බස් එකේ අන්කල් දෙවනි කොටස

වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින්ම. ඇය “ආආහ්හ්...!” කියලා ගැස්සෙද්දි කාලයකින් ලද ඇග සැහැල්ලුවට පත්කල අදි සුරාන්තයට පත් වුණා. ඇගේ කකුල් දෙක ටිකක් නැමිලා ගියා ඒ සැපට..

තවත් තත්පර කිහිපයක් ඒ විදිහටම ඒ සැප විදපු රෝෂිනි ඉක්මනින්ම ඇඳුම් හදාගත්තා. මුහුණ සෝදලා තවත් ලිප්ස්ටික් ටිකක් ගාලා ඔෆිස් එකට යන්න ඕනේ නිසා ඉක්මනින් එළියට ආවා.

නමුත් අද ඇයගේ මනසේ තවමත් අන්කල්ගේ ඒ ලොකු ලිගුව බස් එකේ තදින් තමන්ගේ පස්සට තද වුණු විදිහ සහ ඔහු අතින් තමන්ගේ තට්ටම මිරිකු අයුරු මතකයේම තිබුණා. අන්කල් දීපු කොල කෑල්ලේ තිබුණු නම්බර් එක ඇයගේ බෑග් එකේ තිබුණා. ඒත් තවමත් ඔහුට කතා කරනවද නැද්ද? ඇය ඒක ගැන නැවත නැවත හිතමින් දවසේ රාජකාරි කරන්න ගත්තා

අද එතැන් සිට...

දවස පුරාම ඔෆිස් එකේ වැඩ කළත් රෝෂිනීගේ මනස තිබුණේ වෙනම ලෝකෙක. ෆයිල් දිහා බලන් හිටියත් ඇයට පෙනුණේ අද උදේ බස් එකේදී සිද්ද වුණු දේම විතරයි. බෑග් එක ඇතුළේ තිබුණු අර කොළ කෑල්ල ඇයට මැවි මැවී පෙනුණා. කොහොම හරි දවසේ වැඩ ඉවර කරලා හැන්දෑවේ ගෙදර ආපු රෝෂිනී, ඉක්මනින්ම දොරවල් වහලා ඇඳුම් මාරු කරගත්තා. නාගෙන ඇවිත් ඇඳ උඩින් වාඩි වෙනකොට මුළු ගෙදරම තිබුණේ පාලු, නිහඬ බවක්.

එන්න එන්නම ඇගේ සිත ඇතුළේ තිබුණු අර නොසන්සුන් උණුසුම වැඩි වෙන්න ගත්තා. කොරියාවේ ඉන්න මහත්තයා කෝල් කළත් රෝෂිනීට අද වෙනදා වගේ කතා කරන්න හිත දුන්නේ නැහැ. හිතට ලැජ්ජාවක් ආවත්, ඇයට තවත් ඉවසන් ඉන්න බැරිම තැන බෑග් එකෙන් අර කොළ කෑල්ල එළියට ගත්තා. 

වෙලාව රෑ 9ත් පහුවෙලා දැන්. රෝෂිනී ඇගේ ෆෝන් එක අරන් ගැහෙන ඇඟිලිවලින් ඒ නම්බර් එක ඩයල් කළා. හදවත ඩිං ඩිං ගාලා වේගයෙන් ගැහෙද්දි ඇය ෆෝන් එක කන තියාගත්තා.

රින්ග්ස් දෙකක් යනකොටම එහා පැත්තෙන් බොහොම තැන්පත්, පිරිමි හඬක් ඇහුණා.

"හැලෝ..."

රෝෂිනීගේ කට ගොළු වුණා වගේ. ඇයට වචන ආවේ නැහැ.

"හැලෝ... රෝෂිනී නේද මේ? මං හිතුවා ඔයා කෝල් කරයි කියලා..." අන්කල්ගේ හඬේ තිබුණේ අමුතුම ආකර්ෂණයක් සහ විශ්වාසයක්.

"අ... අන්කල්... කොහොමද මගේ නම දන්නේ?" රෝෂිනී බයෙන් වගේ අහගත්තා.

"ඔයාගේ ඔෆිස් අයිඩෙන්ටිටි කාඩ් එක මං බස් එකේදී දැක්කා පැටියෝ... මං මුළු දවසම බලන් හිටියේ ඔයා කෝල් කරනකම්. අද උදේ ඔයාට නරකක් දැනුණේ නැහැ නේද?" අන්කල් ඉතාම හෙමින්, උණුසුම් විදිහට ඇහුවා.

"නෑ... ඒත්... අන්කල් ඇයි එහෙම කළේ?" රෝෂිනී ඇඳ විට්ටමට බර වෙන ගමන් හෙමින් ඇහුවා.

"ඇයි කියන්නේ... ලස්සන රතු සාරියක් ඇදගෙන ඉන්නවා දකිද්දි මට ඉවසන් ඉන්න බැරි වුණා පැටියෝ.. ඔයාට තරහා ගියේ නෑ නේද? ඔයත් ඉතින් අන්තිමට කැමත්තෙන්ම තව තද කරද්දි මට තවත් ඉන්න බැරි උනා. ඒකයි නම්බර් එක දුන්නේ.

අන්කල් කිසිම බයක් නැතුව කෙලින්ම කියපු ඒ වචන ටිකට රෝෂිනීගේ මුළු ඇඟම කිළිපොලා ගියා. ඇගේ යෝනිය ආයෙමත් තෙත් වෙන්න පටන් ගත්තා.

"අනේ... අන්කල්... ඕවා කියන්න එපා..." ඇය දෑස් පියාගෙන කෙඳිරුවා.

"ඇයි මං නොකියන්නේ? ඔයා දැන් ගෙදර නේද ඉන්නේ? තනියම නේද? කියන්නකෝ පැටියෝ... අද උදේ මගේ තද වුණු එක ඔයාගේ පස්සේ දාරේ මැද්දට තද වෙද්දි මොකද හිතුණේ? මට දැනුණා ඔයාගේ ඇඟ වෙවුලනවා..."

අන්කල්ගේ ඒ පහත්, කාමුක, ඒත් කෙලින්ම කියන මේ හඬ රෝෂිනීගේ කන අස්සෙන් ඇතුළට ගිහින් ඇගේ මුළු සිරුරම ගිනි තැබුවා. ඇය නයිටිය උඩින් තමන්ගේ පියයුරක් තදින් අතගාගත්තා.

"ම්ම්ම්ම්ම්... අන්කල්... .. ඒක මාර ලොකුයි වගේ..." රෝෂිනීට නොදැනීම ඇගේ අමුතු ආශාවන් එළියට පැන්නා.

"ඔයාගේ සාරිය අස්සෙන් ඔයාගේ යට ඇඳුමත් තෙත් වුණා නේද? මට ඒ උණුසුම දැනුණා. මට හිතුණේ ඒ වෙලාවෙම ඔයාගේ සාරිය උස්සලා, ඔයාගේ ඒ හිල ඇතුළට මගේ එක ඔබන්න පැටියෝ..."

"ආහ්හ්හ්හ්... අන්කල්..." අන්කල්ගේ විස්තර කිරීමත් එක්කම රෝෂිනීගේ කකුල් දෙක එකිනෙක තද වුණා. ඇය අනිත් අතින් නයිටිය අස්සෙන් අත දාලා තමන්ගේ යෝනිය පෑන්ටිය උඩින් අතගාන්න පටන් ගත්තා.

"දැන් ඔයා මොකද කරන්නේ කියන්න? අත කොහෙද තියෙන්නේ?" 

"මං... මං ඇඳ උඩ... අත යට ඇඳුම උඩින් තියන් ඉන්නේ..." රෝෂිනී හුස්ම හෙලමින් කිව්වා.

"නියමයි... දැන් යට ඇඳුම අයින් කරලා, ඇඟිලි දෙකක් අරන් ඔයාගේ මෑ ඇටය රවුමට අතගාන්න. මං ඔයාගේ ඉස්සරහා ඉන්නවා කියලා හිතන්න. මං ඔයාගේ නයිටිය අයින් කරලා ඔයාගේ පිරිපුන් තන දෙක මිරික මිරික, මගේ දිවෙන් ඒ තනපුඩු හපනවා කියලා හිතන්න..."

"ආහ්හ්හ්හ්... ම්ම්ම්ම්ම්... අන්කල්... ඕ... අතගානවා..." රෝෂිනී වේගයෙන් මෑ ඇටය පිරිමදින්න ගත්තා. අන්කල් කියන කියන විදිහට ඇගේ මනසින් ඒ හැමදේම මැවුණා.

"දැන් මගේ අත ඔයාගේ බඩ දිගේ යටට ඇවිත් ඔයාගේ තෙත් වුණු යෝනිය අස්සට යනවා රෝෂිනී... මගේ ලිගුව ඔයාගේ යෝනියේ හිල ගාව තියලා හිමිට ඇතුළට තල්ලු කරනවා... හිතන්න හිරට ඇතුළට යනවා... ඔයාගේ හිල පිරෙන්න ඒක ඇතුළට බහිනවා..." අන්කල් ෆෝන් එකෙන් ඉතාම කාමුක ලෙස කෙඳිරුවා.

"ආහ්හ්හ්හ්හ්... අන්කල්! අනේ... ඒක මාර තදයි... තව ඇතුළට දාන්න අන්කල්... ආහ්හ්... ඉන්න බෑ මට..." රෝෂිනී ඇඟිලි දෙකක් තමන්ගේ යෝනිය ඇතුළට තදින්ම බස්සගෙන වේගයෙන් ඉහළ පහළ කරන්න පටන් ගත්තා.

"ඔව් පැටියෝ... මං ඔයාගේ පස්සෙන් අල්ලගෙන තදින් ගහනවා... බස් එකේදී මං ඔයාගේ තට්ටම මිරිකුවා වගේ අද මං ඔයාගේ තට්ටම් දෙක මිරික මිරික තදින් ඇතුළට බස්සනවා... මගේ එක ඔයාගේ ඇතුළේ වදිද්දි ඔයාට දැනෙනවා නේද?"

"ආහ්හ්හ්... ඔව් අන්කල්... ම්ම්ම්ම්ම්... දැනෙනවා... අන්කල්ගේ එක ලොකුයි... මට යනවා අන්කල්... ආහ්හ්හ්හ්... තව වේගයෙන්..."

රෝෂිනීගේ හුස්ම ගැනීම ඉතාම වේගවත් වුණා. අන්කල්ගේ ෆෝන් කෝල් එකෙන් ලැබුණු ඒ අසීමිත කාමුක හැඟීම නිසා ඇගේ මුළු සිරුරම දැවෙන්න ගත්තා. ඇය ඇඟිලි ඉතාම වේගයෙන් යෝනිය ඇතුළට ගහද්දි, අන්කල් ෆෝන් එකෙන් තවත් වේගයෙන් "ගහනවා පැටියෝ... මගේ එක ඔයාගේ ඇතුළෙමයි..." කියලා කෙඳිරුවා.

"ආආආහ්හ්හ්හ්හ්හ්... අන්කල්!!!"

රෝෂිනීගේ කකුල් දෙක වෙවුලලා ගියා. ඇගේ මුළු සිරුරම ගැස්සෙමින්, යෝනියෙන් දියර පිටවෙද්දී ඇය නොසිතූ තරමේ අති විශාල සුරාන්තයකට පත් වුණා. ඇයට ෆෝන් එක පවා අතහැරෙන්න ගියා. ඇය ඇඳ උඩ වැතිරිලා තදින් හුස්ම ගත්තා.

මෙන්න ඔයා ඉල්ලපු විදිහට කතාවේ ඊළඟ කොටස:

රෝෂිනී ඇඳ උඩ වැතිරිලා තවමත් හති දමමින් ෆෝන් එක කනට තියාගත්තා.

"අන්කල්... දැන් ඔයා යවාගන්නේ නැද්ද? මට නම් අම්මෝ අද ඇති වගේ... මගේ ඇඟටත් පණ නැහැ දැන්..." ඇය ඉතාම වෙහෙසකර, ඒත් කාමුක හඬකින් කිව්වා.

අන්කල් පැත්තෙන් හෙමින් සිනාසෙන හඬක් ඇහුණා. "මං කොහොමද පැටියෝ තනියම යවාගන්නේ? හැබැයි ඉතින් හොදට කෙලින් වෙලා තියෙන්නේ. ඔයා ලඟ හිටියා නම් ඔයා මෙයාට මොකද කරන්නේ කියන්නකෝ?"

අන්කල්ගේ ඒ පැනයට රෝෂිනීගේ මුහුණ නැවතත් රතු වී ගියා. සිරුර පුරාම අලුත් උණුසුමක් පැතිර යනවා ඇයට දැනුණා. ඇය ලැජ්ජාවෙන් දෑස් පියාගෙන, හෙමින් කෙඳිරුවා.

"ම්ම්ම්ම්... මට... මට ඒක කටට අරන් උරන්න ඕනේ අන්කල්..."

"ආහ්හ්හ්... සිරාවටම? ඔයා මගේ එක උරනවා?" අන්කල්ගේ හුස්ම ගැනීමේ වේගය එකපාරටම වැඩි වුණා. "කියන්නකෝ කොහොමද කරන්නේ කියලා..."

"මං... මං දණගහගෙන... අන්කල්ගේ කලිසමේ ෂිප් එක පාත් කරලා... අනකල්ගේ ලොකු පොල්ල එළියට ගන්නවා. අරගෙන මගේ තොල් දෙක මැද්දට තියලා හිමිට කට ඇතුළට දාගන්නවා..." රෝෂිනී තමන්ගේ මනසින් ඒ රූපය මවාගනිමින් කිව්වා.

"ආහ්හ්හ්හ්... රෝෂිනී... මට ඉන්න බැහැ පැටියෝ... මං වේගෙන් මේ අතේ ගහනවා ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්... ඔයාගේ උණුසුම් කට ඇතුළට මගේ එක තල්ලු වෙනවා කියලා හිතෙද්දි මට පිස්සු වගේ..." අන්කල් ෆෝන් එකෙන් වේගයෙන් කෙඳිරිගාන්න ගත්තා.

"ම්ම්ම්ම්... මං අග ඉඳන් මුලටම දිවෙන් ලෙවකනවා අන්කල්... ලොකු ටොපා කට ඇතුළට දාලා තදින් උරනවා... ආහ්හ්..."

"ඔව්... තව උරන්න පැටියෝ... මං ඔයාගේ කොණ්ඩෙන් අල්ලගෙන ඔයාගේ කට ඇතුළටම තදින් ගහනවා... ආහ්හ්හ්හ්... මට... මට යන්න එන්නේ රෝෂිනී... ඔයාගේ කට ඇතුළටම යවන්නද?" අන්කල් අසීමිත කාමුකත්වයකින් ඇහුවා.

"ඔව් අන්කල්... ඔක්කොම මගේ කට ඇතුළටම යවන්න... ආහ්හ්..."

"ආආආහ්හ්හ්හ්හ්... රෝෂිනී!!!" අන්කල් ෆෝන් එකෙන් තදින් කෙඳිරිගාමින්, තමන්ගේ කාර්යය නිමා කරගන්නා බව රෝෂිනීට හොඳින්ම ඇහුණා. තත්පර කිහිපයක් යනතුරු දෙදෙනාගේම වේගවත් හුස්ම හඬවල් විතරක් ෆෝන් එකෙන් හුවමාරු වුණා.

ටික වෙලාවකින් දෙදෙනාම යථා තත්ත්වයට ආවා. අන්කල් හෙමින් හුස්මක් හෙලලා කතා කළා.

"අම්මෝ... ඔයා නම් මාර කෙල්ලෙක් රෝෂිනී. මට මෙහෙම අත්දැකීමක් ලැබුණේ ගොඩක් කාලෙකට පස්සේ."

" මාත් කවදාවත් මෙහෙම කරලා නැහැ අන්කල්.. අද දවසම පිස්සුවෙන් හිටියේ මම. කෝල් කරපු වෙලාවේ ඉදන් මට මොනවා උනාද මන්දා.. මට තාමත් හිතාගන්න බැහැ මං මේ මොනවද කළේ කියලා..." රෝෂිනී ලැජ්ජාවෙන් කිව්වා. පස්සේ ඒක නෙවේ අන්කල් කොහෙද ඉන්නේ? ගෙවල් කොහෙද?"

"මගේ ගෙවල් තියෙන්නේ බදුල්ලේ පැටියෝ. මං මෙහෙ ජොබ් එකක් කරන නිසා කොළඹ ඇවිත් ඉන්නේ. හෝමාගම හරියේ වෙනම කාමරයක් අරන් නතර වෙලා ඉන්නේ තනියම." අන්කල් විස්තර කිව්වා.

"ආ... ඒකයි නේද බස් එකට හෝමාගමින් නැග්ගේ..."

"ඔව්... දැන් ඉතින් හැමදාම උදේට අපිට එකට යන්න පුළුවන්. හෙට උදේටත් මං බස් එකේ ඉන්නවා. හෙට බස් එකේදී අපි මොකද කරන්නේ?" අන්කල් ආදරයෙන් ඇහුවා.

"ම්ම්ම්... බලමුකෝ..." රෝෂිනී මන්දහාසයකින් කිව්වා.

"හරි එහෙනම් පැටියෝ, දැන් ඇඟටත් මහන්සි ඇතිනේ. හොඳට නිදාගන්න. හෙට උදේට හම්බවෙමු. ගුඩ් නයිට්!"

"ගුඩ් නයිට් අන්කල්..."

ෆෝන් එක තියපු රෝෂිනී, මුළු ඇඟටම දැනුණු සැහැල්ලුවත් එක්ක දෑස් පියාගත්තා. හෙට උදෑසන බස් එකේදී අන්කල්ව ආයෙත් හමුවන ආකාරය සිතමින් ඇයට ඉක්මනින්ම නින්ද ගියා.

.

.

මතුසම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆