සමන්ගේ කතාව හතලිස් නමවෙනි කොටස

 "අනේ කොල්ලෝ... මට නැඟිටින්නවත් පණ නෑ... ඒත් මම කොහොමහරි ඉක්මනට ඇග හෝදගෙන ඇවිත් තේ එක හදලා දෙන්නම්," රේණු අමාරුවෙන් ඇඳෙන් වාඩි වෙමින්, සරාගී සිනහවක් පාමින් පැවසුවාය.

සමන් සෙමින් කාමරයෙන් එළියට පැමිණ කුස්සිය දෙසට ගොස් මේසයෙන් වාඩි විය.

විනාඩි දහයකට පමණ පසු, රේණු තුවායෙන් තෙත හිසකෙස් පිසදමමින්, අලුත් ඇඳුමකින් සැරසී කුස්සියට පැමිණියාය. ඇගේ ගමනේ තවමත් කුඩා අපහසුතාවයක් සහ වෙව්ලීමක් තිබුණද, ඇගේ මුහුණේ පැවතියේ මහා තෘප්තිමත් බවකි. ඇය වහාම ලිප දල්වා, උණුසුම් තේ කෝප්පයක් පිළියෙල කරන්නට වූවාය.

තේ කෝප්පය සමන් ඉදිරියෙන් තැබූ රේණු, මේසයට බර වී සමන් දෙස කෙළින්ම බැලුවාය. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ අමුතුම කටකාර බැල්මකි.

සමන් තේ කෝප්පය තොල ගාමින් මදක් තෘප්තිමත් සුසුමක් හෙළද්දීම, රේණු තමන්ගේ දෙතොල් නළවමින් ඉතා සෙමින් මෙසේ ඇසුවාය.

"මල්ලි මේ ගෙදරින්ම කසාදයක් කරගයි වගේ නේද...?"

රේණුගේ ඒ නිරපේක්ෂ, ප්‍රශ්නය හමුවේ කටේ තිබූ තේ උගුර එකවරම සමන්ගේ ගෙල ඇතුළේ හිර විය!

මොකක්???

අද එතැන් සිට...

"රේණු අක්කා මොනවා කියනවාද මන්ද? විකාරද ආහ්?" සමන් තමන්ගේ හුස්ම පාලනය කරගනිමින්, රේණු දෙස බැරෑරුම් බැල්මක් හෙළමින් ඇසුවේය.

රේණු කටකොනකින් සරාගී ලෙස සිනාසුණාය. ඇය මේසයට තවත් මඳක් බර වී, තමන්ගේ පිරිපුණ දෙතොල් සෙමින් පළල් කරමින් සමන්ගේ පපුවට සියුම් තට්ටුවක් දැමුවාය.

"ඇයි විකාර වෙන්නේ කොල්ලෝ? මම කිව්වේ බොරුද? මමත් මේ ගෙදරනේ ඉන්නේ. මම දන්නේ නැද්ද ඉතින් වෙන දේවල් ඇය තමන්ගේ එක ඇසක් ඉඟි කරමින්, කෙළින්ම සමන්ගේ දෑස් දෙස බලා විහිළු කළාය.

සමන්ට ඒ කතාවට දෙන්නට උත්තරයක් තිබුණේ නැත. රේණුගේ ඒ කටකාර, නොඉවසිලිමත් ස්වභාවය හමුවේ ඔහු මඳක් මවිත වී බලා සිටියේය.

ඒ සමඟම උඩ තට්ටුවේ සිට පඩිපෙළ බැස එන පියවර ශබ්දයක් ඇසුණි. තවමත් අඩ නින්දේ පසුවූ ශානිකා, තමන්ගේ ඇඳුම් බාගෙට හදාගනිමින්, කොණ්ඩය අවුල් කරගෙන කුස්සියේ දොරකඩට ආවාය. ඇගේ දෑස් තවමත් බාගෙට පියවී තිබුණි.

"රේණු... මටත් තේ එකක් හදලා දෙන්නකෝ... හොඳටම ඔළුව රිදෙනවා," ශානිකා ඈනුමක් අරිමින්, තමන්ගේ සිරුර ඇඳ සිටි නයිටියෙන් ආවරණය කරගන්නට උත්සාහ කරමින් කීවාය.

රේණු වහාම තමන්ගේ සරාගී සිනහව පාලනය කරගෙන, සමන් දෙස බලා නැවතත් ඇහින් ඉඟියක් කළාය.

"හරි හරි ශානිකා නෝනා... මම ඉක්මනට තේ එකක් හදලා දෙන්නම්," රේණු පවසමින් උණුසුම් තේ කෝප්පයක් පිළියෙල කරන්නට වූවාය.

ශානිකා සෙමින් පැමිණ සමන් අසලින් වාඩි වී, තමන්ගේ හිස සමන්ගේ උරහිස මත තබා ගත්තාය. සමන් ඇයව උරහිසෙන් ඉවත් කරන්න හැදුවත් ඇය සමන්ගේ උරහිස මත ඔලුව තදින්ම තබා ගත් නිසා සමන් ඇගේ හිසකෙස් සෙමින් අතගාමින් ඇයට සැනසීමක් ලබා දුන්නේය. රේණු සිනාසෙමින් තේ කෝප්පය ශානිකා ඉදිරියෙන් තැබූ අතර, ශානිකා එය අතට ගෙන සෙමින් තොල ගෑවාය.

ඔය විදිහට දවස් කිහිපයක් වේගයෙන් ගෙවී ගියේය. නිවස තුළ කාන්තාවන් අතර පැවති රහසිගත සබඳතාවයත් සමඟ කාලය ගලා ගියේය. නමුත් ගොඩ දවසකින් තමන්ගේ ගමේ යන්නට බැරි වූ නිසා, සමන්ට තමන්ගේ ගෙදර සහ අම්මා මතක් වෙන්නට විය. ඔහු නැවතත් දින කිහිපයකට ගමේ යන්නට තීරණය කර නිරංජලා මැඩම්ට දැනුම්දුන්නේය.

පසුදින උදෑසන සමන් තමන්ගේ කාමරයට වී, කුඩා බෑගයකට අවශ්‍ය ඇඳුම් කිහිපය දමාගනිමින් සිටියේය. ඒ වෙලාවේ කාමරයේ දොර ඇරගෙන ඇතුළට ආවේ ශානිකාය. ඇය සමන් ලෑස්ති වෙන ආකාරය දෙස බලා සිටියාය.

"සමන්... ඔයා ගමේ යන්නද ලෑස්ති වෙන්නේ?" ශානිකා සමන් අසලට ඇවිත්, ඔහුගේ ඉණ වටා අත් යවා පිටුපසින් තදින් අල්ලාගනිමින් ඇසුවාය.

"ඔව් බබෝ...  ගොඩ දවසකින් ගමේ ගියේ නෑනේ. දවස් දෙක තුනකින් ආපහු එන්නම්," සමන් ඇගේ අත් පිරිමදිමින් පැවසීය.

"අනේ... මාවත් එක්කගෙන යන්නකෝ ඔයාගේ ගමේ..." ශානිකා තොල් උල් කරමින්, සමන්ගේ පපුවට තමන්ගේ මුහුණ තද කරමින් ආදරයෙන් ඉල්ලුවාය.

සමන් සිනාසෙමින් ඇය දෙස බැලුවේය. ඇගේ නගරබඩ, සැපපහසු ජීවිතයට හුරු වූ සිරුරත්, ගමේ පවතින ගැමි, කටුක පරිසරයත් ඔහුට එකවරම මතක් විය.

"ඔයාට එහේ ඉන්න බැරිවෙයි බබෝ... අපේ ගෙවල්වල මෙහේ වගේ සැප නෑනේ. ලයිට් කැපෙනවා, රස්නෙයි, ටොයිලට් පවා තියෙන්නේ ගෙයින් එළියේ... ඔයාට ඒක අමාරු වෙයි," සමන් ඇගේ කම්මුලක් සෙමින් අතගාමින් පැහැදිලි කළේය.

"එහෙම කියලා බෑ... මට ඔයා නැතුව මෙහේ පාලුයි. මට ඕන ඔයාගේ ගම බලන්න," ශානිකා නොඉවසිලිමත් ලෙස පැවසුවාය.

"ඔයාට ඉතින් නිරංජලා මැඩම් එන්න දෙයිද පැටියෝ?" සමන් සිනාසෙමින් ශානිකාගේ කෙස් රොදක් අතින් පසෙකට කරමින් ඇසුවේය.

"හරි, මම ඒක බලාගන්නම්කො!" ශානිකා ජයග්‍රාහී සිනහවක් පාමින් එකවරම කාමරයෙන් එළියට ගියාය.

ඇය කෙළින්ම ගියේ නිරංජලාගේ කාමරයටයි. නිරංජලා ඒ වන විටත් ඇඳ මත වාඩි වී පුවත්පතක් බලමින් සිටියාය. ශානිකා ගොස් ඇය අසලින් වාඩි වී නිරංජලාගේ අතක් තමන්ගේ දෑතට ගත්තාය.

"අම්මේ... මේ....," ශානිකා ආදරණීය ලෙස පැවසුවාය.

"මොකක්ද ආහ්?" නිරංජලා පුවත්පත පසෙකට තබමින් ශානිකා දෙස බැලුවාය.

"රාජ් නැති වුණාට පස්සේ මම කොහෙවත් ගියේ නෑනේ අම්මේ... සමන් ගමේ යනවා කිව්වා. මාත් එයා එක්ක ගිහින් දවස් දෙකතුනකින් එන්නද?"

නිරංජලා මොහොතක් ශානිකාගේ මුහුණ දෙස බලා සිටියාය. 

"හ්ම්... එක අතකට ඔයාටත් පොඩි වෙනසක් ඕනනේ. පරිස්සමෙන් ගිහින් එන්න," නිරංජලා සිනාසෙමින් අවසර දුන්නාය.

"තෑන්ක් යූ අම්මේ!" ශානිකා සතුටින් නිරංජලාගේ කම්මුලක් සිපගෙන වහාම තමන්ගේ කාමරයට දිව ගියාය.

ශානිකා සතුටින් පිනා යමින් තමන්ගේ ලොකු බෑග් එක ඇඳ මත තබා, ගමනට අවශ්‍ය ඇඳුම් පැළඳුම්, ආලේපන සහ අඩුවැඩිය ඉක්මනින් එකතු කරමින් බෑග් එක ලෑස්ති කළාය.

සමන් කාමරයේ සිට ශානිකා ලෑස්ති වෙන ආකාරය දෙස බලා හිස සලමින් සුසුමක් හෙළුවේය. 'අනේ මන්දා මේ කෙල්ලව එක්කගෙන ගිහින් අපේ ගෙවල්වල ඉඳියිද නැද්ද කියලා... මැස්සෝ ඉන්නවා, මෙහේ වගේ ඒසී නෑ... මෙයාට ඒ පරිසරයට හුරු වෙන්න පුළුවන් වෙයිද දන්නේ නෑ,' සමන් තමන්ගෙන්ම අසාගත්තේය.

සියල්ල ලෑස්ති වූ පසු, සමන් ශානිකාගේ බෑග් එකත් තමන්ගේ බෑග් එකත් අතට ගෙන පහළට බැස්සේය. ගමන පිටත් වීමට තීරණය කළේ ශානිකාගේ කාර් එකෙනි. සමන් බෑග් දෙකම කාර් එකේ පිටුපස ඩිකියට දමා වසා දැමුවේය.

නිරංජලා සහ රේණු දෙදෙනාම ඔවුන්ට සමුදුන්හ. සමන් රථයේ රියදුරු අසුනට වාඩි වූ අතර, ශානිකා ඉදිරිපස අනෙක් අසුනට වී සමන්ට තවත් ලං වී වාඩි වූවාය.

"පරිස්සමෙන් ගිහින් එන්න සමන්," නිරංජලා පැවසුවාය. "හරි මැඩම්," සමන් සිනාසෙමින් රථය පණගැන්වීය.

රථය විශාල ගේට්ටුවෙන් එළියට දමා පාරට ගත්තේය. ශානිකා කාර් එකේ සංගීත පද්ධතිය පණගන්වා මිහිරි ගීතයක් දැමුවාය. ඇය සමන්ගේ වම් අත තමන්ගේ දෑතින් අල්ලාගෙන, ඔහුගේ උරහිසට තමන්ගේ හිස බර කරගත්තාය. ඇත්තෙන්ම ඔවුන් දෙදෙනා දුටු අයෙකුට පෙනුනේ ගමනක් යන අලුත බැඳපු සුන්දර අඹුසැමි යුවළක් ලෙසයි.

නගරයේ තදබදය පසු කරමින් සමන් කෙළින්ම රථය අධිවේගී මාර්ගයට ඇතුළු කරන තැනට රථය පදවාගෙන ආවේය.

අධිවේගී මාර්ගයට ඇතුළු වෙනවාත් සමඟම සමන් රථයේ වේගය වැඩි කළේය. ශානිකා අසුනට තවත් පස්සට වී, තමන්ගේ කකුල් දෙක මඳක් උඩට කර සුවපහසුවෙන් වාඩි වූවාය.

ඇය එදින ඇඳ සිටියේ ටිකක් කොට ගවුමකි. ඇය වාඩි වී සිටි ආකාරය නිසා ඇගේ පිරිපුණ, සුදු පැහැති කලවා ප්‍රදේශයෙන් සෑහෙන කොටසක් එළියට පැමිණ තිබුණි. කාර් එක ඇතුළේ වාඩි වී සිටිද්දී, ඇගේ කෙටි ගවුමට යටින් ඇය ඇඳ සිටි කළු පාට කොට ටයිට් යට ඇඳුමේ  දාරය යන්තමින් එළියට පෙනෙන්නට විය.

සමන් වරින් වර රියදුරු අසුනේ සිට ඇගේ නිරුවත් වී ඇති කලවා දෙස සහ ඒ කළු පාට යට ඇඳුමේ දාරය දෙස බැලුවේය. කාර් එක ඇතුළේ ඔවුන් දෙදෙනා පමණක් සිටින මොහොතක නම් සමන්ට මෙයින් අමුතුම රාගික උත්තේජනයක් ලැබුණි. නමුත් ගමට ළඟා වෙද්දී සමන්ගේ සිතට කුඩා නොසන්සුන්කමක් ඇතුළු විය.

'මෙයා මේ ඇඳුම පිටින්ම ගමට ගිහින් වාහනෙන් බැස්සොත් නම් ඉවරයි... අපේ අම්මා විතරක් නෙවෙයි, වටපිටාවේ ඉන්න ගමේ මිනිස්සු, කොල්ලෝ කෙළ පෙරන් බලයි. ගමේ අයට මේවා අමුතු දේවල්නේ. අම්මා මොනවා හිතයිද දන්නේ නෑ මෙහෙම කොටට ඇඳන් එනවා දැක්කොත්,' සමන් සිතින් කල්පනා කළේය.

අධිවේගී මාර්ගයෙන් එළියට දමා ගම දෙසට යන ප්‍රධාන පාරට වැටෙද්දී සමන් තමන්ගේ ජංගම දුරකථනය අතට ගත්තේය. ඔහු තමන්ගේ අම්මාට ඇමතුමක් ගත්තේය.

"හෙලෝ... අම්මේ..." සමන් පැවසීය.

"ආ... පුතේ, කොහෙද ඉන්නේ දැන්? " අම්මාගේ ආදරණීය හඬ අනෙක් පසින් ඇසුණි.

"අම්මේ, අපි දැන් ටවුන් එකට කිට්ටුව ඉන්නේ. සමන් කෝල් එක තබා ශානිකා දෙස බැලුවේය. ශානිකා සිනාසෙමින් සමන්ගේ වම් අත අල්ලා තමන්ගේ කලවා මතින් තබාගත්තාය. සමන්ගේ අතට ඇගේ උණුසුම්, සිනිඳු සම දැනෙද්දී ඔහු සෙමින් ඇගේ කලවා පිරිමැද්දේය.

සවස 4:30ට පමණ ඔවුන් දෙදෙනා ගමේ ප්‍රධාන නගරයට ළඟා වූහ. ගෙදර යන්නට පෙර ගෙදරට අවශ්‍ය බඩු බාහිරාදිය සහ ශානිකාට අවශ්‍ය දේවල් ලබාගැනීමට සමන් රථය නගරයේ තිබූ එකම විශාල සුපර් මාර්කට් එක අසල නතර කළේය.

"අපි ටවුන් එකෙන් බඩු ටිකක් අරගෙනම යමු බබෝ," සමන් පැවසීය.

"හා... යමු," ශානිකා සතුටින් කාර් එකෙන් බැස්සාය.

ඇය කාර් එකෙන් එළියට බසිද්දී, ඇගේ කෙටි ගවුම තවත් උඩට ගියේය. හවස් වරුවේ වැටෙන හිරු එළියට ඇගේ දිලිසෙන, සුදු පැහැති දිගු කකුල් දෙක කැපී පෙනුණි.

සමන් සහ ශානිකා සුපර් මාර්කට් එක ඇතුළට ඇතුළු වූහ. ශානිකා කිසිදු වෙනසක් නැතිව සුපර් මාර්කට් එකේ ට්‍රොලියක් තල්ලු කරගෙන ඉදිරියට ගියාය. ඇය යන අතරතුර, සමන් වටපිට බැලුවේය. සමන්ට එකවරම තේරුණේ ඇතුලේ සිටි සියලුම දෙනාගේ දෑස් යොමු වී තිබුණේ ශානිකා දෙසට බවයි!

සුපර් මාර්කට් එකේ බඩු තක්සේරු කරමින් සිටි තරුණ කොල්ලන්, එළවළු ගන්නට පැමිණි වයසක මිනිස්සු, සහ ආරක්ෂක නිලධාරීන් පවා තමන්ගේ වැඩ නතර කර, ශානිකාගේ කෙටි ගවුමට පහළින් පෙනෙන ඒ දිලිසෙන, සරාගී කකුල් දෙක දෙස කෙළ පෙරාගෙන, නෙත් පියා නොගෙන බලා සිටින ආකාරය සමන් පැහැදිලිවම දුටුවේය.

තරුණ කොල්ලන් කිහිපදෙනෙක් එකිනෙකාට ඇඟිල්ලෙන් ඇන පෙන්නමින්, ශානිකාගේ පිරිපුණ තට්ටම් සහ කකුල් දෙස බලමින් රහසින් මිමිණූහ. වයසක මිනිසෙකු තමන්ගේ කණ්නාඩිය පවා පහත් කර, ශානිකා බඩු ගන්නට ඉදිරියට නැමෙද්දී ඇගේ ගවුම අතරින් පෙනෙන කළු පාට යට ඇඳුමේ දාරය දෙස කෑදර ලෙස බලා සිටියේය.

ශානිකා ඒ කිසිවක් ගණන් ගත්තේ නැත. ඇය ගෙදරට අවශ්‍ය තේ, සීනි, කිරිපිටි, පලතුරු, මස්, මාළු මෙන්ම ඇයට අවශ්‍ය විවිධ කෑම වර්ග සහ බීම වර්ග රැසක් ට්‍රොලියට දාගත්තාය.

බඩු සියල්ල අරගෙන කවුන්ටරයට පැමිණි විට, බිල විශාල ගණනක් විය. සමන් තමන්ගේ පසුම්බිය අතට ගන්නට හදද්දීම, ශානිකා ඔහුව වැළැක්වූවාය.

"සමන්... ඉන්න," ශානිකා සිනාසෙමින් තමන්ගේ පර්ස් එකෙන් ක්‍රෙඩිට් කාඩ්පත එළියට ගත්තාය.

ඇය කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව සියලුම බඩු සඳහා වූ විශාල මුදල තමන්ගේ කාඩ්පතින් ගෙවා දැමුවාය. කවුන්ටරයේ සිටි තරුණයා පවා ශානිකාගේ රූපය දෙස බලා මවිත විය.

සමන් බඩු බෑග් ටික අතට ගනිද්දී, ශානිකා සිනාසෙමින් සමන්ගේ අතේ එල්ලුණාය. නගරයේ සිටි මිනිසුන්ගේ කෑදර බැල්මන් මැදින්, සමන් ශානිකාව පරිස්සමෙන් කැඳවාගෙන ඇවිත් නැවතත් කාර් එකට නැඟගත්තේය.

"ඔයා දැක්කද සමන්... අර මිනිස්සු බලන් හිටපු විදිහ?" ශානිකා කාර් එකට නැඟී සිනාසෙමින් ඇසුවාය.

"දැක්ක නැතැයි... ඔයා අඳින ඇඳුම්වල හැටියට මෙහේ මිනිස්සුන්ට පිස්සු හැදෙන එක අහන්නත් දෙයක්ද," සමන් සිනාසෙමින් රථය පණගන්වා කෙළින්ම තමන්ගේ ගෙදර දෙසට පදවාගෙන ගියේය.

රථය සෙමින් ගෙදර ඉඩම ඇතුළට ධාවනය කරද්දී, සන්ධ්‍යා කාලයේ සොඳුරු බව මුළු පරිසරය පුරාම පැතිරී තිබුණි. වාහනයේ ශබ්දය ඇසී, සමන්ගේ මව ගෙදර සාලයෙන් එළියට පැමිණියාය. ඇය ඇඳ සිටියේ සරල රෙද්දක් සහ හැට්ටයකි.

සමන් වාහනය නතර කර, එන්ජිම ක්‍රියා විරහිත කළේය. ඔහු රථයෙන් බැස, ශානිකාගේ පස දොර ඇර දුන්නේය. ශානිකා තමන්ගේ දිලිසෙන, සුදු පැහැති කකුල් දෙක සෙමින් එළියට තබා වාහනයෙන් බැස්සාය. ඇය බැස තමන්ගේ කෙටි ගවුම මදක් පහළට කරගන්නට උත්සාහ කළද, ඇගේ පිරිපුණ කලවා ප්‍රදේශය සහ සුන්දර සිරුරේ හැඩතල හොඳින්ම කැපී පෙනුණි.

ඒ මොහොතේම, වටපිටාවේ සිටි අසල්වැසියන් කිහිපදෙනෙකුගේ අවධානය ඔවුන් වෙත යොමු විය. අහල පහල සිටි තරුණයින් කිහිපදෙනෙකු සහ අසල වතු වල වැඩ කරමින් සිටි මිනිසුන් තමන්ගේ වැඩ නතර කර, ශානිකාගේ ඇදුම දෙසත්, ඇගේ පෙනුම දෙසත් නෙත් පියා නොගෙන බලා සිටියහ. ගමේ අයට මෙවැනි අතිශය සරාගී පෙනුමක් ඇති යුවතියක් දැකීම අමුතුම දර්ශනයක් විය. ශානිකා ඒ කිසිවක් ගණන් නොගෙන, තමන්ගේ සිනිඳු කෙස් රොදක් පසෙකට කරමින් සිනාසුණාය.

සමන්ගේ මව ඉදිරියට ඇවිත්, ශානිකාව සහ සමන්ව පිළිගත්තාය. ඇගේ දෑස් එකවරම යොමු වූයේ ශානිකා ඇඳ සිටි ඇඳුම සහ ඇගේ සුදු පැහැති, දිලිසෙන සිරුර දෙසටයි. ගමේ සාම්ප්‍රදායික කාන්තාවක වූ අම්මාට ශානිකාගේ ඒ නිදහස් ඇඳුම් පැළඳුම් මදක් අමුත්තක් ලෙස දැනුණි. ඇය උඩ සිට පහළට ශානිකා දෙස බලා, යටහත් පහත් බවකින් යුතුව කතා කළාය.

"ආ... නෝනා... එන්න, එන්න ගෙට... අපේ පුතා කිව්වා නෝනා එනවා කියලා. මම පුළුවන් විදිහට ගෙදර අස්පස් කරලා තිබ්බේ. අනේ මන්දා, නෝනලා ඉන්නේ මහ විශාල මන්දිරවලනේ... අපේ මේ පුංචි ගෙවල් නෝනට හරියයිද දන්නේ නෑ..." අම්මා සෙමින් පැවසුවාය.

ශානිකා වහාම ඇගේ අතක් තමන්ගේ දෑතින් අල්ලාගනිමින්, අතිශය ලෙන්ගතු, ආදරණීය සිනහවක් පාමින් පිළිතුරු දුන්නාය.

"අනේ අයියෝ අම්මේ... මොනවා කියනවාද? මට ඒ කොළඹ තට්ටු ගෙවල්වල ඉඳලා හොඳටම එපා වෙලා හිටියේ! බලන්නකෝ මේ පැතිවල තියෙන නිදහස... වටේම ගස්කොළන්, ලස්සන පරිසරය, පිරිසිදු සුළඟ... මට නම් මේ ගෙදර හරිම ලස්සනයි අම්මේ. නෝනා කියන්න එපා, මට දුව කියන්න," ශානිකා ඉතා සරල ලෙස පැවසුවාය.

ශානිකාගේ ඒ කතන්දරය සහ ලෙන්ගතුකම හමුවේ අම්මාගේ සිතේ තිබූ බිය සහ පැකිලීම එකවරම අතුරුදහන් විය. ඇගේ මුහුණේ සතුටු සිනහවක් මතු විය.

"අනේ හොඳයි දුවේ... ඔයාට සතුටු නම් මටත් ඒ ඇති. දැන් වෙලාව හවස 6ට විතර ඇතිනේ. ඇවිත් හොඳටම මහන්සිත් ඇති දෙන්නටම," අම්මා අහස දෙස බලමින් පැවසුවාය.

සමන් වාහනයේ ඩිකිය ඇර බෑග් ටික එළියට ගත්තේය. ශානිකා මිලදී ගත් බඩු බෑග් රැස දැක අම්මා තවත් මවිත වූවාය.

"අනේ පුතේ... මෙච්චර බඩු මොකට ගෙනාවද?"

"ඒවා ශානිකා ගත්තේ අම්මේ," සමන් සිනාසෙමින් කීවේය.

ඇය ශානිකා දෙස මහත් සෙනෙහසින් බලා, නැවතත් සමන් දෙසට හැරුණාය.

"හරි පුතේ, මම එහෙනම් ඉක්මනට උණු තේ එකක් හදන්නම්. දුව පුතා එක්ක ගිහින් ලිදෙන් නාගෙන එන්නකෝ. පුතේ, ශානිකා දුවට නාගන්න වතුර ඇදලා දෙන්න," අම්මා සෙනෙහසින් උපදෙස් දුන්නාය.

"හා අම්මේ, මම වතුර ඇදලා දෙන්නම්," සමන් පැවසීය.

ශානිකා සතුටින් උඩ පනිමින්, "ෂෝක්නේ! ලිඳෙන් නාන්න මම හරිම ආසයි සමන්... යමු ඉක්මනට!" යැයි පැවසුවාය.

සමන් ශානිකාට මාරු කරගැනීම සඳහා අවශ්‍ය තුවාය සහ ඇඳුම් බෑගයෙන් එළියට ගැනීමට උදව් කළ අතර, දෙදෙනාම හවස අඳුර වැටීගෙන එන යාමයේ, ඉඩම පිටුපස තිබූ පරණ ලිඳ දෙසට පියනඟන්නට වූහ.

ඉඩම පිටුපස, පොඩි පොඩි ගස්වලින් ආවරණය වු විශාල පරණ ලිඳ දෙසට දෙදෙනා සෙමින් පියනැඟූහ. සන්ධ්‍යා කාලයේ සිසිල් සුළඟ ඉඩමේ වූ ගස් අතරින් හමා එද්දී, කොළඹ නගරයේ තදබදයෙන් මිදී ආ ශානිකාට දැනුණේ මහා නිදහසකි. ඈතින් කුරුල්ලන්ගේ හඬත්, සැඳෑ අඳුරත් සමඟ පරිසරය වඩ වඩාත් සුන්දර විය.

ලිඳ අසලට පැමිණි පසු ශානිකා වටපිට බැලුවේ දැඩි කුතුහලයකිනි. කොන්ක්‍රීට් බැම්මෙන් වටවූ, ගැඹුරු දිය පිරුණු ලිඳ ළඟ පැවතියේ අමුතුම සුන්දරත්වයකි.

"සමන්... මම ඇත්තටම ජීවිතේටම මෙහෙම ලිඳකින් නාලා නෑ," ශානිකා තමන්ගේ දිලිසෙන, සිනිඳු සුදු පැහැති කකුල් දෙක එකට තබා ගනිමින් පැවසුවාය.

"අපි ඉතින් හැමදාම නෑවේ මේකේ තමා ශානිකා... බලන්නකෝ කොච්චර ශෝකද කියලා වතුර ටික," සමන් සිනාසෙමින් බාල්දිය ලිඳ ඇතුළට දමා, ලණුවෙන් ඇද පිරුණු වතුර බාල්දියක් ඉහළට ගත්තේය.

සමන් බාල්දිය බැම්ම මත තබා, ශානිකා දෙස බැලුවේය. ශානිකා තමන්ගේ කෙටි ගවුම උරහිසෙන් පන්නා, තම මව ලබාදුන් චීත්තය ඇද පපුවට උඩින් තද කරගනිමින් ගැටගසා ගත්තාය. ඇය ඇඳ සිටි කෙටි ගවුම ලිඳ අසල තිබූ සිමෙන්ති පඩිය මත තැබූ අතර, චීත්තය ඇද සිටි ඇය සැඳෑ අඳුරේ පවා අතිශය සරාගී ලෙස කැපී පෙනුණි.

සමන් පළමු වතුර බාල්දිය අරගෙන ශානිකාගේ හිසට උඩින් වත් කළේය.

"ආහ්... සමන්...! වතුර හරිම සීතලයි රත්තරං!" ශානිකා සිරුර වෙව්ලා යමින්, සිනාසෙමින් කෑගැසුවාය.

සීතල වතුර පාර වැටීමත් සමඟ ඇගේ සිරුරට තද වූ චීත්තය සම්පූර්ණයෙන්ම තෙත් වී, ඇගේ පිරිපුණ සිරුරේ හැඩතල සහ පියයුරු එක එල්ලේම ඇතුළෙන් කැපී පෙනෙන්නට විය. තෙත බරිත වූ හිසකෙස් ඇගේ මුහුණට සහ ගෙලට වැටී තිබූ අතර, ඇගේ දෙතොල් සීතලට වෙව්ලන්නට විය.

සමන් දෙවන සහ තෙවන බාල්දිද වේගයෙන් ඇගේ සිරුර මතට වත් කළේය. ශානිකා දෙකකුල් පස්සට තබමින්, සිනාසෙමින්, සමන්ගේ ඇඟටද වතුර පාරවල් ගැසුවාය.

"දැන් ඇති සමන්... අම්මෝ සීතලයි," ශානිකා සමන්ගේ පපුවට තමන්ගේ තෙත බරිත වූ සිරුර තද කරගනිමින් පැවසුවාය.

සමන් ඇගේ ඉණ දෙපසින් අල්ලා, තමන් දෙසට තවත් ලං කරගත්තේය. සැඳෑ අඳුර වැටී තිබූ බැවින් සහ ලිද අසල කිසිවෙකුත් නොසිටි බැවින්, සමන්ගේ සිතේ රාගික හැඟීම් නැවතත් පිබිදෙන්නට විය. ඔහු ශානිකාගේ තෙත දෙතොල් තදින් උරා බොන්නට පටන් ගත්තේය. ශානිකාද කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව තමන්ගේ තෙත දෑතින් සමන්ගේ ගෙල වටා අල්ලාගනිමින්, ඔහුගේ මුව ඇතුළට තමන්ගේ දිව යවමින් දැඩි පහසක් විඳගත්තාය.

සමන් ඇගේ තෙත චීත්තයට උඩින් ඇගේ පිරිපුණ තට්ටම් තදින් මිරිකුවේය. ශානිකාගේ මුවින් සිහින් කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය.

"සමන්... මෙතන බෑ රත්තරං... අම්මා බලන් ඇති... අපි ගෙදර යමු," ශානිකා සමන්ගේ පපුවට තට්ටුවක් දමමින්, අඩවන් වූ දෑසින් පැවසුවාය.

සමන් සෙමින් ඇගෙන් ඈත් විය. පසුව දෙදෙනාම හොදින් නාගෙන තුවායෙන් සිරුර පිසදමා, අමතර ඇඳුම ඇඳගත්තාය. දෙදෙනාම සිනාසෙමින්, කතාබහ කරමින් නැවතත් ගෙදර දෙසට පියනැඟූහ.

දෙදෙනා නාගෙන ගෙදරට ඇතුළු වන විට, සාලයේ විදුලි බුබුල දල්වා, මේසය මත උණුසුම් තේ කෝප්ප දෙකක් සහ ගමේ සාදන ලද කෑම වර්ග කිහිපයක් පිළියෙල කර තබා තිබුණාය.

"එන්න පුතේ... නාලා ආවා නේද? මෙන්න තේ එක බොන්න. ශානිකා දුවේ, බොන්නකෝ," අම්මා ආදරයෙන් පැවසුවාය.

"තෑන්ක් යූ අම්මේ," ශානිකා සිනාසෙමින් මේසයෙන් වාඩි වී තේ කෝප්පය අතට ගත්තාය.

නැවුම් පිරිසිදු වතුරෙන් නෑම නිසාත්, ගමේ සුන්දර වාතාවරණය නිසාත් ශානිකා සිටියේ අතිශය සතුටිනි. ඇය අම්මා සමඟ ඉතා සුහදව කතාබහ කළාය. කොළඹ ජීවිතයේ පවතින වෙනස්කම් සහ ගමේ පවතින නිදහස පිළිබඳව ඇය අම්මා සමඟ දීර්ඝ ලෙස විස්තර කළාය. අම්මාද ශානිකාගේ සරලකම සහ කරුණාවන්තකම දැක අතිශය සතුටට පත් වූවාය.

රාත්‍රී ආහාර වේලෙන් පසුව, අම්මා ශානිකා සඳහා ලෑස්ති කර තිබූ ලොකු කාමරය පෙන්නුවාය.

"දුවේ, මෙන්න මේ කාමරේ නිදාගන්න. මොනවා හරි ඕන නම් කියන්න හොඳේ," අම්මා පැවසුවාය.

"ගොඩක් ස්තුතියි අම්මේ, මට හරිම සතුටුයි," ශානිකා පැවසුවාය.

අම්මා තමන්ගේ කාමරයට ගිය පසු, මුළු ගෙදරම රෑ 10:00 වන විට මහා නිහඬතාවයක ගිලී ගියේය. ගමේ පරිසරයේ රැහැයියන්ගේ හඬ හැරුණු විට වෙනත් කිසිදු ශබ්දයක් ඇසුණේ නැත.

සමන් තමන්ගේ කුඩා කාමරයේ ඇඳ මත ඇලවී සිටියේය. නමුත් ඔහුට නින්ද ගියේ නැත. ශානිකාගේ මතකයත්, ඇගේ සරාගී සිරුරත් ඔහුගේ සිත පුරාම පැතිර තිබුණි.

හදිසියේම සමන්ගේ කාමරයේ දොර සෙමින් ඇරුණි. සැඳෑ අඳුර අතරින් ශානිකා සෙමින් කාමරයට ඇතුළු වූවාය. ඇය ඇඳ සිටියේ සිහින්, ලිහිල් රාත්‍රී ඇඳුමකි. ඇය කිසිදු ශබ්දයක් නොනඟා ඇවිත්, සමන්ගේ ඇඳ මතට නැඟී, ඔහුට තදින් ලං වූවාය.

"සමන්... මට තනියම නින්ද යන්නේ නෑ රත්තරං..." ශානිකා සමන්ගේ ගෙල වටා අත් යවමින්, පහත් හඬින් මිමිණුවාය.

සමන් සිනාසෙමින් ඇයව තමන්ගේ පපුවට තද කරගත්තේය. "අම්මා අනික් කාමරේ නිදි ශානිකා... සද්ද කරන්න බෑ හොඳේ," සමන් ඇගේ කනට කර පැවසීය.

"මම දන්නවා රත්තරං... ඒත් මට ඔයාව ඕනේ..." ශානිකා සරාගී ලෙස පවසමින්, සමන්ගේ දෙතොල් තදින් උරා බොන්නට පටන් ගත්තාය.

සමන් තමන්ගේ දෑත සෙමින් ශානිකාගේ ඉණ වටා යවා, ඇය ඇඳ සිටි සිහින් රාත්‍රී ඇඳුමේ පටි දෙක උරහිසෙන් පහළට තල්ලු කළේය. ශානිකා සෙමින් තමන්ගේ සිරුර උස්සා, ඒ සිහින් ඇඳුම සිරුරෙන් ගිලිහී බිම මත වැටෙන්නට හැරියාය. අඩ අඳුරේ ඇගේ නිරුවත්, පිරිපුණ සිරුරේ හැඩතල මෘදුව බැබළුණි.

සමන් සෑම විටම ආවේගශීලී, රළු පහසකට හුරු වී සිටියද, තමන්ගේ ගෙදර, අම්මා අසලම සිටින මේ මොහොතේ ඔහු ශානිකා වෙත ලබා දුන්නේ අතිශය මෘදු, ආදරණීය සහ ලෙන්ගතු පහසකි. ඔහු ඇගේ ගෙල, උරහිස සහ දෙතොල් මත මෘදුව හාදු තබමින් ඇගේ මුළු සිරුරම තමන්ගේ උණුසුමින් සැනසුවාය. ශානිකා තමන්ගේ මුවින් ශබ්දයක් පිටවෙයි යන බියෙන්, තමන්ගේ පහළ තොල තදින් සපා ගනිමින් සමන්ගේ කෙස් රොද අතරින් අත් යැවූවාය.

සමන්ගේ පපුව මත සෙමින් අත තබාගෙන සිටි ශානිකා, අඩ අඳුර අතරින් සමන්ගේ දෑස් දෙස මහත් සෙනෙහසින් බැලුවාය. වෙනදා පැවති රාගික බව වෙනුවට ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ ප්‍රේමයෙන් පිරුණු, අහිංසක බැල්මකි. ගමේ පරිසරයේ පැවති නිහඬ බවත්, ජනේලයෙන් ඇතුළට ආ සිසිල් සුළඟත් ඔවුන් අතර වූ ආදරණීය බැඳීම තවත් තද කළේය.

"සමන්... මට ඔයාව ගොඩක් දැනෙනවා රත්තරං..." ශානිකා පහත්, මෘදු හඬින් මිමිණුවාය.

ඇය සෙමින් ඇඳ මත පහළට වී, සමන්ගේ උණුසුම් සිරුර දිගේ තමන්ගේ දෙතොල් ගෙන ගියාය. ඇය සමන්ගේ පපුව, උදරය මත මෘදුව හාදු තබමින් පහළට ආවාය. ශානිකා කිසිදු නොඉවසිලිමත්කමකින් තොරව, අතිශය ආදරණීය ලෙස සමන්ගේ ප්‍රාණවත් වූ ලිඟුව තමන්ගේ සුරතට ගත්තාය. ඇය තමන්ගේ මෘදු දෙතොල් සෙමින් පළල් කර, එහි අග්‍රය මෘදුව තමන්ගේ මුව ඇතුළට ගෙන උරා බොන්නට පටන් ගත්තාය.

වෙනදා මෙන් වේගයෙන් හෝ රළු ලෙස නොව, ඇය ඉතා පරිස්සමෙන් තමන්ගේ දිව ලිඟුව වටා යවමින්, සමන්ට අසමසම ආදරණීය පහසක් ලබා දුන්නාය. ඇගේ මුව ඇතුළේ පැවති උණුසුම සහ මෘදු බව හමුවේ සමන්ගේ සිරුර පුරා සැනසිලිදායක හැඟීමක් ගලා ගියේය. සමන් ඇගේ හිසකෙස් අතරින් සෙමින් ඇඟිලි යවමින්, ඇගේ මෘදු සේවය විඳගත්තේය.

මද වේලාවකට පසු සමන් සෙමින් ශානිකාව උඩට ඇදගෙන, ඇයව තමන්ගේ පපුව මත තබා ගත්තේය. සමන්ගේ අත් දෙක ශානිකාගේ පිරිපුණ, මෘදු පියයුරු වෙත ගියේය. ඔහු අතිශය සෙනෙහසින් ඇගේ පියයුරු තමන්ගේ දෑතට ගෙන, සෙමින් පිරිමදින්නට විය. සමන් තමන්ගේ දෙතොල් ඇගේ පියයුරු අග්‍ර මත තබා, ඉතා මෘදුව උරා බොමින්, තොල් අතරින් පිරිමැද්දේය.

"ආහ්... සමන්... රත්තරං..." ශානිකාගේ මුවින් ආදරණීය කෙඳිරිල්ලක් පිටවිය. ඇය තමන්ගේ මුළු සිරුරම සමන්ට පවරා දෙමින්, ඔහුගේ හිස තමන්ගේ පපුවට තවත් තද කරගත්තාය. සමන් ඇගේ පියයුරු මත තබන සෑම හාදුවකින්ම, සෑම මෘදු පිරිමැදීමකින්ම ශානිකාගේ සිත තුළ සමන් කෙරෙහි වූ ප්‍රේමය තවත් තදින් ලියලන්නට විය.

දෙදෙනා අතර පැවති ඒ රහසිගත, ආදරණීය එකතුවීම පැය ගණනාවක් පුරා අඩ අඳුරේ ගලා ගියේය. රළු බවකින් තොරව, අතිශය ලෙන්ගතු ලෙස එකිනෙකාගේ සිරුරු මුසු වෙද්දී, දෙදෙනාගේම සිත් තුළ ඇති වූයේ වචනයෙන් විස්තර කළ නොහැකි තරමේ සැනසීමකි.

වෙනදා මෙන් නොව, ශානිකාගේ මුළු සිරුරම පැවතියේ අන් කවරදාකටත් වඩා හැඟීම්බරව තෙත් වී අතිශය සංවේදී තත්ත්වයකට පත්වය. සමන්ගේ උණුසුම් පහසත්, කාමරයේ පැවති අමුතුම නිහඬ බවත් නිසා ඇගේ යෝනි තොල් අතරින් ඔහුගේ ප්‍රාණවත් වූ ලිඟුව සෙමින් සිරුර ඇතුළට බැස යන සෑම තත්පරයක්ම ඇයට වෙනදාටත් වඩා තදින් දැනෙන්නට විය.

සමන් කිසිදු හදිස්සියකින් තොරව, අතිශය ලෙන්ගතු ලෙස සෙමින් සෙමින් ඇගේ සිරුර තුළට කිට්ටු වෙද්දී, ඒ ලිඟුවේ පහස ඇගේ යෝනි පතුලේම වදින විට ශානිකාට දැනුණේ තමන් අමුතුම ලෝකයක අතරමං වී සිටිනවා වැනි හැඟීමකි. ඇගේ මුළු සිරුරම සිහින් ලෙස වෙව්ලන්නට වූ අතර, ඇය තමන්ගේ දෑතින් සමන්ගේ පිට තදින් අල්ලාගත්තාය.

"සමන්... කිසිම දවසක මාව අතහරින්න එපා රත්තරං..." ශානිකා සමන්ගේ කනට කර සෙමින් මිමිණුවාය.

"කවදාවත් නෑ පැටියෝ... මම ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි," සමන් ඇගේ කම්මුලක් තදින් සිපගනිමින් සෙමින් පහරවල් එල්ල කළේය.

"ආහ්... සමන්... මට තවත් ඉන්න බෑ රත්තරං..."

වැඩි වෙලාවක් යන්නට කලින් ඇගේ සිරුර පුරා ප්‍රබල සුරාන්තයක රැල්ලක් ගලා ආ අතර, අම්මාට ඇහෙයි යන බියෙන් ඇය සමන්ගේ උරහිස තදින් සපා ගනිමින්, ඉවසාගත නොහැකි වූ ආදරණීය කෙඳිරියක් පිට කළාය.

ශානිකාගේ ඒ අසමසම එකතුවීම සහ ආදරණීය ප්‍රතිචාරය හමුවේ සමන්ටද තමන්ගේ හැඟීම් වැඩිවේලාවක් පාලනය කරගැනීමට නොහැකි විය.

"මටත් යන්න එනවා මැණික..." සමන් ඇගේ කනට කර සෙමින් මිමිණුවේය.

"ඇතුළෙම යවන්න පැටියෝ... මට ඒ රස්නේ ඕනේ..." ශානිකා සමන්ගේ ඉණ වටා තමන්ගේ දෙකකුල් තවත් තද කරගනිමින් පහත් හඬින් පැවසුවාය.

සමන් තවත් මොහොතක්වත් ප්‍රමාද නොකර, ඇගේ සිරුරේ ගැඹුරුම තැනට තද වී, තමන්ගේ උණුසුම් ධාතු ධාරාවන් සියල්ලම ඇගේ යෝනිය ඇතුළටම නිදහස් කළේය. ශානිකා ඒ උණුසුම තමන්ගේ ඇතුළතටම විඳගනිමින්, සමන්ගේ පපුවට තද වී මහා සැනසීමකින් දෑස් පියාගත්තාය.

ධාතු පිටවීමෙන් පසුවද සමන් සෙමින් ඇගේ සිරුර මත බර වී, ඇගේ ගෙල සහ පපුව මත ආදරණීය හාදු තැන්පත් කළේය. ශානිකා තමන්ගේ අත් දෙකෙන්ම සමන්ගේ හිස පිරිමදිමින්, ඔහුගේ දෑස් දෙස මහත් ආදරයෙන් බැලුවාය.

"සමන්... මට ආයේ යන්න හිතෙන්නේ නෑ රත්තරං... මෙහේ තියෙන නිදහස, ඔයාගේ මේ ආදරේ මට මුළු ජීවිතේටම ඕනේ... මාව මේ ගෙදර හැමදාම තියාගන්නකෝ..." ශානිකා සමන්ගේ පපුවට තවත් තද වෙමින් මිමිණුවාය.

සමන් සිනාසෙමින් ඇගේ නළලත මෘදුව සිපගෙන, තමන්ගේ පපුවට තවත් තද කරගනිමින් රාත්‍රියේ නිහඬතාවය ඇතුළේ ඇය සමඟ තද නින්දකට වැටුණේය.

මේ අතර ගෙදරට පැමිණි වෙලාවේ සිට සමන් සහ ශානිකා අතර තිබූ ඒ අමුතුම ලෙන්ගතුකම සහ බැඳීමේ වෙනස සමන්ගේ මවගේ ඇස් නොගැටුණා නොවේ. එකිනෙකා දෙස බලන බැල්මෙන්, ශානිකා සමන්ට දක්වන දැඩි ආදරණීය සැලකිල්ලෙන් සහ දෙදෙනා අතර පැවති නොබිඳෙන සමීපතාවයෙන් අම්මාගේ සිත තුළ යම් සැකසංකා මතු වුවද, කොළඹ ලොකු ගෙවල්වල හැදුණු වැඩුණු අයගේ හැටි එහෙම වෙන්න ඇති, නෝනා කෙනෙක් වුණාට පුතාට හරි එකතුයිනේ කියා ඇය තමන්ගේ සිතම සැනසෙව්වාය.

එදින රාත්‍රියේ තමන්ගේ කාමරයේ ඇඳ මත ඇලවුණු අම්මාට නින්ද අතරතුර අමුතුම සිහිනයක් පෙනෙන්නට විය. සිහිනයෙන් ඇය දුටුවේ තමන්ගේ ගෙදර මිදුල පිරෙන්නට මල් පන්දලම් ගසා, මඟුල් බෙර හඬ මැද සමන් සහ ශානිකා මනාලයා සහ මනාලිය ලෙස අභිමානයෙන් යුතුව එකට සිටින ආකාරයයි. මනාලියගේ සුදු සාරියෙන් සැරසී සිටි ශානිකා තමන්ගේ පුතාගේ අත අල්ලාගෙන මහා සතුටින් සිනාසෙනු ඇයට සිහිනයෙන් පැහැදිලිවම පෙනුණි.

නමුත්, ඒ මොහොතේ තමන් දකින සිහිනයටත් වඩා ප්‍රබල යථාර්ථයක් තමන්ගේම ගෙදර අනික් කාමරයේ සිදුවෙමින් පවතින බව අම්මා මොහොතකටවත් දැන සිටියේ නැත.

.

.

මතු සම්බන්ධයි

වල් මල්ලියා 🍆