සමන්ගේ කතාව තිස්හයවෙනි කොටස

 "ආහ් කොල්ලෝ... ඇහැරුණාද? එන්න කෑම කන්න," දිල්ෂානි ආදරයෙන් හිනාවෙලා කිව්වා.

දෙන්නත් එක්ක සාලයේ මේසයට වාඩි වෙලා උදේ කෑම ටික සතුටින් කාගත්තා. ඊට පස්සේ සමන් ගෙදර යන්න පිටත් වෙන්න ලෑස්ති වුණා. පසුව දිල්ෂානිට ළඟට කතා කරලා, ඇයව බදාගෙන ආදරණීය හාදුවක් දීලා ඇයට සමුදුන්නා.

ඊට පස්සේ සමන් දොරෙන් එළියට බැහැලා මිදුලට පියනඟද්දීම ඔහුගේ දෑස් එකවරම නතර වූයේ ගරාජය දෙසටයි. එහි ඊයේ දිල්ෂානි සමග පැමිණි මෝටර් රථයට අමතරව, තවත් නන්නාඳුනන කළු පැහැති මෝටර් රථයක් එහි අලුතින් නවතා තිබෙනු සමන් දැක්කා. ඔවුන් රාත්‍රියේ කාමරයට වී සිටි බැවින් වෙනත් කිසිවෙකු නිවසට ආ බවක් ඔහු දැන සිටියේ නැහැ.

සමන් මඳක් මවිත වී, නැවත හැරිලා දොරකඩ අසල සිටි දිල්ෂානි දෙස බලමින්, "දිල්ෂානි... කවුද මේ වාහනයෙන් ආවේ...?" යැයි කුතුහලයෙන් ඇසුවාය.

අද එතැන් සිට...

සමන්ගේ මුහුණේ ඇඳුණු තැතිගැන්ම දැකපු දිල්ෂානිට හිනා ගියා. "මොකද සමන් බය වෙලා? අපි නිදාගෙන ඉද්දි හොරෙන් වෙන කෙනෙක් ඇවිත් ගියා කියලද හිතුවේ?" ඇය කපටි හිනාවක් දාලා ඇහුවා.එහෙමම "ආහ්... මේක බලන්නකෝ..." එහෙම කියපු දිල්ෂානි තමන්ගේ අතේ තිබුණ ලස්සන කාර් යතුරක් සමන්ට පෙන්නුවා.

"ඔයා හිතුවද මම මගේ කොල්ලව බස් එකේ යවයි කියලා? ඊයේ මුළු දවසෙම මාව සතුටු කරන්න ඔයා කොච්චර මහන්සි වුණාද... අද උදේම මම මගේ ඩ්‍රයිවර් කෙනෙක්ට කතා කරලා මේ කාර් එක මෙහෙට ගෙන්න ගත්තේ ඔයාට යන්න. තෙල් ෆුල් කරලයි තියෙන්නේ," දිල්ෂානි ආඩම්බරයෙන් කිව්වා.

සමන් තවමත් පුදුමයෙන් වගේ බලාගෙන ඉද්දි, දිල්ෂානි ඉදිරියට ඇවිත් ඒ කාර් යතුර සෙමින් සමන්ගේ අත්ල උඩින් තිබ්බා. දිල්ෂානි තමන් වෙනුවෙන් මේ තරම් දෙයක් කරයි කියලා සමන් හීනෙකින්වත් හිතුවේ නැහැ.

සමන් යතුරත් අතේ තියාගෙන, දිල්ෂානිව තදින් තමන්ට ලං කරලා බදාගත්තා. "ඔයා නම් ඇත්තටම මාර කෙනෙක් දිල්ෂානි... මට හිතාගන්නවත් බෑ," සමන් කිව්වේ ඇගේ දෑස් දෙස ආදරයෙන් බලන ගමන්.

දිල්ෂානිත් සමන්ගේ ගෙල වටා දෑත් යැව්වා. මිදුලේ උදෑසන සිසිල් සුළඟ මැද දෙන්නා අතරේ නැවතත් ඉතාමත් ආශාවෙන් පිරුණු, තදබල තොල් සිපගැනීමක් හුවමාරු වුණා. විනාඩියක් විතර එක දිගටම ඇගේ තොල් පෙති උරලා බීපු දිල්ෂානි සෙමින් ඇගෙන් ඈත් වුණා.

පසුව දිල්ෂානි කපටි හිනාවක් දාලා සමන්ගේ පපුවට ඇඟිල්ලකින් ඇන්නා. "දැන් ඉතින් යන්න... යන්න කොල්ලෝ... නැත්නම් මට ඔයාව ආයෙමත් යවන්නේ නැතුව ගේ ඇතුළටම එක්කගෙන යන්න හිතෙයි," ඇය කිව්වේ සරාගී බැල්මකින් සමන් දෙස බලන ගමන්.

ඇය එතැනින් නැවතුණේ නැහැ. සමන්ගේ අතේ තිබුණු කාර් යතුර දිහා බලලා ආයෙමත් මෙහෙම කිව්වා. "තව දෙයක්... ඔයා වෙනුවෙන් මම මේ වාහනය අද ඉඳන් වෙන් කරලා තියන්නේ. ඔයාට ඕනම වෙලාවක මෙහෙ ඇවිත් මේක අරගෙන යන්න පුළුවන්. ඒක ඔයාගේම කියලා හිතන්න."

සමන් පුදුමයෙන් බලා සිටිද්දී, "ආහ්... තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා," කියමින් දිල්ෂානි ඉක්මනින් ගේ ඇතුළට පියනැඟුවා.

විනාඩියකින් විතර ඇය ආපහු ආවේ තමන්ගේ අත් බෑගයෙන් ගත්තු බැංකු කාර්ඩ් එකකුයි, රුපියල් පන්දාහේ කොල දෙකක් අතින් අරගෙන.

"ආහ්... මේ කාර්ඩ් එක තියාගන්න. ඔයාට යන එන ගමන් වියදමට මොනවා හරි ගන්න ඕන වුණොත්, නැත්නම් කාර් එකට තෙල් ගහගන්න ඕන වුණොත් මේක පාවිච්චි කරන්න. ඒ විතරක් නෙවෙයි, ගෙදර වියදම්වලට ඕනම දේකට මේකෙන් සල්ලි ගන්න. ඔයා දන්නවනේ මම කොහොමත් සල්ලි ළඟ තියාගන්න කැමති නැති බව," දිල්ෂානි කාර්ඩ් එක සමන්ගේ අතට දෙන ගමන් කිව්වා.

ඊට පස්සේ ඇය අතේ තිබුණු රුපියල් 10,000 මුදලත් සමන්ගේ කලිසම් සාක්කුවටම දැම්මා. "දැනට හදිස්සියකට මෙතන දසදහසක් තියෙනවා, මේකත් අරගෙන යන්න," කියමින් ඇය සමන්ගේ මුහුණ දෙස බලා ඉතාමත් ළැදියාවෙන් සිනාසුණාය.

සමන් දිල්ෂානිට සමුදීලා, අලුත්ම මෝටර් රථයට නැඟලා එන්ජිම පණගැන්නුවා. ඇය දොරකඩ අසල සිට සිනාසෙමින් අත වනද්දී, සමන් වාහනය ඉදිරියට ඇදලා කෙළින්ම කොට්ටාව අධිවේගී මාර්ගයෙන් ඇතුල්වීමේ පත්‍රය ලබාගෙන හයිවේ එකට දාපු සමන්, කාර් එකේ වේගය සෙමින් වැඩි කළා. ඒ සුඛෝපභෝගී වාහනයේ තිබුණු සුවපහසුව විඳිමින් වේගයෙන් ඉදිරියට යන ගමන්, සමන්ගේ හිත අතීතයට දිව යන්න පටන් ගත්තා.

ඔහුට මතක් වුණා මීට ටික කාලයකට කලින් තමන් ගමේ ඉඳන් කොළඹ එන්න පිටත් වුණු හැටි. එදා ඔහු ළඟ තිබුණේ ඉතාමත් සීමිත සල්ලි ටිකකුයි, පරණ ඇඳුම් කිහිපයක් දාගත්තු බෑග් එකකුයි විතරයි. අද තමන්ටම කියලා වෙන් වුණු සුපිරි කාර් එකකින්, සාක්කුවේ සල්ලි සහ ක්‍රෙඩිට් කාර්ඩ් පුරවාගෙන, උජාරුවට ගමට යන මේ වර්තමානයත් අතර තියෙන වෙනස ගැන හිතෙද්දී සමන්ට දැනුණේ පුදුමාකාර ආඩම්බරයක්.

"මගේ තියෙන මේ පිරිමි ශක්තියට, මේ වගේ සල්ලිකාර ගැනු මේ තරම් වශී වෙයි කියලා මම කවදාවත් හිතුවේ නැහැ," සමන් තමන්ටම කියාගනිමින් තනියම හිනා වුණා. ශානිකා, නිරංජලා වගේම දිල්ෂානිත් එයාගේ යාලුවනුත් තමන්ගේ සරාගී පහසට මුළුමනින්ම යටත් වෙලා ඉන්න හැටි හිතද්දී ඔහුගේ පිරිමි මානය උපරිමයටම ඉස්සුණා.

පැය දෙකකට විතර පස්සේ හයිවේ පිටවීමෙන් එළියට දාපු සමන්, ගමට යන පාරේ තිබුණු ප්‍රධාන කාර්ගිල්ස් ෆුඩ්සිටි එකක් අසල වාහනය නතර කළා. ගෙදර ඉන්න අයට මොනවා හරි අරගෙන යන්න ඕන නිසා ඔහු ට්‍රොලියක් අරගෙන සුපර් මාර්කට් එක ඇතුළට ගියා. දිල්ෂානි තමන්ට ඕන තරම් වියදම් කරන්න කාර්ඩ් එක දීලා තිබුණත්, කාගේ වුණත් සල්ලි නාස්තිකාර විදිහට පාවිච්චි කරන්න සමන් කැමති වුණේ නැහැ. ඒ නිසා ඔහු අනවශ්‍ය දේවල් නොගෙන, ගෙදරට ඇත්තටම අවශ්‍යම කරන බඩු බාහිරාදිය විතරක් තෝරාගෙන කවුන්ටරයට ආවා.

එතැන බිල වුණේ රුපියල් 10,850ක්. සමන් කිසිම පැකිලීමක් නැතුව දිල්ෂානි දුන්නු ඒ බැංකු කාර්ඩ් එක දීලා බිල ගෙවලා දැම්මා.

බඩු බෑග් ටිකත් අතින් අරගෙන ෆුඩ්සිටි එකෙන් එළියට ආපු සමන්, ඒ ටික කාර් එකේ පිටුපස අසුනෙන් තබා නැවතත් රියදුරු අසුනට නැග්ගා. ඔහු වාහනය පණගන්වන්න හදද්දීම, කලිසම් සාක්කුවේ තිබුණු තමන්ගේ ජංගම දුරකථනය දඟලන්න වුණා. සමන් ෆෝන් එක අතට ගෙන බලද්දී, තිරය මත දිස් වුණේ දිල්ෂානි මැඩම් කියන නමයි.

සමන් ඇමතුමට සම්බන්ධ වූ වහාම දිල්ෂානිගේ හඬ ඇසුණේ සිනහවත් සමඟ මුසු වූ මඳ අමනාපයකිනි.

"මොනවාද කොල්ලෝ ඔය? මම ඔයාට කාර්ඩ් එක දීලා කිව්වේ වියදම් කරන්න කියලා නේද? මම කිව්වනේ ගෙදරට ඕන හැමදේම අඩු නැතුව අරගෙන යන්න කියලා. අද කාලේ රුපියල් 10,850කට මොනවාද ගන්න පුළුවන් ආහ්...?" දිල්ෂානි එක දිගටම කියාගෙන කියාගෙන ගියාය. ඇගේ ෆෝන් එකට බැංකුවෙන් ආපු මැසේජ් එක දැකලයි ඇය මේ කෝල් එක අරන් තිබුණේ.

සමන් සැහැල්ලුවෙන් හිනා වෙලා මෙහෙම කිව්වා. "අපිට ඉතින් ලොකු ලොකු දේවල් ඕන නැහැනේ. හාල් එහෙම ගෙදර තියෙනවා. ගෙදරට අවශ්‍ය කරන පොඩි පොඩි දේවල් ටිකක් තිබුණාම ඇති. ඒ ටික මම ගත්තා."

"අනේ මන්දා කොල්ලෝ... මට නම් ඔයා ගැන හිතාගන්නම බැහැ. වෙන කෙනෙක් වුණා නම් මගේ සල්ලි ඔක්කොම වුණත් නාස්ති කරලා, මගේ සල්ලි අරගෙන නිකං ඉඳියි. ඔයාගේ මේ ගතිගුණ නම් ඇත්තටම පුදුමයි," දිල්ෂානි සමන්ගේ ඒ අවංක ගතිගුණය ගැන හිත ඇතුළෙන්ම පැහැදෙමින් කිව්වා.

"හරි හරි සමන්... දැන් ඉතින් පරිස්සමෙන් ගෙදර යන්නකෝ. ගෙදර ගිහින් මට අනිවාර්යයෙන්ම කෝල් එකක් දෙන්න," යැයි පවසමින් ඇය ඇමතුම විසන්ධ කළා.

සමන් නැවතත් වාහනය පණගන්වා ගම දෙසට ධාවනය කළේය. ටික වෙලාවකින් ඔහු තමන්ගේ දුෂ්කර ගම්මානයේ පාරවල් දිගේ ඇවිත් තමන්ගේ නිවස අසලට ළඟා වුණා.

ඔහු වත්තට ඇතුළු වෙද්දී, සමන්ගේ අම්මා මිදුලේ පැත්තක ඉඳන් දර කොට කිහිපයක් පළමින් සිටියා. ඒ වගේ දුප්පත් ගමකට මේ වගේ සුපිරි, දිලිසෙන කාර් එකක් එන්නේ ඉතාමත් කලාතුරකින් නිසා, පාරේ යන එන අය වගේම ගෙවල් ළඟ කට්ටියත් මේ කවුද මුදලාලි කෙනෙක්ද කියලා බලන්න මිදුල්වලටම බැහැලා බලාගෙන හිටියහ.

සමන් කාර් එක සෙමින් වත්ත ඇතුළට දමා, නිවස ඉදිරිපිට නතර කරලා වාහනයේ එන්ජිම නිවා දැමූ සමන්, සෙමින් රියදුරු අසුනේ දොර හැර සන්ග්ලාස් එකත් දමාගෙන එළියට බැස්සේය. දර පළමින් සිටි අම්මා දර පොරව පැත්තකින් තබා, දෑස් ලොකු කරගෙන, තමන්ගේම පුතා මේ වගේ ලොකු කාර් එකකින් බැස්සේ කියලා අම්මට අදහාගන්නවත් බැරි වුණා. 

සමන් ගෙට බඩු බාහිරාදිය සියල්ල තබා, අම්මා සමඟ මඳ වේලාවක් කතාබස් කිරීමෙන් අනතුරුව, පොරොන්දු වූ පරිදි දිල්ෂානිට දුරකථන ඇමතුමක් ලබා දුන්නේය. තමන් පරිස්සමෙන් සහ සුවසේ නිවසට ළඟා වූ බව ඇයට පැවසූ පසු, දිල්ෂානි ද සැනසුම් සුසුමක් හෙළා සතුටු වූවාය.

රාත්‍රිය උදා වෙද්දී සමන්ගේ දුරකථනයට ශානිකාගෙන් ඇමතුමක් ආවේය. "ඔයා නැතුව මුළු ගෙදරම පාලුයි පැටියෝ... ඉක්මනට එන්න," කියමින් ශානිකා දුරකථනයෙන් බොහෝ වෙලාවක් සමන් සමඟ ආදරයෙන් ලෙන්ගතු වූවාය. සමන් ද ඇයව සනසා රෑ කෑම කා නින්දට යන ලෙස පවසා ඇමතුම විසන්ධ කළේය.

අම්මා සමඟ රාත්‍රී ආහාරය ගැනීමෙන් පසුව, "අම්මේ, මම ගමේ යාළුවෙක්ව හම්බවෙලා එන්නම්," යැයි පවසා සමන් නිවසින් පිටතට පැමිණියේය. නමුත් ඔහුගේ ගමනාන්තය වුණේ යාළුවෙකුගේ නිවසක් නොවේ; කෙළින්ම නිලන්ති අක්කලාගේ ගෙවල් පැත්තටයි.

සමන්ගේ තාත්තාගේ මරණ ගෙදරින් පස්සේ නැවත ගමට ආවේ අද නිසා නිලන්තිව දැකීමේ දැඩි ආශාවක් ඔහුගේ සිත තුළ තිබුණි. මේ වෙද්දී වෙලාව රාත්‍රී 9 විතර ඇති බැවින් මුළු ගමම නිශ්ශබ්ද වී තිබුණි. නිලන්තිගේ නිවසේ ද ඉදිරිපස ලයිට් නිවා දමා තිබූ අතර, වෙනත් විශේෂ වැඩක් නොතිබූ නිසා ඇය ඒ වන විටත් නින්දට ගොස් සිටියාය.

සමන් කිසිවෙකුටත් නොපෙනෙන සේ හොරෙන්ම නිවසේ පිටුපස දොර අසලට ගියේය. ඔහු දොරට තට්ටු කළේ සාමාන්‍ය කෙනෙකු තට්ටු කරන ආකාරයට නොවේ; ඔවුන් දෙදෙනා පමණක් දන්නා, රහස් වෙනස්ම රටාවකට "තක්... තක්-තක්..." ගා දොරට තට්ටු කළේය.

ඇඳ මත සුව නින්දේ සිටි නිලන්ති, එකවරම ඇසුණු ඒ වෙනස් තට්ටු කරන රටාව නිසා ගැස්සී ඇහැරුණාය. ඒ වෙන කවුරුත් නොව සමන් බව ඇයට එක සැරෙන්ම වැටහුණි. ඇය වහා ඇඳෙන් බැස, කලබලයෙන් කුස්සිය දෙසට දිව ගොස් සෙමින් පිටුපස දොරේ අගුල හැරියාය.

දොර ඇරෙනවාත් සමඟම අඳුර මැදින් සමන් ගෙතුළට පැමිණියේය.

"සමන්... ඔයා...?" නිලන්තිට තමන්ගේ දෑස් අදහාගත නොහැකි විය. "කවද්ද ඔයා ගෙදර ආවේ...?"

ඇයට තවදුරටත් තමන්ගේ හැඟීම් පාලනය කරගත නොහැකි විය. ඇය එකවරම ඉදිරියට පැන සමන්ගේ ගෙල බදාගෙන ඔහුට තදින් වාරු වූවාය. "කොළඹ ගියාට පස්සේ මට කෝල් එකක්වත් දෙන්න එපා ? මට හැමදාම ඔයාව මතක් වෙනවා දෙයියෝ..." කියමින් නිලන්ති සමන්ගේ පපුවට මුහුණ තද කරගෙන, කුඩා දරුවෙකු මෙන් ඔහු සමඟ ආදරයෙන් හුරතල් වෙන්නට වූවාය.

පසුව නිලන්ති සමන්ගේ අතින් තදින් අල්ලාගෙන සෙමින් කාමරයට කැඳවාගෙන ගොස් ඇය ඇඳ මත වාඩි වී, සමන්වද තමන් අසලින් වාඩි කරවාගෙන ඔහුගේ පළල් පපුවට මුහුණ තද කර තදින් තුරුල් වුණාය. කොළඹ ගිය දා සිට සිතේ හිරකරගෙන සිටි පාලුව සහ තනිකම සමන්ගේ සිරුරේ උණුසුමත් සමඟ සෙමින් දියවී යන බව ඇයට දැනුණි.

මඳ වේලාවක් එලෙස ඔහුගේ පපුවේ ගැස්මට සවන් දී සිටි නිලන්ති, සෙමින් හිස ඔසවා තමන් දෙස බලා සිටි සමන්ගේ මුහුණ තමන් දෙසට හරවා ගත්තාය. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ දැඩි ආශාවක් සහ පෙරේතකමකි. ඇය සෙමින් ඉදිරියට නැමී සමන්ගේ උණුසුම් තොල් පෙති මත තමන්ගේ තොල් තබා ඉතාමත් ආදරණීය මෙන්ම සරාගී හාදුවක් දෙන්නට පටන් ගත්තා.

නිලන්තිගේ ඒ පෙරමුණ ගැනීමත් සමඟ සමන්ගේ සිතේ තිබූ කාමුක හැඟීම්ද එකවරම අවදි විය. ඔහු ඇගේ ඉණ වටා දෑත් යවා, ඇයව සෙමින් ඇඳ මත උඩුබැලි අතට පෙරළා ඇය මතට බර වෙමින් ඇගේ දෙතොල් තදින් සිපගන්නට විය. ඔහුගේ පිරිමි හාදු හමුවේ නිලන්තිගේ මුළු සිරුරම වෙව්ලා ගිය අතර, ඇය සමන්ගේ හිසකෙස් අතරට තමන්ගේ ඇඟිලි යවා ඔහුව තමන්ට තවත් තද කරගත්තාය.

"ම්ම්ම්හ්... සමන්... ආහ්..."

ඔහු ඇගේ බඳ ප්‍රදේශය මිරිකමින්, පහළ තොල තදින් උරා බොද්දී නිලන්තිට තමන්ගේ හැඟීම් පාලනය කරගත නොහැකිව ඇඳ ඇතිරිල්ල තදින් අල්ලාගෙන මුවින් සරාගී කෙඳිරිලි හඬක් පිටවූවාය.

ගොඩක් වෙලා මේ විදිහට එක දිගටම තොල් සිපගත්තට පස්සේ දෙන්නටම හොඳටම හති වැටුණා. නිලන්ති සෙමින් සමන්ගේ සිරුරෙන් මඳක් ඈත් වෙලා, ඔහු ඇඳගෙන හිටපු සරම ගැටය ලිහලා එක පාරින්ම ගලවලා පැත්තකට දාලා දැම්මා.

​සරම අයින් කරපු ගමන්, ඒ වෙනකොටත් උපරිමයටම ප්‍රාණවත් වෙලා, පොල්ලක් වගේ කෙළින් වෙලා තිබුණු සමන්ගේ දිගු ලිඟුව එක පාරටම එළියට පැන්නා. නිලන්ති ආශාවෙන් පිරුණු ඇස් දෙකෙන් ඒ දිහා බලාගෙන, තමන්ගේ මෘදු අත්ලෙන් ඒක අල්ලලා උඩට පහළට වේගයෙන් මිරිකමින් අතේ ගහන්න පටන් ගත්තා.

​"අනේ සමන්... මේ රත්තරන් කඳ නැතුව මම කොච්චර පාලුවෙන්ද හිටියේ... මට මේක නැතුව පිස්සු වගේ," නිලන්ති ලිඟුව දිහා බලාගෙනම සරාගී හඬකින් කිව්වා.

​ඇය එහෙම කියලා, ඇඳ මත දණ ගහගෙන සමන්ගේ උණුසුම් ලිඟුවේ මුල ඉඳන් අගටම තමන්ගේ දිවෙන් සෙමින් ලෙවකාගෙන ගියා. ඊට පස්සේ එහි රතු පාට වී තිබුණු පෙරසම කොනට ආදරණීය හාදු පාරවල් කිහිපයක්ම දුන්නා.

පසුව ඇය තවදුරටත් බලා ඉන්නේ නැතුව, තමන්ගේ කට උපරිමයෙන්ම පළල් කරලා සමන්ගේ ලිඟුව කෙළින්ම මුව ඇතුළටම බස්සා ගත්තා. ඇය තමන්ගේ තොල් දෙකෙන් ඒක තද කරලා අල්ලගෙන, ලොලිපොප් එකක් උරනවා වගේ මහා පෙරේතකමකින් උඩට පහළට වෙමින් උරන්න පටන් ගත්තා. ඇගේ දිව ලිඟුවේ නහර වැල් දිගේ කරකවමින් උරද්දී, කෙළ බිංදු පහළට බේරෙන්න වුණා.

​"ම්ම්ම්හ්... ආහ්... ... සනීපයි..." සමන් ඇඳ ඇතිරිල්ල තදින් මිරිකාගෙන, හිස පිටුපසට කරලා කෙඳිරිගෑවා.

​නිලන්ති තමන්ගේ මුව උපරිම ගැඹුරටම ඇරලා, ලිඟුව උගුරේ වදිනකම්ම ඇතුළට ගනිමින් සහ එළියට ගනිමින් ඉතාමත් සරාගී විදිහට සමන්ට උපරිම සැපක් දෙන්න වුණා. සමන් ඇයගේ හිසකෙස් අතරින් දෑත් යවා, ඇයව තවත් තමන් දෙසට තද කරමින්, ලිඟුව තවත් ගැඹුරට ඇතුළු කරවන්නට උත්සාහ කළා. ඇය කරන මේ සරාගී ක්‍රියාව සමන්ගේ ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා යන්නට පටන් ගත්තා.

​සමන් එකවරම නිලන්තිව නතර කර, ඇයව ඇඳ මතින් මඳක් ඔසවා ඇය ඇඳ සිටි ඇඳුම් එකින් එක ගලවා දමා ඇයව සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවත් කළා. මේ වන විටත් නිලන්තිගේ සිරුරේ උද්දීපනය නිසා ඇයගේ යෝනිය සරාගී ස්‍රාවයන්ගෙන් තෙත් වී, ලිස්සන සුළු වී තිබුණා.

​සමන් ඇයව ඇඳ මත උඩුබැලි අතට නිදි කරවා, ඇගේ කකුල් දෙක දෙපැත්තට පළල් කරා. ඉන්පසුව ඔහු තමන්ගේ දැඩි වී තිබූ ලිඟුව ඇගේ යෝනි තොල් මත තබා, කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව තදින් ඇතුළු කරන්නට පටන් ගත්තා. පළමු තෙරපුම දීමත් සමඟම සමන්ගේ මුළු ශරීරයම එකම උණුසුමකින් පිරී ගියා.

ටික ටික සමන් තමන්ගේ බර නිලන්තිගේ සිරුර මතට මුදා හරිමින්, උපරිමයටම ප්‍රාණවත් වී තිබූ ඒ හැඩිදැඩි ලිඟුව ඇගේ සෙවලවලින් නැහැවී තිබූ යෝනි සිදුර මත තබා තද කළා.

​"... ම්ම්ම්හ්... සමන්..."

​ලිස්සන සුළු ස්‍රාවයන් නිසා කිසිම බාධාවකින් තොරව සමන්ගේ ලිඟුව ඇගේ යෝනි සිදුර මිරිකාගෙන, එහි බිත්ති තද කරමින් සෙමින් සෙමින් ඇතුළටම කිඳා බැස්සා. පිරිමි පහසක් නැතුව මාස ගණනාවක් තිස්සේ වේලි වේලි හිටපු නිලන්තිගේ යෝනි මාර්ගය තදින් ඇකිලී තිබුණු නිසා, සමන්ගේ ලිඟුව ඇතුළු වෙද්දී ඇයට දැනුණේ දැඩි තෙරපුමක් සහ අප්‍රමාණ සුවයක් මුසු හැඟීමක්. ඇය තමන්ගේ දෑත්වලින් සමන්ගේ පළල් උරහිස් දෙක තදින් බදාගෙන, තමන්ගේ කකුල් දෙක සමන්ගේ ඉණ වටා යවා තවත් තද කරගත්තා.

​"ආහ්හ්... අම්මෝ සමන්... ඒක...  ලොකුයි... මාව පිරිලා යනවා මගේ රත්තරනේ... ම්ම්ම්හ්..." නිලන්ති තමන්ගේ මුහුණ ඇඳ ඇතිරිල්ලේ ඔබාගෙන මහා හයියෙන් කෙඳිරිගාන්න වුණා.

​සමන් තමන්ගේ ලිඟුව මුළුමනින්ම ඇගේ යෝනියේ උපරිම ගැඹුරටම බස්සා, තත්පර කිහිපයක් එලෙසම තද කරගෙන සිටියා. නිලන්තිගේ උණුසුම් යෝනි බිත්ති තමන්ගේ ලිඟුව වටා වෙළෙමින් දෙන තෙරපුම සමන්ව තවත් මාරාවේශ කළා. ඔහු සෙමින් තමන්ගේ ඉණ පස්සට අරගෙන, නැවතත් මුළු ශක්තියම යොදා ඉදිරියට පදිමින් රළු පහරවල් එල්ල කරන්න පටන් ගත්තා.

​"චස්... පටස්... චස්..."

​කාමරයේ නිශ්ශබ්දතාවය බිඳදමමින් ඔවුන්ගේ සිරුරු එකිනෙක ගැටෙන සරාගී ශබ්දය දරුණුවට ඇහෙන්න වුණා. සමන් කිසිම අනුකම්පාවකින් තොරව, තමන්ගේ පිරිමි ශක්තිය උපරිමයෙන්ම පාවිච්චි කරමින් නිලන්තිගේ යෝනිය ඇතුළටම වේගවත් ප්‍රහාරයන් එල්ල කළා. ඔහු ඇගේ පියයුරු දෑතින්ම මිරිකමින්, ඇගේ තොල් පෙති නැවත නැවතත් රළු විදිහට හපමින් සිපගන්නා අතරතුර ඉණ ක්‍රියාත්මක කළේ හරියට මැෂිමක් වගෙයි.

​"ආහ්... සමන්... හයියෙන්... තව හයියෙන් කරන්න... මාව ඉරලා දාන්න කොල්ලෝ... ම්ම්ම්හ්... අම්මෝ ඒක වදිනවා..." නිලන්තිට මේ දරුණු පහරවල් දරාගන්න බැරුව ඇස් උඩ හිස් කරමින් කෑගැසුවාය. ඇගේ මුළු සිරුරම සමන්ගේ පහරවල්වල වේගයට ඇඳ පුරා ඉහළ පහළ යන්න වුණා.

​සමන් ඇගේ කකුල් දෙක තවත් ඉහළට ඔසවා, ඇගේ දණහිස් දෙක ඇගේ පපුව මට්ටමටම එනසේ නමා, තවත් තදින් ඇතුළටම ප්‍රහාර එල්ල කළා. මේ වෙනස්ම ඉරියව්ව නිසා සමන්ගේ ලිඟුව ඇගේ යෝනියේ මෙතෙක් නොවැදුණු ගැඹුරුම සංවේදී තැන්වල තදින්ම වදින්න වුණා. නිලන්ති වේදනාව සහ උපරිම කාමුක සතුට මුසු වූ මහා කෙඳිරිලි හඬකින් මුළු කාමරයම දෙවනත් කළාය. ඇගේ යෝනි බිත්තිවලින් තව තවත් ස්‍රාවයන් ගලාගෙන විත් ඔවුන්ගේ කලවා ප්‍රදේශයම තෙත් කර දැමුවා.

සමන්ගේ ප්‍රහාරයන්ගේ වේගය සහ දරුණු බව තව තවත් වැඩි වෙද්දී, නිලන්තිට තමන්ගේ සිහිය පවා නැති වී යනවා වැනි හැඟීමක් දැනෙන්න වුණා. මාස ගණනාවකට පසු ලැබුණු මේ අතිශය රළු සහ දැඩි පිරිමි පහරවල් නිසා ඇගේ මුළු සිරුරම පාලනයකින් තොරව ගැහෙන්නට විය. ඇගේ යෝනි බිත්ති එක දිගටම ඇකිලෙමින්, සමන්ගේ ලිඟුව තදින් මිරිකා අල්ලා ගන්නට වූයේ ඇය සිය පළමු සුරාන්තයට ඉතාමත් ආසන්න බව පසක් කරමිනි.

​"ආහ්... සමන්... මට... මට බෑ... මාව මැරෙන්න වගේ එනවා... අම්මෝ... ආහ්හ්හ්...!" නිලන්ති දෑස් තදින් පියාගෙන, ඇඳ ඇතිරිල්ල ඉරා දමන්නාක් මෙන් දෑතින්ම මිරිකා ගනිමින් මහා හඬින් කෑගැසුවාය.

​ඇගේ මුළු යෝනි මාර්ගයම ඇතුළතින් දරදඬු වී ඇඹරී යද්දී, ඇගේ සිරුරෙන් සරාගී ස්‍රාවයන් දහරා එක පිට එක පිටතට විදින්නට විය. ඇය උපරිම සීමාවටම ළඟා වී මහා දරුණු සුරාන්තයක ගිලී යද්දී, ඇගේ කලවා යුගලය සහ මුළු බඳ ප්‍රදේශයම වේගයෙන් වෙව්ලා ගොස් ඇඳ මත පතිත වුණා.

​නිලන්ති තමන්ගේ සුරාන්තයේ අමාරුව සහ විඩාව නිසා "හ්... හ්..." ගාමින් වේගයෙන් හතිලද්දී, සමන්ට ද තවදුරටත් තමන්ගේ හැඟීම් පාලනය කරගන්නට නොහැකි විය. ඇගේ උණුසුම් යෝනි බිත්ති තදින් ඇකිලෙමින් තමන්ගේ ලිඟුවට දුන් ඒ දැඩි තෙරපුම නිසා සමන්ගේ උපරිම සීමාව ද ළඟා වී තිබුණි. ඇය හොඳටම හතිලමින්, පණ නැතිව වැතිර සිටින අයුරු දුටු සමන්, තවදුරටත් ප්‍රමාද නොවී ඉක්මනින්ම වැඩේ අවසන් කිරීමට තීරණය කළේය.

​ඔහු ඇගේ පණ නැති කකුල් ඇද තදින් තමන්ගේ උරහිස් මතට තබාගෙන, ඇගේ ඉණ ප්‍රදේශය ඇඳෙන් ඉහළට එසවෙන සේ දෑතින්ම තට්ටම්වලින් තද කර අල්ලා ගත්තේය. ඉන්පසුව තමන්ගේ මුළු ශරීරයේම ශක්තිය එක තැනකට ගොනු කරමින්, අවසාන මාරාන්තික රළු පහරවල් කිහිපය එක පිට එක එල්ල කරන්නට විය.

​ඔවුන්ගේ සිරුරු ගැටෙන ශබ්දය කාමරය පුරා දරුණුවට රැව් දුන් අතර, සමන් තමන්ගේ ලිඟුව ඇගේ යෝනියේ කෙළවරටම, ඇගේ ගර්භාෂ මුඛයේ වදින තෙක්ම ඇතුළටම තද කරමින් අවසන් තෙරපුම ලබා දුන්නේය.

​"ආහ්හ්හ්... නිලන්ති... අක්කේ...!" සමන්ගේ මුවින් දරුණු පිරිමි කෙඳිරිල්ලක් පිටවෙද්දීම, ඔහුගේ ලිඟුවේ නහර වැල් සියල්ල උපරිමයටම පිම්බී ගියේය.

​යකඩ පොල්ලක් මෙන් දැඩි වී තිබූ ඔහුගේ ලිඟු සිදුරෙන්, ඉතාමත් උණුසුම් වූ ධාතු දහරා විශාල ප්‍රමාණයක් එක පිට එක නිලන්තිගේ යෝනියේ ගැඹුරුම තැනටම විදින්නට විය. ඒ උණුසුම් ධාතු ප්‍රවාහය තමන්ගේ ඇතුළත වදිනවාත් සමඟම, දැනටමත් පණ නැතිව සිටි නිලන්තිගේ මුළු සිරුරම නැවත වතාවක් ගැස්සී ගියේය. සමන් තමන්ගේ මුළු බරම ඇය මතට මුදා හරිමින්, ලිඟුව ඇය ඇතුළතම තද කරගෙන, ඇගේ පපුව මතට කඩා වැටී වේගයෙන් හතිලන්නට විය. 

නිලන්තිගේ සිරුර මතට කඩා වැටී වේගයෙන් හතිලමින් සිටි සමන්, මඳ වේලාවකින් සෙමින් ඇගෙන් ඈත් වුණා. ඔහුගේ මුහුණේ තිබූ කලබලකාරී බැල්මත්, ඇතුළත තිබූ ලිඟුව ඉක්මනින්ම පිටතට ගෙන වහාම තමන්ගේ සරම අතට ගත්තු ආකාරයත් දකිද්දී නිලන්තිට කාරණය වැටහුණා. සමන් මේ තරම් ඉක්මනින් සහ රළු විදිහට වැඩේ ඉවර කළේ, ගෙදර ඉන්න අම්මා සැක නොහිතන සේ ඉක්මනින්ම ආපසු තමන්ගේ නිවසට යන්න ඕන නිසා වෙන්න ඇති කියලා නිලන්ති තනියම හිතාගත්තා. ඇය තමන්ගේ තැළුණු, පණ නැති සිරුර ඇඳ මතම තබාගෙන, ආදරණීය මෙන්ම විඩාපත් දෑසින් සමන් දෙස බලා සිටියාය.

​සමන් කිසිදු ප්‍රමාදයකින් තොරව තමන්ගේ ඇඳුම් ටික සකස් කරගෙන, ඇඳ අසලට පැමිණ නිලන්තිගේ නළල මත සැහැල්ලු හාදුවක් තැවරුවා. "මම එහෙනම් ගිහින් එන්නම් අක්කේ... පරිස්සමෙන් ඉන්න," කියලා ඉතාමත් රහසින් මිදුරුවා. නිලන්ති ද සිනාසෙමින් හිස සැලූ පසු, ඔහු ආ පැමිණි වේගයෙන්ම කුස්සියේ පිටුපස දොරෙන් එළියට බැස, අඳුර මැදින් නොපෙනී ගොස් තමන්ගේ නිවස බලා පිටත් වුණා.

​පසුදින උදෑසන උදා වුණේ මුළු ගමටම අලුත් ආරංචියක් රැගෙනයි. සමන් කොළඹ ඉඳන් සුපිරි කාර් එකකින් ඇවිත් ඉන්න වග මුළු ගම පුරාම ලැව්ගින්නක් වගේ පැතිරිලා තිබුණා. දරුවෙකුගේ දියුණුව දකිද්දී ඕනෑම මවකගේ සිතේ ඇති වන අභිමානය සහ සතුට සමන්ගේ අම්මාට ද උපරිමයෙන්ම දැනෙන්න තිබුණා.

​"පුතේ... මාව අද ඔය කාර් එකේ තියාගෙන ගමේ ටිකක් එක්කන් යන්නකෝ," කියලා අම්මා උදේම සමන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියාය.

​අම්මාගේ ඒ ආසාව ප්‍රතික්ෂේප කරන්න සමන්ට කිසිම හේතුවක් තිබුණේ නැහැ. ඔහු වහාම සූදානම් වී, අම්මාවත් කාර් එකේ ඉදිරිපස අසුනෙන් වාඩි කරවාගෙන, ගම වටේම රවුමක් යන්න පිටත් වුණා. ගමේ පටු පාරවල් දිගේ ඒ දිලිසෙන සුඛෝපභෝගී වාහනය සෙමින් ධාවනය වෙද්දී, පාරේ හිටපු හැමෝම වගේ නතර වෙලා පුදුමයෙන් බලන්න වුණා. සමන්ගේ අම්මා තමන්ගේ නෑදෑයෝ සහ හිතවතුන් ඉන්න ගෙවල් අසලින් යද්දී, වාහනයේ වීදුරුව පහත් කර ඔවුන්ට අත වනමින් ඉතාමත් ආඩම්බරයෙන් සිනාසුණාය.  ගම වටේම රවුමක් දමා, නෑදෑ හිතමිතුරන් සියල්ලන්ටම තමන්ගේ දියුණුව පෙන්වීමෙන් පසු ඔවුන් නැවත නිවසට පැමිණියා.

​සවස් යාමය උදා වෙද්දී, ගෙදරට අවශ්‍ය තවත් අඩුපාඩු බඩු බාහිරාදිය කිහිපයක් සහ අම්මාට අවශ්‍ය බෙහෙත් වර්ග කිහිපයක් මිලදී ගැනීම සඳහා සමන් තනියම ටවුන් එකට යන්න ලෑස්ති වුණා. ඔහු නැවතත් දිල්ෂානිගේ මෝටර් රථයට නැඟී, වේගයෙන් ටවුන් එක දෙසට වාහනය ධාවනය කළා.

​ටවුන් එකේ ප්‍රධාන වීදියේ තිබූ ෆාමසියක් සහ කඩ පේළියක් අසල කාර් එක නතර කරපු සමන්, වාහනයෙන් බැස තමන්ගේ වැඩ කටයුතු සියල්ලම සාර්ථකව නිම කරගත්තා. බඩු බෑග් කිහිපයක් ද අතැතිව, ඔහු නැවතත් පාර අයිනේ නවතා තිබූ තමන්ගේ සුපිරි කාර් එක අසලට පැමිණියා.

​සමන් රියදුරු අසුනේ දොර හැර, එක කකුලක් වාහනය ඇතුළට තබා වාඩි වෙන්නට හැදුවා විතරයි...

​"සමන්...?"

​මුළු පාරේම ඝෝෂාව පරදාගෙන, ඉතාමත් හුරුපුරුදු, නමුත් මේ වෙලාවේ මෙතැනින් කිසිසේත්ම බලාපොරොත්තු විය නොහැකි තැතිගැන්මකින් සහ පුදුමයකින් පිරුණු කාන්තා හඬක් එකවරම ඔහුගේ නම කියා කතා කළා.

​සමන් එක පාරටම ගැස්සී ගොස්, වාහනයට තැබූ පය එලෙසම තබාගෙන, කවුද තමන්ට කතා කළේ කියා බැලීමට වහාම හැරී බැලුවේය. එලෙස හැරී බලද්දී ඔහුගේ ඉදිරියේ සිටගෙන සිටින පුද්ගලයා දුටු සමන්ගේ මුළු ඇඟම සීතල වී, දෑස් ලොකු වී, කරකවා අතහැරියාක් මෙන් විය.

​එතැන සිටියේ...?

.

.

.

.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆