රහස් දිය දහර දෙවනි කොටස

 දේශානිගේ ලපටි නිරුවත් සිරුරේ අලංකාරයත්, ඇගේ මුව තුළින් තාරක ලබපු ඒ පහසත් දකිද්දී ඔහුගේ හැඟීම් පාලනය කරගත නොහැකි තරමට උච්චතම ස්ථානයට පැමිණ තිබුණා. දේශානිගේ කට ඇතුළට තාරකගේ ධාතු විසි වෙනවාත් සමඟම, ගස් අතර සැඟවී සිටි ඒ පුද්ගලයාද තමන්ගේ ලිඟුව වේගයෙන් අතගාමින්, තදින් කෙඳිරිගාමින් තමන්ගේ ධාතු දහරාවන් ගස් පඳුරු අතර තිබූ වියළි කොළ රොඩු මතට විද්දා.

තමන්ගේ හුස්ම පාලනය කරගනිමින්, තෙතබරිත වූ තමන්ගේ ඇඟිලිවලින් ලිඟුව පිසදාගත් ඔහු, ගල්පොත්ත මත එකිනෙකාට තුරුල් වී සිටින තාරක සහ දේශානි දෙස නැවතත් බලන්නේ අමුතුම ආශාවකින් සහ තද කපටි සිනහවකින් යුතුවයි.

අද එතැන් සිට...

ඒ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි, දේශානිගේ සහ තාරකගේ පන්තියෙම ඉන්න ගමේ නොසන්ඩාලම ළමයා වුණු චාමර. චාමර කියන්නේ මුළු ගමම දන්න, ගමේ කසිප්පු ජාවාරම කරන කසිප්පු මුදලාලිගේ පුතා. සල්ලි බලයයි, චණ්ඩිකමයි හිසේ තියාගෙන ඉස්කෝලෙට ආපු චාමර නොකරපු වනචර වැඩක්, නරක වැඩක් නැති තරම්. පාසලේ ගුරුවරියන් වැසිකිළියට ගියත් හොරෙන් බලන තරමේ අමුතුම විපරීත, අසහනකාරී මනසක් තිබුණු එකෙක් තමයි චාමර කියන්නේ. ඉස්කෝලේ ඇරිලා ගෙදර යන චාමරට, තාරකයි දේශානියි හොරෙන් රබර් වත්ත මැදින් ඇල පාරට යන හැටි දැකලා අමුතු සැකයක් හිතිලයි පස්සෙන් ඇවිත් තිබුණේ.

ගල්පොත්ත උඩ විවේක ගනිමින් හිටපු තාරකයි දේශානියි හෙමින් සැරේ සිහිය ලබාගෙන, ගෙදර යන්න සූදානම් වුණා. දෙන්නාම සීතල වතුරෙන් ගොඩට ඇවිත්, තමන්ගේ ඇඳුම් ටික තියපු කුඹුක් ගස මුල දෙසට පියනැඟුවා. ඒත් ගස මුල බැලූ දෙදෙනාගේම ඇස් උඩ ගියේ දැවැන්ත භීතියක් හදවතට ගෙනෙමින්.

"තාරක... අපේ... අපේ ඇඳුම් ටික කෝ?" දේශානිගේ කටහඬ වෙවුලන්න පටන් ගත්තා.

"මම මෙතන නේද තිව්වේ... කෝ මේවා?" තාරකත් කලබලයෙන් වටපිට හෙව්වා.

නිරුවතින්ම අසරණ වුණු දෙන්නා වටපිට බලද්දී, එකපාරටම ඇසුණේ කුරිරු හිනා හඬක්. ඇල පාරට ටිකක් එහායින් තිබුණු උස ගල්තලාවක් උඩ වාඩි වෙලා හිටපු චාමර දෙන්නාටම නෙත ගැටුණා. චාමරගේ අතේ තාරකගේ සහ දේශානිගේ පාසල් ඇඳුම් ටික තිබුණා. ඊටත් වඩා පිළිකුල්සහගත දේ වුණේ, චාමර දේශානිගේ යට ඇඳුම තමන්ගේ මූණට තද කරගෙන, ඒකේ සුවඳ බලමින් තාරකලා දිහා බලලා කපටි හිනාවක් ගෙන සිටීමයි.

"අනේ දෙවියනේ... චාමර!" දේශානි බියෙන් කෑගසමින් වහාම ආපසු දිව ගොස් ඇල පාරේ වතුරට බැස, කරවටක් වතුරේ ගිලී තමන්ගේ නිරුවත වසා ගත්තා. ඇගේ ඇස්වලින් කඳුළු කැට කඩා වැටුණා.

තාරක කෝපයෙන් සහ ලැජ්ජාවෙන් දැවෙමින්, නිරුවතින්ම චාමර හිටපු ගල්තලාව දෙසට පා තැබුවා.

"චාමර... උඹ මොකද මෙතන කරන්නේ? දීපන් අපේ ඇඳුම් ටික!" තාරක කෑගැසුවා.

චාමර කිසිම ගණනක් නැතුව ගල්තලාවෙන් බිමට බැස්සා. එයා තාරකගේ කලිසමයි ෂර්ට් එකයි විතරක් තාරකගේ මූණට විසි කළා. ඒත් දේශානිගේ ඇඳුම් ටික තමන්ගේ පිටුපසට කරගෙන තදින් අල්ලා ගත්තා.

"තාරක... උඹේ ඇඳුම් ටික මෙන්න. හැබැයි මේ කෙල්ලගේ ඇඳුම් ටික නම් මම දෙන්නේ නැහැ," චාමර වල් හිනාවක් දැම්මා.

"පිස්සු නැතුව දීපන් චාමර! ඕවා කෙල්ලෙක්ගේ ඇඳුම්. උඹ මොකක්ද මේ කරන්න හදන සෙල්ලම?" තාරක කලිසම ඉක්මනින් ඇඳගන්න ගමන් කිව්වා.

"සෙල්ලම? යකෝ, උඹලා දෙන්නා මෙතන කරපු සෙල්ලම මම මුල ඉඳන්ම බලාගෙන හිටියේ. කෙල්ලගේ හරි ලස්සනයි නේද? මම මේ ඔක්කොම ඉස්කෝලෙයි, මුළු ගමටමයි කියනවා. බලමු හෙට ඉඳන් දේශානිටයි උඹටයි පාරේ බැහැලා යන්න පුළුවන්ද කියලා!" චාමර තර්ජනය කළා.

තාරකගේ මුළු ඇඟම සීතල වී ගියා. දේශානිගේ පවුලේ තත්ත්වයත්, තමන්ගේ ආත්මගෞරවයත් මුළු ගම ඉදිරියේ නැතිවී යන හැටි එයාට මැවී පෙනුණා. එයා චාමර ඉදිරියේ අසරණ වුණා.

"චාමර... අනේ එහෙම කරන්න එපා බං. අපි අතර ආදරයක් තියෙන්නේ. පින් සිද්ධ වෙයි, ඕක කාටවත් කියන්න එපා. දේශානිගේ ඇඳුම් ටික දීපන්," තාරක බැගෑපත් වුණා.

චාමර ඉදිරියට ඇවිත් තාරකගේ ෂර්ට් එකේ කොලර් එකෙන් තදින් අල්ලා ගත්තා. එයාගේ ඇස්වල තිබුණේ අමුතුම රාගික සහ අසහනකාරී බැල්මක්.

"තාරක... මට උපදෙස් දෙන්න එන්න එපා. මම මේක ගමට නොකියා ඉන්න නම් මට එක කොන්දේසියක් තියෙනවා. මටත් ඒකි එක්ක ඉන්න ඕන! ," චාමර කිව්වා.

"තාරක... උඹට පිස්සුද? ඒක කරන්න බැහැ!" තාරක කෑගැසුවා.

"එහෙනම් කමක් නැහැ. මම යනවා ගමට. මේ යට ඇඳුමත් එක්කම ගමේ අයට පෙන්වනවා උඹලා මෙතන කරපු වැඩ ටික," චාමර යන්න හැරුණා.

"හිටපන් චාමර!" තාරක බියෙන් නතර කළා. "මොකක්ද... මොකක්ද උඹට ඕන?"

"මෙතන නෙවෙයි. මෙතන වතුරේ ඉඳලා හරියන්නේ නැහැ. අර වත්ත කෙළවරේ අපේ තාත්තා හදාගෙන යන අලුත් ගෙදර තියෙන්නේ... අන්න එතනට උඹ මේකිව එක්කගෙන එන්න ඕන. එතනට ආවට පස්සේ ඉතුරු ටික මම බලාගන්නම්. උඹට මම මෙන්න මේ ගවුම විතරක් දෙනවා ඒකිට අඳින්න. හැබැයි යට ඇඳුම් දෙන්නේ නැහැ," චාමර දේශානිගේ පාසල් ගවුම විතරක් තාරක දෙසට විසි කරලා, යට ඇඳුම් ටික තමන්ගේ සාක්කුවේ දාගෙන යන්න ගියා.

තාරක අසරණව ගවුමත් අරගෙන වතුරේ ගිලී අඬමින් හිටපු දේශානි ළඟට ආවා. දේශානිට ගවුම දික් කරද්දී එයාගේ ඇස්වලින් කඳුළු ගලාගෙන ගියා.

"තාරක... මොකද වුණේ? චාමර මොකද කිව්වේ?" දේශානි වෙවුලමින් අහුවා.

තාරක සිදුවූ සියල්ල එකින් එක දේශානිට කිව්වා. චාමර තර්ජනය කරපු හැටිත්, හදාගෙන යන ගෙදරට එන්න කියපු හැටිත් කිව්වාම දේශානි මුළු ඇඟම වෙවුලලා කෑගහලා අඬන්න පටන් ගත්තා.

"අනේ තාරක... මට බැහැ! මම කොහොමද එහෙම යන්නේ? මගේ අම්මා දැනගත්තොත් වහ බොයි! අපි ගමෙන් පැනලා යමු තාරක..." දේශානි ඇඬුවා.

"දේශානි, අපි කොහේ පැනලා යන්නද? ඌ මේක ගමට කිව්වොත් අපිට ආයේ කවදාවත් මූණ දෙන්න බැහැ. චාමර කියන්නේ තිරිසනෙක්. මමත් එනවනේ ඔයා එක්ක. යමුකෝ... ගිහින් මොකද කරන්නේ කියලා බලමු. මම ඔයාට කරදරයක් වෙන්න දෙන්නේ නැහැ," තාරක දේශානිව සන්සුන් කරන්න උත්සාහ කළා.

දේශානි වෙන කරන්න දෙයක් නැති කමට, යට ඇඳුම් කිසිවක් නැතුව තෙතබරිත සිරුරට පාසල් ගවුම විතරක් දාගෙන වතුරෙන් ගොඩට ආවා. යට ඇඳුම් නැති නිසා ගවුම ඇඟට තද වී ඇගේ නිරුවත කැපී පෙනුණා. දෙදෙනාම බයෙන් සහ තිගැස්මෙන් රබර් වත්ත කෙළවරේ තිබූ, බාගෙට හදා තිබූ අලුත් ගෙදර දෙසට පා තැබුවා.

ගෙදර ඇතුළට යද්දී කිසිම කෙනෙක් හිටියේ නැහැ. අඳුරු, පාලු කාමරයක් ඇතුළේ චාමර පුටුවක් උඩ වාඩි වෙලා දෙන්නා එනකම් මඟ බලන් හිටියා. දෙදෙනා ඇතුළට එනවාත් සමඟම චාමර නැඟිටලා ආවා. එයාගේ ඇස් කෙළින්ම යොමු වුණේ යට ඇඳුම් නැතුව ගවුම විතරක් ඇඳගෙන හිටපු දේශානිගේ සිරුර වෙතයි.

චාමර කිසිම බයක් නැතුව දේශානි ළඟට ඇවිත්, එයාගේ දකුණු අතින් දේශානිගේ පියයුරක් ගවුමට උඩින් තදින් මිරිකා දැම්මා.

"ආහ්... බලපන්කෝ තාරක... යට ඇඳුම් නැතුව මේකි කොච්චර ලස්සනද කියලා!" චාමර විපරීත සිනහවකින් කිව්වා.

දේශානි බියෙන් කෑගසමින් පස්සට වුණත්, චාමර ඇගේ ඉණෙන් තදින් අල්ලා ගත්තා. ඊට පස්සේ චාමර තමන්ගේ පාසල් කලිසමේ ෂිපර් එක පහළට කරලා, තමන්ගේ කෙළින් වී තිබූ ලිඟුව එළියට ගත්තා. එයා තාරක සහ දේශානි ඉදිරියේම තමන්ගේ ලිඟුව තදින් අතගාන්න පටන් ගත්තා.

"දැන් වැඩි කතා ඕන නැහැ... වරෙන් දේශානි, මෙතන දණගහලා මගෙත් උරලා යවපන්! එතකොට මම උඹලා දෙන්නටම කිසිම කරදරයක් නැතුව යන්න දෙන්නම්," චාමර තමන්ගේ ලිඟුව දේශානිගේ මූණ දෙසට දික් කරමින් කිව්වා.

චාමරගේ තර්ජනය හමුවේ අසරණ වුණු තාරකයි දේශානියි දෙන්නටම කරගන්න දෙයක් නැති වුණා. ගමේ  ප්‍රසිද්ධ කසිප්පු මුදලාලිගේ පුතා වුණු චාමර ඉදිරියේ තමන්ගේ මුළු අනාගතයම පෙනී සිටියේ දැවැන්ත, බියකරු හීනයක් වගේ. පසුව චාමර තමන්ගේ කලිසම සම්පුර්ණයෙන්ම ගලවලා, කෙළින් වී තිබුණු ලිඟුව එළියට අරන් අතේ ගහන්න පටන් ගනිද්දී, දේශානිගේ ඇස් බියෙන් හා තිගැස්මෙන් ඉබේටම ඒ දෙසට යොමු වුණා.

තාරකගේ එකට වඩා චාමරගේ ලිඟුව ගොඩක් ලොකුයි වගේම දිගයි. ඒ නපුරු, තිරිසන් පෙනුම පිටුපස තිබුණු ඒ විශාල ලිගුව දැකලා දේශානිගේ හිතේ බය සමඟම මොහොතකට නොසිතු අමුතුම ආශාවක සේයාවක් මතු වුණත්, ඇයට ඒ සියල්ලට වඩා දැනුණේ දැවැන්ත බයක්, ලැජ්ජාවක් සහ අසරණකමක්. ඇගේ ඇස්වලින් කඳුළු කැට කඩාගෙන වැටුණා.

"අනේ චාමර... පින් සිද්ධ වෙයි මට යන්න දෙන්න... මට මෙහෙම කරන්න එපා..." දේශානි අඬමින් බැගෑපත් වුණා.

ඒත් චාමර ඒ කිසිම දෙයක් ගණන් ගත්තේ නැහැ. එයාගේ ඇස්වල තිබුණේ අසහනකාරී, නපුරු බැල්මක්. එයා තවත් ඉස්සරහට ඇවිත්, දේශානිගේ තෙතබරිත කොණ්ඩයෙන් තදින් අල්ලාගෙන ඇයව බිම දණගැස්සුවා.

"වැඩි කතා ඕන නැහැ! උඹ තාරකට කරපු දේ මටත් කරපන්... නැත්නම් මුළු ගමම හෙට මේක දැනගන්නවා. උඹේ පෑන්ටියත් මගේ ළඟ තියෙන්නේ. මුළු ඉස්කෝලෙටම පෙන්නලා උඹව වේසියක් දානවා දැනගනින්," චාමර බය කළා.

තාරක පසෙකට වී බලා සිටියේ නහර වැල් තද වෙන තරම් කෝපයෙන් සහ අසරණකමිනුයි. තමන්ගේ ආදරවන්තිය තවත් පිරිමියෙකු ඉදිරියේ මෙහෙම දණගසාගෙන සිටින අයුරු දකිද්දී එයාට කරගන්න දෙයක් තිබුණේ නැහැ. ඒත් අමුතුම දෙයකට, තමන්ගේ කෙල්ල වෙන පිරිමියෙකුගේ විශාල ලිඟුව දෙස බියෙන් බලා සිටින අයුරුත්, ඇගේ කම්මුල් මතින් කඳුළු වැටෙන අයුරුත් දකිද්දී, තාරකගේ කලිසම ඇතුළෙන් එයාගේ ලිඟුවද නොදැනුවත්වම කෙළින් වී තද වෙන්න පටන් ගත්තා. තමන්ගේ ආදරවන්තිය වෙන කෙනෙකුට මෙහෙම යටත් වෙනවා දැකීම එයාගේ හිතේ අමුතුම විපරීත උත්තේජනයක් ඇති කළා.

චාමර කිසිම ආදරයක් නැතුව, තමන්ගේ විශාල ලිඟුව දේශානිගේ මුව ඇතුළට බලෙන්ම එබුවා.

"ආහ්... ම්ම්මා..." දේශානිට හුස්ම හිරවෙනවා වගේ දැනුණා. එයාගේ කට ඇතුළට චාමරගේ ලිඟුව තදින් වදිද්දී ඇගේ ඇස්වලින් කඳුළු කඩා වැටුණා.

"ආහ්... දේශානි... උරපන් වේසි කට ඇතුළටම ගනින් ..." චාමර තදින් කෙඳිරිගෑවා.

ටික වේලාවකට පෙර රබර් වත්ත අයිනේදීත් අතේ ගසා තිබූ නිසා චාමරට එකපාරටම ධාතු පිටවීමේ උවමනාවක් තිබුණේ නැහැ. පැය කාලක් විතර දේශානි අඬ අඬා, කට රිදෙන තරමට චාමරගේ ලිඟුව උඩට පහළට කරමින් ඉරුවත් චාමරට යන්න ගානක්වත් තිබුණේ නැහැ. එයා දේශානිගේ ඔළුවෙන් තදින් අල්ලාගෙන, තමන්ගේ ඉණ ඉදිරියට කරමින් ඇගේ කට ඇතුළටම තදින් පහරවල් දුන්නා.

"ආහ්... හ්ම්ම්... තදට උරපන්... අන්න එහෙමයි..." චාමරගේ කෙඳිරිලි හඬ මුළු පාලු ගෙදර පුරාම පැතිරී ගියා.

දේශානිට තමන්ගේ මුව රිදෙන්න පටන් ගත්තා. පැය භාගයකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ ඇයට චාමරගේ ඒ විශාල ලිඟුව තමන්ගේ මුව ඇතුළේ තබාගෙන උරන්නට සිදු වුණා. ඇගේ කෙළ සහ කඳුළු එකතු වී චාමරගේ ලිඟුව දිලිසෙන්නට වුණා. තාරක මේ සියල්ල දෙස බලා සිටියේ තමන්ගේ කලිසම උඩින් කෙළින් වූ ලිඟුව තද කරගනිමිනුයි.

අන්තිමේදී, පැය භාගයක දැවැන්ත උත්සාහයකින් පසුව චාමරගේ සිරුර තද වෙන්න පටන් ගත්තා. එයා දේශානිගේ හිස තදින් තමන්ගේ ඉණ දෙසට තද කරගත්තා.

"ආහ්... දේශානි... මට යන්න එන්නේ... කට ඇතුළටම ගනින්!" චාමර හදවතින්ම කෑගැසුවා.

ඊළඟ මොහොතේම, චාමරගේ ලිඟුවෙන් පිටවූ උණුසුම්, ඝන ධාතු දහරාවන් විශාල ප්‍රමාණයක් දේශානිගේ කට පිරෙන්නම විසි වුණා. එකක් පිටුපස එකක් ලෙස පැමිණි ඒ දැවැන්ත ධාතු ප්‍රමාණයෙන් දේශානිගේ කට සම්පූර්ණයෙන්ම පිරී ගියා.

චාමර තමන්ගේ ලිඟුව දේශානිගේ කට ඇතුළෙන්ම තියාගෙන සිටියා. එයා දේශානිගේ මූණ දෙස බලමින්, කපටි හිනාවක් දැම්මා.

"ඔහොමම ඉඳපන්... එක බිංදුවක්වත් එළියට දාන්න බැහැ. ඔක්කොම ගිලපන්!" චාමර තර්ජනාත්මකව කිව්වා.

දේශානිට වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණේ නැහැ. චාමරගේ ලිඟුව කට ඇතුළේ තියෙද්දීම, ඇය කට පුරා තිබූ ඒ සියලුම ධාතු දහරාවන් අමාරුවෙන් එක බිංදුවක්වත් නාස්ති නොකර ගිල දැම්මා. සියල්ල ගිල දැමූ පසු, චාමර සෙමින් තමන්ගේ ලිඟුව ඇගේ මුවින් එළියට ගත්තා.

මුවින් එළියට ගත් චාමරගේ ලිඟුවෙන් තවමත් ධාතු බිංදු කිහිපයක් වැටෙමින් තිබුණා. දේශානි බිම වාඩි වී අමාරුවෙන් හුස්ම ගනිමින්, තමන්ගේ තොල් පිසදමා ගත්තා. ඇගේ ඇස්වලින් කඳුළු දිගටම ගලාගෙන ගියා. චාමර තමන්ගේ කලිසම උඩට කරගනිමින්, බිම වැටී සිටි දේශානි දෙසත්, පැත්තකට වී තවමත් තිගැස්මෙන් සිටින තාරක දෙසත් බැලුවා.

"හරි... උඹලා දෙන්නා දැන් යමල්ලා. හැබැයි මතක තියාගනින්,මම කියන වෙලාවට දේශානි මට ඕන විදිහට ඉන්නේ නැති වුණොත්, මේ සිද්දිය මුළු ගමටමයි ඉස්කෝලෙටයි කියනවා," චාමර නපුරු ලෙස කිව්වා.

තාරක වහාම ඇවිත් දේශානිගේ අතින් අල්ලාගෙන ඇයව නැගිටෙව්වා. දේශානිගේ යට ඇඳුම් නැති නිසා ඇගේ පාසල් ගවුම ඇඟට තද වී තිබුණා. දෙදෙනාම කිසිවක් නොකියා, භීතියෙන් සහ ලැජ්ජාවෙන් තැවෙමින් ඒ පාලු ගෙදරින් එළියට බැස්සා.

රබර් වත්ත මැදින් ආපසු පාරට එනතුරුම දෙදෙනා අතර කිසිම කතාවක් තිබුණේ නැහැ. දේශානි එක දිගටම අඬමින් ආවා. තමන්ගේ මුළු ජීවිතයම එක මොහොතකින් වෙනස් වී ගිය ආකාරය ඇයට අදහාගන්නට බැරි වුණා.

"දේශානි... අඬන්න එපා අනේ..." තාරක හිමින් සැරේ කිව්වා.

"තාරක... මට බයයි... අම්මා දැනගත්තොත් මම ජීවත් වෙන්නේ නැහැ. චාමර ආයේ මොනවා කරයිද දන්නේ නැහැ," දේශානි ගොතගසමින් කිව්වා.

තාරක දේශානිගේ අත තදින් අල්ලා ගත්තා. එයාගේ හිත ඇතුළෙත් ලොකු බයක් තිබුණත්, ඒ බයට යටින් අර අසහනකාරී හැඟීම තවමත් නැගෙමින් තිබුණා. තමන්ගේ ආදරවන්තිය වෙනත් පිරිමියෙකුට යටත් වුණු හැටි, ඇය වෙනත් ලිඟුවක් උරා බොන හැටි මතක් වෙන විට තාරකගේ හිත ඇතුළේ අමුතුම හැඟීමක් ඇති වුණා.

"අපි බලමු දේශානි... අපි දැනට ගෙදර යමු. චාමර කියන විදිහට ටික දවසක් ඉඳලා බලමු," තාරක කිව්වා.

දෙදෙනා පාර අයිනෙන් වෙන් වී තම තමන්ගේ ගෙවල් දෙසට ගියා. දේශානි ගෙදරට යද්දී අම්මා තවමත් කුලී වැඩ නිම වී පැමිණ තිබුණේ නැහැ. ඇය වහාම ගෙදර ඇතුළට ගොස්, ඇඳුම් ගලවා දමා නාගත්තා. චාමරගේ ලිගුවේ පිටපවු ධාතු නිසා තමන්ගේ මුළු සිරුරම අපවිත්‍ර වී ඇතැයි ඇයට දැනුණා. ඇය සබන් ගා තදින් ඇඟ සෝදා ගත්තා.

පසුදා පාසලට යාමට දේශානිට කිසිම ආසාවක් තිබුණේ නැහැ. ඒත් පාසල් නොගියොත් අම්මා සැක කරාවි යැයි බියෙන් ඇය පාසල් ඇඳුම ඇඳගෙන පාසලට ගියා. පාසල් ගේට්ටුවෙන් ඇතුළු වෙද්දීම ඇයට චාමරව නෙත ගැටුණා. චාමර යාළුවන් පිරිසක් සමඟ එකතු වී හිනාවෙමින් සිටියා. දේශානි දෙස බලමින් චාමර කපටි සිනහවක් දැම්මා.

පාසල් කාලය පුරාම දේශානි සිටියේ දැවැන්ත මානසික පීඩනයකයි. විවේක කාලයේදී තාරක ඇය අසලට ආවා. දෙදෙනාම ප්‍රධාන ශාලාව පිටුපස මාර ගහ යටට ගියා.

"දේශානි... චාමර අද උදේ මට හමු වුණා," තාරක හෙමින් කිව්වා.

"එයා මොකද කිව්වේ තාරක?" දේශානි බියෙන් ඇසුවා.

"එයා කියනවා අද හවස පාසල ඇරුණට පස්සේ ආයෙත් අර අලුත් ගෙදරට එන්න කියලා. නැත්නම් හෙට උදේට මුළු ඉස්කෝලෙටම විස්තරේ කියනවාලු," තාරක බිම බලාගෙන කිව්වා.

දේශානිගේ පාද පණ නැති වී යනවා වගේ දැනුණා. "අනේ තාරක... මට ආයේ එතනට යන්න බැහැ! ඌ මට මොනවා කරයිද දන්නේ නැහැ!"

"දේශානි... වෙන කරන්න දෙයක් නැහැ. අපි අදට විතරක් යමු. මම චාමරට කතා කරලා මේක ඉවරයක් කරන්න බලන්නම්," තාරක කිව්වා.

අවසානයේදී, සවස පාසල ඇරුණු පසු දේශානි සහ තාරක නැවතත් අර රබර් වත්ත අයිනේ තිබූ අලුත් ගෙදර දෙසට පා තැබුවා. ගෙදර ඇතුළේ චාමර සූදානම් වී සිටියා. එයාගේ අතේ මත්පැන් බෝතලයක්ද තිබුණා.

"ආ... ආවා නේද? මම දැනන් හිටියා උඹලා එනවා කියලා," චාමර මත්පැන් උගුරක් බොමින් කිව්වා.

"චාමර... පින් සිද්ධ වෙයි, මේ කෙල්ලට තවත් වද දෙන්න එපා. ," තාරක බැගෑපත් වුණා.

.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆