කන ළඟට මුහුණ ලං කරලා සෙමින් ඇහුවා.

මම අම්මව බදාගනිද්දී, මගේ හොඳටම ප්‍රාණවත් වී තිබුණු ලිගුව ඇගේ නයිටියට යටින් තිබුණු පිරුණු පස්සට තදින් වැදුණා. මගේ කලිසම ඇතුළෙන් මතු වී තිබුණු ඒ තද බව අම්මාට හොඳටම දැනුණා. ඇය එකපාරටම ගැස්සිලා, "අනේ... නෑ පුතේ... මුකුත් නෑ... මම මොකටද බයවෙන්නේ," කියලා මගෙන් මිදෙන්න උත්සාහ කළා.

නමුත් මම ඇයව තවත් තදින් මගේ සිරුරට තද කරගත්තා. මගේ ලිගුව ඇගේ පස්ස මැද්දට තද වෙද්දී, ඇගේ හුස්ම ගැනීමේ වේගය වැඩි වෙනවා මට දැනුණා. රෑ පුරාම සරත් මාමාගෙන් ලැබූ සුවය නිසා ඇගේ සිරුර තවමත් කාමුක හැඟීම්වලින් පිරී තිබුණු බව මට වැටහුණා.

"මම මගේ අම්මාට ගොඩක් ආදරෙයිනේ..." මම එහෙම කියමින් අම්මාගේ බෙල්ලේ පිටුපස ප්‍රදේශය සෙමින් ඉඹින්න පටන් ගත්තා. මගේ තොල් ඇගේ උණුසුම් සම මත ගෑවෙද්දී අම්මාගේ මුළු සිරුරම වෙව්ලා ගියා.

"අනේ... පුතේ... මොන කෝලමක්ද මේ? අතහරින්න මාව..." අම්මා දැඩි අපහසුවකින් මෙන් පවසා, මාව පස්සට තල්ලු කරලා එකපාරටම හැරුණා.

ඇය හැරී මං දිහා බලද්දීම, ඇගේ දෑස් යොමු වුණේ මගේ කලිසම දෙසටයි. මගේ ප්‍රාණවත් වූ ලිගුව නිසා කලිසම ඉදිරියට නෙරා ඇවිත් තිබුණු ආකාරය ඇය පැහැදිලිවම දැක්කා. 

අම්මාගේ මුහුණ ලැජ්ජාවෙන් සහ කෝපයෙන් රතු වී ගියා. "මොකද... මොකද මේ මගුල් විසේද?" ඇය බැණවදිමින් ඇහුවා.

මම පොඩි සිනහවක් පෑවා. "අම්මාට තියෙන තරම් විසයක් නම් මට නෑ අම්මේ..."

"මොකක්? මොන විසයක්ද? උදේ පාන්දර පිස්සු කියවන්න එපා කොල්ලෝ!" අම්මා තවත් කෝපයෙන් කෑගැසුවා. ඇය හිතුවේ ඊයේ රෑ ඇය දුන්න නිදිපෙති නිසා මම තවමත් සිහියෙන් නැහැ කියලා.

මම මගේ ෆෝන් එක අතට ගත්තා. "පිස්සු කියවන්නේ කවුද කියලා බලාගන්නකෝ..."

මම ෆෝන් එකේ ලොක් එක ඇරලා, ඊයේ රෑ මම පහළ කාමරේ දොර අස්සෙන් ගත්තු අම්මගේ ෆොටෝ එකක් එළියට ගත්තා. අම්මා සරත් මාමාගේ ලිගුව කට ඇතුළටම දාගෙන, උගුරටම යන තරම් ගැඹුරට උරන දර්ශනය ෆෝන් එකේ තිරය මත පැහැදිලිවම පෙනුණා.

මම ෆෝන් එක අම්මාගේ මුහුණට ළං කළා. "මේක බලන්නකෝ අම්මේ... මේ ඉන්නේ මගේ අහිංසක අම්මා නේද?"

අම්මා ෆෝන් එකේ තිරය දෙස බලද්දීම ඇගේ මුහුණ සුදුමැලි වී ගියා. ඇගේ දෑස් විශාල වුණා. ඇයට කෑගැසීමට පවා අමතක වුණා. ඇය ඊයේ රෑ කළ සියල්ල මම සැබැවින්ම දැක ඇති බවත්, එය ෆෝන් එකේ පටිගත වී ඇති බවත් ඇයට තේරුම් ගියා. තාත්තා නැති වී මාස තුනක් යන්නටත් පෙර තාත්තාගේ හොඳම මිතුරා සමඟ මෙවැනි දෙයක් කිරීමේ ලැජ්ජාව ඇගේ මුහුණෙන් පැහැදිලිවම පෙනුණා.

"අම්මා පිට මිනිස්සු එක්ක යන්නේ ගේ ඇතුලේ මම වගේ කොල්ලෙක් තියාගෙනනේ..." මම කිසිම බයක් නැතුව, තදින් කිව්වා.

අම්මාගේ දෑස්වලින් කඳුළු කැට කඩාගෙන වැටුණා. ඇය මගේ කකුල් දෙක ළඟ බිම වාඩි වුණා. "අනේ... පුතේ... මට සමා වෙන්න... මට වැරදීමක් වුණේ... සරත් මට බල කළා..."

"බොරු කියන්න එපා අම්මේ!" මම එකපාරටම තදින් කිව්වා. "සරත් මාමා බල කළා නම් අම්මා එයාගේ එක කටට අරන් එච්චර පෙරේතකමින් උරයිද? අම්මා අත් දෙක පස්සට තද කරලා ඉද්දි හයියෙන් අරින්න කියලා කියයිද? මම සේරම බලාගෙනයි හිටියේ. අම්මාගේ සෙල්ලම් මම මගේ ඇස් දෙකෙන්ම දැක්කා!"

මගේ මුවින් පිටවූ වචන ටික ඇසෙත්ම අම්මාගේ මුළු සිරුරම ගැහෙන්නට විය. ඇගේ ලැජ්ජාව තවත් වැඩි වූ අතර, ඒ සමඟම මගේ ඒ වැඩුණු ලිගුව ඉදිරියේ ඇගේ සිරුර තුළ නැවතත් අමුතුම සරාගී හැඟීමක් අවදි වන බව ඇගේ හුස්ම ගැනීමේ වේගයෙන් මට වැටහුණා.

"අම්මා වෙන එවුන්ට දෙන ආතල් එක මට දෙන්න බැරිද ආහ්??" මම අම්මාගේ නිකටෙන් අල්ලා ඇගේ මුහුණ ඉහළට එසවුවෙමි.

අම්මා මොහොතක් මගේ දෑස් දෙස බලා සිටියාය. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ බිය, ලැජ්ජාව සහ යටපත් වූ තෘෂ්ණාව මුසු වූ බැල්මකි. මගේ ප්‍රාණවත් වූ ලිගුව දෙස ඇගේ දෑස් යොමු වෙද්දී, ඇගේ මුව අඩවන් විය.

මේ වෙලාවේ මේ ඉන්නේ මගේ අම්මවත් කියන එක මට තේරුනේ නෑ. මම ඇයට "මගේ එකත් ඊයේ රෑ ඉරුවා වගේ උරන්න ." මම සෙමින් පවසා, මගේ ලිගුව ඇගේ මුව දෙසට ළං කළෙමි.

අම්මා මොහොතක් ගල් ගැසී සිටියාය. ඇගේ සිත තුළ තිබූ මාතෘ හැඟීම් සහ සමාජ බිය, ඇගේ සිරුර පුරා පැතිර ගිය අසීමිත කාමුකත්වය හමුවේ සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ වැටුණා. ඇය සෙමින් ඇගේ දෑත් යවා මගේ ලිගුව අල්ලා ගත් අතර, ඇගේ උණුසුම් හුස්ම මගේ ලිගුවට වදින්නට විය...

පසුව එක්වරම ඇය මගේ ලිගුව ඇගේ මුව ඇතුළට දාගෙන පෙරේතකමින් උරන්න පටන් ගත්තා. ඇත්තටම අම්මා මගේ ලිගුවේ ප්‍රමාණය උදෑසනම දැකලා ඒකට ගොඩක් ආසා වුණා කියලා පස්සේ දවසක මට කිව්වා. සරත් මාමාගේ එකටත් වඩා මහත, දිගු මගේ ලිගුව දැකලා ඇගේ සිත ඇතුළේ යටපත් වී තිබුණු කාමුක ආශාවන් උදේ ඉඳන්ම ඇවිලෙමින් තිබුණු බව ඇගේ ඒ හැසිරීමෙන් මට හොඳටම තේරුණා.

අම්මා ඉතාමත් ආශාවෙන් මගේ ලිගුව මුල සිට අග දක්වා ඇගේ දිවෙන් ලෙවකමින්, මුව ඇතුළටම ඔබා ගත්තා. මගේ ලිගුව මහත වැඩි නිසා ඇයට එය මුව ඇතුළට ගැනීම තරමක් අපහසු වුවද, ඇය කිසිම බාධාවකින් තොරව එය උගුරේ වදින තරම් ගැඹුරටම ඔබා ගත්තාය. ඇගේ කම්මුල් ඇතුළට වැදෙමින්, කෙළ බේරෙමින්, ඉතාමත් වේගයෙන් ඇය මගේ ලිගුව උරන්නට උනා..

"ආහ්... අම්මේ..." මගේ මුවින් සිහින් කෙඳිරිලි හඬක් පිට විය. ඇගේ උණුසුම් මුව ඇතුළත මගේ ලිගුව තෙරපෙද්දී මට දැනුණේ කියාගන්න බැරි තරම් අමුතුම සුවයකි.

අම්මා උකුලෙන් තදින් අල්ලාගෙන, ඇගේ ඔලුව මගේ ලිගුව දෙසට තවත් තද කරගනිමින්, උගුර හිරවන තරමටම එය ඇතුළට ගත්තාය. ඇගේ දෑස්වලින් කඳුළු පවා මතු වුවද, ඇය එය නවතන්නේ නැතුව තවත් වේගයෙන් උරන්නට වූවාය. ඇගේ දිව මගේ ලිගුවේ අග ප්‍රදේශය පුරා සැරිසරද්දී, මගේ සිරුරම ගැහී ගියේය.

විනාඩි කිහිපයක් මෙලෙස උරමින් සිටි අම්මා, සෙමින් නැගිට මගේ දෙතොල් තදින් සිපගන්නට වූවාය. ඇගේ මුව තුළ තවමත් මගේ සෙවල සහ කෙළ මිශ්‍ර වී තිබුණු අතර, ඒ උණුසුම් සිපගැනීමෙන් මගේ කාමුක බව උපරිමයටම ළඟා විය.

ඉන්පසු මම අම්මාව කුස්සියේ තිබුණු පැන්ට්‍රි කබඩ් එක උඩින් තබා, ඇගේ නයිටිය උඩට ඉස්සුවා. ඇය කිසිදු යට ඇඳුමක් ඇඳ සිටියේ නැත. ඇගේ පිරුණු, තෙත් වූ රහස් ප්‍රදේශය මගේ දෑස් ඉදිරිපිට දිස් විය. ඉක්මනට මේක ඇතුලට දාන්න ලමයෝ. අම්මා කෙදිරිගගා කියද්දි මම තවත් ප්‍රමාද නොවී, මගේ ප්‍රාණවත් වූ ලිගුව ඇගේ රහස් ප්‍රදේශයේ හිල උඩින් තබා එකවරම ඇතුළට තල්ලු කලා.

"ආහ්... පුතේ..." අම්මාගේ මුවින් තදින් කෙඳිරිලි හඬක් පිට විය.

මගේ ලිගුවේ මහත සහ දිග නිසා ඇගේ සිරුර ඇතුළත තදින් වැදෙද්දී, ඇය මගේ කරවටා දෑත් යවා මාව තදින් බදාගත්තාය. මම මගේ ඉණ වේගයෙන් චලනය කරමින්, ඇගේ සිරුර ඇතුළටම ලිගුව තද කරමින් පහරවල් එල්ල කරන්නට පටන් ගත්ත්තා.. ම්ම්ම්ම්ම් ආහ්හ්හ්හ්. පැන්ට්‍රි කබඩ් එක උඩ සිටි අම්මාගේ පිරුණු පියයුරු සහ උකුල මගේ පහරවල් හමුවේ ඉහළ පහළ ගියේය.

"තව හයියෙන්... පුතේ... තව හයියෙන් කරන්න..." අම්මා අසිහියෙන් මෙන් මගේ කනට කර කෙඳිරිගාද්දි මම මගේ වේගය තවත් වැඩි කළා. කුස්සිය පුරා අපගේ ශරීර එකිනෙක ගැටෙන ශබ්දයත්, අම්මාගේ නොනැවතී ඇසෙන කාමුක කෙඳිරිලි හඬත්, සරත් මාමාටත් වඩා හොඳින් මම ඇයට සුවය ලබා දෙන බව ඇගේ හැසිරීමෙන් මනාව පැහැදිලි විය.

පැය භාගයකට ආසන්න කාලයක් විවිධ ඉරියව්වලින් ඇයට පහරවල් එල්ල කිරීමෙන් පසු, මටද තවත් පාලනය කරගත නොහැකි විය. මම ඇගේ ඉණ දෙපසින් තදින් අල්ලාගෙන, අවසන් පහරවල් කිහිපය අතිශය වේගයෙන් එල්ල කරමින්, මගේ සියලුම ධාතු දහරාවන් ඇගේ සිරුර ඇතුළෙම මුදාහැරියා.

ඒ සමගම අම්මා දැඩි සුවයකින් යුතුව කෑගසමින්, මගේ සිරුරට තද වී සුරාන්තයට පත්වු අතර,. දෙදෙනාම තදින් හුස්ම ගනිමින් මොහොතක් එකිනෙකා බදාගෙන හිටියා.

ටිකකින් දෙදෙනාගේම හුස්ම ගැනීමේ වේගය සෙමින් පාලනය වෙද්දී, අම්මා මගේ පපුවට බර වී තවමත් ගැහෙමින් සිටියා. ඇගේ නිරුවත් සිරුරේ උණුසුම මගේ මුළු සිරුරටම දැනෙද්දී, ඇය සෙමින් මගේ මුහුණ දෙස බැලුවා. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ වෙනදා මම නුදුටු, කාමයෙන් සහ සරාගී බවින් පිරුණු අමුතුම බැල්මක්.

"සරත්ට වඩා මගේ කොල්ලා ගොඩක් ශක්තිමත්නේ..." අම්මා මගේ දෙතොල් මත මෘදු හාදුවක් තබමින් සෙමින් කොඳුරලා කිව්වා.

ඒ වචන ටිකත් එක්ක මගේ සිත ඇතුළේ ලොකු ජයග්‍රාහී හැඟීමක් ඇති වුණත්, ඊළඟ මොහොතේම මගේ මතකයට ආවේ සරත් මාමාව. ඊයේ රෑ අම්මා සරත් මාමා සමඟ හැසිරුණු ආකාරයත්, ඔවුන් අතර තිබුණු ඒ සමීප සබඳතාවත් මගේ සිතට ආයෙත් කෝපයක් සහ ඊර්ෂ්‍යාවක් එකතු කළා. දැන් අම්මාගේ සිරුරේ සැබෑ අයිතිකාරයා මම වුණත්, සරත් මාමා තාමත් මේ කතාවේ මැද සිටිනවා.

"අම්මේ..." මම අම්මාගේ නිකටෙන් අල්ලා මගේ දෑස් දෙසට ඇයව හරවා ගත්තා. "දැන් අම්මා ළඟ මම ඉන්නවා. මීට පස්සේ සරත් මාමාට මේ ගෙදරට එන්නවත්, අම්මගේ ඇඟට අත තියන්නවත් ඉඩ දෙන්න බෑ. අම්මා එයාගෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම අයින් වෙන්න ඕන."

මගේ ඒ තද වචන ටික ඇසෙත්ම අම්මාගේ මුහුණේ තිබුණු සරාගී සිනහව මොහොතකින් නැති වී ගියා. ඇගේ දෑස්වල නැවතත් ලොකු නොසන්සුන්කමක් සහ බියක් මතු වුණා.

"අනේ... පුතේ... 

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆