සමන්ගේ කතාව විසිතුන්වෙනි කොටස
නිරංජලා නැවත මෝටර් රථය පදවාගෙන මන්දිරය දෙසට එන විට වේලාව රාත්රී 7 පමණ වී තිබුණි. මුළු පරිසරයම කළුවරින් වැසී තිබූ අතර, මන්දිරයේ විදුලි පහන් ආලෝකයෙන් මිදුල බැබළුණි.
නිරංජලා රථය නතර කළාය. රියදුරු අසුන අසල දොර ඇරගෙන මුලින්ම බැස්සේ සමන්ය. ඔහු තම ගමන් මල්ලත් අතැතිව රථයෙන් බසිනු දුටු මන්දිරයේ සාලයේ සිටි ශානිකා සහ රේණු එකවරම.........
අද එතැන් සිට...
රියදුරු අසුන අසල දොර ඇරගෙන මුලින්ම බැස්සේ සමන්ය. ඔහු තම ගමන් මල්ලත් අතැතිව රථයෙන් බසිනු දුටු මන්දිරයේ සාලයේ සිටි ශානිකා සහ රේණු එකවරම ගල් ගැසී බලා සිටියහ. දෙදෙනාගේම ඇස් උඩ ගියේ සමන් නැවත පැමිණේ යැයි ඔවුන් කිසිසේත්ම බලාපොරොත්තු නොවූ බැවිනි.
"සමන්...!" ශානිකාගේ මුවින් ඉබේටම කියැවුණි.
නිරංජලා රියදුරු අසුනෙන් බැස ඉතාමත් සැහැල්ලුවෙන් මන්දිරය දෙසට ඇවිදගෙන ආවාය. හෝටලයේ ගත කළ හෝරා කිහිපය නිසා ඇගේ මුහුණේ තිබුණේ අමුතුම දීප්තියකි. ඇය සාලයට ඇතුළු වෙද්දී ශානිකා මඳක් අමනාපයෙන් මෙන් ඇය දෙස බලා හින්ට් එකක් ගැසුවේ නිරංජලාට හොඳින්ම ඇසෙන පරිදිය.
"සමන් එනවා කියලා ඉතින් අපිටවත් කිව්වේ නෑනේ... අපි හිතුවේ කොල්ලා ගමේම නතර වෙයි කියලා," ශානිකා පැවසුවේ සිනහවක් මුසු කළත් යටි සිතේ තිබූ ඊර්ෂ්යාව යම්තාක් දුරකට පිට කරමිනි.
සමන් සිනහවකින් යුතුව ශානිකා සහ රේණු අසලට ආවේය. "කොහොමද රේණු අක්කේ? කොහොමද නෝනා?" සමන් විමසුවේ ඉතාමත් නිහතමානීවය.
"අනේ හොඳයි සමන් මල්ලි... උඹ ආපු එක ලොකු දෙයක්. මෙහේ පාලු වෙලා තිබුණේ," රේණුකාගේ වචනයට ශානිකා ද සමන් දෙස බලා සිනාසුනා පමණි.
පසුව සමන් තම බෑගය අතට ගෙන, "එහෙනම් මම බෝඩිමට ගිහින් එන්නම්," යැයි පවසා මිදුල දෙසට පියමං කරන්නට හැදුවේය.
නමුත් ඒ මොහොතේම උඩුමහලේ සිට පඩිපෙළ බැස ආ නිරංජලා ඔහුව නතර කළාය. "නෑ නෑ සමන්... දැන් ආයෙත් ඒ බෝඩිමට යන්න ඕන නැහැ,"
ඇගේ ඒ කතාවට ශානිකා සහ රේණුකා දෙදෙනාම පුදුමයෙන් මෙන් එකිනෙකා දෙස බලාගත්හ.
"සමන්ව මම ආයෙත් මෙහේ ගෙන්න ගත්තේ වත්තේ වැඩ කරන්න නෙවෙයි. මීට පස්සේ සමන්ගේ රාජකාරිය තමයි ඩ්රයිවින්. අපිට ඕන වෙලාවට ලෑස්ති වෙලා ඉන්න ඕන නිසා සමන් මේ ගෙදරම නතර වෙන එක තමයි හොඳ."
සමන්, අර ගරාජ් එක පැත්තට වෙන්න තියෙන කාමරේ ඔයා හදාගන්න. ඔයා අද ඉදන් නතර වෙන්නේ මෙහේ.
නිරංජලාගේ මේ තීරණයත් සමඟ සමන්ගේ තත්ත්වය මන්දිරය තුළ එකවරම ඉහළ ගියේය. ඔහු තවදුරටත් වත්තේ වැඩ කරන සාමාන්ය සේවකයෙකු නොව, ගෙදර රියදුරු ලෙස නිල වශයෙන් පත් විය.
රේණුකා "හොඳයි මැඩම්, එහෙනම් සමන් මල්ලිට රෑට කෑම මෙහෙන්ම ලෑස්ති කරන්නම්," යැයි පවසමින් කුස්සිය දෙසට ගියේ මනාපයෙනි.
එදින රාත්රියේ මන්දිරය පුරා පැවතියේ අමුතුම නිහඬතාවයකි. නිරංජලා සමඟ හෝටලයේදී ගත කළ පැය කිහිපය නිසාත්, දින ගණනාවක මළගෙදර මහන්සිය නිසාත් සමන් සිටියේ දැඩි විඩාවකිනි. අලුත් කාමරයේ තිබූ සුවපහසු ඇඳට වැටුණු සැණින් ඔහුට ගැඹුරු නින්දක් ගියේය.
පසුදා උදෑසන 8 ට පමණ නිරංජලා සුදු පැහැති සැහැල්ලු ඇඳුමකින් සැරසී සමන්ගේ කාමරය අසලට පැමිණියාය.
"සමන්... ලෑස්තිද? අපි යමු වාහනේ පුරුදු වෙන්න," ඇය සිනාසෙමින් ඇසුවාය.
සමන් වහා ලෑස්ති වී ඇය සමඟ රථය අසලට ගියේය. නිරංජලා රියදුරු අසුනේ වාඩි වූ අතර, සමන් ඇය අසල අසුනෙන් වාඩි විය. ඇය මෝටර් රථය පදවාගෙන නගරයෙන් මඳක් ඈතට වන්නට පිහිටි වාහන තදබදය අඩු, නිදහස් පාරක් දෙසට ගමන් කළාය.
"සමන්, ඔයාට කලින් වාහන පදවලා පුරුදු තියෙන නිසා මේක අල්ලගන්න එක අමාරු වෙන එකක් නැහැ. මේක ඔටෝ වාහනයක් නිසා හරිම ලේසියි," ඇය පවසමින් රථය පාර අයිනේ නතර කර සමන්ට රියදුරු අසුනට එන ලෙස සංඥා කළාය.
සමන් රියදුරු අසුනේ වාඩි වෙද්දී, නිරංජලා ඔහුට ඉතාමත් සමීපව වාඩි වී වාහනයේ ගියර් සහ අනෙකුත් කොටස් ගැන විස්තර කරන්නට වූවාය. "මෙන්න මේක බ්රේක් එක, මේක ඇක්සලේටර් එක... හරිම හිමින් පෑගුවම ඇති," ඇය පවසමින් ඇගේ සිනිඳු දෑතින් සමන්ගේ අත අල්ලා ගියර් ලිවරය මාරු කරන ආකාරය පෙන්වා දුන්නාය.
ඇගේ සිරුරෙන් වහනය වූ මත් කරවන සුළු සුවඳ විලවුන් සුවඳත්, ඇගේ උණුසුම් ස්පර්ශයත් නිසා සමන්ගේ අවධානය මඳක් වෙනතකට යොමු වුවද, ඔහු උනන්දුවෙන් රිය පැදවීමට ඉගෙන ගත්තේය. නිරංජලා විටින් විට සමන්ගේ කලවා ප්රදේශය අතගාමින් ඔහුට ධෛර්යය දුන් අතර, සමන් සෙමින් වාහනය ඉදිරියට ධාවනය කරන්නට විය.
"සමහරුන්ට සති ගණන් යනවා මේක ඉගෙන ගන්න. ඒත් ඔයාට ඒක ඉක්මනට අහුවෙනවා," ඇය සමන්ගේ උරහිසට බර වෙමින් පැවසුවාය.
පැය දෙකක පමණ පුහුණුවකින් පසු සමන් සාර්ථකව වාහනය පාලනය කිරීමට ඉගෙන ගත්තේය. නිරංජලා දෙස බැලූ ඔහුට පෙනී ගියේ ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ ගුරුවරියකගේ බැල්මට වඩා වැඩි යමක් බවයි.
පසුව සමන් කාර් එක නැවත මන්දිරය බලා අවේ සමන් සිටි බෝඩිම පැත්තෙන්.. නිරංජලා මැඩම්ගේ කාර් එක හොදින් හදුනන විමලා අක්කයි සන්ධ්යයි දෙන්නම දිලිසෙන කාර් එක දිහා බලාගෙන ඉද්දි විමලා අක්කා දැක්ක දෙයින් ඇස් දෙක උඩ ගියා.
"සන්ධ්යා... ඒ අර බලපන්! අර ඩ්රයිවින් සීට් එකේ ඉන්නේ අපේ සමන් නේද බන්?" විමලා අක්කා කෑගැහුවේ අතේ තිබ්බ කොස්සත් බිම වැටෙද්දී. "මූ කවදාද ආවේ? අපි දන්නෙත් නෑනේ මූ ගමේ ඉඳන් ආවා කියලා!"
සන්ධ්යාත් බෙල්ල දික් කරලා බලලා කට ඇද කළා. "අම්මෝ ඔව් අක්කේ... ඒ සමන් තමයි. බලන්නකෝ අර නෝනා ලඟ ඉඳන් මූට මොනවා හරි කියා දෙනවා. ඒ ගෑනි සමන්ගේ කරේ යන්නේ...
"ඒක තමයි බන්," විමලා අක්කා ඉණට අතක් තියාගත්තා. හැබැයි සමන් මේ පැත්තේ පස් පෑගුවේ නෑ කියන්නේ අනිවාර්යයෙන්ම අර ගෑනි මූව ඇතුලෙම නතර කරගන්න ඇති. සමන් වගේ කඩවසම් එකෙක්ව ලඟ තියාගෙන ඔය ගෑනි නිකන් ඉඳියි කියලා හිතනවද? අනිවාර්යයෙන්ම මූගෙන් ගන්න පුළුවන් උපරිම සැප අර ගෑනි මේ වෙද්දිත් අරගෙන ඇති. දැක්කද සමන් යන විදිහ... මූටත් දැන් ඉතින් මොනවා අඩුවක්ද?"
"අනිවාර්යයෙන්ම විමලා අක්කේ.... දැන් ඉතින් කොල්ලා මන්දිරේ සැප විඳිනවා ඇති. අර ගෑනිටත් ඉතින් දැන් ඕන වෙලාවක මූව කාමරේට ගෙන්නගන්න පුළුවන්නේ. අපිට ඉතින් දැන් ඉඳලා හිටලාවත් සමන්ව බලන්න ලැබෙන්නේ නැති වෙයිද මන්දා." සන්ධයා සුසුමක් හෙළමින් කිව්වා.
"අනේ මන්දා බං," විමලා එහෙම කිව්වේ හිතේ තියෙන පාලුවයි, ඊර්ෂ්යාවයි දෙකම එකතු කරලා.
.................................................................................
දහවල් කෑමෙන් පස්සේ මන්දිරයේ පොඩි විවේකයක් ගත්ත නිරංජලා, හවස් වෙද්දී ආයෙත් ලෑස්ති වුණේ සමන්ට රිය පැදවීම තවදුරටත් පුරුදු කරන්නයි. හැබැයි මේ පාර ඇය වාහනය පදවන්න කිව්වේ නගරය දෙසටයි.
"සමන්, අපි අද කොළඹ පැත්තට යමු. ඔයාට ට්රැෆික් එකේ වාහනය අරන් යන්න පුලුවන් වෙන්නත් ඕනනේ," නිරංජලා සිනාසෙමින් කිව්වා.
සමන් ඉතාමත් පරීක්ෂාකාරීව වාහනය පදවමින් කොළඹ දෙසට ඇදුණා. කොළඹ ලිබර්ටි ප්ලාසා එක අසලට ආවම නිරංජලා වාහනය නතර කරන්න කිව්වා.
"යමු ඇතුළට,"
සමන් පුදුමයෙන් වගේ ඇය පස්සෙන් ගියා. ලිබර්ටි ප්ලාසා එකේ තිබුණ ප්රසිද්ධ ජංගම දුරකථන අලෙවි සැලකට ගිය නිරංජලා, එහි තිබුණු අලුත්ම මාදිලියේ මිල අධික ස්මාර්ට් ෆෝන් එකක් අතට ගත්තා.
"මේක බලන්න සමන්, මේක හොදයි නේද?" ඇය ඇහුවේ සමන්ගේ ඇස් දෙස බලමින්.
"මේක... මට ද මැඩම්?" සමන් ඇහුවේ අදහාගන්න බැරුව වගේ.
"ඔව් සමන්. දැන් ඔයා මගේ ඩ්රයිවර්නේ. මට ඕන වෙලාවක ඔයාව ගෙන්න ගන්න හොඳ ෆෝන් එකක් තියෙන්න ඕනේ," නිරංජලා බොහොම වෘත්තීය මට්ටමෙන් ඒක කිව්වත්, ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ සමන්ට තෑග්ගක් දීමේ සතුටයි.
ඇය ඒ වෙලාවෙම ඒකට අවශ්ය සිම් පතක් සහ අලුත්ම කවරයක් ද දමා සමන්ගේ අතට දුන්නා. සමන් ඒ දිලිසෙන අලුත්ම ෆෝන් එක අතට ගත්තේ පුදුම හැඟීමකින්. ගමේ හේන් ගොවිතැන් කරපු තරුණයෙක්ට මේ වගේ මිල අධික දුරකථනයක් ලැබීම හීනයක් වගෙයි.
"ස්තූතියි මැඩම්," සමන් කිව්වේ අවංකවමයි.
"ඕක මොකක්ද සමන්..," නිරංජලා අමුතු සිනහවක් දාලා කිව්වා.
නැවත වාහනයට ගොඩවුණු සමන්ට තේරුණා නිරංජලා තමා වෙනුවෙන් විශාල කැප කිරීමක් කරන බව. ඒ වගේම ඇය තමාගෙන් බලාපොරොත්තු වන දේවල් දිනෙන් දින වැඩි වන බවත් ඔහුට රහසක් වුණේ නැහැ.
ෆෝන් එක ගත්තට පස්සේ නිරංජලා සමන්ව එක්කගෙන ගියේ නගරයේ තියෙන ලොකුම ඇඳුම් කඩේකට.
"සමන්, ඩ්රයිවර් කෙනෙක් වුණාම පිළිවෙළකට ඉන්න ඕනේ. ඒ නිසා ඔයාට ගැළපෙන ඇඳුම් ටිකක් බලලා ගමු," නිරංජලා කිව්වේ බොහොම උනන්දුවෙන්.
ඇය ලෝබ නැතුව සමන් වෙනුවෙන් වියදම් කළා. මිල අධික කමිස, කලිසම් වගේම හොඳ සන්නාමයක සපත්තු ජෝඩුවකුත් ඇය සමන් වෙනුවෙන් අරන් දුන්නා. සමන් ඇඳුම් ඇඳලා බලද්දී නිරංජලා ඒ දෙස බලා හිටියේ අමුතුම තෘප්තියකින්. හරියට තමන්ගේම වස්තුවක් හැඩ කරනවා වගේ.
හවස හතට විතර දෙන්නත් එක්ක මන්දිරයට ආවා. බඩු ටික කාමරෙන් තියපු සමන්, නිරංජලා ලඟට ගියේ පොඩි අවසරයක් ගන්න.
"මැඩම්, මම බෝඩිම පැත්තට ගිහින් එන්නද? ඊයේ ආවට පස්සේ ඒ පැත්තේ යන්න ලැබුණේ නෑ. මගේ ඉතිරි බඩු ටිකත් එහේ තියෙනවා," සමන් ඇහුවා.
"හොඳයි සමන්, ගිහින් එන්න. හැබැයි රෑ වෙන්න කලින් එන්න ඕනේ," නිරංජලා සිනහවකින් අවසර දුන්නා.
සමන් පයින්ම බෝඩිම පැත්තට ගියේ අලුත් ෆෝන් එකත් සාක්කුවේ දාගෙන. සමන් වත්ත මැදින් එනවා දැක්ක ගමන් සන්ධ්යායි, විමලා අක්කයි දෙන්නම එකවරම නැගිට්ටුනා..
"අම්මෝ... මෙන්න එනවා ලොකු මහත්තයා! මම හිතුවේ දැන් ඉතින් අපිට සමන්ව බලන්න වෙන්නේ පත්තරේ පින්තූරෙකින් විතරයි කියලා," විමලා අක්කා කටපුරා හිනාවෙලා කිව්වා.
සමන් හිනාවෙලා බෝඩිමට ගොඩවුණා.
"ඒක නෙවේ මල්ලි කවද්ද ආවේ? දැන් ඉතින් ඔයා නතර වෙලා ඉන්නේ කොහෙද?" සන්ධ්යා ඇහුවේ කටත් ඇද කරලා.
සමන් අලුත් ෆෝන් එක එළියට අරන් වෙලාව බලන ගමන් කතාව පටන් ගත්තා. " මැඩම් කිව්වා දැන් වත්තේ වැඩ කරන්න ඕන නෑ කියලා. මට දැන් දීලා තියෙන්නේ ඩ්රයිවර් රස්සාව. මට ඇතුලේ කාමරයක් අස්කරලා හදලා දුන්නා. මම දැන් එහේ නතර වෙන්නේ."
"බලපන්කෝ ඉතින් වාසනාව... මැඩම්මද ඔය ෆෝන් එකත් අරන් දුන්නේ?" විමලා අක්කා ඇස් උඩ තියන් ඇහුවා.
"ඔව් අක්කේ, අද හවස තමයි අරන් දුන්නේ. ඩ්රයිවර් කෙනෙක් වුණාම ෆෝන් එකක් ඕනලුනේ. ඇඳුම් පැළඳුම් පවා අරන් දුන්නා," සමන් කිව්වේ බොහොම සාමාන්ය විදිහට වුණත් සන්ධ්යාටයි විමලාටයි ඒක දහමකුත් එකක් වුණා.
"අපිට තේරෙනවා සමන් මල්ලි... අපිට තේරෙනවා. මැඩම් ඔයාට මෙච්චර සලකන්නේ නිකන් වෙන්න බෑනේ. ඔයා මැඩම්ගේ ඩ්රයිවර් විතරක් නෙවෙයි වගේ," සන්ධ්යා ඇහැක් ඉඟි කරලා කිව්වේ ඇතුළේ වෙන දේවල් ගැන ඉව වැටිලා වගේ.
සමන් ඒකට මොකුත් නොකියා හිනා වුණා. ඔහු දන්නවා මේ ගෑනුන්ගේ කටවල් නතර කරන්න බැරි බව.
පසුව සමන් තමන්ගේ ඉතිරි වෙලා තිබුණ බඩු කිහිපය බෑග් එකකට දාගෙන, බෝඩිමෙන් සමුගන්න කලින් විමලා අක්කලාගේ ගෙදර සාලයට ගොඩවුණා. විමලා අක්කා කුස්සියට ගියේ සමන්ට තේ එකක් හදන්නයි. ඒ වෙලාවේ සාලයේ ඉතිරි වුණේ සන්ධ්යයි සමනුයි විතරයි.
සන්ධ්යා හිමීට සමන්ගේ ළඟට කිට්ටු වුණා. ඇගේ ඇස්වල තිබුණේ අමුතුම කෑදරකමක්. සමන්ගේ අලුත් කමිසයයි, කලිසමයි දෙස බලපු ඇය, එකපාරටම කිසිම පැකිලීමක් නැතුව සමන්ගේ කලිසම උඩින්ම ඔහුගේ ලිගුව තද කරලා අල්ලලා මිරිකුවා.
"සමන් මල්ලි, ඔයා බොරු කියන්න එපා. අර නෝනා අනිවාර්යයෙන්ම මේකෙන් සැපක් අරගෙන ඇති. නැතුව ඉතින් අර ලැම්බෝගිනි වගේ කාර්වල ඔයාව නග්ගගෙන, අලුත්ම ෆෝන් අරන් දීලා, ඇඳුම් අරන් දෙයිද?"
සමන් එකපාරටම වුණ දේ නිසා ගල් ගැහුණා. "මොනවා කියනවද ආහ්හ්හ්..." සමන් ගොත ගසමින් කියන්න හැදුවත් සන්ධ්යා අත ඇරියේ නැහැ. ඇය තවත් තදින් ලිඟුව පිරිමදින්න ගත්තා.
"අපිට කොයින්ද ඉතින් මැඩම්ලාට වගේ ඔයාට වියදම් කරන්න සල්ලි? අපිට තියෙන්නේ මේ ඇඟ විතරයි," සන්ධ්යා එහෙම කියන ගමන් තමන්ගේ පපුව සමන්ගේ උරහිසේ ඇතිල්ලුවා.
සන්ධ්යාගේ ඒ අතගෑම හමුවේ, සමන්ගේ සිරුර පුරා විදුලියක් කෙටුවා වගේ දැනුණා. මන්දිරයේ සුවපහසුව මැද හිටියත්, සන්ධ්යා වගේ ගැමි ගැහැනියකගේ මේ රළු ස්පර්ශය සමන්ගේ පිරිමි බව එකපාරටම අවදි කළා. කලිසම උඩින්ම සමන්ගේ ලිඟුව යකඩයක් වගේ කෙලින් වී නැගී සිටිනවා සන්ධ්යාට හොඳටම දැනුණා.
"දැක්කද... මේක කියන දේ," සන්ධ්යා සරාගී හිනාවක් දාලා තවත් තදින් මිරිකුවා. "නෝනා ඔයාට සැප දුන්නට, අපිව අමතක කරන්න එපා හොඳේ."
සන්ධ්යා එසේ පවසා ඉක්මනින් දණගසා සමන්ගේ කලිසමේ සිප් එක පහත් කර, යකඩයක් වගේ කෙලින් වී තිබුණු ඔහුගේ ලිඟුව එළියට ගත්තා.
පසුව ඇය තම කෙළ බිඳක් අත්ලට ගෙන ලිඟුව වටා තවරා වේගයෙන් අතේ ගසන්නට වූවාය. "අම්මෝ සමන්... මේකේ තියෙන රස්නය," ඇය මිමිණුවාය. මඳ වෙලාවකින් ඇය තම මුව පළල් කර ඒ රළු පිරිමි බව උගුර දක්වාම ඇතුළු කරගනිමින් ඉතාමත් කෑදර ලෙස උරන්නට පටන් ගත්තාය. සමන් දෑස් පියාගෙන සෝපාවට බර වුණේ සන්ධ්යාගේ ඒ දක්ෂ මුව පහසින් ලැබෙන සුවය විඳගනිමිනි.
ඒ වෙලාවෙම තේ කෝප්ප දෙකක් තැටියක තියාගෙන විමලා අක්කා සාලයට ආවාය. සාලයේ මැද දණගසාගෙන සමන්ගේ ලිඟුව උරන සන්ධ්යාව දුටු විමලා අක්කාගේ අතේ තිබූ තැටිය මඳක් ගැස්සුණි. නමුත් ඇය බිය වුණේ හෝ කෑගැසුවේ නැත. ඇගේ දෑස්වල ද මතු වූයේ එවැනිම ආශාවකි.
ඇය වහාම තේ තැටිය මේසය මත තබා, සාලයේ ප්රධාන දොර සහ ජනෙල් සියල්ලම වේගයෙන් වසා දැමුවාය. සාලය අඳුරු වන්නට වූ අතර, හුදෙකලාව සහ ආරක්ෂාව තහවුරු වූ සැණින් ඇය සමන් ඉදිරියට පැමිණියාය.
ඇය සති කිහිපයකින් පිරිමි පහසක් නොලද පිපාසයෙන් පසුවූවාය. විමලා අක්කා තම රෙද්ද සහ යට ඇඳුම් සියල්ලම එකින් එක ගලවා දමා, සමන් ඉදිරියේ සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවත් වූවාය. ඇගේ පිරුණු සිරුර සහ මෝරා ගිය පියයුරු දුටු සමන්ගේ ආශාව තවත් තීව්ර විය.
එක් පැත්තකින් සන්ධ්යා සමන්ගේ ලිඟුව උරමින් සිටින අතර, විමලා අක්කා නිරුවතින්ම සමන්ගේ ඇඟට බර වී ඔහුගේ පපුව සහ බෙල්ල සිපගන්නට වූවාය. "සමන් මල්ලි... අද නම් ඔයාට මෙහෙන් යන්න වෙන්නේ නෑ අපේ පිපාසය නිවන්නේ නැතුව," විමලා අක්කා රහසින් මිමිණුවේ සමන්ගේ සිරුර තවත් උණුසුම් කරමිනි. සාලය පුරා දැන් පැතිරී තිබුණේ ඒ ගැහැනුන් දෙදෙනාගේ සහ සමන්ගේ මෝරා ගිය සරාගී ආශාවන්ගේ සුවඳයි.
..................................................................................
සමන් සෝපාවට බර වෙලා ඉද්දි, විමලා අක්කා ඔහුගේ ඇඟ උඩට නැඹුරු වෙලා සමන්ගේ තොල් දෙක තදින් උරා බොන්න ගත්තා. ඒ දෙන්නා පාලුවෙන් වගේ තොල් සිපගනිද්දී, සන්ධ්යා තවමත් දණගාගෙන සමන්ගේ ලිඟුව තමන්ගේ කෙළවලින් නාවනවා. ඇය තමන්ගේ මුව ඇතුළේ කෙළ පුරවලා ලිඟුව වටේම තවරමින්, ඒක සම්පූර්ණයෙන්ම ලිහිස්සි කරලා දැම්මා.
"අම්මෝ විමලා අක්කේ... බලන්නකෝ මේකේ තියෙන රස්නය. මට නම් මේක උරලා ඉවර කරන්න හිතෙන්නේ නෑ," සන්ධ්යා කෙඳිරිගාමින් කිව්වා.
ටික වෙලාවකින් විමලා අක්කා සමන්ගේ තොල්වලින් ඈත් වෙලා, සන්ධ්යාව මඳක් පසෙකට කරලා ඇයත් සමන්ගේ දෙපා අස්සේ දණගැහුවා. දැන් විමලා අක්කයි සන්ධ්යායි දෙන්නම මාරුවෙන් මාරුවට සමන්ගේ ඒ යකඩයක් වගේ කෙලින් වෙලා තිබුණු ලිඟුව උරන්න ගත්තා.
සන්ධ්යා ටිකක් වෙලා උරලා ඉවත් වෙද්දී, විමලා අක්කා වහාම ඒක තමන්ගේ මුව ඇතුළට ගත්තා. ඇය ඉතාමත් ප්රවීණ විදිහට ලිඟුවේ කෙළවර දිවෙන් පිරිමදිමින් උරද්දී, සන්ධ්යා සමන්ගේ වෘෂණ කෝෂ ලෙවකමින් ඔහුට උපරිම සැපක් ලබා දුන්නා. ගැහැනුන් දෙදෙනෙක්ගේ මුව පහස එකවර ලැබෙද්දී සමන්ට දැනුණේ තමන් ලෝකයෙන් නික්මිලා යනවා වගෙයි.
"ආහ්... විමලා අක්කේ... සන්ධ්යා..." සමන් දෑස් පියාගෙන කෙඳිරිගෑවා.
එක්කෙනෙක් උරලා ඉවර වෙද්දී අනෙක් කෙනා ඒක උදුරාගෙන වගේ උරනවා. සමන්ගේ කෙළවලින් නෑවුණු ලිඟුව ඒ දෙන්නගේම කටවල් ඇතුළේ මාරුවෙන් මාරුවට ගිලී ගියා. සාලයේ තිබුණේ ඒ දෙන්නා උරන තෙතබරිත ශබ්දය විතරයි. සති ගානකින් පිරිමි පහසක් නැතුව හිටපු විමලා අක්කයි සන්ධ්යයි දෙන්නම නියම බඩගින්නක හිටපු බැළලියෝ වගේ සමන්ගේ ඒ පිරිමි රසය උමතුවෙන් වගේ උරා බීවා.
දෙන්නාම පිස්සුවෙන් වගේ මාරුවෙන් මාරුවට සමන්ගේ ලිඟුව ලෙවකද්දී, සන්ධ්යාට තවත් ඉවසිල්ලක් නැති වුණා. ඇය වේගයෙන් සමන්ගේ කලිසමයි, යට කලිසමයි පහළට ඇදලා දාලා ඒක සාලේ මුල්ලකට විසි කළා. දැන් සමන් සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවත්. ඔහුගේ ඒ පිරිමි බව කෙළවලින් දිලිසෙමින් තිබුණේ සන්ධ්යාගේත් විමලාගේත් දෑස් අන්ධ කරමින්.
එක්කෙනෙක් උරලා ඉවර වෙද්දී අනෙක් කෙනා ඒක උදුරාගෙන වගේ උරනවා. සමන්ගේ කෙළවලින් නෑවුණු ලිඟුව ඒ දෙන්නගේම කටවල් ඇතුළේ මාරුවෙන් මාරුවට ගිලී ගියා. සාලයේ තිබුණේ ඒ දෙන්නා උරන තෙතබරිත ශබ්දය විතරයි.
ඒත් එක්කම මුළු සාලයම ගොළු කරමින්....
"ටොක්... ටොක්.. ටොක්..."
"විමලා අක්කේ... විමලා අක්කේ.........
.
.
.
.
.
.
.
මතු සම්බන්ධයි
වල් මල්ලියා 🍆
Lassana kathawak. Ithuru ekath ikamanata danna.
ReplyDelete